Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.261

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

3.261.1

व्रीहिद्रोणः परित्यक्तः कथं तेन महात्मना ।
कस्मै दत्तश्च भगवन्विधिना केन चात्थ मे ॥ ३.२६१.१ ॥

ಓ ಭಗವಂತನೇ! ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ವ್ರೀಹಿ-ದ್ರೋಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ತ್ಯಜಿಸಿದನು? ಅದು ಯಾರಿಗೆ, ಯಾವ ವಿಧಿಯಿಂದ ದಾನವಾಯಿತು? ನನಗೆ ಹೇಳಿ.

3.261.2

प्रत्यक्षधर्मा भगवान्यस् तुष्टो हि कर्मभिः ।
सफलं तस्य जन्माहं मन्ये सद्धर्मचारिणः ॥ ३.२६१.२ ॥

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಧರ್ಮವುಳ್ಳ ಭಗವಂತನು, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುವವನು. ಸದ್ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನ ಜನ್ಮ ಸಫಲವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

3.261.3

शिलोञ्छवृत्तिर्धर्मात्मा मुद्गलः संयतेन्द्रियः ।
आसीद्राजन्कुरुक्षेत्रे सत्यवागनसूयकः ॥ ३.२६१.३ ॥

ರಾಜನೇ! ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶಿಲೋಂಛ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕಿದ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಮುದ್ಗಲನಿದ್ದನು; ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹಿ, ಸತ್ಯವಾದಿ, ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದವನು.

3.261.4

अतिथिव्रती क्रियावांश्च कापोतीं वृत्तिमास्थितः ।
सत्रमिष्टीकृतंनाम समुपास्ते महातपाः ॥ ३.२६१.४ ॥

ಅತಿಥಿವ್ರತಿಯೂ, ಕ್ರಿಯಾವಂತನೂ, ಪಾರಿವಾಳದ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಆತನು 'ಇಷ್ಟೀಕೃತ' ಎಂಬ ಸತ್ರವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

3.261.5

सपुत्रदारो हि मुनिः पक्षाहारो बभूव ह ।
कपोतवृत्त्या पक्षेण व्रीहिद्रोयणमुपार्जयत् ॥ ३.२६१.५ ॥

ಪತ್ನಿ-ಮಕ್ಕಳೊಡನಿದ್ದ ಆ ಮುನಿ ಪಕ್ಷಾಹಾರಿಯಾದನು. ಪಾರಿವಾಳದ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಒಂದು ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವ್ರೀಹಿ-ದ್ರೋಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು.

3.261.6

दर्शं च पौर्णमासं च कुर्वन्विगतमन्सरः ।
देवतातिथिशेषेण कुरुते देहयापनम् ॥ ३.२६१.६ ॥

ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದೆ ದರ್ಶ ಮತ್ತು ಪೌರ್ಣಮಾಸ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳ ಉಳಿಕೆಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು.

3.261.7

तत्रेन्द्रः सहितो देवैः साक्षात्रिभुवनेश्वरः ।
प्रत्यृह्णान्महाराज भागं पर्वणिपर्वणि ॥ ३.२६१.७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಬಂದು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪ್ರತಿ ಪರ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

3.261.8

स पर्वकाल्यं कृत्वा तु मुनिवृत्त्या समन्वितः ।
अतिथिभ्यो ददावन्नं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.२६१.८ ॥

ಅವನು ಪರ್ವಕಾಲದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮುನಿವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿ, ಹರ್ಷಿತ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡಿದನು.

3.261.9

व्रीहिद्रोणस्य तत्प्रीत्या ददतोऽन्नं महात्मनः ।
ऋषेर्मात्सर्यहीनस् वर्धत्यतिथिदर्शनात् ॥ ३.२६१.९ ॥

ಅತಿಥಿ ದರ್ಶನದಿಂದ, ಆ ಮಹಾತ್ಮ, ಮತ್ಸರರಹಿತ ಋಷಿಯು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಂದು ದ್ರೋಣ ಭತ್ತದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುವಾಗ, ಅದು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

3.261.10

तच्छतान्यपि भुञ्जन्ति ब्राह्मणानां मनीषिणाम् ।
मुनेस्त्यागविशुद्ध्या तु तदन्नं वृद्धिमृच्छति ॥ ३.२६१.१० ॥

ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ನೂರಾರು ಮನೀಷಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಉಣ್ಣುತ್ತಾರೆ; ಮುನಿಯ ತ್ಯಾಗದ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಆ ಅನ್ನವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

3.261.11

तं तु रशुश्राव धर्मिष्ठं मुद्गलं संशितव्रतम् ।
दुर्वासा नृप दिग्वासास्तमथाभ्याजगाम ह ॥ ३.२६१.११ ॥

ಅರಸನೇ, ದಿಗಂಬರನಾದ ದುರ್ವಾಸನು ಆ ಧರ್ಮಿಷ್ಠ, ದೃಢವ್ರತ ಮುದ್ಗಲನ ಕುರಿತು ಕೇಳಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

3.261.12

विभ्रच्चानियतं वेषमुन्मत्त इव पाण्डव ।
विकचः परुषा वाचो व्याहरन्विविधा मुनिः ॥ ३.२६१.१२ ॥

ಪಾಂಡವನೇ, ಆ ಮುನಿ ಅನಿಯತ ವೇಷ ಧರಿಸಿ, ಉನ್ಮತ್ತನಂತೆ, ಕೆದರಿದ ಕೂದಲಿನೊಂದಿಗೆ, ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತ (ಬಂದನು).

3.261.13

अभिगम्याथ तं विप्रमुवाच मुनिसत्तमः ।
अन्नार्थिनमनुप्राप्तं विद्धि मां मुनिसत्तम ॥ ३.२६१.१३ ॥

ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: "ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅನ್ನವನ್ನು ಬೇಡಿ ಬಂದವನು ನಾನು ಎಂದು ತಿಳಿ."

3.261.14

स्वागतं तेऽस्त्विति मुनिं मुद्गलः प्रत्यभाषत ।
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिवेद्यान्नमुत्तमम् ॥ ३.२६१.१४ ॥

"ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾಗತ" ಎಂದು ಮುದ್ಗಲನು ಮುನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು; ಪಾದ್ಯ, ಆಚಮನೀಯ ನೀಡಿ, ಉತ್ತಮ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.

3.261.15

प्रादात्स तपसोपात्तं क्षुधितायातिथिप्रियः ।
उन्मत्ताय परां श्रद्धामास्थाय स धृतव्रतः ॥ ३.२६१.१५ ॥

ಅತಿಥಿಪ್ರಿಯನಾದ ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆದ ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ಹಸಿದವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು; ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢನಾಗಿ, ಉನ್ಮತ್ತನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

3.261.16

ततस्तदन्नं रसवत्स एव क्षुधयाऽन्वितः ।
बुभुजे कृत्स्नमुन्मत्तः प्रादात्तस्मै च मुद्गलः ॥ ३.२६१.१६ ॥

ನಂತರ ಆ ರುಚಿಯಾದ ಅನ್ನವನ್ನು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಉನ್ಮತ್ತನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತಿಂದನು; ಮುದ್ಗಲನು ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು.

3.261.17

भुक्त्वा चान्नं ततः सर्वमुच्छिष्टेनात्मनस्ततः ।
अथाङ्गं लिलिपेऽन्नेन यथागतमगाच्च सः ॥ ३.२६१.१७ ॥

ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದ ನಂತರ, ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಬಂದಂತೆಯೇ ಹೊರಟುಹೋದನು.

3.261.18

तेनैवात्मानमालिप्य हसन्गायन्प्रधावति ।
नृत्यते धावते चैव बुद्ध्या तत्क्रोशते तथा ॥ ३.२६१.१८ ॥

ಅದರಿಂದಲೇ ತನ್ನನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ನಗುತ್ತಾ, ಹಾಡುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಾನೆ; ನರ್ತಿಸುತ್ತಾ, ಓಡುತ್ತಾ, ಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹಾಗೆಯೇ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ.

3.261.19

एवं द्वितीये संप्राप्ते पर्वकाले मनीषिणः ।
आगम्य बुभुजे सर्वमन्नपुञ्छोपजीविनः ॥ ३.२६१.१९ ॥

ಹೀಗೆ ಎರಡನೆಯ ಪರ್ವಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮುನಿ ಬಂದು, ಧಾನ್ಯದ ಉಳಿಕೆ ಕಾಳುಗಳಿಂದ ಜೀವಿಸುವವನಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಉಂಡನು.

3.261.20

निराहारस्तु स मुनिरुञ्छमार्जये पुनः ।
न चैनं विक्रियां नेतुमशकन्मुद्गलं क्षुधा ॥ ३.२६१.२० ॥

ಉಪವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಮುನಿ ಮತ್ತೆ ಧಾನ್ಯದ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಹಸಿವು ಮುದ್ಗಲನಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಕಾರವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

3.261.21

न क्रोधो न च मात्सर्यं नावमानो न संभ्रमः ।
सपुत्रदारमुञ्छन्तमाविवेश द्विजोत्तमम् ॥ ३.२६१.२१ ॥

ಕೋಪವೂ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ಸರವೂ ಇಲ್ಲ, ಅವಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ, ಗೊಂದಲವೂ ಇಲ್ಲ; ಮಗ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಕಾಳು ಆರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಉತ್ತಮ ದ್ವಿಜನಲ್ಲಿ ಇವು ಯಾವುದೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ.

3.261.22

तथा तमुञ्छधर्माणं दुर्वासा मुनिसत्तमम् ।
उपतस्थे यथाकालं षट्कृत्वः कृतनिश्चयः ॥ ३.२६१.२२ ॥

ಹೀಗೆ ಕಾಳು ಆರಿಸುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಯ ಬಳಿಗೆ ದುರ್ವಾಸ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಆರು ಬಾರಿ ಬಂದನು.

3.261.23

न चास् मनसः कश्चिद्विकारो दृश्यते मुनेः ।
शुद्धसत्वस्य शुद्धं स ददृशे निर्मलं मनः ॥ ३.२६१.२३ ॥

ಆ ಮುನಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಕಾರವೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವದ ಆ ಮುನಿಯ ಮನಸ್ಸು ನಿರ್ಮಲವಾಗಿ ಕಂಡಿತು.

3.261.24

तमुवाच ततः प्रीतः स मुनिर्मुद्गलं तदा ।
त्वत्समो नास्ति लोकेऽस्मिन्दाता मात्सर्यवर्जितः ॥ ३.२६१.२४ ॥

ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಆ ಮುನಿ ಮುದ್ಗಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತೆ ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದ ದಾತ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ."

3.261.25

क्षुद्धर्मसंज्ञां प्रणुदत्यादत्ते धैर्यमेव च ।
विषयानुसारिणी जिह्वा कर्षत्येव रसान्प्रति ॥ ३.२६१.२५ ॥

ಹಸಿವು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತದೆ, ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ನಾಲಿಗೆ ರಸಗಳ ಕಡೆಗೇ ಎಳೆಯುತ್ತದೆ.

3.261.26

आहारप्रभवाः प्राणा मनो दुर्निग्रहं चलम् ।
मनसश्चेन्द्रियाणां चाप्यैकाग्र्यं निश्चितं तपः ॥ ३.२६१.२६ ॥

ಪ್ರಾಣಗಳು ಆಹಾರದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಮನಸ್ಸು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದ, ಚಂಚಲವಾದದ್ದು. ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಏಕಾಗ್ರತೆಯೇ ನಿಶ್ಚಿತ ತಪಸ್ಸು.

3.261.27

श्रमेणोपार्जितं त्यक्तं न च दुःखेन चेतसा ।
तत्सर्वं भवता साधो यथावदुपपादितम् ॥ ३.२६१.२७ ॥

ಶ್ರಮದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ್ದನ್ನು ದುಃಖದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲ್ಲ, ತ್ಯಜಿಸಿದಿರಿ. ಓ ಸಾಧೂ, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀವು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದಿರಿ.

3.261.28

प्रीताः स्मोऽनुगृहीताश्च समेत्य भवता सह ।
इन्द्रियाभिजयो धैर्यं संविभागो दमः शमः।
दया सत्यं च धर्मश्च त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.२६१.२८ ॥

ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ನಾವು ಸಂತೋಷಗೊಂಡೆವು ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದೆವು. ಇಂದ್ರಿಯ ಜಯ, ಧೈರ್ಯ, ಹಂಚಿಕೆ, ದಮ, ಶಮ, ದಯೆ, ಸತ್ಯ, ಧರ್ಮ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ.

3.261.29

लोकाः समस्ता धर्मेण धार्यन्ते सचराचराः ।
धर्मोपि धार्यते येन धृतियुक्त त्वयाऽऽत्मना ॥ ३.२६१.२९ ॥

ಚರಾಚರವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಧರ್ಮದಿಂದ ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಧರ್ಮವೂ ಯಾರಿಂದ ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೋ — ಓ ಧೃತಿಯುಕ್ತನೇ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದಿಂದ.

3.261.30

विशुद्धसत्वसंपन्नो न त्वदन्योस्ति कश्चन ।
जितास्ते कर्मभिर्लोकाः प्राप्तोसि परमां गतिम् ॥ ३.२६१.३० ॥

ವಿಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು — ನಿಮ್ಮಂತೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ನೀವು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ.

3.261.31

अहो दानं विघुष्टं ते सुमहत्स्वर्गवासिभिः ।
सशरीरो भवान्गन्ता स्वर्गं सुचरितव्रत ॥ ३.२६१.३१ ॥

ಅಹೋ! ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ನಿನ್ನ ಅತಿ ಮಹಾನ್ ದಾನವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸುಚರಿತವ್ರತನೇ, ನೀನು ದೇಹಸಹಿತ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ.

3.261.32

इत्येवं वदतस्तस्य तदा दुर्वाससो मुनेः ।
देवदूतो विमानेन मुद्गलं प्रत्युपस्थितः ॥ ३.२६१.३२ ॥

ಹೀಗೆ ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಗ ದೇವದೂತನು ವಿಮಾನದೊಂದಿಗೆ ಮುದ್ಗಲನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

3.261.33

हंससारसयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना ।
कामगेन विचित्रेण दिव्यगन्धवता तथा ॥ ३.२६१.३३ ॥

ಹಂಸ ಮತ್ತು ಸಾರಸ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ, ಕಿರುಗಂಟೆಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ಚಲಿಸುವ, ಅದ್ಭುತವಾದ, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧದ ವಿಮಾನದೊಂದಿಗೆ.

3.261.34

उवाच चैनं विप्रर्षिं विमानं कर्मभिर्जितम् ।
समुपारोह संसिद्धिं प्राप्तोसि परमां मुने ॥ ३.२६१.३४ ॥

ಅವನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ವಿಮಾನ ಇದು. ಏರು. ಓ ಮುನಿಯೇ, ನೀನು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ.'

3.261.35

तमेवंवादिनमृषिर्देवदूतमुवाच ह ।
इच्छामि भवता प्रोक्तान्गुणान्स्वर्गनिवासिनां ॥ ३.२६१.३५ ॥

ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ದೇವದೂತನಿಗೆ ಋಷಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು ನೀನು ಹೇಳಿದರೆ ಕೇಳಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.'

3.261.36

के गुणास्तत्रवसतां किं तपः कश्च निश्चयः ।
स्वर्गे तत्रसुखं किं च दोषो वा देवदूतक ॥ ३.२६१.३६ ॥

ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರ ಗುಣಗಳು ಯಾವುವು? ಯಾವ ತಪಸ್ಸು, ಯಾವ ನಿಶ್ಚಯ? ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸುಖ, ಅಥವಾ ಯಾವ ದೋಷ, ಓ ದೇವದೂತನೇ?

3.261.37

सतां साप्तपदं मित्रमाहुः सन्तः कुलोचिताः ।
मित्रतां च पुरस्कृत्य पृच्छामि त्वामहं विभो ॥ ३.२६१.३७ ॥

ಸಪ್ತಪದದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಸ್ನೇಹವೇ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹ ಎಂದು ಸಜ್ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕುಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಸಾಧುಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಓ ವಿಭೋ, ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.

3.261.38

यदत्र तथ्यं पथ्यं च तद्ब्रवीह्यविचारयन् ।
श्रुत्वा तथा करिष्यामि व्यवसायं गिरा तव ॥ ३.२६१.३८ ॥

ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸತ್ಯವೂ ಹಿತವೂ ಆಗಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಯೋಚಿಸದೆ ಹೇಳು. ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.