மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.261
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.261.1
व्रीहिद्रोणः परित्यक्तः कथं तेन महात्मना ।
कस्मै दत्तश्च भगवन्विधिना केन चात्थ मे ॥ ३.२६१.१ ॥
ஐயனே! அந்த மகாத்மா வ்ரீஹி-த்ரோணத்தை எப்படித் துறந்தார்? அது யாருக்கு, எந்த முறைப்படி கொடுக்கப்பட்டது? எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
3.261.2
प्रत्यक्षधर्मा भगवान्यस् तुष्टो हि कर्मभिः ।
सफलं तस्य जन्माहं मन्ये सद्धर्मचारिणः ॥ ३.२६१.२ ॥
கண்ணுக்குத் தெரியும் தர்மம் கொண்ட பகவான், தம் செயல்களால் மகிழ்பவர். சத்தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவனின் பிறப்பு பயனுள்ளது என்று நான் கருதுகிறேன்.
3.261.3
शिलोञ्छवृत्तिर्धर्मात्मा मुद्गलः संयतेन्द्रियः ।
आसीद्राजन्कुरुक्षेत्रे सत्यवागनसूयकः ॥ ३.२६१.३ ॥
அரசே! குருக்ஷேத்திரத்தில் சிலோஞ்ச வாழ்க்கை நடத்திய தர்மாத்மாவான முத்கலர், புலன்களை அடக்கியவர், சத்தியம் பேசுபவர், பொறாமையற்றவர் இருந்தார்.
3.261.4
अतिथिव्रती क्रियावांश्च कापोतीं वृत्तिमास्थितः ।
सत्रमिष्टीकृतंनाम समुपास्ते महातपाः ॥ ३.२६१.४ ॥
விருந்தோம்பல் விரதம் கொண்டவரும், சடங்குகளில் ஈடுபட்டவரும், புறா போன்ற வாழ்க்கையை மேற்கொண்டவருமான மகாதபஸ்வி, இஷ்டீக்ருதம் என்ற யாகத்தை மேற்கொண்டார்.
3.261.5
सपुत्रदारो हि मुनिः पक्षाहारो बभूव ह ।
कपोतवृत्त्या पक्षेण व्रीहिद्रोयणमुपार्जयत् ॥ ३.२६१.५ ॥
மனைவி, மக்களுடன் இருந்த அந்த முனிவர் பதினைந்து நாள் உணவை மட்டுமே உண்பவராக ஆனார். புறா வாழ்க்கையால், ஒரு பக்ஷத்தில் ஒரு வ்ரீஹி-த்ரோணத்தைச் சேகரித்தார்.
3.261.6
दर्शं च पौर्णमासं च कुर्वन्विगतमन्सरः ।
देवतातिथिशेषेण कुरुते देहयापनम् ॥ ३.२६१.६ ॥
பொறாமையற்றவராய் தர்ஶ, பௌர்ணமாஸ யாகங்களைச் செய்துகொண்டு, தேவர்களும் விருந்தினர்களும் எஞ்சியதால் தம் உடலைக் காத்தார்.
3.261.7
तत्रेन्द्रः सहितो देवैः साक्षात्रिभुवनेश्वरः ।
प्रत्यृह्णान्महाराज भागं पर्वणिपर्वणि ॥ ३.२६१.७ ॥
அங்கே மூவுலகங்களின் தலைவரான இந்திரன் தேவர்களுடன் நேரில் வந்தார்; மகாராஜனே, ஒவ்வொரு பர்வத்திலும் தன் பங்கைப் பெற்றுக்கொண்டார்.
3.261.8
स पर्वकाल्यं कृत्वा तु मुनिवृत्त्या समन्वितः ।
अतिथिभ्यो ददावन्नं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.२६१.८ ॥
அவர் பர்வ காலச் சடங்கை முடித்து, முனிவரின் நடத்தையுடன், மகிழ்ந்த மனதுடன் விருந்தினர்களுக்கு உணவளித்தார்.
3.261.9
व्रीहिद्रोणस्य तत्प्रीत्या ददतोऽन्नं महात्मनः ।
ऋषेर्मात्सर्यहीनस् वर्धत्यतिथिदर्शनात् ॥ ३.२६१.९ ॥
விருந்தினர்களைக் காண்பதால், அந்த மகாத்மாவும் பொறாமையற்ற முனிவருமான அவர் ஒரு துரோண நெல்லை அன்புடன் கொடுக்கும்போது, உணவு பெருகுகிறது.
3.261.10
तच्छतान्यपि भुञ्जन्ति ब्राह्मणानां मनीषिणाम् ।
मुनेस्त्यागविशुद्ध्या तु तदन्नं वृद्धिमृच्छति ॥ ३.२६१.१० ॥
அந்த உணவை நூற்றுக்கணக்கான அறிஞர் பிராமணர்களும் உண்கின்றனர்; முனிவரின் தியாகத் தூய்மையால் அந்த உணவு பெருகுகிறது.
3.261.11
तं तु रशुश्राव धर्मिष्ठं मुद्गलं संशितव्रतम् ।
दुर्वासा नृप दिग्वासास्तमथाभ्याजगाम ह ॥ ३.२६१.११ ॥
அரசே, திசையாடையணிந்த துர்வாசர் அந்த அறநெறியாளனும் கடுமையான விரதமுடையவனுமான முத்கலனைப் பற்றிக் கேட்டு, அவனிடம் வந்தார்.
3.261.12
विभ्रच्चानियतं वेषमुन्मत्त इव पाण्डव ।
विकचः परुषा वाचो व्याहरन्विविधा मुनिः ॥ ३.२६१.१२ ॥
பாண்டவனே, அந்த முனிவர் நிலையற்ற வேடம் தரித்தவராய், பித்தர்போல், கலைந்த தலைமுடியுடன், பலவிதமான கடும் சொற்களைப் பேசிக்கொண்டு வந்தார்.
3.261.13
अभिगम्याथ तं विप्रमुवाच मुनिसत्तमः ।
अन्नार्थिनमनुप्राप्तं विद्धि मां मुनिसत्तम ॥ ३.२६१.१३ ॥
அப்போது அந்த அந்தணரை அணுகி முனிசிரேஷ்டர் கூறினார்: "முனிசிரேஷ்டரே, உணவை நாடி வந்தவன் நான் என்று அறிவீராக."
3.261.14
स्वागतं तेऽस्त्विति मुनिं मुद्गलः प्रत्यभाषत ।
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिवेद्यान्नमुत्तमम् ॥ ३.२६१.१४ ॥
"உமக்கு நல்வரவு" என்று முனியிடம் முத்கலர் பதில் கூறினார்; பாதம் கழுவும் நீரும் ஆசமன நீரும் கொடுத்து, சிறந்த உணவை அறிவித்தார்.
3.261.15
प्रादात्स तपसोपात्तं क्षुधितायातिथिप्रियः ।
उन्मत्ताय परां श्रद्धामास्थाय स धृतव्रतः ॥ ३.२६१.१५ ॥
விருந்தினரை விரும்பும் அவர், தவத்தால் பெற்ற அந்த உணவை பசித்தவனுக்கு அளித்தார்; உயர்ந்த நம்பிக்கையுடன், விரதத்தில் உறுதியாக, பித்தனுக்குக் கொடுத்தார்.
3.261.16
ततस्तदन्नं रसवत्स एव क्षुधयाऽन्वितः ।
बुभुजे कृत्स्नमुन्मत्तः प्रादात्तस्मै च मुद्गलः ॥ ३.२६१.१६ ॥
பின்னர் அந்த சுவையான உணவை, பசியால் வாடிய அந்த பித்தன் முழுவதும் உண்டான்; முத்கலர் அவனுக்கு மேலும் கொடுத்தார்.
3.261.17
भुक्त्वा चान्नं ततः सर्वमुच्छिष्टेनात्मनस्ततः ।
अथाङ्गं लिलिपेऽन्नेन यथागतमगाच्च सः ॥ ३.२६१.१७ ॥
உணவை உண்டபின், மீதமிருந்த அனைத்தையும் தன் உடலில் பூசிக்கொண்டு, வந்தபடியே அவன் சென்றான்.
3.261.18
तेनैवात्मानमालिप्य हसन्गायन्प्रधावति ।
नृत्यते धावते चैव बुद्ध्या तत्क्रोशते तथा ॥ ३.२६१.१८ ॥
அதனாலேயே தன்னைப் பூசிக்கொண்டு, சிரித்துப் பாடியபடி ஓடுகிறான்; நடனமாடி ஓடுகிறான், அறிவின்றி அப்படியே கூச்சலிடுகிறான்.
3.261.19
एवं द्वितीये संप्राप्ते पर्वकाले मनीषिणः ।
आगम्य बुभुजे सर्वमन्नपुञ्छोपजीविनः ॥ ३.२६१.१९ ॥
இவ்வாறு இரண்டாம் பர்வகாலம் வந்தபோது, ஞானியான முனிவர் வந்து, தானியக் கதிர்களின் எச்சத்தால் வாழ்பவராக எல்லாவற்றையும் உண்டார்.
3.261.20
निराहारस्तु स मुनिरुञ्छमार्जये पुनः ।
न चैनं विक्रियां नेतुमशकन्मुद्गलं क्षुधा ॥ ३.२६१.२० ॥
உணவின்றி இருந்த அந்த முனிவர் மீண்டும் தானியக் கதிர்களைச் சேகரித்தார்; ஆனால் பசி முத்கலனிடம் எந்த மாறுதலையும் உண்டாக்க முடியவில்லை.
3.261.21
न क्रोधो न च मात्सर्यं नावमानो न संभ्रमः ।
सपुत्रदारमुञ्छन्तमाविवेश द्विजोत्तमम् ॥ ३.२६१.२१ ॥
கோபமும் இல்லை, பொறாமையும் இல்லை, அவமானமும் இல்லை, பதற்றமும் இல்லை; மகனும் மனைவியுமாகத் தானியம் சேகரித்த அந்த உயர்ந்த துவிஜனுக்குள் இவை எதுவும் புகவில்லை.
3.261.22
तथा तमुञ्छधर्माणं दुर्वासा मुनिसत्तमम् ।
उपतस्थे यथाकालं षट्कृत्वः कृतनिश्चयः ॥ ३.२६१.२२ ॥
இவ்வாறு தானியம் சேகரிக்கும் தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்த அந்த சிறந்த முனிவரிடம், துர்வாசர் தக்க காலத்தில், உறுதியான நோக்கத்துடன் ஆறு முறை வந்தார்.
3.261.23
न चास् मनसः कश्चिद्विकारो दृश्यते मुनेः ।
शुद्धसत्वस्य शुद्धं स ददृशे निर्मलं मनः ॥ ३.२६१.२३ ॥
அந்த முனிவரின் மனத்தில் எந்தக் கலக்கமும் காணப்படவில்லை; தூய்மையான சத்துவம் கொண்ட அவரது மனம் களங்கமற்றதாகக் காணப்பட்டது.
3.261.24
तमुवाच ततः प्रीतः स मुनिर्मुद्गलं तदा ।
त्वत्समो नास्ति लोकेऽस्मिन्दाता मात्सर्यवर्जितः ॥ ३.२६१.२४ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த அந்த முனிவர் முத்கலனிடம் கூறினார்: "இவ்வுலகில் உன்னைப் போல பொறாமையற்ற கொடையாளி எவரும் இல்லை."
3.261.25
क्षुद्धर्मसंज्ञां प्रणुदत्यादत्ते धैर्यमेव च ।
विषयानुसारिणी जिह्वा कर्षत्येव रसान्प्रति ॥ ३.२६१.२५ ॥
பசி தர்மத்தின் பெயரை விரட்டுகிறது; மன உறுதியையும் பறித்துக்கொள்கிறது. புலன்களைப் பின்தொடரும் நாக்கு சுவைகளை நோக்கியே இழுக்கிறது.
3.261.26
आहारप्रभवाः प्राणा मनो दुर्निग्रहं चलम् ।
मनसश्चेन्द्रियाणां चाप्यैकाग्र्यं निश्चितं तपः ॥ ३.२६१.२६ ॥
உயிர்கள் உணவிலிருந்து தோன்றுகின்றன; மனம் அடக்குவதற்கு கடினமானதும் அலைபாய்வதுமாகும். மனதையும் புலன்களையும் ஒருமுகப்படுத்துவதே உறுதியான தவம்.
3.261.27
श्रमेणोपार्जितं त्यक्तं न च दुःखेन चेतसा ।
तत्सर्वं भवता साधो यथावदुपपादितम् ॥ ३.२६१.२७ ॥
உழைப்பால் ஈட்டியதை துக்கமான மனதுடன் அல்லாமல் துறந்தீர்கள். ஓ சாதுவே, அதையெல்லாம் நீங்கள் முறைப்படி நிறைவேற்றினீர்கள்.
3.261.28
प्रीताः स्मोऽनुगृहीताश्च समेत्य भवता सह ।
इन्द्रियाभिजयो धैर्यं संविभागो दमः शमः।
दया सत्यं च धर्मश्च त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.२६१.२८ ॥
உங்களைச் சந்தித்ததால் நாங்கள் மகிழ்ந்து அருள் பெற்றோம். புலன்வெற்றி, உறுதி, பகிர்வு, தமம், சமம், கருணை, உண்மை, தர்மம் — இவையனைத்தும் உங்களில் நிலைபெற்றுள்ளன.
3.261.29
लोकाः समस्ता धर्मेण धार्यन्ते सचराचराः ।
धर्मोपि धार्यते येन धृतियुक्त त्वयाऽऽत्मना ॥ ३.२६१.२९ ॥
சரமும் அசரமுமான அனைத்து உலகங்களும் தர்மத்தால் தாங்கப்படுகின்றன; தர்மமும் எவரால் தாங்கப்படுகிறதோ — ஓ உறுதியுடையவரே, அது நீங்கள் உங்கள் ஆன்மாவால்.
3.261.30
विशुद्धसत्वसंपन्नो न त्वदन्योस्ति कश्चन ।
जितास्ते कर्मभिर्लोकाः प्राप्तोसि परमां गतिम् ॥ ३.२६१.३० ॥
தூய்மையான சத்துவத்தால் நிறைந்தவர் — உங்களுக்கு நிகராக வேறொருவர் இல்லை. உங்கள் செயல்களால் உலகங்கள் வென்றெடுக்கப்பட்டன; நீங்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைந்துவிட்டீர்கள்.
3.261.31
अहो दानं विघुष्टं ते सुमहत्स्वर्गवासिभिः ।
सशरीरो भवान्गन्ता स्वर्गं सुचरितव्रत ॥ ३.२६१.३१ ॥
ஆ! சொர்க்கவாசிகள் உன் மிகப் பெரிய தானத்தைப் பறைசாற்றினர். நற்பிரதம் கொண்டவனே, நீ உடலுடன் சொர்க்கம் செல்வாய்.
3.261.32
इत्येवं वदतस्तस्य तदा दुर्वाससो मुनेः ।
देवदूतो विमानेन मुद्गलं प्रत्युपस्थितः ॥ ३.२६१.३२ ॥
முனிவர் துர்வாசர் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, தேவதூதன் ஒரு விமானத்துடன் முத்கலரை நோக்கி வந்தான்.
3.261.33
हंससारसयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना ।
कामगेन विचित्रेण दिव्यगन्धवता तथा ॥ ३.२६१.३३ ॥
அன்னங்களும் நாரைகளும் பூட்டப்பட்டதும், சிறு மணிவலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், விரும்பிய இடம் செல்வதும், அற்புதமானதும், தெய்வீக நறுமணம் கொண்டதுமான விமானத்துடன்.
3.261.34
उवाच चैनं विप्रर्षिं विमानं कर्मभिर्जितम् ।
समुपारोह संसिद्धिं प्राप्तोसि परमां मुने ॥ ३.२६१.३४ ॥
அவர் அந்த பிராமண முனிவரிடம் சொன்னார்: 'உன் செயல்களால் வெல்லப்பட்ட இந்த விமானம் இது. ஏறு. ஓ முனியே, நீ உயர்ந்த சித்தியை அடைந்துவிட்டாய்.'
3.261.35
तमेवंवादिनमृषिर्देवदूतमुवाच ह ।
इच्छामि भवता प्रोक्तान्गुणान्स्वर्गनिवासिनां ॥ ३.२६१.३५ ॥
இவ்வாறு பேசிய அந்த தேவதூதனிடம் முனிவர் சொன்னார்: 'சொர்க்கவாசிகளின் குணங்களை நீர் கூறக் கேட்க விரும்புகிறேன்.'
3.261.36
के गुणास्तत्रवसतां किं तपः कश्च निश्चयः ।
स्वर्गे तत्रसुखं किं च दोषो वा देवदूतक ॥ ३.२६१.३६ ॥
அங்கு வசிப்பவர்களின் குணங்கள் என்ன? என்ன தவம், என்ன உறுதி? சொர்க்கத்தில் அங்கு என்ன இன்பம், அல்லது என்ன குறை உண்டு, ஓ தேவதூதனே?
3.261.37
सतां साप्तपदं मित्रमाहुः सन्तः कुलोचिताः ।
मित्रतां च पुरस्कृत्य पृच्छामि त्वामहं विभो ॥ ३.२६१.३७ ॥
நல்லோர்கள் ஏழு அடி சேர்ந்து நடந்தால் உருவாகும் நட்பே உண்மையான நட்பு என்று கூறுவர்; குலத்திற்குத் தகுந்த சான்றோர் இவ்வாறே சொன்னார்கள். ஓ வீரனே, நட்பை மனதில் கொண்டு நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன்.
3.261.38
यदत्र तथ्यं पथ्यं च तद्ब्रवीह्यविचारयन् ।
श्रुत्वा तथा करिष्यामि व्यवसायं गिरा तव ॥ ३.२६१.३८ ॥
இந்த விஷயத்தில் எது உண்மையும் நன்மையும் தருவதோ, அதைத் தயங்காமல் சொல். உன் சொல்லைக் கேட்டு அதற்கேற்ப நான் முடிவெடுப்பேன்.