Mahābhārata · Adhyāya 3.241
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.241.1
अथ दुर्योधनो राजा तत्रतत्र वने वसन् ।
जगाम घोषानभितस्तत्र चक्रे निवेशनम् ॥ ३.२४१.१ ॥
Da ging König Duryodhana, der hier und dort im Wald weilte, rings um die Viehhürden und richtete dort sein Lager ein.
3.241.2
रमणीये समाज्ञाते सोदके समहीरुहे ।
देशे सर्वगुणोपेते चक्रुरावसथान्नराः ॥ ३.२४१.२ ॥
An einem angenehmen, wohlbekannten Ort mit Wasser und Bäumen, mit allen guten Eigenschaften versehen, errichteten die Männer ihre Wohnstätten.
3.241.3
तथैव तत्समीपस्थान्पृथगावसथान्बहून् ।
कर्णस्य शकुनेश्चैव भ्रातॄणां चैव सर्वशः ॥ ३.२४१.३ ॥
Ebenso standen in seiner Nähe viele gesonderte Wohnstätten für Karṇa, Śakuni und die Brüder, überall.
3.241.4
पश्यन्तस्ते तदा गावः शतशोऽथ सहस्रशः ।
अङ्कर्लक्षैश्च ताः सर्वा लक्षयामास पार्थिवः ॥ ३.२४१.४ ॥
Als er die Kühe zu Hunderten und Tausenden sah, kennzeichnete der König sie alle mit Brandmalen und Zeichen.
3.241.5
अङ्कयामास वत्सांश्च जज्ञे चोपसृतांस्त्वपि ।
बालवत्साश्च यां गावः कालयामास ता अपि ॥ ३.२४१.५ ॥
Auch die Kälber kennzeichnete er, sowohl die herangekommenen als auch die neugeborenen; und er zählte auch die Kühe mit kleinen Kälbern.
3.241.6
अथ स स्मारणं कृत्वा लक्षयित्वा त्रिहायनान् ।
वृतो गोपालकैः प्रीतो व्याहरत्कुरुनन्दनः ॥ ३.२४१.६ ॥
Da, nachdem er sich erinnert und die dreijährigen Kälber gekennzeichnet hatte, von den Hirten umgeben, der Wonnige der Kurus, erfreut, sprach er.
3.241.7
स च पौरजनः सर्वः सर्वः सैनिकाश्च सहस्रशः ।
यथोपजोषं चिक्रीडुर्वने तस्मिन्यथाऽमराः ॥ ३.२४१.७ ॥
Und alle Stadtbewohner sowie Tausende Soldaten vergnügten sich in jenem Wald nach Belieben, wie die Unsterblichen.
3.241.8
ततोऽध्वगमनाच्छ्रान्तं कुशला नृत्यवादितैः ।
धार्तराष्ट्रमुपातिष्ठन्कन्याश्चैव स्वलंकृताः ॥ ३.२४१.८ ॥
Dann traten die Jungfrauen, geschickt im Tanz und im Spiel der Instrumente und schön geschmückt, vor den vom Weg ermüdeten Sohn des Dhṛtarāṣṭra und warteten ihm auf.
3.241.9
स स्त्रीगणवृतो राजा प्रहृष्टः प्रददौ वसु ।
तेभ्यो यथार्हमन्नानि पानानि विविधानि च ॥ ३.२४१.९ ॥
Jener König, umgeben von einer Schar Frauen, gab ihnen freudig Reichtum, wie es ihnen gebührte, sowie vielerlei Speisen und Getränke.
3.241.10
ततस्ते सहिताः सर्वे तरक्षून्महिषान्मृगान् ।
गवयर्क्षवराहांश्च समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ३.२४१.१० ॥
Dann umzingelten sie alle gemeinsam von allen Seiten die Tarakṣus, Büffel, Hirsche, Gavayas, Bären und Eber.
3.241.11
स ताञ्छरैर्विनिर्भिद्य गजांश्च सुबहून्वने ।
रमणीयेषु देशेषु ग्राहयामास वै मृगान् ॥ ३.२४१.११ ॥
Er durchbohrte sie mit Pfeilen, dazu viele Elefanten im Wald, und ließ die Hirsche in den lieblichen Gegenden ergreifen.
3.241.12
गोरसानुपयुञ्जान उपभोगांशच् भारत ।
पश्यन्स रमणीयानि वनान्युपवनानि च ॥ ३.२४१.१२ ॥
O Bhārata, er genoss Milchprodukte und andere Freuden und betrachtete die lieblichen Wälder und Haine.
3.241.13
मत्तभ्रमरजुष्टानि बर्हिणाभिरुतानि च ।
अगच्छदानुपूर्व्येण पुण्यं द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४१.१३ ॥
In geordneter Folge durch die Wälder ziehend, die von berauschten Bienen umschwärmt und vom Ruf der Pfauen erfüllt waren, begab er sich zum heiligen See des Dvaita-Waldes.
3.241.14
मत्तभ्रमरसंजुष्टं नीलकण्ठरवाकुलम् ।
सप्तच्छदसमाकीर्णं पुन्नागवकुलैर्युतम् ॥ ३.२४१.१४ ॥
Jener See, von berauschten Bienen umschwärmt und erfüllt vom Ruf der Pfauen, dicht von Saptacchada-Bäumen umstanden und geschmückt mit Punnāga- und Bakula-Bäumen.
3.241.15
ऋद्ध्या परमया युक्तो महेन्द्र इव वज्रभृत् ।
यदृच्छया च तत्रस्थो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.२४१.१५ ॥
Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, mit höchstem Wohlstand begabt wie Mahendra, der Träger des Donnerkeils, der dort nach Belieben weilte.
3.241.16
ईजे राजर्षियज्ञेन साद्यस्केन विशांपते ।
दिव्येन विधिना चैव वन्येन कुरुसत्तम ॥ ३.२४१.१६ ॥
O Herr der Völker, Bester der Kurus, er vollzog das Opfer nach dem Ritus der königlichen Weisen, das sofortige Opfer, den himmlischen Ritus und den Waldritus.
3.241.17
विद्वद्भिः सहितो धीमान्ब्राह्मणैर्वनवासिभिः ।
कृत्वा निवेशमभितः सरसस्तस्य कौरव।
द्रौपद्या सहितो धीमान्धर्मपत्न्या नराधिपः ॥ ३.२४१.१७ ॥
Mit gelehrten Männern und waldbewohnenden Brahmanen errichtete der Weise sein Lager rings um jenen See. O Kaurava, der weise Herrscher der Menschen, mit Draupadī, seiner rechtmäßigen Gattin.
3.241.18
ततो दुर्योधनः प्रेष्यानादिदेश सहानुजः ।
आक्रीडावसथाञ्शीघ्रं कुरुध्वं सरसोऽभितः ॥ ३.२४१.१८ ॥
Da befahl Duryodhana mit seinen jüngeren Brüdern den Dienern: "Errichtet schnell Lusthäuser rings um den See."
3.241.19
ते तथेत्येव कौरव्यमुक्त्वा वचनकारिणः ।
चिकीर्षन्तस्तदाक्रीडाञ्जग्मुर्द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४१.१९ ॥
Nachdem sie dem Kaurava »so sei es« gesagt hatten, gingen die gehorsamen Diener zum See im Dvaita-Wald, um die Vergnügungsstätten vorzubereiten.
3.241.20
सेनाग्र्यं धार्तराष्ट्रस् प्राप्तं द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४१.२० ॥
Das Hauptheer des Sohnes von Dhṛtarāṣṭra erreichte den See im Dvaita-Wald.
3.241.21
प्रविशन्तं वनद्वारि गन्धर्वाः समवारयन् ।
तत्र गन्धऱ्वराजो वै पूर्वमेव विशांपते।
कुबेरभवनाद्राजन्नाजगाम गणावृतः ॥ ३.२४१.२१ ॥
Als sie das Waldtor betraten, hielten die Gandharvas sie gemeinsam auf. O Herr der Menschen, der König der Gandharvas war schon früher aus Kuberas Wohnsitz, umgeben von seinen Scharen, dorthin gekommen.
3.241.22
गणैरप्सरसां चैव त्रिदशानां तथाऽऽत्मजैः ।
विहारशीलैः क्रीडार्थं तेन तत्संवृतं सरः ॥ ३.२४१.२२ ॥
Mit den Scharen der Apsaras und den Söhnen der Götter, die das Vergnügen liebten und zum Spiel gekommen waren, hatte er diesen See umgeben.
3.241.23
तेन तत्संवृतं दृष्ट्वा ते राजपरिचारकाः ।
प्रतिजग्मुस्ततो राजन्यत्र दुर्योधनो नृपः ॥ ३.२४१.२३ ॥
Als sie den See von ihm besetzt sahen, kehrten die Diener des Königs, o König, dorthin zurück, wo König Duryodhana war.
3.241.24
स तु तेषां वचः श्रुत्वा सैनिकान्युद्धदुर्मदान् ।
प्रेषयामास कौरव्य उत्सारयत तानिति ॥ ३.२४१.२४ ॥
Als er ihre Worte gehört hatte, schickte der Kaurava seine vom Kampfesrausch erfüllten Krieger und befahl: »Vertreibt sie!«
3.241.25
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राज्ञः सेनाग्रयायिनः ।
सरो द्वैनवनं गत्वा गन्धर्वानिदमब्रुवन् ॥ ३.२४१.२५ ॥
Als die Vorhut des Heeres diese Worte des Königs hörte, ging sie zum See im Dvaita-Wald und sprach zu den Gandharvas diese Worte.
3.241.26
राजा दुर्योधनो नाम धृतराष्ट्रसुतो बली ।
चिक्रीडिषुरिहायाति तदर्थमपसर्पत ॥ ३.२४१.२६ ॥
König Duryodhana, der mächtige Sohn Dhṛtarāṣṭras, kommt hierher, um sich zu vergnügen; deshalb zieht euch zurück.
3.241.27
एवमुक्तास्तु गन्धर्वाः रप्रहसन्तो विशांमपते ।
प्रत्यब्रुवंस्तान्पुरुषानिदं हि परुषं वचः ॥ ३.२४१.२७ ॥
So angesprochen, o Herr der Menschen, lachten die Gandharvas und antworteten jenen Männern mit diesen harten Worten.
3.241.28
न चेतयति वो राजा मन्दबुद्धिः सुयोधनः ।
योऽस्मानाज्ञापयत्येवं वश्यानिव दिवौकसः ॥ ३.२४१.२८ ॥
König Suyodhana, der Dummkopf, kennt euch nicht, daß er uns, die Himmelsbewohner, so befiehlt, als wären wir seine gehorsamen Diener.
3.241.29
यूयं मुमूर्षवश्चापि मन्दप्रज्ञा न संशयः ।
ये तस् वचनादेवमस्मान्ब्रूथ विचेतसः ॥ ३.२४१.२९ ॥
Auch ihr, die ihr den Tod begehrt und töricht seid, ohne Zweifel; ihr, die ihr auf sein Wort hin so zu uns sprecht, seid unbesonnen.
3.241.30
गच्छध्वं त्वरिताः सर्वे यत्र राजा स कौरवः ।
न चेदद्यैव गच्छध्वं धर्मराजनिवेशनम् ॥ ३.२४१.३० ॥
Geht alle schnell dorthin, wo jener Kaurava-König ist; und wenn ihr heute nicht geht, werdet ihr zur Wohnstatt des Königs Dharma gehen müssen.
3.241.31
एवमुक्तास्तु गन्धर्वै राज्ञः सेनाग्रयायिनः ।
संप्राद्रवन्यतो राजा धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ॥ ३.२४१.३१ ॥
So angesprochen von den Gandharvas, stürmten die Anführer der Vorhut des Königs gemeinsam dorthin, wo der Sohn Dhṛtarāṣṭras war.