மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.246.1
ततो दिव्यास्त्रसंपन्ना गन्धर्वा हेममालिनः ।
विसृजन्तः शरान्दीप्तान्समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ३.२४६.१ ॥
அதன்பின் தெய்வீக ஆயுதங்களைக் கொண்ட, பொன் மாலை அணிந்த கந்தர்வர்கள் ஒளிரும் அம்புகளை எய்தவாறு எல்லாப் பக்கமும் அவர்களைச் சூழ்ந்தனர்.
3.246.2
चतुरः पाण्डवान्वीरान्गन्धर्वाश्च सहस्रशः ।
रणे संन्यपतन्राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.२४६.२ ॥
அரசனே! போரில் நான்கு வீரப் பாண்டவர்கள் மீது ஆயிரக்கணக்கான கந்தர்வர்கள் ஒன்றாகப் பாய்ந்தனர்; அது ஓர் அற்புதம் போல் இருந்தது.
3.246.3
यथा कर्णस्य च रथो धार्तराष्ट्रस् चोभयोः ।
गन्धर्वैः शतशश्छिन्नौ तथा तेषां प्रचक्रितरे ॥ ३.२४६.३ ॥
கர்ணன், துரியோதனன் ஆகிய இருவரின் தேர்களும் கந்தர்வர்களால் நூற்றுக்கணக்கில் சிதைக்கப்பட்டது போல, அவர்களுடைய தேர்களும் சிதைக்கப்பட்டன.
3.246.4
तान्समापततो राजन्गधर्वाञ्छतशो रणे ।
प्रत्यगृह्णन्नरव्याघ्राः शरवर्षैरनेकशः ॥ ३.२४६.४ ॥
அரசனே! போரில் நூற்றுக்கணக்கான கந்தர்வர்கள் அவர்கள் மீது பாய்ந்தபோது, நரப்புலிகளான அவர்கள் பல வகையில் அம்பு மழை பொழிந்து எதிர்கொண்டனர்.
3.246.5
ते कीर्यमाणाः खगमाः शरवर्षैः समन्ततः ।
न शेकुः पाण्डुपुत्राणां समीपे परिवर्तितुम् ॥ ३.२४६.५ ॥
வானில் திரிபவர்களான அந்தக் கந்தர்வர்கள் எல்லாப் பக்கமும் அம்பு மழையால் சிதறடிக்கப்பட்டு, பாண்டுவின் புதல்வர்களின் அருகில் நிற்கவோ திரும்பவோ முடியாமல் போயினர்.
3.246.6
अभिक्रुद्धानभिक्रुद्धो गन्धर्वानर्जुनस्तदा ।
लक्षयित्वाऽथ दिव्यानि महास्त्राण्युपचक्रमे ॥ ३.२४६.६ ॥
அப்போது சினந்த கந்தர்வர்களைக் கண்ட அர்ஜுனன் தானும் சினந்து, தெய்வீகப் பெரும் அஸ்திரங்களைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினான்.
3.246.7
सहस्राणां सहस्राणि प्राहिणोद्यमसादनम् ।
अजेयानर्जुनः सङ्ख्ये गन्धर्वाणां बलोत्कटः ॥ ३.२४६.७ ॥
போரில் அர்ஜுனன் வலிமைமிக்க கந்தர்வர்களில் அஜேயர்களான ஆயிரக்கணக்கானோரை யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.
3.246.8
तथा भीमो महेष्वासः संयुगे बलिनांवरः ।
गन्धर्वाञ्शतशो राजञ्चघान निशितैः शरैः ॥ ३.२४६.८ ॥
அதுபோல் மகாவில்லாளியான பீமன், போரில் வலிமைமிக்கவர்களில் சிறந்தவன், ஓ அரசே, கூரிய அம்புகளால் கந்தர்வர்களை நூற்றுக்கணக்கில் வீழ்த்தினான்.
3.246.9
माद्रीपुत्रावपि तथा युध्मानौ बलोत्कटौ ।
परिगृह्याग्रतो राजञ्जघ्नतुः शतशः परान् ॥ ३.२४६.९ ॥
அதுபோல் மாத்ரியின் இரு மகன்களும், வலிமைமிக்க போர்வீரர்களாகிய அவர்களும், ஓ அரசே, முன்னிலையில் சூழ்ந்து நூற்றுக்கணக்கான எதிரிகளை வீழ்த்தினர்.
3.246.10
तेवध्यमाना गन्धर्वा दिव्यैरस्त्रैर्महारथैः ।
उत्पेतुः खमुपादाय धृतराष्ट्रसुतांस्ततः ॥ ३.२४६.१० ॥
மகாரதர்களின் தெய்வ அஸ்திரங்களால் கொல்லப்பட்ட அந்த கந்தர்வர்கள் அப்போது திருதராஷ்டிரனின் மக்களைத் தூக்கிக்கொண்டு வானில் பறந்தனர்.
3.246.11
सतानुत्पतितानदृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो धनंजयः ।
महता शरजालेन समन्तात्पर्यवारयत् ॥ ३.२४६.११ ॥
அவர்கள் மேலே எழுந்ததைக் கண்ட குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன், ஒரு பெரிய அம்புவலையால் நாற்புறமும் அவர்களைச் சூழ்ந்தான்.
3.246.12
ते ब्रद्धाः शरजालेन शकुन्ता इव पञ्जरे ।
ववर्पुरर्जुनं क्रोधाद्गदाशक्त्यृष्टिवृष्टिभिः ॥ ३.२४६.१२ ॥
அம்புவலையில் கூண்டுப் பறவைகள் போல் சிக்கிய அவர்கள், சினத்தால் கதை, சக்தி, ரிஷ்டி ஆகியவற்றின் மழையை அர்ஜுனன்மீது பொழிந்தனர்.
3.246.13
गदाशक्त्यृष्टिवृष्टीस्ता निहत्य परमास्त्रवित् ।
गात्राणि चाहनद्भल्लैर्गन्धर्वाणां धनंजयः ॥ ३.२४६.१३ ॥
பரமாஸ்திரங்களை அறிந்த தனஞ்சயன் அந்த கதை, சக்தி, ரிஷ்டி மழைகளை அழித்து, பல்லம் அம்புகளால் கந்தர்வர்களின் உடல்களைத் தாக்கினான்.
3.246.14
शिरोभिः प्रपतद्भिश्च चरणैर्बाहुभिस्तथा ।
अश्मवृष्टिरिवाभाति परेषामभवद्भयम् ॥ ३.२४६.१४ ॥
விழும் தலைகளாலும், கால்களாலும், கைகளாலும் அது கல் மழை போலத் தோன்றியது; எதிரிகளுக்கு பயம் உண்டானது.
3.246.15
ते वध्यमाना गन्धर्वाः पाण्डवेन महात्मना ।
भूमिष्ठमन्तरिक्षस्थाः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ३.२४६.१५ ॥
மகாத்மாவான பாண்டவனால் கொல்லப்பட்ட அந்த கந்தர்வர்கள், நிலத்திலும் வானிலும் நின்று அம்பு மழையால் அவனை மூடினர்.
3.246.16
तेषां तु शरवर्षाणि सव्यसाची परंतपः ।
अस्त्रैः संवार्य तेजस्वी गन्धर्वान्प्रत्यविध्यत ॥ ३.२४६.१६ ॥
ஆனால் அவர்களின் அம்பு மழைகளை, எதிரிகளைச் சுடும் தேஜஸ்வியான சவ்யசாசி அஸ்திரங்களால் தடுத்து, கந்தர்வர்களையே திருப்பித் தாக்கினான்.
3.246.17
स्थूणाकर्णेन्द्रजालं च सौरं चापि तथाऽर्जुनः ।
आग्नेयं चापि सौम्यं च ससर्ज कुरुननदनः ॥ ३.२४६.१७ ॥
அர்ஜுனன் ஸ்தூணாகர்ணம், இந்திரஜாலம், சௌரம் ஆகிய அஸ்திரங்களையும், குருநந்தனன் ஆக்நேயம், சௌம்யம் ஆகியவற்றையும் ஏவினான்.
3.246.18
ते दह्यमाना गन्धर्वाः कुन्तीपुत्रस्य सायकैः ।
दैतेया इव शक्रेण विषादमगमन्परम् ॥ ३.२४६.१८ ॥
குந்தியின் மகனின் அம்புகளால் எரிக்கப்பட்ட அந்த கந்தர்வர்கள், இந்திரனால் வருத்தப்பட்ட தைத்தியர்கள் போல, மிகுந்த துயரத்தை அடைந்தனர்.
3.246.19
ऊर्ध्वमाक्रममाणाश्च शरजालेन वारिताः ।
विसर्पमाणा भल्लैश्च वार्यन्ते सव्यसाचिना ॥ ३.२४६.१९ ॥
மேலிருந்து தாக்க முயன்றவர்கள் அம்புவலையால் தடுக்கப்பட்டனர்; முன்னேறியவர்கள் பல்லம் அம்புகளால் தடுக்கப்பட்டனர் — சவ்யசாசினால் (அர்ஜுனன்).
3.246.20
गन्धर्वांस्त्रासितान्दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रेण भारत ।
चित्रसेनो गदां गृह्य सव्यसाचिनमनाद्रवत् ॥ ३.२४६.२० ॥
பாரதனே! குந்தியின் மகனால் கந்தர்வர்கள் அச்சமுற்றிருப்பதைக் கண்டு, சித்திரசேனன் கதையை எடுத்துக்கொண்டு சவ்யசாசியை நோக்கி ஓடினான்.
3.246.21
तस्याभिपततस्तूर्णं गदाहस्तस्य संयुगे ।
गदां सर्वायसीं पार्थः शरैश्चिच्छेद सप्तधा ॥ ३.२४६.२१ ॥
போரில் கதையைக் கையில் ஏந்தி விரைந்து தன்மீது பாய்ந்தபோது, பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) அவனுடைய முழு இரும்புக் கதையை அம்புகளால் ஏழு துண்டுகளாக வெட்டினான்.
3.246.22
स गदां बहुधा दृष्ट्वा कृत्तां बाणैस्तरस्विना ।
संवृत्य विद्ययाऽऽत्मानं योधयामास पाण्डवं ॥ ३.२४६.२२ ॥
அந்த வேகமுள்ளவனின் அம்புகளால் தன் கதை பல துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டதைக் கண்டு, அவன் மாயவித்தையால் தன்னை மறைத்துக்கொண்டு பாண்டவனுடன் போரிட்டான்.
3.246.23
अस्त्राणइ तस्य दिव्यानि संप्रयुक्तानि सर्वशः ।
दिव्यैरस्त्रैस्तदा वीरः पर्यवारयदर्जुनः ॥ ३.२४६.२३ ॥
அவனால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஏவப்பட்ட தெய்வீக அஸ்திரங்களை, அப்போது வீரன் அர்ஜுனன் தெய்வீக அஸ்திரங்களால் சுற்றிலும் தடுத்தான்.
3.246.24
स वार्यमाणस्तैरस्त्रैरर्जुनेन महात्मना ।
गन्धर्वराजो बलवान्माययाऽन्तर्हितस्तदा ॥ ३.२४६.२४ ॥
அந்த அஸ்திரங்களால் மகாத்மா அர்ஜுனனால் தடுக்கப்பட்ட அவன், வலிமைமிக்க கந்தர்வ அரசன் அப்போது மாயையால் மறைந்து போனான்.
3.246.25
अन्तर्हितं तमालक्ष्य प्रहरन्तमथार्जुनः ।
ताडयामास खचरैर्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रितैः ॥ ३.२४६.२५ ॥
மறைந்திருந்து தாக்கும் அவனைக் கண்ட அர்ஜுனன், திவ்யாஸ்திரங்களால் மந்திரிக்கப்பட்ட ஆகாயத்தில் செல்லும் அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினான்.
3.246.26
अन्तर्धानवधं चास्य चक्रे क्रुद्धोऽर्जुनस्तदा ।
शब्दवेषं समाश्रित्य बहुरूपो धनंजयः ॥ ३.२४६.२६ ॥
அப்போது கோபமடைந்த அர்ஜுனன் அவனுடைய மறைவை அழித்தான்; ஒலியின் உருவை ஏற்று பல்வேறு உருவங்கொண்ட தனஞ்சயன் அதைச் செய்தான்.
3.246.27
रस वध्यमानस्तैरस्त्रैरर्जुनेन महात्मना ।
ततोऽस्य दर्शयामास तदाऽऽत्मानं प्रियः सखा ॥ ३.२४६.२७ ॥
மகாத்மா அர்ஜுனனின் அந்த அஸ்திரங்களால் தாக்கப்பட்டு… அப்போது அவனுடைய அன்பு நண்பன் தன்னைக் காட்டினான்.
3.246.28
चित्रसेनस्तथोवाच सखायं युधि विद्धि माम् ।
चित्रसेनमथालक्ष्य सखायमिति विस्मितः ॥ ३.२४६.२८ ॥
அப்போது சித்ரசேனன், "போரில் என்னை உன் நண்பனாக அறி" என்றான். சித்ரசேனனை நண்பனாகக் கண்டு அவன் வியப்படைந்தான்.
3.246.29
संजहारास्त्रमथं तत्प्रसृष्टं पाण्डवर्षभः ॥ ३.२४६.२९ ॥
அப்போது பாண்டவர்களில் சிறந்தவன் விடுத்த அந்த அஸ்திரத்தை திரும்பப் பெற்றான்.
3.246.30
दृष्ट्वा तु पाण्डवाः सर्वे संहृतास्त्रं धनंजयम् ।
संजह्रुः प्रद्रुतानश्वाञ्शरवेगान्धनूंषि च ॥ ३.२४६.३० ॥
அஸ்திரத்தைத் திரும்பப் பெற்ற தனஞ்சயனைக் கண்ட பாண்டவர்கள் அனைவரும் ஓடும் குதிரைகளையும், அம்புகளின் வேகத்தையும், வில்லுகளையும் நிறுத்தினர்.
3.246.31
चित्रसेनश्च भीमश्च सव्यसाची यमावपि ।
पृष्ट्वा कौशलमन्योन्यं रथेष्वेवावतस्थिरे ॥ ३.२४६.३१ ॥
சித்திரசேனனும், பீமனும், சவ்யசாசியான அர்ஜுனனும், இரட்டையர்களான யமர்களும் ஒருவருக்கொருவர் நலம் விசாரித்து, தங்கள் தேர்களிலேயே நின்றனர்.