Mahābhārata · Adhyāya 3.221
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.221.1
ब्रह्मणो यस्तृतीयस्तु पुत्रः कुरुकुलोद्वह ।
तस्यापि वसुदाभार्या प्रजास्तस्यां च मे शृणु ॥ ३.२२१.१ ॥
Auch der dritte Sohn Brahmās, o Träger des Kuru-Geschlechts, hatte eine Gattin namens Vasudā. Höre von mir die Nachkommen, die sie gebar.
3.221.2
बृहत्कीर्तिर्बृहज्ज्योतिर्बृहद्ब्रह्मा बृहन्मनाः ।
बृहन्मन्त्रो बृहद्भासस्तथा राजन्बृहस्पतिः ॥ ३.२२१.२ ॥
Bṛhatkīrti, Bṛhajjyoti, Bṛhadbrahmā, Bṛhanmanā, Bṛhanmantra, Bṛhadbhāsa — und, o König, Bṛhaspati.
3.221.3
प्रजासु तासु सर्वासु रूपेणाप्रतिमाऽभवत् ।
देवी भानुमती नाम प्रथमाऽङ्गिरसः सुता ॥ ३.२२१.३ ॥
Unter all diesen Nachkommen entstand, an Schönheit unvergleichlich, die Göttin namens Bhānumatī — die erste Tochter des Aṅgiras.
3.221.4
भूतानामेव सर्वेषां यस्यां रागस्तदाऽभवत् ।
रागाद्रागेति यामाहुर्द्वितीयाऽङ्गिरसः सुता ॥ ३.२२१.४ ॥
Diejenige, für die damals bei allen Wesen Verlangen entstand und die deshalb Rāga, „aus dem Verlangen“, genannt wird — die zweite Tochter des Aṅgiras.
3.221.5
यां कपर्दिसुतामाहुर्दृश्यादृश्येति देहिनः ।
तनुत्वात्सा सिनीवाली तुतीयाऽङ्गिरसः सुता ॥ ३.२२१.५ ॥
Diejenige, die die verkörperten Wesen Tochter des Kapardin und „sichtbar-unsichtbar“ nennen; wegen ihrer Zartheit ist sie Sinīvālī — die dritte Tochter des Aṅgiras.
3.221.6
यां तु दृष्ट्वा भगवतीं जनः कुहकुहायते ।
एकानकेति यामाहुश्चतुर्थ्यङ्गिरसः सुता ॥ ३.२२१.६ ॥
Beim Anblick dieser gesegneten Göttin rufen die Menschen „kuhū, kuhū“; sie heißt Ekānakā — die vierte Tochter des Aṅgiras.
3.221.7
पञ्चम्यर्चिष्मती नाम्ना हविर्भिश्च हविष्मती ।
षष्ठीम्गिरसः कन्यां पुण्यामाहुर्महिष्मतीम् ॥ ३.२२१.७ ॥
Die fünfte heißt mit Namen Arciṣmatī, und Haviṣmatī, reich an Opfergaben; die sechste, die heilige Tochter des Aṅgiras, nennt man Mahiṣmatī.
3.221.8
महामखेष्वाङ्गिरसी दीप्तिमत्सु महीयती ।
महामतीति विख्याता सप्तमी कथ्यते सुता ॥ ३.२२१.८ ॥
In den großen Opfern, unter den leuchtenden Feuern, wird Āṅgirasī verehrt; die siebte Tochter, unter dem Namen Mahāmatī berühmt, wird so genannt.
3.221.9
बृहस्पतेश्चान्द्रमसी भार्याऽऽसीद्या यशस्विनी ।
अग्नीन्साऽजनयत्पुण्यान्षडेकां चापि पुत्रिकाम् ॥ ३.२२१.९ ॥
Bṛhaspatis ruhmreiche Gattin, die Tochter des Mondes, gebar sechs heilige Feuer und auch eine Tochter.
3.221.10
आहुतिष्वेव यस्याग्नेर्हविराज्यं विधीयते ।
सोग्निर्बृहस्पतेः पुत्र शंयुर्नाम महाप्रभः ॥ ३.२२१.१० ॥
Jenes Feuer, für das in den Spenden selbst Opfergabe und geklärte Butter vorgeschrieben sind, ist Bṛhaspatis Sohn, das Feuer namens Śaṃyu von großem Glanz.
3.221.11
चातुर्मास्येषु यस्येष्टमश्वमेधाग्रभागभूत् ।
दीप्तिज्वालैरनेकाग्रैरग्निष्टोमोऽथ वीर्यवान् ॥ ३.२२१.११ ॥
Der mächtige Agniṣṭoma, dem im Viermonatsritus die Opfergabe dargebracht wird, der den ersten Teil des Pferdeopfers bildet, mit leuchtenden Flammen vieler Spitzen.
3.221.12
शंयोरप्रतिमा भार्या सत्या सत्याऽथ धर्मजा ।
अग्नितस्य सुतो दीप्तस्तिस्रः कन्याश्च सुव्रताः ॥ ३.२२१.१२ ॥
Śaṃyus unvergleichliche Gattin ist Satyā, und Satyā, aus dem Dharma geboren; Agnitas strahlender Sohn und drei Töchter mit guten Gelübden.
3.221.13
प्रथमेनाज्यभागेन पूज्यते योऽग्निरध्वरे ।
अग्निस्तस्य भरद्वाजः प्रथमः पुत्र उच्यते ॥ ३.२२१.१३ ॥
Der Agni, der beim Opfer mit dem ersten Anteil Butterschmalz verehrt wird — sein erster Sohn heißt Bharadvāja.
3.221.14
पौर्णमासेषु सर्वेषु हविराज्यं ध्रुवोद्यतम् ।
भरतो नामतः सोग्निर्द्वितीयः शंयुतः सुतः ॥ ३.२२१.१४ ॥
Bei allen Vollmondriten ist der Agni, der die zur festen Zeit dargebrachte Spende und das Butterschmalz empfängt, mit Namen Bharata; sein zweiter Sohn ist Śaṃyu.
3.221.15
तिस्रः कन्या भवन्त्यन्या यासां स भरत पतिः ।
भारतस्तु सुतस्तस्य भारत्येका च पुत्रिका ॥ ३.२२१.१५ ॥
Er hat drei weitere Töchter, deren Gemahl er ist. O Bharata, Bhārata ist sein Sohn, und es gibt auch eine Tochter namens Bhāratī.
3.221.16
भारतो भरतस्याग्नेः पावकस्तु प्रजायते ।
महानत्यर्थमहितस्तथा भरतसत्तम ॥ ३.२२१.१६ ॥
Aus dem Agni Bharata wird Pāvaka geboren; er ist groß und hoch verehrt, o Bester der Bharatas.
3.221.17
भरद्वाजस्य भार्या तु वीरा वीरश्च पिण्डदः ।
प्राहुराज्येन तस्येज्यां सोमस्येव द्विजाः शनैः ॥ ३.२२१.१७ ॥
Die Gemahlin des Bharadvāja ist Vīrā, und Vīra ist der Spender der Opfergaben. O Zweimalgeborene, seine Verehrung geschieht mit Butterschmalz — man sagt langsam, es sei wie die Verehrung des Soma.
3.221.18
हविषा यो द्वितीयेन सोमेन सह युज्यते ।
रथप्रभू रथध्वानः कुम्भरेताः स उच्यते ॥ ३.२२१.१८ ॥
Derjenige, der durch die zweite Spende mit Soma verbunden wird, heißt Ratha-prabhu, Ratha-dhvāna und Kumbha-retas.
3.221.19
सरय्वां जनयत्सिद्धिं भानुं भाभिः समावृणोत् ।
आग्नेयमनयन्मिथ्यं मिथ्यो नामैव कथ्यते ॥ ३.२२१.१९ ॥
Im Sarayū erzeugte er den Erfolg; mit seinen Strahlen hüllte er die Sonne ein. Den Sohn des Feuers führte er als Mithya, und allein unter dem Namen Mithya wird er genannt.
3.221.20
यस्तु न च्यवते नित्यं शयसा वर्चसा श्रिया ।
अग्निर्निश्च्यवनो नाम पृथिवीं स्तौति केवलम् ॥ ३.२२१.२० ॥
Der niemals von Glanz, Strahlkraft und Herrlichkeit abfällt — Agni mit Namen Niścyavana — preist allein die Erde.
3.221.21
विपाप्मा कलुषैर्मुक्तो विशुद्धश्चार्चिषा ज्वलन् ।
विपापोऽग्निः सुतस्तस्य योज्यः समयकर्मसु ॥ ३.२२१.२१ ॥
Sündlos, von Makeln befreit, rein und in seiner Flamme leuchtend — sein Sohn ist das Feuer namens Vipāpa, das in den Riten zur rechten Zeit einzusetzen ist.
3.221.22
अक्रोशतां हि भूतानां यः करोति हि निष्कृतिम् ।
अग्निः स निष्कृतिर्नाम शोभयत्यभिसेवितः ॥ ३.२२१.२२ ॥
Der die Sühne vollzieht für die Wesen, die in Klage schreien — dieses Feuer heißt Niṣkṛti; wenn es verehrt wird, schmückt es das Opfer.
3.221.23
अनुकूजन्ति येनेह वेदनार्ताः स्वयं जनाः ।
तस्य पुत्रः स्वनो नाम पावकः सरुजस्करः ॥ ३.२२१.२३ ॥
Durch den die Menschen hier, von Schmerz gequält, von selbst stöhnen — sein Sohn ist das reinigende Feuer namens Svana, das Krankheit verursacht.
3.221.24
यस्तु विश्वस् जगतो बुद्धिमाक्रम्य तिष्ठति ।
तं प्राहुरध्यात्मविदो विश्वजिन्नाम पावकम् ॥ ३.२२१.२४ ॥
Der, die Einsicht der ganzen Welt bezwingend, dasteht — ihn nennen die Kenner des Selbst das reinigende Feuer namens Viśvajit.
3.221.25
अन्तराग्निः स्मृतो यस्तु भुक्तं पचति देहिनाम् ।
स यज्ञे विश्वभुङ्वाम सर्वलोकेषु भारत ॥ ३.२२१.२५ ॥
Das innere Feuer, das als jenes erinnert wird, das die von verkörperten Wesen gegessene Speise verdaut — eben dieses wird im Opfer, o Bhārata, in allen Welten 'Viśvabhuk' genannt.
3.221.26
ब्रह्मचारी यतात्मा च सततं विपुलप्रभः ।
ब्राह्मणाः पूजयन्त्येनं पाकयज्ञेषु पावकम् ॥ ३.२२१.२६ ॥
Keusch, selbstbeherrscht und stets von gewaltigem Glanz — dieses reinigende Feuer wird von den Brahmanen in den Kochopfern verehrt.
3.221.27
प्रथितो गोपतिर्नाम नदी यस्याभवत्प्रिया ।
तस्मिन्कर्माणि सर्वाणि क्रियन्ते धर्मकर्तृभिः ॥ ३.२२१.२७ ॥
Der berühmte Fluss namens Gopati, der ihm lieb war — dort vollziehen die Dharma-Übenden alle Riten.
3.221.28
बडबाग्निः पिबत्यम्भो योसौ परमदारुणः ।
ऊर्द्वभागूर्ध्वभाङ्नाम कविः प्राणाश्रितस्तु यः ॥ ३.२२१.२८ ॥
Das Stutenfeuer, das die Gewässer trinkt, ist überaus furchtbar; und jener Seher namens 'Ūrdhvabhāk', der in den Lebenshauchen wohnt.
3.221.29
उदग्द्वारं हविर्यस्य गृहे नित्यं प्रदीयते ।
ततस्तुष्टो भवेद्ब्रह्मा स्विष्टकृत्परमः स्मृतः ॥ ३.२२१.२९ ॥
In dessen Haus die Opfergabe stets durch das nördliche Tor dargebracht wird — davon wird Brahmā erfreut, und er gilt als der höchste 'Sviṣṭakṛt'.
3.221.30
यः प्रशान्तेषु भूतेषु आविर्भवति पावकः ।
क्रुद्धस्य तु रसो जज्ञे मन्युतीव्रा च पुत्रिका ॥ ३.२२१.३० ॥
Jenes reinigende Feuer, das sich unter den friedlichen Wesen offenbart — und aus dem Saft des Zornigen wurde eine Tochter geboren, scharf vom Zorn.
3.221.31
स्वाहेति दारुणा क्रूरा सर्वभूतेषु तिष्ठति ।
त्रिदिवे यस्य सदृशो नास्ति रूपेण कश्चन।
अतुलत्वात्कृतो देवैर्नाम्ना कामस्तु पावकः ॥ ३.२२१.३१ ॥
Jener grimmige, grausame, Svāhā genannte, weilt in allen Wesen. In den drei Welten ist ihm an Gestalt niemand gleich; wegen seiner Unvergleichlichkeit nannten ihn die Götter Kāma, und er ist Pāvaka.
3.221.32
संहर्षाद्धारयन्क्रोधं धन्वी स्रग्वी रथे स्थितः ।
समरे नाशयेच्छत्रूनमोघो नाम पावकः ॥ ३.२२१.३२ ॥
Den Zorn in Begeisterung zurückhaltend, Bogen in der Hand und mit Girlanden geschmückt, auf dem Streitwagen stehend, vernichtet er im Kampf die Feinde; er ist das Feuer namens Amogha.
3.221.33
उक्थ्यो नाम महाभाग त्रिभिरुक्थैरभिष्टुतः ।
महावर्षं त्वजनयत्सकामाश्वं हि यं विदुः ॥ ३.२२१.३३ ॥
O Hochbeglückter, das Feuer namens Ukthya, mit drei Hymnen gepriesen, erzeugt einen großen Regen; man kennt es auch als Sakāmāśva.