Mahābhārata · Adhyāya 3.268
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.268.1
तथाऽऽसीनेषु सर्वेषु तेषु राजसु भारत ।
कोटिकाश्यो जगामाशु सिन्धुराजनिवेशनम् ॥ ३.२६८.१ ॥
O Bhārata, als alle jene Könige so saßen, ging Koṭikāśya rasch zur Residenz des Königs von Sindhu.
3.268.2
यदुक्तं कृष्णया सार्धं तत्सर्वं प्रत्यवेदयत् ।
कोटिकाश्यवचः श्रुत्वा शैब्यं सौवीरकोऽब्रवीत् ॥ ३.२६८.२ ॥
Er berichtete alles, was zusammen mit Kṛṣṇā gesagt worden war. Als Sauvīraka die Worte Koṭikāśyas gehört hatte, sprach er zu Śaibya.
3.268.3
यदा वाचं व्याहरन्त्यामस्यां मे रमते मनः ।
सीमन्तिनीनां सुख्यायां विनिवृत्तः कथं भवान् ॥ ३.२६८.३ ॥
Während sie spricht, erfreut sich mein Geist an ihr. O Freude unter den Frauen, wie hast du dich abgewandt?
3.268.4
एतां दृष्ट्वा स्त्रियो मेऽन्या यथा शाखामृगस्त्रियः ।
प्रतिभान्ति महाबाहो सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.२६८.४ ॥
Nachdem ich sie gesehen habe, erscheinen mir meine anderen Frauen wie Affenweibchen. O Starkarmiger, ich sage dir die Wahrheit.
3.268.5
दर्शनादेव हि मनस्तया मेऽपहृतं भृशम् ।
तां समाचक्ष्व कल्याणीं यदि स्याच्छैब्य मानुषी ॥ ३.२६८.५ ॥
Schon allein durch das Sehen wurde mein Geist von ihr stark geraubt. Erzähle mir von jener Glückverheißenden, Śaibya, falls sie eine Menschenfrau ist.
3.268.6
एषा वै द्रौपदी कृष्णा राजपुत्री यशस्विनी ।
पञ्चानां पाण्डुपुत्राणां महिषी संमता भृशम् ॥ ३.२६८.६ ॥
Diese ist wahrlich Draupadī, Kṛṣṇā, die berühmte Prinzessin, hochgeehrt als Hauptgemahlin der fünf Söhne Pāṇḍus.
3.268.7
सर्वेषां चैव पार्थानां प्रिया बहुमता सती ।
तया समेत्य सौवीर सौवीराभिमुखो व्रज ॥ ३.२६८.७ ॥
Sie ist allen Pārthas lieb und hoch geachtet, eine keusche Frau. O Sauvīra, nachdem du sie getroffen hast, geh in Richtung Sauvīra.
3.268.8
एवमुक्तः प्रत्युवाच पश्यामि द्रौपदीमिति ।
पतिः सौवीरसिन्धूनां दुष्टभावो जयद्रथः ॥ ३.२६८.८ ॥
So angesprochen erwiderte Jayadratha, der Herr der Sauvīras und Sindhus, von böser Gesinnung: "Ich werde Draupadī sehen."
3.268.9
स प्रविश्याश्रमं पुण्यं सिंहगोष्ठं वृको यथा ।
आत्मना सप्तमः कृष्णामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२६८.९ ॥
Er betrat die heilige Einsiedelei, wie ein Wolf in den Löwenbau, und, selbst der siebte, sprach er diese Worte zu Kṛṣṇā.
3.268.10
कुशलं ते वरारोहे भर्तारस्तेऽप्यनामयाः ।
येषां कुशलकामासि तेऽपिकच्चिदनामयाः ॥ ३.२६८.१० ॥
Wohlergehen sei dir, o Schönhüftige. Sind auch deine Gemahle gesund? Und jene, deren Wohl du wünschst, sind sie, so hoffe ich, ohne Krankheit?
3.268.11
अपि ते कुशलं राजन्राष्ट्रे कोशे बले तथा ।
कच्चिदेकः शिबीनाढ्यान्सौवीरान्सह सिन्धुभिः।
अनुतिष्ठसि धर्मेण ये चान्ये विदितास्त्वया ॥ ३.२६८.११ ॥
O König, sind dein Reich, dein Schatz und dein Heer wohlbehalten? Regierst du allein gerecht über die Śibis, die wohlhabenden Sauvīras zusammen mit den Sindhus und die anderen, die dir bekannt sind?
3.268.12
कौरव्यः कुशली राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अहं च भ्रातरश्चास्य यांश्चान्यान्परिपृच्छसि ॥ ३.२६८.१२ ॥
König Yudhiṣṭhira, der Kaurava, Sohn der Kuntī, ist wohlauf. Ich und seine Brüder sind wohlauf, ebenso die anderen, nach denen du fragst.
3.268.13
पाद्यं प्रतिगृहाणेदमासनं च नृपात्मज ।
मृगान्विता मृगीश्चैव प्रातराशं ददानि ते ॥ ३.२६८.१३ ॥
Prinz, nimm dieses Fußwasser und diesen Sitz an. Mit Hirschfleisch und Hirschkuhfleisch will ich dir das Morgenmahl geben.
3.268.14
ऐणेयान्पृषतान्न्यङ्कून्हरिणाञ्शरभाञ्शशान् ।
ऋक्षाव्रुरूञ्शम्बरांश्च गवयांश्च मृगान्बहून् ॥ ३.२६८.१४ ॥
Aiṇeya-Antilopen, gefleckte Hirsche, schwarze Antilopen, Hirsche, Śarabhas, Hasen, Bären, Ruru-Hirsche, Śambara-Hirsche, Gavayas und viele andere Jagdtiere.
3.268.15
वराहामहिषांश्चैव याश्चान्या मृगजातयः ।
प्रदास्यति स्वयं तुभ्यं कुन्तीपुत्रो युधिष्टिरः ॥ ३.२६८.१५ ॥
Eber, Büffel und die übrigen Arten des Wildes wird dir Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, selbst geben.
3.268.16
कुशलं प्रातराशस्य सर्वं मे दित्सितं त्वया ।
एहि मे रथमारोह सुखमाप्नुहि केवलम् ॥ ३.२६८.१६ ॥
Du möchtest mir alles Wohlergehen des Morgenmahls geben. Komm, besteige meinen Wagen und erlange nur Behagen.
3.268.17
गतश्रीकान्हृतराज्यान्कृपणान्गतचेतसः ।
अरण्यवासिनः पार्थान्नानुरोद्धुं त्वमर्हसि ॥ ३.२६८.१७ ॥
Du solltest den Pārthas nicht nachfolgen, die ihren Glanz und ihr Reich verloren haben, die elend und verwirrten Geistes im Wald wohnen.
3.268.18
नैव प्राज्ञा गतश्रीकं भर्तारमुपयुञ्जते ।
युञ्जानमनुयुञ्जीत न शरियः संक्षये वसेत् ॥ ३.२६८.१८ ॥
Weise Menschen dienen keinem Gatten, der seinen Glanz verloren hat. Man soll dem folgen, der sich bemüht; man soll nicht dort bleiben, wo das Glück schwindet.
3.268.19
श्रिया विहीना राष्ट्राच्च विनष्टाः शाश्वतीः समाः ।
अलं ते पाण्डुपुत्राणां भक्त्या क्लेशमुपासितुम् ॥ ३.२६८.१९ ॥
Ohne Glück und aus dem Reich vertrieben, wirst du für ewige Jahre zugrunde gehen. Es genügt dir, aus Hingabe an die Söhne Pāṇḍus Leid zu ertragen.
3.268.20
भार्या मे भव सुश्रोणि त्यजैनान्मुखमाप्नुहि ।
अखिलान्सिन्धुसौवीरानाप्नुहि त्वं मया सह ॥ ३.२६८.२० ॥
O du Schönhüftige, werde meine Gemahlin. Verlass diese und wende dein Antlitz ab. Mit mir wirst du alle Länder Sindhu und Sauvīra gewinnen.
3.268.21
इत्युक्ता सिन्धुराजेन वाक्यं हृदयकम्पनम् ।
कृष्णा तस्मादपाक्रामद्देशात्सभ्रुकुटीमुखी ॥ ३.२६८.२१ ॥
So vom König von Sindhu mit herzerschütternden Worten angesprochen, entfernte sich Kṛṣṇā mit gerunzelten Brauen und zornigem Gesicht von jenem Ort.
3.268.22
अवमत्यास्य तद्वांक्यमाक्षिप्य च सुमध्यमा ।
मैवमित्यब्रवीत्कृष्णा लज्जस्वेति च सैन्धवम् ॥ ३.२६८.२२ ॥
Seine Worte verachtend und ihn schelend, sprach die schlanke Kṛṣṇā: "Sprich nicht so", und zum Saindhava sagte sie: "Schäme dich."
3.268.23
सा काङ्क्षमाणा भर्तृणामुपयातमनिन्दिता ।
विलम्बयामास परं वाक्यैर्वाक्यानि युञ्जती ॥ ३.२६८.२३ ॥
Die Makellose, nach ihren Gatten verlangend, hielt den Herangetretenen mit Worten zurück und zog das Gespräch in die Länge.
3.268.24
नैवं वद महाबाहो न्याय्यं त्वं न च मन्यसे ।
पाण्डूनां धार्तराष्ट्राणां स्वसा चैव कनीयसी ॥ ३.२६८.२४ ॥
O Starkarmiger, sprich nicht so. Hältst du es nicht für ungerecht? Ist sie nicht die jüngere Schwester der Söhne Pāṇḍus und der Söhne Dhṛtarāṣṭras?
3.268.25
दुश्शला नाम तस्यास्त्वं भर्ता राजकुलोद्वह ।
मम भ्राता च न्याय्येन त्वया रक्ष्या महारथ ॥ ३.२६८.२५ ॥
Duḥśalā heißt sie, und du bist ihr Gemahl, Stütze des königlichen Geschlechts. Auch mein Bruder sollte von dir gerechterweise beschützt werden, großer Wagenkämpfer.
3.268.26
धर्मिष्ठानां कुले जातो न धर्मं त्वमवेक्षसे ।
इत्युक्तः सिन्धुराजोथ वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ३.२६८.२६ ॥
In einer Familie der Rechtschaffensten geboren, achtest du nicht auf das Dharma. So angesprochen, gab der König der Sindhu darauf diese Antwort.
3.268.27
राज्ञां धर्मं न जानीषे स्त्रियो रत्नानि चैव हि ।
साधारणानि लोकेऽस्मिन्प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ ३.२६८.२७ ॥
Du kennst das Dharma der Könige nicht. Frauen und Edelsteine, sagen die Weisen, sind in dieser Welt gemeinsam.
3.268.28
स्वसा च स्वस्रिया चैव भ्रातृभार्या तथैव च ।
सुखं गृह्णन्ति राजानस्ताश्च तत्र नृपोद्भवाः ॥ ३.२६८.२८ ॥
Eine Schwester, die Tochter einer Schwester und auch die Frau eines Bruders nehmen Könige bereitwillig an; und dort tun es ebenso die Frauen königlicher Abstammung.