مهابهاراتا · أدهيايا 3.261
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.261.1
व्रीहिद्रोणः परित्यक्तः कथं तेन महात्मना ।
कस्मै दत्तश्च भगवन्विधिना केन चात्थ मे ॥ ३.२६१.१ ॥
أيها الجليل، كيف تخلّى ذلك العظيم النفس عن الفريهي-درونا؟ ولمن أُعطيت، وبأي حكم؟ أخبرني.
3.261.2
प्रत्यक्षधर्मा भगवान्यस् तुष्टो हि कर्मभिः ।
सफलं तस्य जन्माहं मन्ये सद्धर्मचारिणः ॥ ३.२६१.२ ॥
الجليل الذي دهرمه ظاهر، والذي يُسَرّ حقًا بالأعمال: أرى أن ميلاد من يتبع الدهرما الحقة مثمر.
3.261.3
शिलोञ्छवृत्तिर्धर्मात्मा मुद्गलः संयतेन्द्रियः ।
आसीद्राजन्कुरुक्षेत्रे सत्यवागनसूयकः ॥ ३.२६१.३ ॥
أيها الملك، كان في كوروكشيترا مودغالا، صاحب النفس الصالحة، يعيش بلقط الحبوب، ضابطًا لحواسه، صادقًا في قوله، خاليًا من الحسد.
3.261.4
अतिथिव्रती क्रियावांश्च कापोतीं वृत्तिमास्थितः ।
सत्रमिष्टीकृतंनाम समुपास्ते महातपाः ॥ ३.२६१.४ ॥
كان حافظًا لنذر الضيافة، مواظبًا على الشعائر، متبعًا نمط حياة الحمامة، وكان العابد الكبير يقوم بقربان يُدعى 'إشتيكريتا'.
3.261.5
सपुत्रदारो हि मुनिः पक्षाहारो बभूव ह ।
कपोतवृत्त्या पक्षेण व्रीहिद्रोयणमुपार्जयत् ॥ ३.२६१.५ ॥
وصار ذلك الحكيم مع أبنائه وزوجته من يعيشون على طعام نصف شهر؛ وبحياة الحمامة جمع في نصف شهر مقدار فريهي-درونا من الحبوب.
3.261.6
दर्शं च पौर्णमासं च कुर्वन्विगतमन्सरः ।
देवतातिथिशेषेण कुरुते देहयापनम् ॥ ३.२६१.६ ॥
كان يقيم شعائر الهلال والبدر، خاليًا من الحسد، ويقيم بدنه بما يبقى بعد الآلهة والضيوف.
3.261.7
तत्रेन्द्रः सहितो देवैः साक्षात्रिभुवनेश्वरः ।
प्रत्यृह्णान्महाराज भागं पर्वणिपर्वणि ॥ ३.२६१.७ ॥
هناك جاء إندرا، سيد العوالم الثلاثة، بذاته مع الآلهة، وأيها الملك العظيم، تسلّم نصيبه في كل مناسبة قمرية.
3.261.8
स पर्वकाल्यं कृत्वा तु मुनिवृत्त्या समन्वितः ।
अतिथिभ्यो ददावन्नं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.२६१.८ ॥
بعد أن أدى طقس المناسبة القمرية، متحليًا بسلوك الحكماء، كان يعطي الطعام للضيوف بقلب مبتهج.
3.261.9
व्रीहिद्रोणस्य तत्प्रीत्या ददतोऽन्नं महात्मनः ।
ऋषेर्मात्सर्यहीनस् वर्धत्यतिथिदर्शनात् ॥ ३.२६१.९ ॥
برؤية الضيوف، يزداد طعام ذلك الحكيم العظيم الخالي من الحسد عندما يعطي بفرح مكيالًا من الأرز.
3.261.10
तच्छतान्यपि भुञ्जन्ति ब्राह्मणानां मनीषिणाम् ।
मुनेस्त्यागविशुद्ध्या तु तदन्नं वृद्धिमृच्छति ॥ ३.२६१.१० ॥
يأكل من ذلك الطعام مئات من البراهمة الحكماء، وبطهارة تخلّي الحكيم يزداد ذلك الطعام.
3.261.11
तं तु रशुश्राव धर्मिष्ठं मुद्गलं संशितव्रतम् ।
दुर्वासा नृप दिग्वासास्तमथाभ्याजगाम ह ॥ ३.२६१.११ ॥
أيها الملك، سمع دورفاسا ذو الثوب السماوي بمودغالا، أعدل الناس وأثبتهم في نذوره، ثم جاء إليه.
3.261.12
विभ्रच्चानियतं वेषमुन्मत्त इव पाण्डव ।
विकचः परुषा वाचो व्याहरन्विविधा मुनिः ॥ ३.२६१.१२ ॥
أيها البانداوي، جاء الحكيم وهو يرتدي هيئة غير ثابتة، كأنه مجنون، شعره منفوش، يتفوه بكلمات قاسية شتى.
3.261.13
अभिगम्याथ तं विप्रमुवाच मुनिसत्तमः ।
अन्नार्थिनमनुप्राप्तं विद्धि मां मुनिसत्तम ॥ ३.२६१.१३ ॥
فاقترب أفضل الحكماء من ذلك البراهمي وقال: «اعلم أيها الأفضل بين الحكماء أنني جئت طالبًا للطعام.»
3.261.14
स्वागतं तेऽस्त्विति मुनिं मुद्गलः प्रत्यभाषत ।
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिवेद्यान्नमुत्तमम् ॥ ३.२६१.१४ ॥
«أهلًا بك»، أجاب مدغلا الحكيم؛ وبعد أن قدّم ماء القدمين وماء الاغتسال، أعلن عن طعام فاخر.
3.261.15
प्रादात्स तपसोपात्तं क्षुधितायातिथिप्रियः ।
उन्मत्ताय परां श्रद्धामास्थाय स धृतव्रतः ॥ ३.२६१.१५ ॥
وكان محبًا للضيوف، فأعطى ذلك الطعام الذي ناله بالتقشف للمجنون الجائع، متمسكًا بأعلى الإيمان، ثابتًا في نذره.
3.261.16
ततस्तदन्नं रसवत्स एव क्षुधयाऽन्वितः ।
बुभुजे कृत्स्नमुन्मत्तः प्रादात्तस्मै च मुद्गलः ॥ ३.२६१.१६ ॥
ثم أكل ذلك المجنون الجائع ذلك الطعام اللذيذ كله؛ وأعطاه مدغلا المزيد.
3.261.17
भुक्त्वा चान्नं ततः सर्वमुच्छिष्टेनात्मनस्ततः ।
अथाङ्गं लिलिपेऽन्नेन यथागतमगाच्च सः ॥ ३.२६१.१७ ॥
وبعد أن أكل الطعام، ودهن جسده بكل ما تبقى منه، مضى كما جاء تمامًا.
3.261.18
तेनैवात्मानमालिप्य हसन्गायन्प्रधावति ।
नृत्यते धावते चैव बुद्ध्या तत्क्रोशते तथा ॥ ३.२६१.१८ ॥
وقد دهن نفسه بذلك نفسه، فيجري ضاحكًا مغنيًا؛ يرقص ويجري، وفي عقله المختل يصرخ بالطريقة نفسها.
3.261.19
एवं द्वितीये संप्राप्ते पर्वकाले मनीषिणः ।
आगम्य बुभुजे सर्वमन्नपुञ्छोपजीविनः ॥ ३.२६१.१९ ॥
وهكذا، لما جاء الوقت الثاني من الأيام المقدسة، أتى الحكيم فأكل كل شيء، وهو يعيش على بقايا السنابل.
3.261.20
निराहारस्तु स मुनिरुञ्छमार्जये पुनः ।
न चैनं विक्रियां नेतुमशकन्मुद्गलं क्षुधा ॥ ३.२६१.२० ॥
وعاد ذلك الحكيم الصائم يلتقط السنابل من جديد، لكن الجوع لم يستطع أن يحدث أي اضطراب في مُدغالا.
3.261.21
न क्रोधो न च मात्सर्यं नावमानो न संभ्रमः ।
सपुत्रदारमुञ्छन्तमाविवेश द्विजोत्तमम् ॥ ३.२६१.२१ ॥
لم يدخل ذلك الأفضل بين المولودين مرتين، الذي كان يلتقط السنابل مع أبنائه وزوجته، لا غضب ولا حسد ولا إهانة ولا اضطراب.
3.261.22
तथा तमुञ्छधर्माणं दुर्वासा मुनिसत्तमम् ।
उपतस्थे यथाकालं षट्कृत्वः कृतनिश्चयः ॥ ३.२६१.२२ ॥
وهكذا جاء دورفاسا إلى ذلك الأفضل بين الحكماء، الذي كان يتبع عهد التقاط السنابل، في الوقت المناسب ست مرات، بعزم راسخ.
3.261.23
न चास् मनसः कश्चिद्विकारो दृश्यते मुनेः ।
शुद्धसत्वस्य शुद्धं स ददृशे निर्मलं मनः ॥ ३.२६१.२३ ॥
لم يُر في عقل ذلك الحكيم أي اضطراب؛ فقد بدا عقله طاهرًا نقيًا لمن كانت طبيعته نقية.
3.261.24
तमुवाच ततः प्रीतः स मुनिर्मुद्गलं तदा ।
त्वत्समो नास्ति लोकेऽस्मिन्दाता मात्सर्यवर्जितः ॥ ३.२६१.२४ ॥
فقال الحكيم، مسرورًا، لمُدغالا: «ليس في هذا العالم معطٍ يماثلك، خالٍ من الحسد.»
3.261.25
क्षुद्धर्मसंज्ञां प्रणुदत्यादत्ते धैर्यमेव च ।
विषयानुसारिणी जिह्वा कर्षत्येव रसान्प्रति ॥ ३.२६१.२५ ॥
الجوع يطرد حتى اسم الواجب ويسلب الثبات أيضًا؛ واللسان الذي يتبع موضوعات الحواس لا يجذب إلا نحو الأطعمة.
3.261.26
आहारप्रभवाः प्राणा मनो दुर्निग्रहं चलम् ।
मनसश्चेन्द्रियाणां चाप्यैकाग्र्यं निश्चितं तपः ॥ ३.२६१.२६ ॥
الأنفاس الحيوية تنشأ من الطعام، والعقل صعب الكبح وقلِق. وتركيز العقل والحواس هو حقًا التقشف الثابت.
3.261.27
श्रमेणोपार्जितं त्यक्तं न च दुःखेन चेतसा ।
तत्सर्वं भवता साधो यथावदुपपादितम् ॥ ३.२६१.२७ ॥
ما اكتسبته بالجهد تركته، لا بقلب حزين؛ كل ذلك، أيها الصالح، أتممته على وجهه الصحيح.
3.261.28
प्रीताः स्मोऽनुगृहीताश्च समेत्य भवता सह ।
इन्द्रियाभिजयो धैर्यं संविभागो दमः शमः।
दया सत्यं च धर्मश्च त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.२६१.२८ ॥
لقد سررنا وأُنعم علينا باللقاء بك؛ فالظفر على الحواس والثبات والمشاركة والكبح والسكينة والرحمة والصدق والواجب، كلها مستقرة فيك.
3.261.29
लोकाः समस्ता धर्मेण धार्यन्ते सचराचराः ।
धर्मोपि धार्यते येन धृतियुक्त त्वयाऽऽत्मना ॥ ३.२६१.२९ ॥
جميع العوالم، المتحركة والساكنة، تُحفظ بالدهرما؛ والدهرما أيضًا يُحفظ بما به، أيها الثابت، تُحفظ أنت بذاتك.
3.261.30
विशुद्धसत्वसंपन्नो न त्वदन्योस्ति कश्चन ।
जितास्ते कर्मभिर्लोकाः प्राप्तोसि परमां गतिम् ॥ ३.२६१.३० ॥
متحلٍّ بصفاء الجوهر، لا أحد غيرك مثله. بأعمالك فُتحت العوالم، وقد بلغت الغاية العليا.
3.261.31
अहो दानं विघुष्टं ते सुमहत्स्वर्गवासिभिः ।
सशरीरो भवान्गन्ता स्वर्गं सुचरितव्रत ॥ ३.२६१.३१ ॥
آه! لقد أعلن سكان السماء عطاءك العظيم جدًا. أيها الذي حفظ نذوره حفظًا حسنًا، ستذهب إلى السماء بجسدك.
3.261.32
इत्येवं वदतस्तस्य तदा दुर्वाससो मुनेः ।
देवदूतो विमानेन मुद्गलं प्रत्युपस्थितः ॥ ३.२६१.३२ ॥
وبينما كان الحكيم دورفاسا يتكلم هكذا، مثل أمام مودغالا رسولٌ سماوي ومعه مركبة سماوية.
3.261.33
हंससारसयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना ।
कामगेन विचित्रेण दिव्यगन्धवता तथा ॥ ३.२६१.३३ ॥
بمركبة عجيبة يجرها البجع والكراكي، مزينة بشبكة من الأجراس الصغيرة، تسير حيث تشاء، وتفوح منها رائحة إلهية.
3.261.34
उवाच चैनं विप्रर्षिं विमानं कर्मभिर्जितम् ।
समुपारोह संसिद्धिं प्राप्तोसि परमां मुने ॥ ३.२६१.३४ ॥
قال لذلك الحكيم البراهمي: «لقد نلتَ هذه المركبة بأعمالك. اصعد إليها أيها الحكيم، فقد بلغتَ الكمال الأسمى.»
3.261.35
तमेवंवादिनमृषिर्देवदूतमुवाच ह ।
इच्छामि भवता प्रोक्तान्गुणान्स्वर्गनिवासिनां ॥ ३.२६१.३५ ॥
قال الحكيم لذلك الرسول السماوي الذي تكلم هكذا: «أريد أن أسمع منك صفات سكان السماء.»
3.261.36
के गुणास्तत्रवसतां किं तपः कश्च निश्चयः ।
स्वर्गे तत्रसुखं किं च दोषो वा देवदूतक ॥ ३.२६१.३६ ॥
ما صفات الساكنين هناك؟ وما التقشف، وما العزم؟ وما السعادة هناك في السماء، وما العيب، أيها الرسول السماوي؟
3.261.37
सतां साप्तपदं मित्रमाहुः सन्तः कुलोचिताः ।
मित्रतां च पुरस्कृत्य पृच्छामि त्वामहं विभो ॥ ३.२६१.३७ ॥
يقول الحكماء الأجلاء الذين يليق بهم نسبهم إن الصداقة المعقودة بسبع خطوات هي الصداقة الحقة. وإذ أستحضر صداقتنا، أيها القدير، أسألك.
3.261.38
यदत्र तथ्यं पथ्यं च तद्ब्रवीह्यविचारयन् ।
श्रुत्वा तथा करिष्यामि व्यवसायं गिरा तव ॥ ३.२६१.३८ ॥
ما كان في هذا الأمر حقًا ونافعًا، فقله دون تردد. وسأمضي فيما أقرره بعد أن أسمع كلامك.