Mahābhārata · Adhyāya 3.234
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.234.1
उपासीनेषु विप्रेषु पाण्डवेषु च भारत ।
द्रौपदी सत्यभामा च विविशाते तदा समम् ॥ ३.२३४.१ ॥
Ó Bhārata, enquanto os brâmanes e os Pāṇḍavas estavam sentados, Draupadī e Satyabhāmā entraram juntas naquele momento.
3.234.2
प्रविश्य चाश्रमं पुण्यमुभे ते परमस्त्रियौ ।
जाहस्यमाने सुप्रीते सुखं तत्र निषीदतुः ॥ ३.२३४.२ ॥
Tendo entrado no sagrado eremitério, aquelas duas mulheres supremas, rindo e muito contentes, sentaram-se ali confortavelmente.
3.234.3
चिरस् दृष्ट्वा राजेन्द्र तेऽन्योन्यस्य प्रियंवदे ।
कथयामासतुश्चित्राः कथाः कुरुयदूचिताः ॥ ३.२३४.३ ॥
Ó senhor dos reis, depois de se verem após muito tempo, aquelas duas, falando com doçura, começaram a contar histórias variadas dignas dos Kurus e dos Yadus.
3.234.4
अथाब्रवीत्सत्यभामा कृष्णस् महिषी प्रिया ।
सात्राजिती याज्ञसेनीं रहसीदं सुमध्यमा ॥ ३.२३४.४ ॥
Então Satyabhāmā, a amada rainha principal de Kṛṣṇa, filha de Satrājit, de cintura esbelta, disse isto a Draupadī, filha de Yajñasena, em particular.
3.234.5
केन द्रौपदि वृत्तेन पाण्डवानधितिष्ठसि ।
लोकपालोपमान्वीरान्नूनं परमसंमतान् ॥ ३.२३४.५ ॥
Ó Draupadī, por qual conduta você domina os Pāṇḍavas, heróis semelhantes aos guardiões do mundo e certamente altamente estimados?
3.234.6
कथं च वशगस्तुभ्यं न कुप्यन्ति च ते शुभे ।
तव वश्या हि सतत पाण्डवाः प्रियदर्शने ॥ ३.२३४.६ ॥
Ó auspiciosa, como eles te são submissos e como não se irritam contigo? Ó de bela face, os Pāṇḍavas estão sempre sob o teu controle.
3.234.7
न चान्योन्यमसूयन्ते कथं वा ते सुमध्यमे ।
मुखप्रेक्षाश्च ते सर्वे तत्त्वमेतद्ब्रवीहि मे ॥ ३.२३४.७ ॥
Ó tu, de cintura esbelta, como é que não se invejam uns aos outros? Todos eles observam o teu rosto. Diz-me esta verdade.
3.234.8
व्रतचर्या तपो वाऽपि स्नानमन्त्रौषधानि वा ।
विद्यावीर्यं मूलवीर्यंजपहोमागदास्तथा ॥ ३.२३४.८ ॥
A observância de votos, a ascese, o banho ritual, os encantamentos, as ervas medicinais, o poder do saber, o poder das raízes, a recitação, as oferendas de fogo e os remédios.
3.234.9
ममाद्याचक्ष्वपाञ्चालि यशस्यं भगवेतनम् ।
येन कृष्णे भवेन्नित्यं मम कृष्णो वशानुगः ॥ ३.२३४.९ ॥
Ó filha de Pāñcāla, diz-me agora aquele meio glorioso e sagrado pelo qual Kṛṣṇa esteja sempre sob o meu domínio e me obedeça.
3.234.10
एवमुक्त्वासत्यभामा विरराम यशस्विनी ।
पतिव्रता महाभागा द्रौपदी प्रत्युवाच ताम् ॥ ३.२३४.१० ॥
Tendo falado assim, a gloriosa Satyabhāmā calou-se. Então Draupadī, a esposa devota e muito afortunada, respondeu-lhe.
3.234.11
असत्स्त्रीणां समाचरं सत्ये मामनुपृच्छसि ।
असदाचरिते मार्गे कथं स्यादनुकीर्तनम् ॥ ३.२३४.११ ॥
Na verdade, perguntas-me sobre a conduta de mulheres impudicas. Como se poderia relatar o caminho trilhado pelos injustos?
3.234.12
अनुप्रश्नः संशयो वा नैष त्वय्युपपद्यते ।
कथं ह्युपेता बुद्ध्या त्वंकृष्णस् महिषी प्रिया ॥ ३.२३४.१२ ॥
Esta pergunta ou dúvida não te convém. Como podes tu, dotada de sabedoria e amada rainha principal de Kṛṣṇa, perguntar assim?
3.234.13
यदैव भर्ता जानीयानमन्त्रमूलपरां स्त्रियम् ।
उद्विजेत तदैवास्याः सर्पाद्वेश्मगतादिव ॥ ३.२३४.१३ ॥
Assim que o marido sabe que a mulher se dedica às raízes dos encantamentos, agita-se como diante de uma serpente que entrou em casa.
3.234.14
उद्विग्नस्य कुतः शान्तिरशान्तस्य कुतः सुखम् ।
न जातु वशगो भर्ता स्त्रियाः स्यान्मन्त्रकारणात् ॥ ३.२३४.१४ ॥
Como pode ter paz o agitado, e como pode ter felicidade o inquieto? Por causa dos encantamentos, o marido jamais deve ficar sob o domínio da mulher.
3.234.15
किमत्रप्रहिताश्चापि गदाः परमदारुणाः ।
मूलप्रवादैर्हि विषं प्रयच्छन्ति जिघांसवः बब ॥ ३.२३४.१५ ॥
E o que dizer das drogas terríveis enviadas aqui? Os que desejam matar dão veneno, com palavras de encantamentos de raiz.
3.234.16
जिह्वया यानि पुरुषस्त्वचा वाप्युपसेवते ।
तत्र चूर्णानि दत्तानि हन्युः क्षिप्रमसंशयम् ॥ ३.२३४.१६ ॥
O que um homem usa com a língua ou mesmo com a pele, o pó dado nisso o matará depressa, sem dúvida.
3.234.17
जलोदरसमायुक्ताः श्वित्रिणः पलितास्तथा ।
अपुमांसः कृताः स्त्रीभिर्जडान्धवधिरास्तथा ॥ ३.२३४.१७ ॥
Pelas mulheres, os maridos são levados a sofrer de hidropisia, lepra branca, cabelos brancos, impotência, torpor, cegueira e surdez.
3.234.18
पापानुगास्तु पापास्ताः पतीनुपसृजन्त्युत ।
न जातु विप्रियं भर्तुः स्त्रिया कार्यं कथंचन ॥ ३.२३४.१८ ॥
Mas essas mulheres pecadoras, seguindo o pecado, afligem os maridos. Uma mulher jamais deve, de modo algum, fazer algo desagradável ao marido.
3.234.19
वर्ताम्यहं तु यां वृत्तिं पाण्डवेषु महात्मसु ।
तां सर्वां शृणु मे सत्यां सत्यभामे यशस्विनि ॥ ३.२३४.१९ ॥
Ó Satyabhāmā, gloriosa, ouve de mim toda a minha conduta verdadeira para com os magnânimos Pāṇḍavas.
3.234.20
अहंकारं विहायाहं कामक्रोधौ च सर्वदा ।
सदारान्पाण्डवान्नित्यं प्रयतोपचराम्यहम् ॥ ३.२३४.२० ॥
Abandonando o orgulho e renunciando sempre ao desejo e à ira, sirvo constantemente e com contenção os Pāṇḍavas junto com suas esposas.
3.234.21
प्रणयं प्रतिसंहृत्य निधायात्मानमात्मनि ।
शुश्रूषुर्निरभीमाना पतीनां चित्तरक्षिणी ॥ ३.२३४.२१ ॥
Contendo o afeto e fixando-me em mim mesma, sem orgulho e desejosa de servir, guardo o ânimo dos meus esposos.
3.234.22
दुर्व्याहृताच्छङ्कमाना दुस्थिताद्दुरवेक्षितात् ।
दुरासिताद्दुर्व्रजितादिङ्गिताध्यासितादपि ॥ ३.२३४.२२ ॥
temendo até palavras duras, má postura, olhares mal dirigidos, mau sentar, mau andar e gestos inadequados.
3.234.23
सूर्यवैश्वानरसमान्सोमकल्पान्महारथान् ।
सेवे चक्षुर्हणः पार्थानुग्रवीर्यप्रतापिनः ॥ ३.२३४.२३ ॥
Sirvo aos filhos de Pṛthā, grandes guerreiros de carro iguais ao sol e ao fogo e semelhantes à lua, que tiram a visão de seus inimigos, ferozes em valor e poder.
3.234.24
देवो मनुष्यो गन्धर्वो युवा चापि स्वलंकृतः ।
द्रव्यवानभिरूपो वा न मेऽन्यः पुरुषो मतः ॥ ३.२३४.२४ ॥
Seja um deus, um homem, um gandharva, um jovem bem adornado, rico ou belo, nenhum outro homem é considerado por mim.
3.234.25
न भुक्तवति न स्नाते नासंविष्टे च भर्तरि ।
न संविशामि नाश्नामि न स्नाये कर्म कुर्वती ॥ ३.२३४.२५ ॥
Quando meu marido não comeu, não se banhou, não se deitou, não me sento, não como, não me banho; assim também enquanto faço meus afazeres.
3.234.26
क्षेत्राद्वनाद्वा ग्रामाद्वा भर्तारं गुहमागतम् ।
अभ्युत्थायाभिनन्दामि आसनेनोदकेन च ॥ ३.२३४.२६ ॥
Quando meu marido volta para casa do campo, da floresta ou da aldeia, levanto-me para recebê-lo e o honro com um assento e água.
3.234.27
प्रसन्नभाण्डा मृष्टान्ना काले भोजनदायिनी ।
संयता गुप्तधान्या च सुसंमृष्टनिवेशना ॥ ३.२३४.२७ ॥
Mantenho os recipientes brilhantes, sirvo comida bem preparada na hora certa, sou contida, guardo bem o grão e mantenho a casa muito limpa.
3.234.28
अतिरस्कृतसंभाषा दुःस्त्रियो नानुसेवती ।
अनुकूलवती नित्यं भवाम्यनलसा सदा ॥ ३.२३४.२८ ॥
Não falo com desprezo, não convivo com mulheres de má conduta, sou sempre conciliadora e sempre diligente.
3.234.29
अनर्म चापि हसितं द्वारि स्थानमभीक्ष्णशः ।
अवस्करे चिरस्थानं निष्कुटेषु च वर्जये ॥ ३.२३४.२९ ॥
Evito brincadeiras e risos, não fico repetidamente na porta e evito demorar-me no monte de lixo e nos cantos isolados.
3.234.30
अत्यालापमसन्तोषं परव्यापारसंकथाः ।
अतिहासातिरोषौ च क्रोधस्थानं च वर्जये ॥ ३.२३४.३० ॥
Evito o excesso de palavras, a insatisfação, conversas sobre os assuntos alheios, o riso excessivo, a ira desmedida e as ocasiões de cólera.
3.234.31
निरताऽहं सदा सत्ये पापानां च विवर्जने ।
सर्वथा भर्तुरहितं न ममेष्टं कथंचन ॥ ३.२३४.३१ ॥
Estou sempre devotada à verdade e evito os pecados; nunca desejo, de modo algum, o que seja prejudicial ao meu marido.
3.234.32
यदा प्रवसते भर्ता कुटुम्बार्थेन केनचित् ।
सुमनोवर्णकापेता भवामि व्रतचारिणी ॥ ३.२३४.३२ ॥
Quando meu marido viaja para longe por algum assunto familiar, permaneço alegre, sem adornos, observando meu voto.
3.234.33
यच्च भर्ता न पिबति यच्च भर्ता न सेवते ।
यच्च नाश्नाति मे भर्ता सर्वं तद्वर्जयाम्यहम् ॥ ३.२३४.३३ ॥
Tudo o que meu marido não bebe, do que não desfruta e o que meu marido não come: tudo isso eu evito.
3.234.34
यथोपदेशं नियता वर्तमाना वराङ्गने ।
स्वलंकृता सुप्रयता भर्तुः प्रियहिते रता ॥ ३.२३४.३४ ॥
Ó mulher de belos membros, conduzindo-me com moderação segundo o ensinamento, bem adornada e bem controlada, deleito-me no que é caro e benéfico ao meu marido.
3.234.35
ये च धर्माः कुटुम्बेषु श्वश्र्वामे कथिताः पुरा ।
अनुतिष्ठामि तान्सत्ये नित्यकालमतन्द्रिता ॥ ३.२३४.३५ ॥
Os deveres que minha sogra declarou outrora no lar, eu os cumpro em verdade, sempre, sem cansaço.
3.234.36
भिक्षाबलिश्राद्धविधिस्थालीपाकाश्च पर्वसु ।
मान्यानां मानसत्कारा ये चान्ये विदिता मम ॥ ३.२३४.३६ ॥
Os ritos de esmola, oferendas e ritos ancestrais, o cozimento no pote sagrado nos dias festivos, a honra e a cortesia para com os venerandos, e as demais coisas que me são conhecidas.
3.234.37
तान्सर्वाननुवर्तामि दिवारात्रमतन्द्रिता ।
विनयाननियमांश्चैव सदा सर्वात्मना श्रिता ॥ ३.२३४.३७ ॥
Dia e noite, sem cansaço, sirvo a todos eles; a humildade e as regras observo sempre com todo o meu ser.
3.234.38
मृदून्सतः सत्यशीलान्सत्यधर्मानुपालिनः ।
स देवः सा गतिर्नार्यास्तस्य का विप्रियं चरेत् ॥ ३.२३४.३८ ॥
Ele, gentil, de caráter verdadeiro e guardião do verdadeiro dharma, é meu deus e o refúgio da mulher; quem lhe causaria desagrado?
3.234.39
पत्याश्रयो हि मे धर्मो मतः स्त्रीणां सनातनः ।
स देवः सा गतिर्नार्यास्तस्य काविप्रियं चरेत् ॥ ३.२३४.३९ ॥
Apoiar-me no meu marido é o meu dharma, considerado o dever eterno das mulheres. Ele é meu deus e o refúgio da mulher; quem lhe causaria desagrado?
3.234.40
अहं पतीन्नातिशये नात्यश्ने नातिभूषये ।
नापि श्वश्रूं परिवदे सर्वदा परियन्त्रिता ॥ ३.२३४.४० ॥
Não me vanglorio diante dos meus maridos, não como em excesso, não me adorno em demasia e nunca falo mal da minha sogra; estou sempre contida.
3.234.41
अवधानेन सुभगे नित्योत्थिततयैव च ।
भर्तारो वशगा मह्यं गुरुशुश्रूषयैव च ॥ ३.२३४.४१ ॥
Ó afortunada, com atenção, levantando-me sempre cedo e servindo os mais velhos, meus maridos permanecem sob o meu domínio.
3.234.42
नित्यमार्यामहं कुन्तीं वीरसूं सत्यवादिनीम् ।
स्वयं परिचराम्यतां पानाच्छादनभोजनैः ॥ ३.२३४.४२ ॥
Sempre sirvo eu mesma a nobre Kuntī, mãe de heróis, que fala a verdade, atendendo-a com bebida, vestuário e comida.
3.234.43
नैतामतिशये जातु वस्त्रभूषणभोजनैः ।
न वदे चाप्यतिवाचा तां पृथां पृथिवीसमाम् ॥ ३.२३४.४३ ॥
Nunca a supero em vestes, adornos e alimentos, nem falo em excesso para louvar aquela Pṛthā, igual à terra.
3.234.44
अष्टावग्रे ब्राह्मणानां सहस्राणि स्म नित्यदा ।
भुञ्जते रुक्मपात्रीषु युधिष्ठिरनिवेशने ॥ ३.२३४.४४ ॥
Outrora, na morada de Yudhiṣṭhira, oito mil brâmanes comiam todos os dias em vasilhas de ouro.
3.234.45
अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातका गृहमेधिनः ।
त्रिंशद्दासीक एकैको यान्विभर्ति युधिष्ठिरः ॥ ३.२३४.४५ ॥
Oitenta e oito mil chefes de família, graduados védicos; cada um deles Yudhiṣṭhira sustentava com trinta criadas.
3.234.46
दशान्यानि सहस्राणि येषामन्नं सुसंस्कृतम् ।
ह्रियते रुक्मपात्रीभिर्यतीनामूर्ध्वरेतसाम् ॥ ३.२३४.४६ ॥
E para outros dez mil, iogues de sêmen ascendente, levava-se comida bem preparada em vasilhas de ouro.
3.234.47
तान्सर्वानग्रहारेण ब्राह्मणान्वेदवादिनः ।
यथार्हं पूजयामि स्म पानाच्छादनभोजनैः ॥ ३.२३४.४७ ॥
A todos esses brâmanes que proclamam o Veda honrei, como convinha, com doações de agrahāra e com bebida, vestes e comida.
3.234.48
शतं दासीसहस्राणि कौन्तेयस्य महात्मनः ।
कम्बुकेयूरधारिण्यो निष्ककण्ठ्यः स्वलंकृताः ॥ ३.२३४.४८ ॥
O magnânimo filho de Kuntī tinha cem mil criadas, usando braceletes de concha e braçadeiras, colares de ouro, bem adornadas.
3.234.49
महार्हमाल्याभरणाः सुवर्णाश्चन्दनोक्षिताः ।
मणीन्हेम च विभ्रत्यो नृत्तगीतविशारदाः ॥ ३.२३४.४९ ॥
Usando guirlandas e adornos de grande valor, douradas, aspergidas de sândalo, trazendo joias e ouro, hábeis na dança e no canto.
3.234.50
तासां नाम च रूपंच भोजनाच्छादनानि च ।
सर्वासामेव वेदाहं कर्म चैव कृताकृतम् ॥ ३.२३४.५० ॥
Seus nomes e aparências, sua comida e vestimenta, e tudo o que fizeram e deixaram de fazer — tudo isso eu sei.
3.234.51
शतं दासीसहस्राणि कुन्तीपुत्रस्य धीमतः ।
पात्रीपस्ता दिवारात्रमतिथीन्भोजयन्त्युत ॥ ३.२३४.५१ ॥
O sábio filho de Kuntī possuía cem mil criadas que, dia e noite, serviam comida de seus vasos e alimentavam os hóspedes.
3.234.52
शतमश्वसहस्राणि दशनागायुतानि च ।
युधिष्ठिरस्यानुयात्रमिन्द्रप्रस्थनिवासिनः ॥ ३.२३४.५२ ॥
No séquito de Yudhiṣṭhira, os habitantes de Indraprastha somavam cem mil cavalos e dez ayuta de elefantes.
3.234.53
एतदासीत्तदा राज्ञो यन्महीं पर्यपालयत् ।
येषां सङ्ख्याविधिं चैव प्रदिशामि शृणोमि च ॥ ३.२३४.५३ ॥
Isto era o que o rei possuía quando governava a terra; vou expor o modo de contá-los, e tu ouves.
3.234.54
अन्तःपूराणां सर्वेषां भृत्यानां चैव सर्वशः ।
आगोपालाविपालेभ्यः सर्वं वेद कृताकृतम् ॥ ३.२३४.५४ ॥
De todas as mulheres dos aposentos internos e de todos os servos, dos vaqueiros aos pastores, ele conhece tudo o que foi feito e o que não foi feito.
3.234.55
सर्वं राज्ञः समुदयमायं च व्ययमेव च ।
एकाऽहंवेद्मि कल्याणि पाण्डवानां यशस्विनि ॥ ३.२३४.५५ ॥
Ó auspiciosa, ó gloriosa, eu sozinha conheço toda a receita e despesa do rei dos Pāṇḍavas.
3.234.56
मयि सर्वं समासज्यकुटुम्बं भरतर्षभाः ।
उपासनरताः सर्वे घटयन्ति वरानने ॥ ३.२३४.५६ ॥
Ó touros dos Bharatas, ó de bela face, tendo confiado tudo a mim, toda a família, dedicada ao serviço, cumpre as suas tarefas.
3.234.57
तमहं भारमासक्तमनाधृष्यं दुरात्मभिः ।
सुखं सर्वंपरित्यज्यरात्र्यहानि घटामि वै ॥ ३.२३४.५७ ॥
Esse fardo, ao qual minha mente está apegada e que é inacessível aos malvados, carrego noite e dia, abandonando todo conforto.
3.234.58
अधृष्यं वरुणस्येव निधिपूर्णमिवोदधिम् ।
एकाहं वेद्मि कोशं वै पतीनां धर्मचारिणाम् ॥ ३.२३४.५८ ॥
Inexpugnável como Varuṇa, como o oceano cheio de tesouros, eu sozinha conheço o tesouro dos meus maridos, que seguem o dharma.
3.234.59
अनिशायां निशायां च विहाय क्षुत्पिपासयोः ।
आराधयन्त्याः कौरव्यांस्तुल्या रात्रिरहश्च मे ॥ ३.२३४.५९ ॥
Abandonando a fome e a sede de noite e de dia, agradando aos kurus, para mim a noite e o dia são iguais.
3.234.60
प्रथमं प्रतिबुध्यामि चरमं संविशामि च ।
नित्यकालमहं सत्ये एतत्संवननं मम ॥ ३.२३४.६० ॥
Acordo primeiro e recolho-me por último; permanecer sempre na verdade é este, o meu voto.
3.234.61
एतज्जानाम्यहं कर्तुं भर्तृसंवननं महत् ।
असत्स्त्रीणां समाचारं नाहं कुर्यां न कामये ॥ ३.२३४.६१ ॥
Conheço esta grande conduta para com o marido. Não farei nem desejarei a conduta das mulheres más.
3.234.62
तच्छ्रुत्वा धर्मसहितं व्याहृतं कृष्णया तदा ।
उवाच सत्या सत्कृत्य पाञ्चालीं धर्मचारिणीं ॥ ३.२३४.६२ ॥
Tendo ouvido aquelas palavras ditas por Kṛṣṇā, acompanhadas de dharma, Satyā, honrando a Pāñcālī que segue o dharma, então lhe disse.
3.234.63
अभिपन्नाऽस्मि पाञ्चालि याज्ञसेनि क्षमस्व मे ।
कामकारः सखीनं हि सोपहासं प्रभाषितम् ॥ ३.२३४.६३ ॥
Ó Pāñcālī, ó Yājñasenī, sou culpada; perdoa-me. As palavras das amigas nascem da própria vontade, e o que é dito com zombaria também.