மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.241
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.241.1
अथ दुर्योधनो राजा तत्रतत्र वने वसन् ।
जगाम घोषानभितस्तत्र चक्रे निवेशनम् ॥ ३.२४१.१ ॥
பின்னர் அரசன் துரியோதனன் காட்டில் அங்கும் இங்கும் வாழ்ந்தவாறு, கோஷ்டங்களைச் சுற்றிச் சென்று அங்கே தன் முகாமை அமைத்தான்.
3.241.2
रमणीये समाज्ञाते सोदके समहीरुहे ।
देशे सर्वगुणोपेते चक्रुरावसथान्नराः ॥ ३.२४१.२ ॥
இனிமையான, நன்கு அறியப்பட்ட, நீரும் மரங்களும் உள்ள, எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்த இடத்தில் மனிதர்கள் குடியிருப்புகளை அமைத்தனர்.
3.241.3
तथैव तत्समीपस्थान्पृथगावसथान्बहून् ।
कर्णस्य शकुनेश्चैव भ्रातॄणां चैव सर्वशः ॥ ३.२४१.३ ॥
அதேபோல் அதற்கு அருகில் கர்ணனுக்கும் சகுனிக்கும் சகோதரர்களுக்கும் தனித்தனியாக பல குடியிருப்புகள் இருந்தன.
3.241.4
पश्यन्तस्ते तदा गावः शतशोऽथ सहस्रशः ।
अङ्कर्लक्षैश्च ताः सर्वा लक्षयामास पार्थिवः ॥ ३.२४१.४ ॥
அப்போது நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் உள்ள பசுக்களைக் கண்டு, அரசன் அவை அனைத்தையும் அடையாளங்களாலும் குறிகளாலும் குறித்தான்.
3.241.5
अङ्कयामास वत्सांश्च जज्ञे चोपसृतांस्त्वपि ।
बालवत्साश्च यां गावः कालयामास ता अपि ॥ ३.२४१.५ ॥
அவன் கன்றுகளையும் குறியிட்டான்; அருகில் வந்தவையும் பிறந்தவையுமான கன்றுகளையும் குறித்தான்; சிறு கன்றுகளைக் கொண்ட பசுக்களையும் எண்ணினான்.
3.241.6
अथ स स्मारणं कृत्वा लक्षयित्वा त्रिहायनान् ।
वृतो गोपालकैः प्रीतो व्याहरत्कुरुनन्दनः ॥ ३.२४१.६ ॥
பின்னர் அவன் நினைவு கூர்ந்து, மூன்று வயது கன்றுகளைக் குறித்து, இடையர்களால் சூழப்பட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் குருகுல மகிழ்ச்சியாளன் பேசினான்.
3.241.7
स च पौरजनः सर्वः सर्वः सैनिकाश्च सहस्रशः ।
यथोपजोषं चिक्रीडुर्वने तस्मिन्यथाऽमराः ॥ ३.२४१.७ ॥
அந்த நகர மக்கள் அனைவரும், ஆயிரக்கணக்கான வீரர்களும், தேவர்களைப் போல அந்தக் காட்டில் தங்கள் விருப்பப்படி விளையாடினர்.
3.241.8
ततोऽध्वगमनाच्छ्रान्तं कुशला नृत्यवादितैः ।
धार्तराष्ट्रमुपातिष्ठन्कन्याश्चैव स्वलंकृताः ॥ ३.२४१.८ ॥
பின்னர், வழிநடையால் களைப்புற்ற திருதராஷ்டிரரின் மகனிடம் நடனம் மற்றும் இசையில் திறமை வாய்ந்த, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட கன்னியர் வந்து பணிவிடை செய்தனர்.
3.241.9
स स्त्रीगणवृतो राजा प्रहृष्टः प्रददौ वसु ।
तेभ्यो यथार्हमन्नानि पानानि विविधानि च ॥ ३.२४१.९ ॥
பெண்கள் கூட்டத்தால் சூழப்பட்ட அந்த அரசன் மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுக்குத் தகுந்தபடி செல்வமும், பல வகையான உணவும் பானங்களும் கொடுத்தான்.
3.241.10
ततस्ते सहिताः सर्वे तरक्षून्महिषान्मृगान् ।
गवयर्क्षवराहांश्च समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ३.२४१.१० ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி கழுதைப்புலிகள், எருமைகள், மான்கள், காட்டுமாடுகள், கரடிகள், பன்றிகள் ஆகியவற்றை நாலாபுறமும் சூழ்ந்து வளைத்தனர்.
3.241.11
स ताञ्छरैर्विनिर्भिद्य गजांश्च सुबहून्वने ।
रमणीयेषु देशेषु ग्राहयामास वै मृगान् ॥ ३.२४१.११ ॥
அவன் அம்புகளால் அவற்றையும், காட்டில் பல யானைகளையும் துளைத்து, அழகிய இடங்களில் மான்களைப் பிடிக்கச் செய்தான்.
3.241.12
गोरसानुपयुञ्जान उपभोगांशच् भारत ।
पश्यन्स रमणीयानि वनान्युपवनानि च ॥ ३.२४१.१२ ॥
பாரதனே, அவன் பால் பொருட்களையும் பிற இன்பங்களையும் அனுபவித்து, அழகிய காடுகளையும் சோலைகளையும் கண்டவாறு இருந்தான்.
3.241.13
मत्तभ्रमरजुष्टानि बर्हिणाभिरुतानि च ।
अगच्छदानुपूर्व्येण पुण्यं द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४१.१३ ॥
மதுவுண்ட வண்டுகள் மொய்த்ததும், மயில்களின் குரல்கள் ஒலிப்பதுமான வனங்களைக் கடந்து, அவர் வரிசையாகப் புனிதமான த்வைத வனத்தின் ஏரியை அடைந்தார்.
3.241.14
मत्तभ्रमरसंजुष्टं नीलकण्ठरवाकुलम् ।
सप्तच्छदसमाकीर्णं पुन्नागवकुलैर्युतम् ॥ ३.२४१.१४ ॥
மதுவுண்ட வண்டுகள் மொய்த்ததும், நீலகண்டப் பறவைகளின் ஒலியால் நிறைந்ததும், சப்தச்சத மரங்கள் நெருங்கியதும், புன்னாக, பகுல மரங்களுடன் கூடியதுமான அந்த ஏரி.
3.241.15
ऋद्ध्या परमया युक्तो महेन्द्र इव वज्रभृत् ।
यदृच्छया च तत्रस्थो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.२४१.१५ ॥
மிகுந்த செல்வத்துடன், வஜ்ரம் ஏந்திய மகேந்திரனைப் போல, அங்கே விருப்பம்போல் தங்கியிருந்த தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன்.
3.241.16
ईजे राजर्षियज्ञेन साद्यस्केन विशांपते ।
दिव्येन विधिना चैव वन्येन कुरुसत्तम ॥ ३.२४१.१६ ॥
மக்களின் தலைவரே, குருக்களில் சிறந்தவரே, அவர் ராஜரிஷிகளின் யாகத்தால், ஒரே நாளில் நிறைவேறும் யாகத்தால், தெய்வீக முறையாலும் வனவிதியாலும் யாகம் செய்தார்.
3.241.17
विद्वद्भिः सहितो धीमान्ब्राह्मणैर्वनवासिभिः ।
कृत्वा निवेशमभितः सरसस्तस्य कौरव।
द्रौपद्या सहितो धीमान्धर्मपत्न्या नराधिपः ॥ ३.२४१.१७ ॥
அறிஞர்களுடனும் வனவாசி பிராமணர்களுடனும் கூடிய ஞானியான அவர், அந்த ஏரியைச் சுற்றிலும் குடில்களை அமைத்தார். குருவம்சத்தவரே, தர்மபத்தினியான திரௌபதியுடன் அந்த அறிவாளியான மன்னர் இருந்தார்.
3.241.18
ततो दुर्योधनः प्रेष्यानादिदेश सहानुजः ।
आक्रीडावसथाञ्शीघ्रं कुरुध्वं सरसोऽभितः ॥ ३.२४१.१८ ॥
பின்னர் துரியோதனன், தம்பிகளுடன் சேர்ந்து, ஏவலர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான்: "ஏரியைச் சுற்றி விரைவில் விளையாட்டு இல்லங்களை அமையுங்கள்."
3.241.19
ते तथेत्येव कौरव्यमुक्त्वा वचनकारिणः ।
चिकीर्षन्तस्तदाक्रीडाञ्जग्मुर्द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४१.१९ ॥
அவர்கள் 'அவ்வாறே' என்று கௌரவனிடம் சொல்லி, அந்த விளையாட்டிடங்களைச் செப்பனிட விரும்பி துவைதவனத்தின் ஏரிக்குச் சென்றனர்.
3.241.20
सेनाग्र्यं धार्तराष्ट्रस् प्राप्तं द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४१.२० ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகனின் முதன்மைப் படை துவைதவனத்தின் ஏரியை அடைந்தது.
3.241.21
प्रविशन्तं वनद्वारि गन्धर्वाः समवारयन् ।
तत्र गन्धऱ्वराजो वै पूर्वमेव विशांपते।
कुबेरभवनाद्राजन्नाजगाम गणावृतः ॥ ३.२४१.२१ ॥
காட்டு வாயிலில் நுழைந்தவர்களை கந்தர்வர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து தடுத்தனர். மனிதர்களின் தலைவனே, கந்தர்வர் அரசன் முன்பே குபேரனின் இல்லத்திலிருந்து தன் கணங்களால் சூழப்பட்டு அங்கு வந்திருந்தான்.
3.241.22
गणैरप्सरसां चैव त्रिदशानां तथाऽऽत्मजैः ।
विहारशीलैः क्रीडार्थं तेन तत्संवृतं सरः ॥ ३.२४१.२२ ॥
அப்ஸரஸ்களின் கணங்களாலும், தேவர்களின் மகன்களாலும் — விளையாட்டில் விருப்பமுடையவர்கள், விளையாடுவதற்காக வந்தவர்கள் — அவன் அந்த ஏரியை நிரப்பியிருந்தான்.
3.241.23
तेन तत्संवृतं दृष्ट्वा ते राजपरिचारकाः ।
प्रतिजग्मुस्ततो राजन्यत्र दुर्योधनो नृपः ॥ ३.२४१.२३ ॥
அவனால் அந்த ஏரி சூழப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, அரசனின் ஏவலர்கள் ஓ அரசே, துரியோதனன் இருந்த இடத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றனர்.
3.241.24
स तु तेषां वचः श्रुत्वा सैनिकान्युद्धदुर्मदान् ।
प्रेषयामास कौरव्य उत्सारयत तानिति ॥ ३.२४१.२४ ॥
ஆனால் அவர்களின் சொல்லைக் கேட்ட கௌரவன், போர்வெறி கொண்ட வீரர்களை அனுப்பி, 'அவர்களை விரட்டுங்கள்' என்று ஆணையிட்டான்.
3.241.25
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राज्ञः सेनाग्रयायिनः ।
सरो द्वैनवनं गत्वा गन्धर्वानिदमब्रुवन् ॥ ३.२४१.२५ ॥
அரசனின் படை முன்னணியினர் அவனுடைய அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, துவைதவனத்தின் ஏரிக்குச் சென்று கந்தர்வர்களிடம் இவ்வாறு கூறினர்.
3.241.26
राजा दुर्योधनो नाम धृतराष्ट्रसुतो बली ।
चिक्रीडिषुरिहायाति तदर्थमपसर्पत ॥ ३.२४१.२६ ॥
துரியோதனன் என்ற அரசனும், திருதராஷ்டிரனின் வலிமையான மகனும், விளையாட விரும்பி இங்கு வருகிறான்; அதற்காக நீங்கள் விலகிப் போங்கள்.
3.241.27
एवमुक्तास्तु गन्धर्वाः रप्रहसन्तो विशांमपते ।
प्रत्यब्रुवंस्तान्पुरुषानिदं हि परुषं वचः ॥ ३.२४१.२७ ॥
ஓ மக்கள் தலைவனே, இவ்வாறு கூறப்பட்ட கந்தர்வர்கள் சிரித்துக்கொண்டு அந்த மனிதர்களுக்கு இந்த கடுமையான வார்த்தையைப் பதிலாகக் கூறினர்.
3.241.28
न चेतयति वो राजा मन्दबुद्धिः सुयोधनः ।
योऽस्मानाज्ञापयत्येवं वश्यानिव दिवौकसः ॥ ३.२४१.२८ ॥
மந்தபுத்தியுள்ள அரசன் சுயோதனன் உங்களை அறியவில்லை; அவன் நாங்கள் தேவலோகவாசிகளை அடிமைகளைப் போல் இவ்வாறு ஆணையிடுகிறான்.
3.241.29
यूयं मुमूर्षवश्चापि मन्दप्रज्ञा न संशयः ।
ये तस् वचनादेवमस्मान्ब्रूथ विचेतसः ॥ ३.२४१.२९ ॥
நீங்களும் சாக விரும்புபவர்களும் மந்தபுத்தியினருமாவீர்கள்; இதில் ஐயமில்லை. அவனுடைய சொல்லால் இவ்வாறு எங்களிடம் பேசும் நீங்கள் பகுத்தறிவற்றவர்கள்.
3.241.30
गच्छध्वं त्वरिताः सर्वे यत्र राजा स कौरवः ।
न चेदद्यैव गच्छध्वं धर्मराजनिवेशनम् ॥ ३.२४१.३० ॥
நீங்கள் அனைவரும் விரைவாக அந்தக் கௌரவ அரசன் இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்லுங்கள்; இன்றே செல்லாவிட்டால் தர்மராஜனின் இருப்பிடத்திற்குச் செல்வீர்கள்.
3.241.31
एवमुक्तास्तु गन्धर्वै राज्ञः सेनाग्रयायिनः ।
संप्राद्रवन्यतो राजा धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ॥ ३.२४१.३१ ॥
கந்தர்வர்களால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அரசரின் படையின் முன்னணியில் சென்றவர்கள் விரைந்து ஓடினர்; திருதராஷ்டிரரின் மகன் அரசன் இருந்த இடத்தை நோக்கி.