மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.234
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.234.1
उपासीनेषु विप्रेषु पाण्डवेषु च भारत ।
द्रौपदी सत्यभामा च विविशाते तदा समम् ॥ ३.२३४.१ ॥
பாரதனே, அந்தணர்களும் பாண்டவர்களும் அமர்ந்திருந்தபோது, திரௌபதியும் சத்தியபாமையும் அப்போது ஒன்றாக உள்ளே நுழைந்தனர்.
3.234.2
प्रविश्य चाश्रमं पुण्यमुभे ते परमस्त्रियौ ।
जाहस्यमाने सुप्रीते सुखं तत्र निषीदतुः ॥ ३.२३४.२ ॥
புனிதமான ஆசிரமத்தில் நுழைந்த அந்த இரு மேன்மையான பெண்களும் சிரித்தவாறு, மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு அங்கே சுகமாக அமர்ந்தனர்.
3.234.3
चिरस् दृष्ट्वा राजेन्द्र तेऽन्योन्यस्य प्रियंवदे ।
कथयामासतुश्चित्राः कथाः कुरुयदूचिताः ॥ ३.२३४.३ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவனே, நெடுநாட்களுக்குப் பின் ஒருவரையொருவர் கண்டு, இனிய சொற்களைப் பேசிய அவ்விருவரும் குரு, யாதவ வம்சங்களுக்குப் பொருத்தமான பல்வேறு கதைகளைச் சொல்லத் தொடங்கினர்.
3.234.4
अथाब्रवीत्सत्यभामा कृष्णस् महिषी प्रिया ।
सात्राजिती याज्ञसेनीं रहसीदं सुमध्यमा ॥ ३.२३४.४ ॥
அப்போது கிருஷ்ணனின் அன்பு மனைவியும், சத்ராஜித்தின் மகளுமான மெல்லிய இடையுடைய சத்தியபாமை, யாக்ஞசேனியான திரௌபதியிடம் தனிமையில் இதைச் சொன்னாள்.
3.234.5
केन द्रौपदि वृत्तेन पाण्डवानधितिष्ठसि ।
लोकपालोपमान्वीरान्नूनं परमसंमतान् ॥ ३.२३४.५ ॥
திரௌபதியே, உலகக் காவலர்களுக்கு ஒப்பான, மிகவும் மதிக்கப்படும் வீரர்களான பாண்டவர்களை நீ எந்த நடத்தையால் ஆள்கிறாய்?
3.234.6
कथं च वशगस्तुभ्यं न कुप्यन्ति च ते शुभे ।
तव वश्या हि सतत पाण्डवाः प्रियदर्शने ॥ ३.२३४.६ ॥
நற்குணவதியே, அவர்கள் உனக்கு அடங்கி எவ்வாறு உன்மீது கோபம் கொள்ளாதிருக்கிறார்கள்? அழகிய முகத்தவளே, பாண்டவர்கள் எப்போதும் உன் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கின்றனர்.
3.234.7
न चान्योन्यमसूयन्ते कथं वा ते सुमध्यमे ।
मुखप्रेक्षाश्च ते सर्वे तत्त्वमेतद्ब्रवीहि मे ॥ ३.२३४.७ ॥
சுமத்யமையே, அவர்கள் ஒருவரிடம் ஒருவர் பொறாமை கொள்வதில்லையே, அது எப்படி? அவர்கள் அனைவரும் உன் முகத்தையே நோக்குகிறார்கள். இந்த உண்மையை எனக்குச் சொல்.
3.234.8
व्रतचर्या तपो वाऽपि स्नानमन्त्रौषधानि वा ।
विद्यावीर्यं मूलवीर्यंजपहोमागदास्तथा ॥ ३.२३४.८ ॥
விரத அனுஷ்டானம், தவம், நீராடல், மந்திரம், மருந்துகள், அறிவின் வலிமை, வேர்களின் வலிமை, ஜபம், ஹோமம், மருந்துகள் ஆகியவையும்.
3.234.9
ममाद्याचक्ष्वपाञ्चालि यशस्यं भगवेतनम् ।
येन कृष्णे भवेन्नित्यं मम कृष्णो वशानुगः ॥ ३.२३४.९ ॥
பாஞ்சாலியே, எனக்கு இப்போது புகழ் தரும் அந்தப் புனிதமான வழியைச் சொல்; அதனால் கிருஷ்ணன் எப்போதும் என் வசத்தில், என்னைப் பின்பற்றுபவனாக இருக்கட்டும்.
3.234.10
एवमुक्त्वासत्यभामा विरराम यशस्विनी ।
पतिव्रता महाभागा द्रौपदी प्रत्युवाच ताम् ॥ ३.२३४.१० ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு புகழ் மிக்க சத்யபாமா அமைதியானாள். அப்போது கற்புடைய, மிகுந்த பாக்கியமுடைய திரௌபதி அவளுக்கு மறுமொழி கூறினாள்.
3.234.11
असत्स्त्रीणां समाचरं सत्ये मामनुपृच्छसि ।
असदाचरिते मार्गे कथं स्यादनुकीर्तनम् ॥ ३.२३४.११ ॥
உண்மையாக, நீ என்னிடம் தீய பெண்களின் நடத்தையைப் பற்றிக் கேட்கிறாய். தீயவர்கள் நடந்த பாதையை நான் எவ்வாறு விவரிக்க முடியும்?
3.234.12
अनुप्रश्नः संशयो वा नैष त्वय्युपपद्यते ।
कथं ह्युपेता बुद्ध्या त्वंकृष्णस् महिषी प्रिया ॥ ३.२३४.१२ ॥
இந்தக் கேள்வியோ ஐயமோ உனக்குப் பொருந்தாது. அறிவுடையவளாயும், கிருஷ்ணனின் அன்பு பட்டத்து ராணியுமான நீ இவ்வாறு எப்படிக் கேட்கலாம்?
3.234.13
यदैव भर्ता जानीयानमन्त्रमूलपरां स्त्रियम् ।
उद्विजेत तदैवास्याः सर्पाद्वेश्मगतादिव ॥ ३.२३४.१३ ॥
கணவன் ஒரு பெண் மந்திர-மூலத்தில் ஈடுபட்டவள் என்று அறியும்போதே, வீட்டுக்குள் நுழைந்த பாம்பைக் கண்டவன் போலத் திடுக்கிடுகிறான்.
3.234.14
उद्विग्नस्य कुतः शान्तिरशान्तस्य कुतः सुखम् ।
न जातु वशगो भर्ता स्त्रियाः स्यान्मन्त्रकारणात् ॥ ३.२३४.१४ ॥
கலங்கியவனுக்கு அமைதி எங்கே, அமைதியற்றவனுக்கு இன்பம் எங்கே? மந்திரத்தின் காரணமாக கணவன் ஒருபோதும் மனைவியின் வசத்தில் இருக்கமாட்டான்.
3.234.15
किमत्रप्रहिताश्चापि गदाः परमदारुणाः ।
मूलप्रवादैर्हि विषं प्रयच्छन्ति जिघांसवः बब ॥ ३.२३४.१५ ॥
இங்கு அனுப்பப்பட்ட கொடிய மருந்துகளும் என்ன? கொல்ல விரும்புபவர்கள் மூலமந்திரப் பேச்சுகளால் விஷத்தையே அளிக்கின்றனர்.
3.234.16
जिह्वया यानि पुरुषस्त्वचा वाप्युपसेवते ।
तत्र चूर्णानि दत्तानि हन्युः क्षिप्रमसंशयम् ॥ ३.२३४.१६ ॥
ஒரு மனிதன் நாவால் அல்லது தோலால் உபயோகிக்கும் பொருட்களில் கொடுக்கப்படும் தூள் விரைவில், சந்தேகமின்றிக் கொன்றுவிடும்.
3.234.17
जलोदरसमायुक्ताः श्वित्रिणः पलितास्तथा ।
अपुमांसः कृताः स्त्रीभिर्जडान्धवधिरास्तथा ॥ ३.२३४.१७ ॥
பெண்களால் கணவர்கள் நீர்க்கட்டு நோயுற்றவர்களாகவும், வெண்குஷ்டத்தால் பீடிக்கப்பட்டவர்களாகவும், நரைத்தவர்களாகவும், ஆண்மையற்றவர்களாகவும், மந்தர், குருடர், செவிடர்களாகவும் ஆக்கப்படுகின்றனர்.
3.234.18
पापानुगास्तु पापास्ताः पतीनुपसृजन्त्युत ।
न जातु विप्रियं भर्तुः स्त्रिया कार्यं कथंचन ॥ ३.२३४.१८ ॥
ஆனால் பாவத்தைப் பின்பற்றும் அந்தப் பாவிகளான பெண்கள் கணவர்களை வருத்துகின்றனர். பெண் எவ்வகையிலும் கணவனுக்கு அப்ரியமான செயலை ஒருபோதும் செய்யக்கூடாது.
3.234.19
वर्ताम्यहं तु यां वृत्तिं पाण्डवेषु महात्मसु ।
तां सर्वां शृणु मे सत्यां सत्यभामे यशस्विनि ॥ ३.२३४.१९ ॥
புகழ்மிக்க சத்யபாமையே, மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களிடம் நான் நடந்துகொள்ளும் முறையை முழுமையாகவும் உண்மையாகவும் என்னிடமிருந்து கேள்.
3.234.20
अहंकारं विहायाहं कामक्रोधौ च सर्वदा ।
सदारान्पाण्डवान्नित्यं प्रयतोपचराम्यहम् ॥ ३.२३४.२० ॥
அகங்காரத்தையும் காம-கோபத்தையும் எப்போதும் விட்டுவிட்டு, மனைவியரோடு கூடிய பாண்டவர்களை நான் எப்போதும் கவனத்துடன் பணிவிடை செய்கிறேன்.
3.234.21
प्रणयं प्रतिसंहृत्य निधायात्मानमात्मनि ।
शुश्रूषुर्निरभीमाना पतीनां चित्तरक्षिणी ॥ ३.२३४.२१ ॥
அன்பை அடக்கி, தன்னைத் தன்னுள் நிறுத்தி, பெருமையின்றி பணிவிடை செய்ய விரும்பி, கணவர்களின் மனதைக் காக்கிறேன்.
3.234.22
दुर्व्याहृताच्छङ्कमाना दुस्थिताद्दुरवेक्षितात् ।
दुरासिताद्दुर्व्रजितादिङ्गिताध्यासितादपि ॥ ३.२३४.२२ ॥
கடுஞ்சொல், தவறான நிலை, தவறான பார்வை, தவறான அமர்வு, தவறான நடை, சைகைகளால் வரும் தவற்றிற்கும் அஞ்சியவளாக.
3.234.23
सूर्यवैश्वानरसमान्सोमकल्पान्महारथान् ।
सेवे चक्षुर्हणः पार्थानुग्रवीर्यप्रतापिनः ॥ ३.२३४.२३ ॥
சூரியனுக்கும் அக்னிக்கும் நிகரான, சந்திரனைப் போன்ற, எதிரிகளின் பார்வையைப் பறிக்கும், உக்கிர வீரமும் பிரதாபமும் கொண்ட மகாரதர்களான பிருதையின் மக்களை நான் சேவிக்கிறேன்.
3.234.24
देवो मनुष्यो गन्धर्वो युवा चापि स्वलंकृतः ।
द्रव्यवानभिरूपो वा न मेऽन्यः पुरुषो मतः ॥ ३.२३४.२४ ॥
தெய்வமோ, மனிதனோ, கந்தர்வனோ, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட இளைஞனோ, செல்வமுடையவனோ, அழகனோ—எனக்கு வேறு எந்த ஆடவனும் கருதப்படுவதில்லை.
3.234.25
न भुक्तवति न स्नाते नासंविष्टे च भर्तरि ।
न संविशामि नाश्नामि न स्नाये कर्म कुर्वती ॥ ३.२३४.२५ ॥
கணவர் உண்ணாதபோதும், நீராடாதபோதும், படுக்கச் செல்லாதபோதும், நான் அமர்வதில்லை, உண்பதில்லை, நீராடுவதில்லை; வேலை செய்யும்போதும் அவ்வாறே.
3.234.26
क्षेत्राद्वनाद्वा ग्रामाद्वा भर्तारं गुहमागतम् ।
अभ्युत्थायाभिनन्दामि आसनेनोदकेन च ॥ ३.२३४.२६ ॥
வயலிலிருந்தோ, காட்டிலிருந்தோ, கிராமத்திலிருந்தோ வீட்டுக்கு வந்த கணவரை எழுந்து வரவேற்று, ஆசனமும் நீரும் அளித்து உபசரிக்கிறேன்.
3.234.27
प्रसन्नभाण्डा मृष्टान्ना काले भोजनदायिनी ।
संयता गुप्तधान्या च सुसंमृष्टनिवेशना ॥ ३.२३४.२७ ॥
பாத்திரங்களைத் தூய்மையாக வைத்து, நன்கு சமைத்த உணவை உரிய நேரத்தில் அளித்து, அடக்கமுடன், தானியங்களைப் பாதுகாத்து, வீட்டைத் நன்கு சுத்தமாக வைத்திருப்பவள்.
3.234.28
अतिरस्कृतसंभाषा दुःस्त्रियो नानुसेवती ।
अनुकूलवती नित्यं भवाम्यनलसा सदा ॥ ३.२३४.२८ ॥
கடுஞ்சொல் பேசாதவள், தீய பெண்களுடன் சேராதவள், எப்போதும் இணக்கமாக இருப்பவள், எப்போதும் சோம்பலற்றவளாக இருப்பவள் நான்.
3.234.29
अनर्म चापि हसितं द्वारि स्थानमभीक्ष्णशः ।
अवस्करे चिरस्थानं निष्कुटेषु च वर्जये ॥ ३.२३४.२९ ॥
கேலியும் சிரிப்பும் தவிர்க்கிறேன்; வாசலில் அடிக்கடி நிற்பதில்லை; குப்பைக் குவியலிலும் ஒதுக்குப்புறக் மூலைகளிலும் நீண்ட நேரம் தங்குவதைத் தவிர்க்கிறேன்.
3.234.30
अत्यालापमसन्तोषं परव्यापारसंकथाः ।
अतिहासातिरोषौ च क्रोधस्थानं च वर्जये ॥ ३.२३४.३० ॥
அதிகமாகப் பேசுவது, மனநிறைவின்மை, பிறரின் செயல்களைப் பற்றிய பேச்சு, மிகுந்த சிரிப்பு, மிகுந்த கோபம், கோபத்திற்கான காரணங்கள் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்கிறேன்.
3.234.31
निरताऽहं सदा सत्ये पापानां च विवर्जने ।
सर्वथा भर्तुरहितं न ममेष्टं कथंचन ॥ ३.२३४.३१ ॥
நான் எப்போதும் உண்மையில் நிலைத்திருக்கிறேன், பாவங்களை விலக்குகிறேன். கணவனுக்குத் தீங்கான எதுவும் எந்த வகையிலும் எனக்கு விருப்பமானதல்ல.
3.234.32
यदा प्रवसते भर्ता कुटुम्बार्थेन केनचित् ।
सुमनोवर्णकापेता भवामि व्रतचारिणी ॥ ३.२३४.३२ ॥
கணவர் ஏதேனும் குடும்ப காரியத்திற்காக வெளியூர் செல்லும்போது, நான் மகிழ்ந்த மனதுடன் அலங்காரமின்றி விரதம் கடைப்பிடிக்கிறேன்.
3.234.33
यच्च भर्ता न पिबति यच्च भर्ता न सेवते ।
यच्च नाश्नाति मे भर्ता सर्वं तद्वर्जयाम्यहम् ॥ ३.२३४.३३ ॥
கணவர் அருந்தாததையும், கணவர் அனுபவிக்காததையும், என் கணவர் உண்ணாததையும் அனைத்தையும் நான் விலக்குகிறேன்.
3.234.34
यथोपदेशं नियता वर्तमाना वराङ्गने ।
स्वलंकृता सुप्रयता भर्तुः प्रियहिते रता ॥ ३.२३४.३४ ॥
அழகிய அங்கங்கள் கொண்டவளே, உபதேசத்தின்படி கட்டுப்பாட்டுடன் நடந்து, நன்கு அலங்கரித்து, கணவனுக்குப் பிரியமும் நன்மையுமானவற்றில் ஈடுபடுகிறேன்.
3.234.35
ये च धर्माः कुटुम्बेषु श्वश्र्वामे कथिताः पुरा ।
अनुतिष्ठामि तान्सत्ये नित्यकालमतन्द्रिता ॥ ३.२३४.३५ ॥
குடும்பத்தில் மாமியார் முன்பு கூறிய தர்மங்களை, உண்மையில், எப்போதும் சோம்பலின்றி நான் கடைப்பிடிக்கிறேன்.
3.234.36
भिक्षाबलिश्राद्धविधिस्थालीपाकाश्च पर्वसु ।
मान्यानां मानसत्कारा ये चान्ये विदिता मम ॥ ३.२३४.३६ ॥
பிக்ஷை, பலி, சிராத்த விதி, பண்டிகை நாட்களில் ஸ்தாலீபாகம், மதிக்கத்தக்கவர்களுக்கு மரியாதையும் உபசாரமும் — இன்னும் எனக்குத் தெரிந்த மற்றவையும்.
3.234.37
तान्सर्वाननुवर्तामि दिवारात्रमतन्द्रिता ।
विनयाननियमांश्चैव सदा सर्वात्मना श्रिता ॥ ३.२३४.३७ ॥
நான் இரவும் பகலும் சோர்வின்றி அவர்கள் அனைவருக்கும் பணிந்து நடக்கிறேன்; பணிவையும் நியமங்களையும் எப்போதும் முழு மனதோடு கடைப்பிடிக்கிறேன்.
3.234.38
मृदून्सतः सत्यशीलान्सत्यधर्मानुपालिनः ।
स देवः सा गतिर्नार्यास्तस्य का विप्रियं चरेत् ॥ ३.२३४.३८ ॥
மென்மையானவர்களும், உண்மை நடத்தையுடையவர்களும், உண்மை தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்களுமான சான்றோர்களாகிய அவரே என் தெய்வம்; அவரே பெண்ணின் கதி. அவருக்கு அப்ரியம் செய்பவள் யார்?
3.234.39
पत्याश्रयो हि मे धर्मो मतः स्त्रीणां सनातनः ।
स देवः सा गतिर्नार्यास्तस्य काविप्रियं चरेत् ॥ ३.२३४.३९ ॥
கணவனைச் சார்ந்திருப்பதே எனக்கு தர்மம்; அது பெண்களுக்கான சனாதன தர்மம் என்று கருதப்படுகிறது. அவரே என் தெய்வம்; அவரே பெண்ணின் கதி. அவருக்கு அப்ரியம் செய்பவள் யார்?
3.234.40
अहं पतीन्नातिशये नात्यश्ने नातिभूषये ।
नापि श्वश्रूं परिवदे सर्वदा परियन्त्रिता ॥ ३.२३४.४० ॥
நான் கணவர்களிடம் பெருமை பேசுவதில்லை, அதிகம் உண்பதில்லை, அதிகமாக அலங்கரிப்பதில்லை, மாமியாரை ஒருபோதும் பழித்துப் பேசுவதில்லை; எப்போதும் கட்டுப்பாட்டோடு இருக்கிறேன்.
3.234.41
अवधानेन सुभगे नित्योत्थिततयैव च ।
भर्तारो वशगा मह्यं गुरुशुश्रूषयैव च ॥ ३.२३४.४१ ॥
ஓ சுபகே, கவனத்துடனும் எப்போதும் அதிகாலையில் எழுந்திருப்பதாலும், பெரியோருக்கு பணிவிடை செய்வதாலுமே கணவர்கள் எனக்கு அடங்கி இருக்கிறார்கள்.
3.234.42
नित्यमार्यामहं कुन्तीं वीरसूं सत्यवादिनीम् ।
स्वयं परिचराम्यतां पानाच्छादनभोजनैः ॥ ३.२३४.४२ ॥
நான் எப்போதும் வீரர்களைப் பெற்ற, உண்மை பேசும் ஆர்யா குந்தியை நானே நேரில் பேணுகிறேன்; பானம், ஆடை, உணவு கொடுத்து பணிவிடை செய்கிறேன்.
3.234.43
नैतामतिशये जातु वस्त्रभूषणभोजनैः ।
न वदे चाप्यतिवाचा तां पृथां पृथिवीसमाम् ॥ ३.२३४.४३ ॥
ஆடை, ஆபரணம், உணவு ஆகியவற்றால் நான் ஒருபோதும் அவளை மிஞ்சுவதில்லை; பூமிக்கு நிகரான அந்தப் பிருதையை அதிகமாகப் புகழ்ந்தும் பேசமாட்டேன்.
3.234.44
अष्टावग्रे ब्राह्मणानां सहस्राणि स्म नित्यदा ।
भुञ्जते रुक्मपात्रीषु युधिष्ठिरनिवेशने ॥ ३.२३४.४४ ॥
முன்பு யுதிஷ்டிரரின் இல்லத்தில் எட்டாயிரம் பிராமணர்கள் தினமும் பொற்பாத்திரங்களில் உண்பார்கள்.
3.234.45
अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातका गृहमेधिनः ।
त्रिंशद्दासीक एकैको यान्विभर्ति युधिष्ठिरः ॥ ३.२३४.४५ ॥
எண்பத்தெட்டாயிரம் ஸ்நாதகர்களாகிய இல்லறத்தார்கள்; அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் யுதிஷ்டிரர் முப்பது பணிப்பெண்களுடன் பராமரித்தார்.
3.234.46
दशान्यानि सहस्राणि येषामन्नं सुसंस्कृतम् ।
ह्रियते रुक्मपात्रीभिर्यतीनामूर्ध्वरेतसाम् ॥ ३.२३४.४६ ॥
மேலும் பத்தாயிரம் பேருக்கு, நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட உணவு பொற்பாத்திரங்களில் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது; அவர்கள் ஊர்த்வரேதஸ் யதிகள்.
3.234.47
तान्सर्वानग्रहारेण ब्राह्मणान्वेदवादिनः ।
यथार्हं पूजयामि स्म पानाच्छादनभोजनैः ॥ ३.२३४.४७ ॥
அவர்கள் அனைவரான வேதவாதி பிராமணர்களை அக்ரஹார தானத்துடனும், தக்க முறையில் பானம், ஆடை, உணவுகளாலும் நான் கௌரவித்தேன்.
3.234.48
शतं दासीसहस्राणि कौन्तेयस्य महात्मनः ।
कम्बुकेयूरधारिण्यो निष्ककण्ठ्यः स्वलंकृताः ॥ ३.२३४.४८ ॥
மஹாத்மாவான குந்தியின் மகனுக்கு நூறாயிரம் பணிப்பெண்கள் இருந்தனர்; சங்கு வளையல்களும் தோள்வளைகளும் அணிந்து, பொன்மாலைகளும் அணிந்து, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள்.
3.234.49
महार्हमाल्याभरणाः सुवर्णाश्चन्दनोक्षिताः ।
मणीन्हेम च विभ्रत्यो नृत्तगीतविशारदाः ॥ ३.२३४.४९ ॥
விலைமதிப்புள்ள மாலைகளும் அணிகலன்களும் அணிந்தவர்கள், பொன்னிறத்தவர்கள், சந்தனம் பூசியவர்கள், மணிகளும் பொன்னும் அணிந்தவர்கள், நடனத்திலும் பாட்டிலும் வல்லவர்கள்.
3.234.50
तासां नाम च रूपंच भोजनाच्छादनानि च ।
सर्वासामेव वेदाहं कर्म चैव कृताकृतम् ॥ ३.२३४.५० ॥
அவர்கள் அனைவரின் பெயர்கள், தோற்றம், உணவு, உடை, அவர்கள் செய்தவை, செய்யாதவை எல்லாவற்றையும் நான் அறிவேன்.
3.234.51
शतं दासीसहस्राणि कुन्तीपुत्रस्य धीमतः ।
पात्रीपस्ता दिवारात्रमतिथीन्भोजयन्त्युत ॥ ३.२३४.५१ ॥
குந்தியின் மகனான அறிவுள்ள அவருக்கு நூறாயிரம் பணிப்பெண்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் பகலும் இரவும் பாத்திரங்களிலிருந்து உணவு பரிமாறி விருந்தினர்களுக்கு உணவளித்தனர்.
3.234.52
शतमश्वसहस्राणि दशनागायुतानि च ।
युधिष्ठिरस्यानुयात्रमिन्द्रप्रस्थनिवासिनः ॥ ३.२३४.५२ ॥
இந்திரப்ரஸ்தத்தில் வசிக்கும் யுதிஷ்டிரரின் பரிவாரத்தில் நூறாயிரம் குதிரைகளும் பத்து அயுதம் யானைகளும் இருந்தன.
3.234.53
एतदासीत्तदा राज्ञो यन्महीं पर्यपालयत् ।
येषां सङ्ख्याविधिं चैव प्रदिशामि शृणोमि च ॥ ३.२३४.५३ ॥
அரசர் அப்போது பூமியை ஆண்டபோது இவைதான் அவரிடம் இருந்தன; அவற்றின் எண்ணிக்கை முறையை நான் சொல்கிறேன், கேட்கிறேன்.
3.234.54
अन्तःपूराणां सर्वेषां भृत्यानां चैव सर्वशः ।
आगोपालाविपालेभ्यः सर्वं वेद कृताकृतम् ॥ ३.२३४.५४ ॥
அந்தப்புரப் பெண்கள் அனைவரும், எல்லா பணியாளர்களும், மாடு மேய்ப்பவர் முதல் ஆடு மேய்ப்பவர் வரை, அனைவரின் செய்தவையும் செய்யாதவையும் எல்லாம் அவர் அறிவார்.
3.234.55
सर्वं राज्ञः समुदयमायं च व्ययमेव च ।
एकाऽहंवेद्मि कल्याणि पाण्डवानां यशस्विनि ॥ ३.२३४.५५ ॥
நலம் பயக்கும் பெண்ணே, புகழ் மிக்கவளே, பாண்டவர்களின் அரசரின் வருமானமும் செலவும் அனைத்தையும் நானே ஒருத்தியாக அறிவேன்.
3.234.56
मयि सर्वं समासज्यकुटुम्बं भरतर्षभाः ।
उपासनरताः सर्वे घटयन्ति वरानने ॥ ३.२३४.५६ ॥
பரதர்களின் சிறந்தவர்களே, அழகிய முகம் கொண்டவளே, என்னிடம் எல்லாவற்றையும் ஒப்படைத்து குடும்பம் முழுவதும் சேவையில் ஈடுபட்டு அனைத்தையும் செய்கின்றனர்.
3.234.57
तमहं भारमासक्तमनाधृष्यं दुरात्मभिः ।
सुखं सर्वंपरित्यज्यरात्र्यहानि घटामि वै ॥ ३.२३४.५७ ॥
தீயோரால் வெல்ல முடியாத அந்தச் சுமையில் மனம் பொருந்தியவளாக, எல்லா சுகங்களையும் துறந்து இரவும் பகலும் அதைச் சுமக்கிறேன்.
3.234.58
अधृष्यं वरुणस्येव निधिपूर्णमिवोदधिम् ।
एकाहं वेद्मि कोशं वै पतीनां धर्मचारिणाम् ॥ ३.२३४.५८ ॥
வருணனைப் போல வெல்ல முடியாததும், பொக்கிஷங்கள் நிறைந்த கடல் போன்றதுமான, தர்மம் பின்பற்றும் கணவர்களின் கருவூலத்தை நானே ஒருத்தியாக அறிவேன்.
3.234.59
अनिशायां निशायां च विहाय क्षुत्पिपासयोः ।
आराधयन्त्याः कौरव्यांस्तुल्या रात्रिरहश्च मे ॥ ३.२३४.५९ ॥
பகலிலும் இரவிலும் பசியும் தாகமும் துறந்து குரு வம்சத்தவரை மகிழ்விக்கும் எனக்கு இரவும் பகலும் ஒன்றே.
3.234.60
प्रथमं प्रतिबुध्यामि चरमं संविशामि च ।
नित्यकालमहं सत्ये एतत्संवननं मम ॥ ३.२३४.६० ॥
நான் முதலில் விழித்தெழுகிறேன், கடைசியாக உறங்கச் செல்கிறேன்; எப்போதும் உண்மையில் நிலைத்திருப்பதே என் இந்த விரதம்.
3.234.61
एतज्जानाम्यहं कर्तुं भर्तृसंवननं महत् ।
असत्स्त्रीणां समाचारं नाहं कुर्यां न कामये ॥ ३.२३४.६१ ॥
கணவனிடம் நடந்துகொள்ளும் இந்த உயர்ந்த நடத்தையை நான் அறிவேன். தீய பெண்களின் நடத்தையை நான் செய்யமாட்டேன், விரும்பவும் மாட்டேன்.
3.234.62
तच्छ्रुत्वा धर्मसहितं व्याहृतं कृष्णया तदा ।
उवाच सत्या सत्कृत्य पाञ्चालीं धर्मचारिणीं ॥ ३.२३४.६२ ॥
கிருஷ்ணையால் சொல்லப்பட்ட அந்த தர்மம் நிறைந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, சத்யா தர்மத்தை கடைப்பிடிக்கும் பாஞ்சாலியை மரியாதையுடன் வணங்கி அவளிடம் சொன்னாள்.
3.234.63
अभिपन्नाऽस्मि पाञ्चालि याज्ञसेनि क्षमस्व मे ।
कामकारः सखीनं हि सोपहासं प्रभाषितम् ॥ ३.२३४.६३ ॥
பாஞ்சாலியே, யாஜ்ஞசேனியே, நான் குற்றம் செய்தவள்; என்னை மன்னித்தருள்க. தோழிகளின் பேச்சு விருப்பப்படி அமைகிறது; நகைச்சுவையுடன் சொல்லப்பட்டதும் அப்படியே.