Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.28

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.28.1

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रह्लादस्य च संवादं बलेर्वैरोचनस्य च ॥ ३.२८.१ ॥

இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழங்கால வரலாற்றை மேற்கோளாகக் காட்டுவார்கள் — பிரஹ்லாதனுக்கும் விரோசனனின் மகன் பலிக்கும் இடையிலான உரையாடல்.

3.28.2

असुरेन्द्रं महाप्राज्ञं धर्माणामागतागमम् ।
बलिः पप्रच्छ दैत्येनद्रं प्रह्लादं पितरं पितुः ॥ ३.२८.२ ॥

பலி, அசுரர்களின் தலைவரும் மிக்க ஞானியும் தர்மங்களின் அறிவுள்ளவரும், தைத்தியர்களின் அதிபதியுமான தன் தந்தையின் தந்தை பிரஹ்லாதனிடம் கேட்டான்.

3.28.3

क्षमा स्विच्छ्रेयसी तात उताहो तेज इत्युत ।
एतन्मे संशयं तात यथावद्ब्रूहि पृच्छते ॥ ३.२८.३ ॥

'அப்பனே, பொறுமையா வலிமையா எது சிறந்தது? அல்லது இரண்டில் எது நன்மை தரும்? என் இந்தச் சந்தேகத்தை உண்மையாகவே விளக்குங்கள், கேட்கிறேன்.'

3.28.4

श्रेयो यदत्र धर्मज्ञ ब्रूहि मे तदसंशयम् ।
करिष्यामि हि तत्सर्वं यथावदनुशासनम् ॥ ३.२८.४ ॥

தர்மத்தை அறிந்தவரே, இதில் எது நன்மையோ அதை எனக்கு ஐயமின்றிச் சொல்லுங்கள். அந்த முழு உபதேசத்தையும் உண்மையாகவே பின்பற்றுவேன்.

3.28.5

तस्मै प्रोवाच तत्सर्वमेवं पृष्टः पितामहः ।
सर्वनिश्चयवित्प्राज्ञः संशयं परिपृच्छते ॥ ३.२८.५ ॥

இவ்வாறு கேட்கப்பட்டதும் பிதாமகர் அவனுக்கு அனைத்தையும் கூறினார். எல்லா உறுதிப்பாடுகளையும் அறிந்த அந்த ஞானி, கேட்பவனின் சந்தேகத்தை முழுவதுமாக உணர்ந்து பதிலளித்தார்.

3.28.6

न श्रेयः सततं तेजो न नित्यं श्रेयसी क्षमा ।
इति तात विजानीहि द्वयमेतदसंशयम् ॥ ३.२८.६ ॥

'அப்பனே, வலிமை எப்போதும் நன்மை தருவதில்லை; பொறுமையும் எப்போதும் சிறந்ததல்ல. இவ்விரண்டையும் ஐயமின்றி அறிந்துகொள்.'

3.28.7

यो नित्यं क्षमते तात बहून्दोषान्स विन्दति ।
भृत्याः परिभवन्त्येनमुदासीनास्तथाऽरयः ॥ ३.२८.७ ॥

எப்போதும் பொறுமையாக இருப்பவன், அன்பு மகனே, பல குறைகளை அடைகிறான். ஊழியர்களும் அவனை அவமதிக்கிறார்கள்; அலட்சியமானவர்களும் எதிரிகளும் அப்படியே செய்கிறார்கள்.

3.28.8

सर्वभूतानि चाप्यस् न नमन्ते कदाचन ।
तस्मान्नित्यं क्षमा तात पण्डितैरपि वर्जिता ॥ ३.२८.८ ॥

எல்லா உயிரினங்களும் ஒருபோதும் பணிவதில்லை. ஆகையால், அன்பு மகனே, பண்டிதர்களும் பொறுமையை எப்போதும் தவிர்க்கிறார்கள்.

3.28.9

अवज्ञाय हितं भृत्या भजन्ते बहुदोषताम् ।
आदातुं चास्य वित्तानि प्रार्थयन्तेऽल्पचेतसः ॥ ३.२८.९ ॥

ஊழியர்கள் நன்மையை புறக்கணித்து பல குற்றங்களை மேற்கொள்கிறார்கள். சிறுமதியுடையோர் அவனுடைய செல்வத்தை பறிக்க விரும்புகிறார்கள்.

3.28.10

यानं वस्त्राण्यलंकाराञ्शयनान्यासनानि च ।
भोजनान्यथ पानानि सर्वोपकरणानि च ॥ ३.२८.१० ॥

வாகனங்கள், ஆடைகள், அணிகலன்கள், படுக்கைகள், இருக்கைகள், உணவு, பானங்கள் மற்றும் எல்லா உபகரணங்களும்.

3.28.11

आददीरन्नधिकृता यथाकाममचेतसः ।
प्रदिष्टानि च देयानि न दद्युर्भर्तृशासनात् ॥ ३.२८.११ ॥

அதிகாரம் பெற்ற அறிவிலிகள் விருப்பம்போல் எடுத்துக்கொள்வார்கள்; எஜமானின் கட்டளையால் கொடுக்கப்பட வேண்டியதையும் கொடுக்கமாட்டார்கள்.

3.28.12

न चैनं भर्तृपूजाभिः पूजयन्ति कदाचन ।
अव्रज्ञानं हि लोकेऽस्मिन्मरणादपि गर्हितम् ॥ ३.२८.१२ ॥

அவர்கள் அவனை எஜமானுக்குரிய மரியாதையால் ஒருபோதும் கௌரவிப்பதில்லை. இவ்வுலகில் அவமரியாதை மரணத்தைவிடவும் இழிவானது.

3.28.13

क्षमिणं तादृशं तांत ब्रुवन्ति कटुकान्यपि ।
प्रेष्याः पुत्राश्च भृत्याश्च तथोदासीनवृत्तयः ॥ ३.२८.१३ ॥

பொறுமையுள்ள அத்தகையவனை, அன்பு மகனே, மக்கள் கடுஞ்சொற்களாலும் பேசுவர். ஏவலர்களும் மகன்களும் ஊழியர்களும் அதேபோல் அலட்சியமான நடத்தை கொண்டவர்களாவர்.

3.28.14

अप्यस्य दारानिच्छन्ति परिभूय क्षमावतः ।
दाराश्चास्य प्रवर्तन्ते यथाकाममचेतसः ॥ ३.२८.१४ ॥

பொறுமையுள்ளவனை அவமதித்து, மக்கள் அவனுடைய மனைவியரையும் விரும்புகின்றனர்; அவன் மனைவியரும் அறிவற்றவர்களாய் விருப்பம்போல் நடக்கின்றனர்.

3.28.15

तथा च नित्यमुदिता यदि नाल्पमपीश्वरात् ।
अकृतोपद्रवः कश्चिन्महानपि न पूज्यते। ॥ ३.२८.१५ ॥

அவ்வாறே, எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பவனாயினும், தலைவனிடமிருந்து சிறிதளவும் பெறாமலும், எந்தத் தொல்லையும் செய்யாமலும் இருந்தால், மிகப் பெரியவனாயினும் அவன் மதிக்கப்படுவதில்லை.

3.28.16

पूजयन्ति नरा नागान्न तार्क्ष्यं नामघातिनम् ।
एते चान्ये च बहवो नित्यं दोषाः क्षमावताम्। ॥ ३.२८.१६ ॥

மனிதர்கள் நாகங்களை வணங்குகின்றனர்; பெயரை அழிக்கும் தார்க்ஷ்யனை (கருடனை) வணங்குவதில்லை. இவையும் பிற பல குறைகளும் எப்போதும் பொறுமையுள்ளவர்களிடம் உள்ளன.

3.28.17

अथ वैरोचने दोषानिमान्विद्ध्यक्षमांवताम् ।
अथ वैरोचने दोषानिमान्विद्ध्यक्षमावताम् ॥ ३.२८.१७ ॥

இனி, வைரோசனனின் மகனே, இந்தக் குறைகளைப் பொறுமையற்றவர்களுடையது என்று அறிவாயாக. இனி, வைரோசனனின் மகனே, இந்தக் குறைகளைப் பொறுமையற்றவர்களுடையது என்று அறிவாயாக.

3.28.18

अस्थाने यदि वा स्थाने सततं रजसावृतः ।
क्रुद्धो दण्डान्प्रणयति विविधान्स्वेन तेजसा ॥ ३.२८.१८ ॥

தகாத இடத்திலாகட்டும் தகுந்த இடத்திலாகட்டும், எப்போதும் ரஜோ குணத்தால் மூடப்பட்டவன் கோபித்து, தன் சொந்த தேஜஸால் பலவகையான தண்டனைகளை விதிக்கிறான்.

3.28.19

मित्रैः सह विरोधं च प्राप्नुते तेजसाऽऽवृतः ।
आप्नोति द्वेष्यतां चैव लोकात्स्वजनतस्तथा ॥ ३.२८.१९ ॥

தேஜஸால் சூழப்பட்டவன் நண்பர்களுடனும் பகையை அடைகிறான்; மக்களாலும் தன் சுற்றத்தாராலும் வெறுக்கப்படுகிறான்.

3.28.20

सोऽवमानादर्थहानिमुपालम्भमनादरम् ।
संतापद्वेषमोहांश्च शत्रूंश्च लभते नरः ॥ ३.२८.२० ॥

அவமானத்தால் அம்மனிதன் செல்வ இழப்பையும், கடிந்துரையையும், அவமதிப்பையும், துயரம், வெறுப்பு, மயக்கம் ஆகியவற்றையும், பகைவர்களையும் அடைகிறான்.

3.28.21

क्रोधाद्दण्डान्मनुष्येषु विविधान्पुरुषोऽनयात् ।
भ्रश्यते शीघ्रमैश्वर्यात्प्राणेभ्यः स्वजनादपि ॥ ३.२८.२१ ॥

கோபத்தால் மனிதர்களுக்குப் பலவிதமான தண்டனைகளை அநீதியாக விதிக்கும் மனிதன், விரைவில் ஐசுவரியத்திலிருந்தும், உயிரிலிருந்தும், தன் சுற்றத்தாரிடமிருந்தும் வீழ்கிறான்.

3.28.22

योपकर्तॄश्च हर्तॄश्च तेजसैवोपगच्छति ।
तस्मादुद्विजते लोकः सर्पाद्वेश्मगतादिव ॥ ३.२८.२२ ॥

தனக்கு உதவியவர்களையும் கொள்ளையடிப்பவர்களையும் தேஜஸாலேயே அணுகுகிறவன்; ஆகையால் மக்கள் அவனை வீட்டுக்குள் புகுந்த பாம்பைக் கண்டதுபோல் அஞ்சுகின்றனர்.

3.28.23

यस्मादुद्विजतेलोकः कथं तस्य भवो भवेत् ।
अन्तरं तस्य दृष्ट्वैव लोको विकुरुते ध्रुवम् ॥ ३.२८.२३ ॥

உலகம் அவனிடம் அஞ்சுவதால், அவனுக்கு நலன் எப்படி உண்டாகும்? அவனுடைய குறையைக் கண்டவுடனேயே மக்கள் நிச்சயமாக அவனுக்கு எதிராகத் திரும்புகின்றனர்.

3.28.24

तस्मान्नात्युत्सृजेत्तेजो न च नित्यं मृदुर्भवेत् ।
कालेकाले तु संप्राप्ते मृदुस्तीक्ष्णोपि वा भवेत् ॥ ३.२८.२४ ॥

ஆகையால் மிகுதியாகத் தேஜஸை வெளிப்படுத்தாமலும், எப்போதும் மென்மையாக இருக்காமலும் இருக்க வேண்டும்; காலம் வரும்போது மென்மையாகவும் கடுமையாகவும் இருக்கலாம்.

3.28.25

काले मृदुर्यो भवति काले भवति दारुणः ।
स वै सुखमवाप्नोति लोकेऽमुष्मिन्निहैव च ॥ ३.२८.२५ ॥

காலத்தில் மென்மையாக இருப்பவனும், காலத்தில் கடுமையாக இருப்பவனும் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் இன்பத்தை அடைகிறான்.

3.28.26

क्षमाकालांस्तु वक्ष्यामि शृणु मे विस्तरेण तान् ।
ये ते नित्यमसंत्याज्या यथा प्राहुर्मनीषिणः ॥ ३.२८.२६ ॥

பொறுமைக்கான காலங்களை நான் கூறுவேன்; அவற்றை விரிவாகக் கேள். ஞானிகள் கூறியபடி அவற்றை எப்போதும் கைவிடக் கூடாது.

3.28.27

पूर्वोपकारी यस्ते स्यादपराधे गरीयसि ।
उपकारेण तत्तस्य क्षन्तव्यमपराधिनः ॥ ३.२८.२७ ॥

முன்பு உனக்கு உதவியவன் பெரிய குற்றம் செய்தாலும், அவன் செய்த முந்தைய உதவியின் காரணமாக, அந்தக் குற்றவாளியை மன்னிக்க வேண்டும்.

3.28.28

अबुद्धिमाश्रितानां तु क्षन्तव्यमपराधिनाम् ।
न हि सर्वत्र पाण्डित्वं सुलभं पुरुषेण वै ॥ ३.२८.२८ ॥

அறியாமையை நாடுபவர்களான குற்றவாளிகளை மன்னிக்க வேண்டும்; ஏனெனில் மனிதனுக்கு எல்லா இடங்களிலும் ஞானம் எளிதில் கிடைப்பதில்லை.

3.28.29

अथ चेद्बुद्धिजं कृत्वा ब्रूयुस्ते तदबुद्धिजम् ।
पापान्स्वल्पेऽपि तान्हन्यादपराधे तथाऽनृजून् ॥ ३.२८.२९ ॥

ஆனால் அவர்கள் அறிவுடன் செய்ததை அறிவீனமானது என்று சொன்னால், சிறு குற்றத்திலும் பாவிகளையும் நேர்மையற்றவர்களையும் தண்டிக்க வேண்டும்.

3.28.30

सर्वस्यैकोपराधस्ते क्षन्तव्यः प्राणिनो भवेत् ।
द्वितीये सति वध्यस्तु स्वल्पेऽप्यपकृते भवेत् ॥ ३.२८.३० ॥

ஓர் உயிரினம் செய்த ஒரே குற்றத்தை மன்னிக்க வேண்டும்; இரண்டாம் முறையும் நிகழ்ந்தால், சிறு தீங்கிலும் அவன் கொல்லப்படத் தகுந்தவனாகலாம்.

3.28.31

अजानता भवेत्कश्चिदपराधः कृतो यदि ।
क्षन्तव्यमेव तस्याहुः सुपरीक्ष्य परीक्षया ॥ ३.२८.३१ ॥

அறியாமல் ஒருவரால் ஏதேனும் குற்றம் செய்யப்பட்டால், அதை மன்னிக்க வேண்டும் என்று கூறுவர்; ஆனால் நன்கு ஆராய்ந்த பின்னரே.

3.28.32

मृदुना दारुणं हन्ति मृदुना हन्त्यदारुणम् ।
नासाध्यं मृदुना किंचित्तस्मात्तीव्रतरं मृदु ॥ ३.२८.३२ ॥

மென்மையால் கடுமையானவனையும் வீழ்த்தலாம்; மென்மையால் மென்மையானவனையும் வீழ்த்தலாம். மென்மையால் அடைய முடியாதது எதுவுமில்லை; எனவே மென்மையே மிகக் கூர்மையானது.

3.28.33

देशकालौ तु संप्रेक्ष्य बलाबलमथात्मनः ।
अन्वीक्ष्यकारणं चैव कार्यं तेजः क्षमापि वा ॥ ३.२८.३३ ॥

இடத்தையும் காலத்தையும் நன்கு கவனித்து, தன் வலிமையையும் வலிமையின்மையையும் சீர்தூக்கி, காரணத்தையும் ஆராய்ந்த பின்னரே செய்ய வேண்டும்—வீரியம் காட்டுவதோ பொறுமை காட்டுவதோ.

3.28.34

नादेशकाले किंचित्स्याद्देशकालौ प्रतीक्षताम् ।
तथा लोकभयाच्चैव क्षन्तव्यमपराधितम् ॥ ३.२८.३४ ॥

தகாத இடத்திலும் காலத்திலும் எதையும் செய்யக்கூடாது; இடமும் காலமும் வாய்க்கும் வரை காத்திருக்க வேண்டும். அவ்வாறே மக்களின் அச்சத்தினாலும் குற்றவாளியை மன்னிக்க வேண்டும்.

3.28.35

एत एवंविधाः कालाः क्षमायाः परिकीर्तिताः ।
अतोऽन्यथाऽनुवर्तत्सु तेजसः काल उच्यते ॥ ३.२८.३५ ॥

பொறுமைக்குரிய காலங்கள் இவ்வாறுதான் கூறப்பட்டுள்ளன. இதற்கு மாறாக நடப்பவர்களுக்கு வீரியம் காட்டும் காலம் என்று சொல்லப்படுகிறது.

3.28.36

तदहं तेजसः कालं तव मन्ये नराधिप ।
धार्तराष्ट्रेषु लुब्धेषु सततं चापकारिषु ॥ ३.२८.३६ ॥

ஆகவே, மன்னா, நான் கருதுகிறேன்—உனக்கு வீரியம் காட்டும் காலம் இதுவே; திருதராஷ்டிரனின் பேராசை கொண்ட மக்கள் தொடர்ந்து தீங்கு செய்தவர்கள்.

3.28.37

न हि कश्चित्क्षमाकालो विद्यतेऽद्य कुरून्प्रति ।
तेजसश्चागते काले तेज उत्स्रष्टुमर्हसि ॥ ३.२८.३७ ॥

இன்று குருக்களின் மீது பொறுமைக்குரிய காலம் எதுவும் இல்லை. தேஜஸ் (வீரியம்) பயன்படுத்தும் காலம் வந்தபோது, நீ தேஜஸை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

3.28.38

मृदुर्भवत्यवज्ञातस्तीक्ष्णादुद्विजते जनः ।
काले प्राप्ते द्वयं चैतद्यो वेद स महीपतिः ॥ ३.२८.३८ ॥

மென்மையானவன் அவமதிக்கப்படுகிறான்; கடுமையானவனிடமிருந்து மக்கள் விலகுகிறார்கள். உரிய காலம் வந்தபோது இந்த இரண்டையும் அறிபவனே அரசன்.