Mahābhārata · Adhyāya 3.278
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.278.1
उक्तं भगवता जन्म रामादीनां पृथक्पृथक् ।
प्रस्थानकारणं ब्रह्मञ्श्रोतुमिच्छामि कथ्यताम् ॥ ३.२७८.१ ॥
O venerável contou os nascimentos de Rāma e dos outros, um a um. Ó brâmane, desejo ouvir a causa da partida deles; que seja contada.
3.278.2
कथं दाशरथी वीरौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
प्रस्तापितौ वने ब्रह्मन्मैथिली च यशस्विनी ॥ ३.२७८.२ ॥
Ó brâmane, como foram enviados à floresta os dois heroicos irmãos, filhos de Daśaratha, Rāma e Lakṣmaṇa, e a renomada Maithilī?
3.278.3
जातपुत्रो दशरथः प्रीतिमानभवन्नृप ।
क्रियारतिर्धर्मरतः सततं वृद्धसेविता ॥ ३.२७८.३ ॥
Ó rei, ao nascer um filho, Daśaratha ficou feliz. Deleitando-se na ação ritual e entregue ao dharma, era constantemente servido pelos anciãos.
3.278.4
क्रमेण चास्य ते पुत्रा व्यवर्धन्त महौजसः ।
वेदेषु सरहस्येषु धनुर्वेदेषु पारगाः ॥ ३.२७८.४ ॥
Com o tempo, seus filhos, de grande vigor, cresceram e tornaram-se mestres dos Vedas com seus ensinamentos secretos e da ciência do arco.
3.278.5
चरितब्रह्मचर्यास्ते कृतदाराश्च पार्तिव ।
दृष्ट्वा रामं दशरथः प्रीतिमानभवत्सुखी ॥ ३.२७८.५ ॥
Ó rei, tendo completado os votos de estudo celibatário e tomado esposas, Daśaratha, ao ver Rāma, ficou alegre e feliz.
3.278.6
ज्येष्ठो रामोऽभवत्तेषां रमयामास हि प्रजाः ।
मनोहरतया धीमान्पितुर्हृदयनन्दनः ॥ ३.२७८.६ ॥
Entre eles, o mais velho era Rāma. Pelo seu encanto deleitava o povo; o sábio era a alegria do coração do pai.
3.278.7
ततः स राजा मतिमान्मत्वाऽऽत्मानं वयोधिकम् ।
मन्त्रयामास सचिवैर्मन्त्रज्ञैश्च पुरोहितैः ॥ ३.२७८.७ ॥
Então aquele rei sábio, considerando-se avançado em idade, deliberou com seus ministros, com os conhecedores do conselho e com seus sacerdotes.
3.278.8
अभिषेकाय रामस्य यावैराज्येन भारत ।
प्राप्तकालं च ते सर्वे मेनिरे मन्त्रिसत्तमाः ॥ ३.२७८.८ ॥
Ó Bhārata, todos os melhores ministros consideraram que chegara o momento da consagração de Rāma como herdeiro aparente.
3.278.9
लोहिताक्षं महाबाहुं मत्तमातङ्गगामिनम् ।
कम्बुग्रीवं महोरस्कं नीलकुञ्चितमूर्धजम् ॥ ३.२७८.९ ॥
De olhos vermelhos, de braços poderosos, andando como um elefante em fúria, de pescoço de concha, de peito largo, com cabelos escuros e encaracolados.
3.278.10
दीप्यमानं श्रिया वीरं शक्रादनवरं बले ।
पारगं सर्वधर्माणां बृहस्पतिसमं मतौ ॥ ३.२७८.१० ॥
Resplandecente de esplendor, herói não inferior a Indra em força, mestre de todos os deveres, igual a Bṛhaspati em sabedoria.
3.278.11
सर्वानुरक्तप्रकृतिं सर्वविद्याविशारदम् ।
जितेन्द्रियममित्राणामपि दृष्टिमनोहरम् ॥ ३.२७८.११ ॥
Amado por todos os súditos, hábil em todas as ciências, senhor dos sentidos, agradável à vista e ao ânimo mesmo dos inimigos.
3.278.12
नियन्तारमसाधूनां गोप्तारं धर्मचारिणाम् ।
धृतिमन्तमनाधृष्यं जेतारमपराजितम् ॥ ३.२७८.१२ ॥
Refreador dos malvados, protetor dos que seguem o dharma, firme, inexpugnável, conquistador e invicto.
3.278.13
पुत्रं राजा दशरथः कौसल्यानन्दवर्धनम् ।
संदृश्यपरमां प्रीतिमगच्छत्कुलनन्दनम् ॥ ३.२७८.१३ ॥
Ao ver seu filho, que aumentava a alegria de Kauśalyā e era a delícia da linhagem, o rei Daśaratha alcançou suprema alegria.
3.278.14
चिन्तयंश्च महातेजा गुणान्रामस्य वीर्यवान् ।
अभ्यभाषत भद्रं ते प्रीयमाणः पुरोहितम् ॥ ३.२७८.१४ ॥
Ponderando as virtudes de Rāma, o rei poderoso e de grande esplendor, satisfeito falou ao sacerdote doméstico: Que o bem te acompanhe.
3.278.15
अद् पुष्यो निशि ब्रह्मन्पुण्यं योगमुपैष्यति ।
संभाराः संभ्रियन्तां मे रामश्चोपनिमन्त्र्यताम् ॥ ३.२७८.१५ ॥
Brâmane, esta noite chegará a conjunção auspiciosa do asterismo Puṣya; que se reúnam os materiais para mim e que se convide Rāma.
3.278.16
श्व एवपुष्यो भविता यत्ररामः सुतो मया ।
यौवराज्येऽभिषेक्तव्यः पौरेषु सहमन्त्रिभिः ॥ ३.२७८.१६ ॥
Amanhã mesmo será o asterismo Puṣya, quando meu filho Rāma deve ser ungido príncipe herdeiro diante dos cidadãos, junto com os ministros.
3.278.17
इति तद्राजवचनं प्रतिश्रुत्याथ मन्थरा ।
कैकेयीमभिगम्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७८.१७ ॥
Tendo ouvido as palavras do rei, Mantharā foi até Kaikeyī e, no momento certo, disse estas palavras.
3.278.18
अद्य कैकेयि दौर्भाग्यं राज्ञा ते ख्यापितं महत् ।
आशीविषस्त्वां संक्रुद्धश्छन्नो दशति दुर्भगे ॥ ३.२७८.१८ ॥
Hoje, Kaikeyī, o rei proclamou tua grande desgraça; ó infeliz, ela te morderá como uma serpente irada que morde escondida.
3.278.19
सुभगा खलु कौसल्या यस्याः पुत्रोऽभिषेक्ष्यते ।
कुतो हि तव सौभाग्यं यस्याः पुत्रो न राज्यभाक् ॥ ३.२७८.१९ ॥
Kauśalyā é verdadeiramente afortunada, pois seu filho será consagrado. Que fortuna é a tua, se teu filho não partilha do reino?
3.278.20
सा तद्वचनमाज्ञाय सर्वाभरणभूषिता ।
वेदी विलग्नमध्येन बिभ्रती रूपमुत्तमम् ॥ ३.२७८.२० ॥
Ao ouvir essas palavras, ela, adornada com todas as joias, de cintura esguia, portando a mais alta beleza...
3.278.21
वविक्ते पतिमासाद्य हसन्तीव शुचिस्मिता ।
राजानं तर्जयन्तीव मधुरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२७८.२१ ॥
Aproximando-se do esposo em particular, sorrindo como se risse, de sorriso puro, como se repreendesse o rei, disse estas doces palavras.
3.278.22
सत्यप्रतिज्ञ यन्मे त्वं काममेकं विसृष्टवान् ।
उपाकुरुष्व तद्राजंस्तस्मान्मुञ्चस्व संकटात्।
तदद्य कुरु सत्यं मे वरं वरद भूपते ॥ ३.२७८.२२ ॥
Ó tu, fiel à tua promessa, cumpre agora, ó rei, o único desejo que me concedeste, e liberta-me dessa angústia. Ó doador de dádivas, ó senhor da terra, torna hoje verdadeira a minha dádiva.
3.278.23
वरं ददानि ते हन्त तद्गृहाण यदिच्छसि ।
अवध्यो वध्यतां कोद्य वध्यः कोऽद्य विमुच्यतां ॥ ३.२७८.२३ ॥
Concedo-te uma dádiva; toma o que desejas. Quem não deve ser morto, que não seja morto; hoje, quem deve ser morto, e quem deve ser libertado?
3.278.24
धनं ददानि कस्याद् ह्रियतां कस्यरवापुनः ।
ब्राह्मणस्वादिहान्यत्रयत्किंचिद्वित्तमस्ति मे ॥ ३.२७८.२४ ॥
Darei riquezas; a quem serão dadas, e de quem serão novamente tomadas? Qualquer riqueza que tenho aqui ou noutro lugar não é propriedade de um brâmane.
3.278.25
पृथिव्यां राजराजोस्मि चातुर्वर्ण्यस् रिता ।
यस्तेऽभिलपितः कामो ब्रूहि कल्याणि माचिरं ॥ ३.२७८.२५ ॥
Sou o rei dos reis sobre a terra, protetor da ordem quádrupla da sociedade. Ó auspiciosa, diz-me sem demora qualquer desejo que tenhas.
3.278.26
सातद्वचनमाज्ञाय परिगृह्य नराधिपम् ।
आत्मनो बलमाज्ञाय तत एनमुवाच ह ॥ ३.२७८.२६ ॥
Compreendendo aquelas palavras, tendo tomado o senhor dos homens, conhecendo o seu próprio poder, então lhe falou assim.
3.278.27
आभिषेचनिकं यत्ते रामार्थमुपकल्पितम् ।
भरतस्तदवाप्नोतु वनं गच्छतु राघवः ॥ ३.२७८.२७ ॥
Que Bharata obtenha a consagração que preparaste para Rāma; que Rāghava vá para a floresta.
3.278.28
नव पञ्च च वर्षाणि दण्डकारण्यमाश्रितः ।
चीराजिनजटाधारी रामो भवतु तापसः ॥ ३.२७८.२८ ॥
Durante catorze anos, refugiado na floresta de Daṇḍaka, vestindo casca de árvore, pele de veado e cabelos emaranhados, que Rāma se torne um asceta.
3.278.29
स तं राजा वरं श्रुत्वा विप्रियं दारुणोदयम् ।
दुःखार्तो भरतश्रेष्ठ न किंचिद्व्याजहार ह ॥ ३.२७८.२९ ॥
Ó melhor dos Bharatas, ao ouvir aquela dádiva — desagradável e de funesto desfecho —, o rei, atormentado pela dor, nada disse.
3.278.30
ततस्तथोक्तं पितरं रामो विज्ञाय वीर्यवान् ।
वनं प्रतस्थे धर्मात्मा राजा सत्यो भवत्विति ॥ ३.२७८.३० ॥
Então Rāma, poderoso e de alma justa, compreendendo que seu pai assim falara, partiu para a floresta pensando: «Que a palavra do rei seja verdadeira».
3.278.31
तमन्वगच्छल्लक्ष्मीवान्धनुष्माँल्लक्ष्मणस्तदा ।
सीता च भार्या भद्रं ते वैदेही जनकात्मजा ॥ ३.२७८.३१ ॥
Então o glorioso Lakṣmaṇa, portador do arco, o seguiu, e Sītā, a Vaidehī, filha de Janaka, sua esposa, também foi. Que a boa fortuna esteja contigo.
3.278.32
ततो वनं गतेरामे राजा दशरथस्तदा ।
समयुज्यत देहस्य कालपर्यायधर्मणा ॥ ३.२७८.३२ ॥
Quando Rāma partiu para a floresta, o rei Daśaratha então se uniu ao fim do corpo, pela lei da sucessão do tempo.
3.278.33
रामं तु गतमाज्ञाय राजानं च तथागतम् ।
अनार्या भरतं देवी कैकेयी वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२७८.३३ ॥
Sabendo que Rāma partira e que o rei também partira da mesma forma, a indigna rainha Kaikeyī disse estas palavras a Bharata.
3.278.34
गतोदशरथः स्वर्गं वनस्थौ रामलक्ष्मणौ ।
गृहाण राज्यंविपुलं क्षेमं निहतकण्टकम् ॥ ३.२७८.३४ ॥
Daśaratha foi para o céu, e Rāma e Lakṣmaṇa vivem na floresta. Toma este reino vasto, seguro e livre de espinhos.
3.278.35
तामुवाच स धर्मात्मा नृशंसं बत ते कृतम् ।
पतिं हत्वाकुलं चेदमुत्साद्य धनलुब्धया ॥ ३.२७८.३५ ॥
Então o justo Bharata lhe disse: "Ai! Cometeste um ato cruel. Tendo matado teu esposo, arruinado esta família, cobiçosa de riquezas."
3.278.36
अयशः पातयित्वा मे मूर्ध्नि त्वं कुलपांसने ।
सकामा भव मे मातरित्युक्त्वा प्ररुरोद ह ॥ ३.२७८.३६ ॥
"Ó vergonha da família, tendo lançado a infâmia sobre minha cabeça, que teu desejo se cumpra, ó mãe!" Tendo dito isso, chorou amargamente.
3.278.37
स चारित्रं विशोध्याथ सर्वप्रकृतिसन्निधौ ।
अन्वयाद्धातरं रामं विनिवर्तनलालसः ॥ ३.२७८.३७ ॥
Tendo purificado sua conduta na presença de todos os súditos, seguiu seu irmão Rāma, ansioso por trazê-lo de volta.
3.278.38
कौसल्यां च सुमित्रां च कैकेयीं च सुदुःखितः ।
अग्रे प्रस्थाप्य यानैः स शत्रुघ्नसहितो ययौ ॥ ३.२७८.३८ ॥
Profundamente aflito, enviou Kausalyā, Sumitrā e Kaikeyī à frente em carruagens, e partiu junto com Śatrughna.
3.278.39
वसिष्ठवामदेवाभ्यां विप्रैश्चान्यैः सहस्रशः ।
पौरजानपदैः सार्धं रामानयनकाङ्क्षया ॥ ३.२७८.३९ ॥
Junto com Vasiṣṭha e Vāmadeva, com milhares de brâmanes e outros, com os habitantes da cidade e do campo, desejando trazer Rāma de volta.
3.278.40
ददर्श चित्रकूटस्थं स रामं सहलक्ष्मणम् ।
तापसानामलंकारं धारयन्तं धनुर्धरम् ॥ ३.२७८.४० ॥
Viu Rāma, residindo em Citrakūṭa com Lakṣmaṇa, adornado como um asceta e portando seu arco.
3.278.41
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वाप्रणिपत्य रघूत्तमम् ।
शशंस मरणं राज्ञः सोऽनाथांश्चापि कोसलान् ॥ ३.२७८.४१ ॥
Com as mãos postas, prostrando-se diante de Rāma, o melhor dos Raghu, falou e relatou a morte do rei e os kosalas órfãos.
3.278.42
नाथ त्वं प्रतिपद्यस्व स्वराज्यमिति चोक्तवान् ॥ ३.२७८.४२ ॥
"Senhor, assume o teu reino", assim falou.
3.278.43
स तस्य वचनं श्रुत्वा रामः परमदुःखितः ।
चकार देवकल्पस्य पितुः स्नात्वोदकक्रियाम् ॥ ३.२७८.४३ ॥
Ao ouvir as palavras dele, Rāma ficou profundamente aflito; tendo se banhado, realizou o rito da oferenda de água para seu pai, semelhante a um deus.
3.278.44
अब्रवीत्स तदारामो भ्रातरं भ्रातृवत्सलम् ।
पादुके मे भविष्येते राज्यगोप्त्र्यौ परंतप।
एवमस्त्विति तं प्राह भरतः प्रणतस्तदा ॥ ३.२७८.४४ ॥
Então Rāma disse ao irmão, que amava o irmão: "Ó queimador de inimigos, que minhas sandálias sejam as guardiãs do reino." Então Bharata, curvando-se, disse-lhe: "Assim seja."
3.278.45
विसर्जितः स रामेण पितुर्वचनकारिणा ।
नन्दिग्रामेऽकरोद्राज्यं पुरस्कृत्यास्य पादुके ॥ ३.२७८.४५ ॥
Despedido por Rāma, que obedecia à palavra do pai, governou em Nandigrāma, colocando à sua frente as sandálias dele.
3.278.46
रामस्तु पुनराशङ्क्य पौरजानपदागमम् ।
प्रविवेश महारण्यं शरभङ्गाश्रमं प्रति ॥ ३.२७८.४६ ॥
Mas Rāma, temendo novamente a chegada dos habitantes da cidade e do campo, entrou na grande floresta em direção ao eremitério de Śarabhaṅga.
3.278.47
सत्कृत्य शरभङ्गं स दण्डकारण्यमाश्रितः ।
नदीं गोदावरीं रम्यामाश्रित्य न्यवसत्तदा ॥ ३.२७८.४७ ॥
Tendo honrado Śarabhaṅga, dirigiu-se à floresta de Daṇḍaka e, buscando abrigo junto ao belo rio Godāvarī, ali habitou.
3.278.48
वसतस्तस्य रामस्य ततः शूर्पणखाकृतम् ।
खरेणासीन्महद्वैरं जनस्थाननिवासिना ॥ ३.२७८.४८ ॥
Enquanto Rāma ali habitava, surgiu uma grande inimizade com Khara, morador de Janasthāna, por causa do que Śūrpaṇakhā fizera.
3.278.49
रक्षार्थं तापसानां तु राघवो धर्मवत्सलः ।
चतुर्दशसहस्राणि जघान भुवि राक्षसान् ॥ ३.२७८.४९ ॥
Para proteger os ascetas, Rāghava, amante do dharma, abateu na terra catorze mil rākṣasas.
3.278.50
दूषणं च स्वरं चैवनिहत्य सुमहाबलौ ।
चक्रे क्षेमं पुनर्धीमान्धर्मारण्यं स राघवः ॥ ३.२७८.५० ॥
Tendo matado Dūṣaṇa e Khara, os dois muito poderosos, o sábio Rāghava restaurou a segurança no Dharmāraṇya.
3.278.51
हतेषु तेषु रक्षःसु ततः शूर्पणखा पुनः ।
ययौ निकृत्तनासोष्ठी लङ्कां भ्रातुर्निवेशनम् ॥ ३.२७८.५१ ॥
Mortos aqueles rākṣasas, Śūrpaṇakhā, com o nariz e os lábios cortados, foi de novo para Laṅkā, a morada do irmão.
3.278.52
ततो रावणमभ्येत्य राक्षसी दुःखमूर्च्छिता ।
पपात पादयोर्भ्रातुः संशुष्करुधिरानना ॥ ३.२७८.५२ ॥
Então a rākṣasī, desfalecida de dor, aproximou-se de Rāvaṇa e caiu aos pés do irmão, o rosto coberto de sangue seco.
3.278.53
तां तथा विकृतां दृष्ट्वा रावणः क्रोधमूर्च्छितः ।
उत्पपातासनात्क्रुद्धो दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन् ॥ ३.२७८.५३ ॥
Ao vê-la assim desfigurada, Rāvaṇa, tomado de cólera, saltou do assento, furioso, rangendo os dentes.
3.278.54
स्वानमात्यान्विसृज्याथ विविक्ते तामुवाच सः ।
केनास्येवं कृता भद्रे मामचिन्त्यावमत्य च ॥ ३.२७८.५४ ॥
Então, tendo dispensado os seus ministros, falou-lhe em particular: "Boa senhora, quem te fez isto, desprezando-me e desonrando-me?"
3.278.55
कः शूलं तीक्ष्णमासाद्य सर्वगात्रेषु सेवते ।
कः शिरस्यग्निमाधाय विश्वस्तः स्वपते सुखम् ॥ ३.२७८.५५ ॥
Quem, empalado numa estaca afiada, o suporta em todos os membros? Quem, com fogo sobre a cabeça, dorme tranquilo e sem medo?
3.278.56
आशीविषं घोरतरं पादेन स्पृशतीह कः ।
सिंहं केसरिणं मत्तः स्पृष्ट्वा दंष्ट्रासु तिष्ठति ॥ ३.२७८.५६ ॥
Quem aqui toca com o pé a mais terrível serpente venenosa? Quem, tocando o leão de juba enfurecido, permanece entre suas presas?
3.278.57
इत्येवं ब्रुवतस्तस्य नेत्रेभ्यस्तेजसोऽर्चिषः ।
निश्चेरुर्दह्यतो रात्रौ वृक्षस्येव स्वरन्ध्रतः ॥ ३.२७८.५७ ॥
Enquanto falava assim, chamas de fulgor saíam de seus olhos, como fogo saindo dos buracos de uma árvore que arde à noite.
3.278.58
तस्य तत्सर्वमाचख्यौ भगिनी रामविक्रमम् ।
खरदूषणसंयुक्तं राक्षसानां पराभवम् ॥ ३.२७८.५८ ॥
Sua irmã contou-lhe todo o valor de Rāma, a derrota dos rākṣasas junto com Khara e Dūṣaṇa.
3.278.59
ततो ज्ञातिवधं श्रुत्वा रावणः कालचोदितः ।
रामस्य वधमाकाङ्क्षन्मारीचं मनसागमत् ॥ ३.२७८.५९ ॥
Então Rāvaṇa, ouvindo a matança de seus parentes e impelido pelo tempo, desejando a morte de Rāma, foi em pensamento a Mārīca.
3.278.60
स निश्चित्यततः कृत्यं सागरं लवणाकरम् ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे राजा विधाय नगरे विधिम् ॥ ३.२७८.६० ॥
Tendo decidido sua tarefa e organizado os assuntos na cidade, o rei partiu em direção ao oceano salgado.
3.278.61
त्रिकूटं समतिक्रम्य कालपर्वतमेव च ।
ददर्श मकरावासं गम्भीरोदं महोदधिम् ॥ ३.२७८.६१ ॥
Tendo atravessado o Trikūṭa e também a montanha Kāla, viu o grande oceano, morada dos monstros marinhos, de águas profundas.
3.278.62
तमतीत्याथ गोकर्णमभ्यगच्छद्दशाननः ।
दयितं स्तानमव्यग्रं शूलपाणेर्महात्मनः ॥ ३.२७८.६२ ॥
Tendo passado por aquilo, Daśānana chegou a Gokarṇa, a morada amada e tranquila do grande portador do tridente.
3.278.63
तत्राभ्यगच्छन्मारीचं पूर्वामात्यं दशाननः ।
पुरा रामभयादेव तापसं प्रियजीवितम् ॥ ३.२७८.६३ ॥
Ali Daśānana aproximou-se de Mārīca, seu antigo ministro, que, por medo de Rāma, já se tornara asceta, prezando a própria vida.