மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.278
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.278.1
उक्तं भगवता जन्म रामादीनां पृथक्पृथक् ।
प्रस्थानकारणं ब्रह्मञ्श्रोतुमिच्छामि कथ्यताम् ॥ ३.२७८.१ ॥
பகவானால் ராமர் முதலானோரின் பிறப்பு ஒவ்வொன்றாகச் சொல்லப்பட்டது. பிராமணரே, அவர்களின் புறப்பாட்டுக்கான காரணத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்.
3.278.2
कथं दाशरथी वीरौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
प्रस्तापितौ वने ब्रह्मन्मैथिली च यशस्विनी ॥ ३.२७८.२ ॥
பிராமணரே, தசரதனின் இரு வீரச் சகோதரர்களான ராமனும் லக்ஷ்மணனும், புகழ்மிக்க மைதிலியும் எவ்வாறு காட்டுக்கு அனுப்பப்பட்டனர்?
3.278.3
जातपुत्रो दशरथः प्रीतिमानभवन्नृप ।
क्रियारतिर्धर्मरतः सततं वृद्धसेविता ॥ ३.२७८.३ ॥
அரசே, மகன் பிறந்ததால் தசரதன் மகிழ்ந்தான். அவன் சடங்குச் செயல்களில் ஈடுபட்டு, தர்மத்தில் நிலைத்து, எப்போதும் முதியோருக்குப் பணிவிடை செய்தான்.
3.278.4
क्रमेण चास्य ते पुत्रा व्यवर्धन्त महौजसः ।
वेदेषु सरहस्येषु धनुर्वेदेषु पारगाः ॥ ३.२७८.४ ॥
காலப்போக்கில் அவருடைய அந்த மகா வலிமையுள்ள புதல்வர்கள் வளர்ந்தனர். இரகசிய உபநிடதங்களுடன் வேதங்களிலும், தனுர்வேதத்திலும் அவர்கள் தேர்ச்சி பெற்றனர்.
3.278.5
चरितब्रह्मचर्यास्ते कृतदाराश्च पार्तिव ।
दृष्ट्वा रामं दशरथः प्रीतिमानभवत्सुखी ॥ ३.२७८.५ ॥
அரசே, அவர்கள் பிரம்மச்சரியத்தை நிறைவு செய்து மனைவியரை மணந்தனர். ராமனைக் கண்ட தசரதன் மகிழ்ந்து இன்பமடைந்தான்.
3.278.6
ज्येष्ठो रामोऽभवत्तेषां रमयामास हि प्रजाः ।
मनोहरतया धीमान्पितुर्हृदयनन्दनः ॥ ३.२७८.६ ॥
அவர்களில் மூத்தவன் ராமன். தன் மனங்கவரும் இயல்பால் அவன் குடிமக்களை மகிழ்வித்தான்; அவன் தன் தந்தையின் இதயத்துக்கு மகிழ்ச்சியானவன்.
3.278.7
ततः स राजा मतिमान्मत्वाऽऽत्मानं वयोधिकम् ।
मन्त्रयामास सचिवैर्मन्त्रज्ञैश्च पुरोहितैः ॥ ३.२७८.७ ॥
பின்னர் அந்த அறிவுள்ள அரசன், தன்னை வயதில் முதிர்ந்தவனாகக் கருதி, அமைச்சர்கள், மந்திர அறிஞர்கள் மற்றும் புரோகிதர்களுடன் ஆலோசனை செய்தான்.
3.278.8
अभिषेकाय रामस्य यावैराज्येन भारत ।
प्राप्तकालं च ते सर्वे मेनिरे मन्त्रिसत्तमाः ॥ ३.२७८.८ ॥
பாரதனே, ராமனுக்கு இளவரசுப் பட்டாபிஷேகம் செய்ய காலம் வந்துவிட்டதென்று அனைத்து சிறந்த அமைச்சர்களும் கருதினர்.
3.278.9
लोहिताक्षं महाबाहुं मत्तमातङ्गगामिनम् ।
कम्बुग्रीवं महोरस्कं नीलकुञ्चितमूर्धजम् ॥ ३.२७८.९ ॥
சிவந்த கண்களும், பெரிய தோள்களும், மத யானை போல் நடப்பவனும், சங்கு போன்ற கழுத்தும், அகன்ற மார்பும், கருங்குழல் சுருண்ட தலையும் உடையவன்.
3.278.10
दीप्यमानं श्रिया वीरं शक्रादनवरं बले ।
पारगं सर्वधर्माणां बृहस्पतिसमं मतौ ॥ ३.२७८.१० ॥
பேரொளியுடன் திகழும் வீரன், வலிமையில் இந்திரனுக்குக் குறையாதவன், எல்லா தர்மங்களையும் கடந்தவன், அறிவில் பிருஹஸ்பதிக்கு நிகரானவன்.
3.278.11
सर्वानुरक्तप्रकृतिं सर्वविद्याविशारदम् ।
जितेन्द्रियममित्राणामपि दृष्टिमनोहरम् ॥ ३.२७८.११ ॥
அனைத்து மக்களாலும் நேசிக்கப்பட்டவன், எல்லா கல்விகளிலும் வல்லவன், புலன்களை வென்றவன், எதிரிகளுக்குங்கூட பார்வைக்கு மனம் கவர்பவன்.
3.278.12
नियन्तारमसाधूनां गोप्तारं धर्मचारिणाम् ।
धृतिमन्तमनाधृष्यं जेतारमपराजितम् ॥ ३.२७८.१२ ॥
தீயவர்களை அடக்குபவன், தர்மம் பின்பற்றுபவர்களைக் காப்பவன், திடமானவன், அடக்க முடியாதவன், வெற்றி கொள்பவன், தோற்கடிக்கப்படாதவன்.
3.278.13
पुत्रं राजा दशरथः कौसल्यानन्दवर्धनम् ।
संदृश्यपरमां प्रीतिमगच्छत्कुलनन्दनम् ॥ ३.२७८.१३ ॥
கௌசல்யையின் ஆனந்தத்தைப் பெருக்கும் மகனைக் கண்டு, குலத்தின் மகிழ்ச்சியான அந்த மகனைப் பார்த்து, மன்னன் தசரதன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
3.278.14
चिन्तयंश्च महातेजा गुणान्रामस्य वीर्यवान् ।
अभ्यभाषत भद्रं ते प्रीयमाणः पुरोहितम् ॥ ३.२७८.१४ ॥
மகாதேஜஸ்வியும் வீரியமும் கொண்ட அரசன் ராமனின் குணங்களை எண்ணியவாறு மகிழ்ச்சியுடன் புரோகிதரிடம் கூறினான், உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்.
3.278.15
अद् पुष्यो निशि ब्रह्मन्पुण्यं योगमुपैष्यति ।
संभाराः संभ्रियन्तां मे रामश्चोपनिमन्त्र्यताम् ॥ ३.२७८.१५ ॥
பிராமணரே, இன்றிரவு புஷ்ய நட்சத்திரத்தின் புண்ணிய யோகம் வரும்; எனக்காக பொருட்கள் சேகரிக்கப்படட்டும், ராமனும் அழைக்கப்படட்டும்.
3.278.16
श्व एवपुष्यो भविता यत्ररामः सुतो मया ।
यौवराज्येऽभिषेक्तव्यः पौरेषु सहमन्त्रिभिः ॥ ३.२७८.१६ ॥
நாளையே புஷ்ய நட்சத்திரம் வரும்; அப்போது என் மகன் ராமன் மந்திரிகளுடனும் மக்களின் முன்னிலையிலும் யௌவராஜ்யப் பட்டத்தில் அபிஷேகம் செய்யப்பட வேண்டும்.
3.278.17
इति तद्राजवचनं प्रतिश्रुत्याथ मन्थरा ।
कैकेयीमभिगम्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७८.१७ ॥
அரசனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, மந்தரை கைகேயியிடம் சென்று, உரிய நேரத்தில் இந்த வார்த்தையைக் கூறினாள்.
3.278.18
अद्य कैकेयि दौर्भाग्यं राज्ञा ते ख्यापितं महत् ।
आशीविषस्त्वां संक्रुद्धश्छन्नो दशति दुर्भगे ॥ ३.२७८.१८ ॥
கைகேயி, இன்று அரசன் உன் பெரும் துர்பாக்கியத்தை அறிவித்துவிட்டான்; துரதிருஷ்டவதியே, சினமுற்ற பாம்பு மறைந்திருந்து கடிப்பது போல் அது உன்னைக் கடிக்கும்.
3.278.19
सुभगा खलु कौसल्या यस्याः पुत्रोऽभिषेक्ष्यते ।
कुतो हि तव सौभाग्यं यस्याः पुत्रो न राज्यभाक् ॥ ३.२७८.१९ ॥
கௌசல்யை உண்மையிலேயே பாக்கியவதி; அவளுடைய மகன் அபிஷேகம் செய்யப்படுவான். உன் பாக்கியம் எங்கே, உன் மகன் அரசுரிமைக்குரியவன் அல்லவே?
3.278.20
सा तद्वचनमाज्ञाय सर्वाभरणभूषिता ।
वेदी विलग्नमध्येन बिभ्रती रूपमुत्तमम् ॥ ३.२७८.२० ॥
அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மெல்லிய இடையுடைய, உயர்ந்த அழகைத் தாங்கிய அவள்...
3.278.21
वविक्ते पतिमासाद्य हसन्तीव शुचिस्मिता ।
राजानं तर्जयन्तीव मधुरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२७८.२१ ॥
தனிமையில் கணவனை அணுகி, சிரிப்பது போல, தூய புன்னகையுடன், அரசனைக் கடிந்துகொள்வது போல, இனிய சொற்களைக் கூறினாள்.
3.278.22
सत्यप्रतिज्ञ यन्मे त्वं काममेकं विसृष्टवान् ।
उपाकुरुष्व तद्राजंस्तस्मान्मुञ्चस्व संकटात्।
तदद्य कुरु सत्यं मे वरं वरद भूपते ॥ ३.२७८.२२ ॥
சத்தியப் பிரதிக்ஞை கொண்டவரே, நீர் எனக்கு அளித்த ஒரு விருப்பத்தை, அரசே, இப்போது நிறைவேற்றுங்கள்; அந்த இடரிலிருந்து விடுவியுங்கள். வரம் அளிப்பவரே, பூபதியே, இன்று எனக்கு அளித்த வரத்தை மெய்ப்பியுங்கள்.
3.278.23
वरं ददानि ते हन्त तद्गृहाण यदिच्छसि ।
अवध्यो वध्यतां कोद्य वध्यः कोऽद्य विमुच्यतां ॥ ३.२७८.२३ ॥
உனக்கு வரம் தருகிறேன், நீ விரும்பியதை ஏற்றுக்கொள். அவதத்தியமானவன் அவதத்தியமாகவே இருக்கட்டும்; இன்று யார் வதத்திற்குரியவன், யார் விடுவிக்கப்படுவான்?
3.278.24
धनं ददानि कस्याद् ह्रियतां कस्यरवापुनः ।
ब्राह्मणस्वादिहान्यत्रयत्किंचिद्वित्तमस्ति मे ॥ ३.२७८.२४ ॥
நான் பொருள் தருகிறேன்; யாருக்குக் கொடுக்கப்படுவது, யாருடைய பொருள் மீண்டும் கொண்டுபோகப்படுவது? இங்கோ வேறிடத்திலோ என்னிடம் உள்ள எந்தச் செல்வமும் பிராமணனின் சொத்து அல்ல.
3.278.25
पृथिव्यां राजराजोस्मि चातुर्वर्ण्यस् रिता ।
यस्तेऽभिलपितः कामो ब्रूहि कल्याणि माचिरं ॥ ३.२७८.२५ ॥
நான் பூமியின் அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசன்; நான்கு வருணங்களின் காவலன். மங்களமானவளே, உன் விருப்பம் எதுவோ அதை உடனே சொல்.
3.278.26
सातद्वचनमाज्ञाय परिगृह्य नराधिपम् ।
आत्मनो बलमाज्ञाय तत एनमुवाच ह ॥ ३.२७८.२६ ॥
அவள் அந்த வார்த்தைகளைப் புரிந்துகொண்டு, மனிதர்களின் தலைவனாகிய அரசனைத் தன் வசப்படுத்தியவளாக, தன் பலத்தையும் அறிந்து, பின்னர் அவனிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
3.278.27
आभिषेचनिकं यत्ते रामार्थमुपकल्पितम् ।
भरतस्तदवाप्नोतु वनं गच्छतु राघवः ॥ ३.२७८.२७ ॥
ராமனுக்காக நீ ஏற்பாடு செய்த முடிசூட்டு விழா, பரதன் அதை அடையட்டும்; ராகவன் காட்டுக்குச் செல்லட்டும்.
3.278.28
नव पञ्च च वर्षाणि दण्डकारण्यमाश्रितः ।
चीराजिनजटाधारी रामो भवतु तापसः ॥ ३.२७८.२८ ॥
ஒன்பது, ஐந்து ஆண்டுகள் தண்டகாரண்யத்தில் தங்கி, மரவுரியும் மானுரியும் ஜடையும் தரித்த ராமன் தவசியாகட்டும்.
3.278.29
स तं राजा वरं श्रुत्वा विप्रियं दारुणोदयम् ।
दुःखार्तो भरतश्रेष्ठ न किंचिद्व्याजहार ह ॥ ३.२७८.२९ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அந்த வரத்தைக் கேட்டு, அது விரும்பத்தகாததும் கொடிய விளைவுடையதுமாய் இருந்ததால், துயரால் வருந்திய அரசன் எதுவும் பேசவில்லை.
3.278.30
ततस्तथोक्तं पितरं रामो विज्ञाय वीर्यवान् ।
वनं प्रतस्थे धर्मात्मा राजा सत्यो भवत्विति ॥ ३.२७८.३० ॥
தந்தை இவ்வாறு சொன்னதைத் தெரிந்துகொண்ட வலிமைமிக்க, தர்மாத்மாவான ராமன், 'அரசனின் சொல் உண்மையாகட்டும்' என்று எண்ணி காட்டை நோக்கிப் புறப்பட்டான்.
3.278.31
तमन्वगच्छल्लक्ष्मीवान्धनुष्माँल्लक्ष्मणस्तदा ।
सीता च भार्या भद्रं ते वैदेही जनकात्मजा ॥ ३.२७८.३१ ॥
அப்போது அழகுடைய வில்லாளி லக்ஷ்மணன் அவரைப் பின்தொடர்ந்தான்; ஜனகனின் மகளான வைதேஹி சீதையும் மனைவியாக உடன் சென்றாள். உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
3.278.32
ततो वनं गतेरामे राजा दशरथस्तदा ।
समयुज्यत देहस्य कालपर्यायधर्मणा ॥ ३.२७८.३२ ॥
ராமன் காட்டிற்குச் சென்ற பின், அப்போது மன்னன் தசரதன் காலத்தின் சுழற்சி நியதியால் உடலின் முடிவை அடைந்தான்.
3.278.33
रामं तु गतमाज्ञाय राजानं च तथागतम् ।
अनार्या भरतं देवी कैकेयी वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२७८.३३ ॥
ராமன் சென்றுவிட்டதையும், மன்னனும் அவ்வாறே சென்றுவிட்டதையும் அறிந்த கொடுமனம் கொண்ட அரசி கைகேயி பரதனிடம் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னாள்.
3.278.34
गतोदशरथः स्वर्गं वनस्थौ रामलक्ष्मणौ ।
गृहाण राज्यंविपुलं क्षेमं निहतकण्टकम् ॥ ३.२७८.३४ ॥
தசரதன் சொர்க்கம் சென்றான்; வனத்தில் வசிக்கும் ராமனும் லக்ஷ்மணனும் இருக்கின்றனர். முட்கள் அழிக்கப்பட்ட இந்த விரிந்த, பாதுகாப்பான அரசை ஏற்றுக்கொள்.
3.278.35
तामुवाच स धर्मात्मा नृशंसं बत ते कृतम् ।
पतिं हत्वाकुलं चेदमुत्साद्य धनलुब्धया ॥ ३.२७८.३५ ॥
அறம் நிறைந்த பரதன் அவளிடம் சொன்னான்: "ஐயோ! நீ கொடுமை செய்தாய். கணவனைக் கொன்று, குலத்தை அழித்து, செல்வ ஆசையால் இதைச் செய்தாய்."
3.278.36
अयशः पातयित्वा मे मूर्ध्नि त्वं कुलपांसने ।
सकामा भव मे मातरित्युक्त्वा प्ररुरोद ह ॥ ३.२७८.३६ ॥
"குலத்தின் அவமானமே! என் தலையில் பழியைச் சுமத்தி, உன் ஆசை நிறைவேறட்டும், அன்னையே!" என்று சொல்லி அவன் கதறி அழுதான்.
3.278.37
स चारित्रं विशोध्याथ सर्वप्रकृतिसन्निधौ ।
अन्वयाद्धातरं रामं विनिवर्तनलालसः ॥ ३.२७८.३७ ॥
அவன் அனைத்து குடிமக்களின் முன்னிலையில் தன் நடத்தையைத் தூய்மைப்படுத்தி, சகோதரன் ராமனைப் பின்தொடர்ந்து, அவனைத் திரும்பக் கொண்டுவர ஆசைப்பட்டான்.
3.278.38
कौसल्यां च सुमित्रां च कैकेयीं च सुदुःखितः ।
अग्रे प्रस्थाप्य यानैः स शत्रुघ्नसहितो ययौ ॥ ३.२७८.३८ ॥
மிகவும் துயருற்ற அவன், கௌசல்யை, சுமித்திரை, கைகேயி ஆகியோரை வண்டிகளில் முன்னே அனுப்பி, சத்ருக்னனுடன் சென்றான்.
3.278.39
वसिष्ठवामदेवाभ्यां विप्रैश्चान्यैः सहस्रशः ।
पौरजानपदैः सार्धं रामानयनकाङ्क्षया ॥ ३.२७८.३९ ॥
வசிட்டர், வாமதேவருடனும், ஆயிரக்கணக்கான அந்தணர்களுடனும், மற்றவர்களுடனும், நகரவாசிகள் மற்றும் கிராமவாசிகளுடனும், ராமனைத் திரும்பக் கொண்டுவர விரும்பி.
3.278.40
ददर्श चित्रकूटस्थं स रामं सहलक्ष्मणम् ।
तापसानामलंकारं धारयन्तं धनुर्धरम् ॥ ३.२७८.४० ॥
சித்திரகூடத்தில் தங்கியிருந்த ராமனை லக்ஷ்மணனுடன் அவன் கண்டான்; அவன் துறவிகளின் அணிகலனைத் தரித்தவனாகவும், வில்லேந்தியவனாகவும் இருந்தான்.
3.278.41
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वाप्रणिपत्य रघूत्तमम् ।
शशंस मरणं राज्ञः सोऽनाथांश्चापि कोसलान् ॥ ३.२७८.४१ ॥
கைகூப்பி, ரகுக்களில் சிறந்தவனான ராமனை வணங்கி அவன் பேசினான்; அரசனின் மரணத்தையும், அனாதையான கோசலர்களையும் பற்றி அறிவித்தான்.
3.278.42
नाथ त्वं प्रतिपद्यस्व स्वराज्यमिति चोक्तवान् ॥ ३.२७८.४२ ॥
"நாதா, நீ உன் ராஜ்ஜியத்தை ஏற்றுக்கொள்" என்று அவன் கூறினான்.
3.278.43
स तस्य वचनं श्रुत्वा रामः परमदुःखितः ।
चकार देवकल्पस्य पितुः स्नात्वोदकक्रियाम् ॥ ३.२७८.४३ ॥
அவனுடைய சொற்களைக் கேட்ட ராமன் மிகவும் துயருற்று, தேவனுக்கு ஒப்பான தந்தைக்குச் நீராடி நீர்க்கடன் செய்தான்.
3.278.44
अब्रवीत्स तदारामो भ्रातरं भ्रातृवत्सलम् ।
पादुके मे भविष्येते राज्यगोप्त्र्यौ परंतप।
एवमस्त्विति तं प्राह भरतः प्रणतस्तदा ॥ ३.२७८.४४ ॥
அப்போது ராமன் சகோதரனிடம், சகோதரப் பாசம் மிக்கவனிடம், சொன்னான்: "எதிரிகளை வாட்டுபவனே, என் பாதுகைகள் ராஜ்யத்தைக் காக்கும் இருவர் ஆவர்." அப்போது தாழ்ந்து வணங்கிய பரதன் அவனிடம், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்றான்.
3.278.45
विसर्जितः स रामेण पितुर्वचनकारिणा ।
नन्दिग्रामेऽकरोद्राज्यं पुरस्कृत्यास्य पादुके ॥ ३.२७८.४५ ॥
பிதாவின் சொல்லை நிறைவேற்றும் ராமனால் அனுப்பப்பட்டவன், நந்திக்கிராமத்தில் அவனுடைய பாதுகைகளை முன்னிறுத்தி ராஜ்யம் ஆண்டான்.
3.278.46
रामस्तु पुनराशङ्क्य पौरजानपदागमम् ।
प्रविवेश महारण्यं शरभङ्गाश्रमं प्रति ॥ ३.२७८.४६ ॥
ஆனால் ராமன் மீண்டும் நகர மக்களும் நாட்டுப்புற மக்களும் வருவார்களோ என்று அஞ்சி, மாபெரும் காட்டில் சரபங்கரின் ஆசிரமத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
3.278.47
सत्कृत्य शरभङ्गं स दण्डकारण्यमाश्रितः ।
नदीं गोदावरीं रम्यामाश्रित्य न्यवसत्तदा ॥ ३.२७८.४७ ॥
சரபங்கரை மதித்த பின் அவன் தண்டகாரண்யத்தை அடைந்தான்; அழகிய கோதாவரி நதியை அடைந்து அங்கே வசித்தான்.
3.278.48
वसतस्तस्य रामस्य ततः शूर्पणखाकृतम् ।
खरेणासीन्महद्वैरं जनस्थाननिवासिना ॥ ३.२७८.४८ ॥
ராமன் அங்கே வசித்தபோது, சூர்ப்பணகையால் உண்டான பெரும் பகை ஜனஸ்தானத்தில் வாழ்ந்த கரனுடன் ஏற்பட்டது.
3.278.49
रक्षार्थं तापसानां तु राघवो धर्मवत्सलः ।
चतुर्दशसहस्राणि जघान भुवि राक्षसान् ॥ ३.२७८.४९ ॥
முனிவர்களைக் காக்கும் பொருட்டு, தர்மத்தில் பற்றுள்ள ராகவன் பூமியில் பதினான்காயிரம் ராட்சதர்களைக் கொன்றான்.
3.278.50
दूषणं च स्वरं चैवनिहत्य सुमहाबलौ ।
चक्रे क्षेमं पुनर्धीमान्धर्मारण्यं स राघवः ॥ ३.२७८.५० ॥
மிக்க வலிமையுள்ள தூஷணனையும் கரனையும் கொன்று, அறிவுள்ள ராகவன் தர்மாரண்யத்துக்கு மீண்டும் பாதுகாப்பை ஏற்படுத்தினான்.
3.278.51
हतेषु तेषु रक्षःसु ततः शूर्पणखा पुनः ।
ययौ निकृत्तनासोष्ठी लङ्कां भ्रातुर्निवेशनम् ॥ ३.२७८.५१ ॥
அந்த ராட்சதர்கள் கொல்லப்பட்ட பின், மூக்கும் உதடுகளும் அறுபட்ட சூர்ப்பணகை தன் சகோதரனின் இருப்பிடமான லங்கைக்குச் சென்றாள்.
3.278.52
ततो रावणमभ्येत्य राक्षसी दुःखमूर्च्छिता ।
पपात पादयोर्भ्रातुः संशुष्करुधिरानना ॥ ३.२७८.५२ ॥
பின்பு துயரத்தால் மயங்கிய அந்த ராட்சசி ராவணனிடம் சென்று, உலர்ந்த இரத்தம் படிந்த முகத்துடன் சகோதரனின் காலடியில் விழுந்தாள்.
3.278.53
तां तथा विकृतां दृष्ट्वा रावणः क्रोधमूर्च्छितः ।
उत्पपातासनात्क्रुद्धो दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन् ॥ ३.२७८.५३ ॥
அவளை இவ்வாறு உருக்குலைந்தவளாகக் கண்ட ராவணன் கோபத்தால் மயங்கி, பல்லோடு பல் கடித்தபடி ஆசனத்திலிருந்து சினத்துடன் எழுந்தான்.
3.278.54
स्वानमात्यान्विसृज्याथ विविक्ते तामुवाच सः ।
केनास्येवं कृता भद्रे मामचिन्त्यावमत्य च ॥ ३.२७८.५४ ॥
பின்பு தன் அமைச்சர்களை அனுப்பிவிட்டு, தனிமையில் அவளிடம் சொன்னான்: "நல்லவளே, என்னை மதிக்காமலும் அவமதித்தும் உன்னை இவ்வாறு செய்தவன் யார்?"
3.278.55
कः शूलं तीक्ष्णमासाद्य सर्वगात्रेषु सेवते ।
कः शिरस्यग्निमाधाय विश्वस्तः स्वपते सुखम् ॥ ३.२७८.५५ ॥
கூர்மையான சூலத்தில் அகப்பட்டு எல்லா உறுப்புகளிலும் வேதனையை அனுபவிப்பவன் யார்? தலையில் நெருப்பை வைத்துக்கொண்டு அச்சமின்றி சுகமாகத் தூங்குபவன் யார்?
3.278.56
आशीविषं घोरतरं पादेन स्पृशतीह कः ।
सिंहं केसरिणं मत्तः स्पृष्ट्वा दंष्ट्रासु तिष्ठति ॥ ३.२७८.५६ ॥
இங்கு மிகக் கொடிய நச்சுப் பாம்பைக் காலால் தொடுபவன் யார்? மதங்கொண்ட பிடரி கொண்ட சிங்கத்தைத் தொட்டு அதன் கோரைப் பற்களின் நடுவில் நிற்பவன் யார்?
3.278.57
इत्येवं ब्रुवतस्तस्य नेत्रेभ्यस्तेजसोऽर्चिषः ।
निश्चेरुर्दह्यतो रात्रौ वृक्षस्येव स्वरन्ध्रतः ॥ ३.२७८.५७ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்தவனின் கண்களிலிருந்து தேஜஸின் சுடர்கள் வெளிப்பட்டன; இரவில் எரியும் மரம் தன் துளைகளிலிருந்து தீச்சுடர்களை வீசுவது போல.
3.278.58
तस्य तत्सर्वमाचख्यौ भगिनी रामविक्रमम् ।
खरदूषणसंयुक्तं राक्षसानां पराभवम् ॥ ३.२७८.५८ ॥
அவனுடைய சகோதரி அவனுக்கு ராமனின் வீரத்தை எல்லாம் சொன்னாள்; கரனும் தூஷணனும் சம்பந்தப்பட்ட ராக்ஷசர்களின் தோல்வியை.
3.278.59
ततो ज्ञातिवधं श्रुत्वा रावणः कालचोदितः ।
रामस्य वधमाकाङ्क्षन्मारीचं मनसागमत् ॥ ३.२७८.५९ ॥
பின்னர் உறவினர்களின் வதத்தைக் கேட்ட ராவணன், காலத்தால் தூண்டப்பட்டு, ராமனைக் கொல்ல விரும்பி மனதால் மாரீசனிடம் சென்றான்.
3.278.60
स निश्चित्यततः कृत्यं सागरं लवणाकरम् ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे राजा विधाय नगरे विधिम् ॥ ३.२७८.६० ॥
அவன் செய்ய வேண்டிய செயலை உறுதி செய்து, நகரில் ஏற்பாடுகளை முடித்து, உப்புக் கடலை நோக்கி அரசன் புறப்பட்டான்.
3.278.61
त्रिकूटं समतिक्रम्य कालपर्वतमेव च ।
ददर्श मकरावासं गम्भीरोदं महोदधिम् ॥ ३.२७८.६१ ॥
த்ரிகூடத்தையும் காலபர்வதத்தையும் கடந்து, அவன் மகரங்களின் வாசஸ்தலமும் ஆழமான நீருடையதுமான பெருங்கடலைக் கண்டான்.
3.278.62
तमतीत्याथ गोकर्णमभ्यगच्छद्दशाननः ।
दयितं स्तानमव्यग्रं शूलपाणेर्महात्मनः ॥ ३.२७८.६२ ॥
அதைக் கடந்து, தசானனன் பின்னர் கோகர்ணத்தை அடைந்தான்; அது சூலபாணியாகிய மகாத்மாவுக்குப் பிரியமானதும் அமைதியானதுமான இடம்.
3.278.63
तत्राभ्यगच्छन्मारीचं पूर्वामात्यं दशाननः ।
पुरा रामभयादेव तापसं प्रियजीवितम् ॥ ३.२७८.६३ ॥
அங்கே தசானனன் முன்னாள் அமைச்சனான மாரீசனை அடைந்தான்; ராமனின் பயத்தால் முன்பே அவன் தவசியாகி உயிரைப் பிரியமாகக் கொண்டிருந்தான்.