Mahābhārata · Adhyāya 3.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.28.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रह्लादस्य च संवादं बलेर्वैरोचनस्य च ॥ ३.२८.१ ॥
Aqui também citam esta antiga história: o diálogo entre Prahlāda e Bali, filho de Virocana.
3.28.2
असुरेन्द्रं महाप्राज्ञं धर्माणामागतागमम् ।
बलिः पप्रच्छ दैत्येनद्रं प्रह्लादं पितरं पितुः ॥ ३.२८.२ ॥
Bali perguntou a Prahlāda, senhor dos asuras, muito sábio e conhecedor dos deveres, senhor dos daityas, pai de seu pai.
3.28.3
क्षमा स्विच्छ्रेयसी तात उताहो तेज इत्युत ।
एतन्मे संशयं तात यथावद्ब्रूहि पृच्छते ॥ ३.२८.३ ॥
'Querido pai, a paciência é melhor, ou o vigor? Ou qual dos dois traz o bem? Explica com verdade esta minha dúvida; eu pergunto.'
3.28.4
श्रेयो यदत्र धर्मज्ञ ब्रूहि मे तदसंशयम् ।
करिष्यामि हि तत्सर्वं यथावदनुशासनम् ॥ ३.२८.४ ॥
Conhecedor do dharma, diz-me sem dúvida o que é bom nisto. Cumprirei exatamente toda essa instrução.
3.28.5
तस्मै प्रोवाच तत्सर्वमेवं पृष्टः पितामहः ।
सर्वनिश्चयवित्प्राज्ञः संशयं परिपृच्छते ॥ ३.२८.५ ॥
Assim interrogado, o avô declarou-lhe tudo aquilo. O sábio, conhecedor de toda certeza, compreendendo plenamente a dúvida de quem pergunta, respondeu.
3.28.6
न श्रेयः सततं तेजो न नित्यं श्रेयसी क्षमा ।
इति तात विजानीहि द्वयमेतदसंशयम् ॥ ३.२८.६ ॥
'Querido, o vigor nem sempre é bom, nem a paciência é sempre superior. Compreende estas duas coisas sem dúvida.'
3.28.7
यो नित्यं क्षमते तात बहून्दोषान्स विन्दति ।
भृत्याः परिभवन्त्येनमुदासीनास्तथाऽरयः ॥ ३.२८.७ ॥
Quem sempre perdoa, querido filho, incorre em muitas faltas; os servos o desprezam, e os indiferentes e os inimigos fazem o mesmo.
3.28.8
सर्वभूतानि चाप्यस् न नमन्ते कदाचन ।
तस्मान्नित्यं क्षमा तात पण्डितैरपि वर्जिता ॥ ३.२८.८ ॥
Todos os seres nunca se curvam; portanto, querido filho, até os sábios sempre evitam a paciência.
3.28.9
अवज्ञाय हितं भृत्या भजन्ते बहुदोषताम् ।
आदातुं चास्य वित्तानि प्रार्थयन्तेऽल्पचेतसः ॥ ३.२८.९ ॥
Desprezando o bem, os servos adotam muitas faltas; os de mente pequena desejam apoderar-se de sua riqueza.
3.28.10
यानं वस्त्राण्यलंकाराञ्शयनान्यासनानि च ।
भोजनान्यथ पानानि सर्वोपकरणानि च ॥ ३.२८.१० ॥
Veículos, vestes, adornos, leitos e assentos, comida e bebida, e todos os utensílios.
3.28.11
आददीरन्नधिकृता यथाकाममचेतसः ।
प्रदिष्टानि च देयानि न दद्युर्भर्तृशासनात् ॥ ३.२८.११ ॥
Os encarregados, sem juízo, tomam como querem e não dão o que foi ordenado dar, nem mesmo por ordem do senhor.
3.28.12
न चैनं भर्तृपूजाभिः पूजयन्ति कदाचन ।
अव्रज्ञानं हि लोकेऽस्मिन्मरणादपि गर्हितम् ॥ ३.२८.१२ ॥
Nem o honram jamais com as honras devidas a um senhor; neste mundo, a falta de respeito é mais censurável até que a morte.
3.28.13
क्षमिणं तादृशं तांत ब्रुवन्ति कटुकान्यपि ।
प्रेष्याः पुत्राश्च भृत्याश्च तथोदासीनवृत्तयः ॥ ३.२८.१३ ॥
A um homem tão paciente, querido filho, as pessoas dirigem palavras duras; os servos, os filhos e os criados também adotam uma conduta indiferente.
3.28.14
अप्यस्य दारानिच्छन्ति परिभूय क्षमावतः ।
दाराश्चास्य प्रवर्तन्ते यथाकाममचेतसः ॥ ३.२८.१४ ॥
Humilhando o homem paciente, as pessoas chegam a desejar as suas esposas, e as suas esposas comportam-se a seu bel-prazer, sem juízo.
3.28.15
तथा च नित्यमुदिता यदि नाल्पमपीश्वरात् ।
अकृतोपद्रवः कश्चिन्महानपि न पूज्यते। ॥ ३.२८.१५ ॥
Do mesmo modo, mesmo um grande homem que está sempre alegre, que não recebe sequer um pouco do seu senhor e não causa nenhum dano, não é honrado.
3.28.16
पूजयन्ति नरा नागान्न तार्क्ष्यं नामघातिनम् ।
एते चान्ये च बहवो नित्यं दोषाः क्षमावताम्। ॥ ३.२८.१६ ॥
As pessoas honram as serpentes, mas não Tārkṣya (Garuḍa), o destruidor de nomes. Estes e muitos outros defeitos sempre pertencem aos pacientes.
3.28.17
अथ वैरोचने दोषानिमान्विद्ध्यक्षमांवताम् ।
अथ वैरोचने दोषानिमान्विद्ध्यक्षमावताम् ॥ ३.२८.१७ ॥
Agora, filho de Virocana, sabe que estes defeitos pertencem aos impacientes. Agora, filho de Virocana, sabe que estes defeitos pertencem aos impacientes.
3.28.18
अस्थाने यदि वा स्थाने सततं रजसावृतः ।
क्रुद्धो दण्डान्प्रणयति विविधान्स्वेन तेजसा ॥ ३.२८.१८ ॥
Sem motivo ou com motivo, aquele que está constantemente coberto de paixão, irado, inflige diversos castigos com o seu próprio esplendor.
3.28.19
मित्रैः सह विरोधं च प्राप्नुते तेजसाऽऽवृतः ।
आप्नोति द्वेष्यतां चैव लोकात्स्वजनतस्तथा ॥ ३.२८.१९ ॥
Envolto em seu tejas, ele encontra inimizade até entre os amigos e torna-se odiado pelo povo e pelos próprios parentes.
3.28.20
सोऽवमानादर्थहानिमुपालम्भमनादरम् ।
संतापद्वेषमोहांश्च शत्रूंश्च लभते नरः ॥ ३.२८.२० ॥
Pelo desprezo, esse homem obtém perda de riqueza, censura, desconsideração, aflição, ódio, delusão e inimigos.
3.28.21
क्रोधाद्दण्डान्मनुष्येषु विविधान्पुरुषोऽनयात् ।
भ्रश्यते शीघ्रमैश्वर्यात्प्राणेभ्यः स्वजनादपि ॥ ३.२८.२१ ॥
O homem que, por ira, inflige injustamente diversos castigos aos homens cai rapidamente de seu domínio, de sua vida e até de seus próprios parentes.
3.28.22
योपकर्तॄश्च हर्तॄश्च तेजसैवोपगच्छति ।
तस्मादुद्विजते लोकः सर्पाद्वेश्मगतादिव ॥ ३.२८.२२ ॥
Quem se aproxima tanto de seus benfeitores quanto de seus saqueadores apenas com seu tejas; por isso o mundo o teme como a uma serpente que entrou em casa.
3.28.23
यस्मादुद्विजतेलोकः कथं तस्य भवो भवेत् ।
अन्तरं तस्य दृष्ट्वैव लोको विकुरुते ध्रुवम् ॥ ३.२८.२३ ॥
Como o mundo o teme, como poderia ele prosperar? Assim que percebem sua fraqueza, o povo certamente se volta contra ele.
3.28.24
तस्मान्नात्युत्सृजेत्तेजो न च नित्यं मृदुर्भवेत् ।
कालेकाले तु संप्राप्ते मृदुस्तीक्ष्णोपि वा भवेत् ॥ ३.२८.२४ ॥
Portanto, não se deve liberar o tejas em excesso, nem permanecer sempre gentil; quando chegar a hora, deve-se ser gentil ou severo.
3.28.25
काले मृदुर्यो भवति काले भवति दारुणः ।
स वै सुखमवाप्नोति लोकेऽमुष्मिन्निहैव च ॥ ३.२८.२५ ॥
Aquele que é gentil no tempo certo e severo no tempo certo alcança a felicidade neste mundo e naquele.
3.28.26
क्षमाकालांस्तु वक्ष्यामि शृणु मे विस्तरेण तान् ।
ये ते नित्यमसंत्याज्या यथा प्राहुर्मनीषिणः ॥ ३.२८.२६ ॥
Falarei dos tempos da paciência; ouve-os de mim em detalhe, aqueles que jamais devem ser abandonados, como declararam os sábios.
3.28.27
पूर्वोपकारी यस्ते स्यादपराधे गरीयसि ।
उपकारेण तत्तस्य क्षन्तव्यमपराधिनः ॥ ३.२८.२७ ॥
Se quem antes te fez um bem cometer uma grande ofensa, esse ofensor deve ser perdoado por causa do bem que te fez.
3.28.28
अबुद्धिमाश्रितानां तु क्षन्तव्यमपराधिनाम् ।
न हि सर्वत्र पाण्डित्वं सुलभं पुरुषेण वै ॥ ३.२८.२८ ॥
Os ofensores que recorreram à insensatez devem ser perdoados, pois a sabedoria não é facilmente alcançada pelo homem em toda parte.
3.28.29
अथ चेद्बुद्धिजं कृत्वा ब्रूयुस्ते तदबुद्धिजम् ।
पापान्स्वल्पेऽपि तान्हन्यादपराधे तथाऽनृजून् ॥ ३.२८.२९ ॥
Mas se, tendo agido com inteligência, disserem que foi feito por insensatez, deve-se punir até as ofensas leves dos perversos e dos tortuosos.
3.28.30
सर्वस्यैकोपराधस्ते क्षन्तव्यः प्राणिनो भवेत् ।
द्वितीये सति वध्यस्तु स्वल्पेऽप्यपकृते भवेत् ॥ ३.२८.३० ॥
A única ofensa de um ser vivo deve ser perdoada; mas se acontecer uma segunda vez, mesmo por um agravo leve, pode merecer ser morto.
3.28.31
अजानता भवेत्कश्चिदपराधः कृतो यदि ।
क्षन्तव्यमेव तस्याहुः सुपरीक्ष्य परीक्षया ॥ ३.२८.३१ ॥
Se alguém comete uma ofensa sem saber, dizem que deve ser perdoada, após exame cuidadoso.
3.28.32
मृदुना दारुणं हन्ति मृदुना हन्त्यदारुणम् ।
नासाध्यं मृदुना किंचित्तस्मात्तीव्रतरं मृदु ॥ ३.२८.३२ ॥
Pela gentileza vence-se o duro, e pela gentileza vence-se o suave; nada é inatingível pela gentileza, por isso a gentileza é o mais cortante.
3.28.33
देशकालौ तु संप्रेक्ष्य बलाबलमथात्मनः ।
अन्वीक्ष्यकारणं चैव कार्यं तेजः क्षमापि वा ॥ ३.२८.३३ ॥
Após considerar bem o lugar e o tempo, pesar a própria força e fraqueza e investigar também a causa, deve-se agir — com vigor ou com paciência.
3.28.34
नादेशकाले किंचित्स्याद्देशकालौ प्रतीक्षताम् ।
तथा लोकभयाच्चैव क्षन्तव्यमपराधितम् ॥ ३.२८.३४ ॥
Nada se deve fazer em lugar e tempo inadequados; deve-se esperar o lugar e o tempo certos. Da mesma forma, por temor às pessoas, deve-se perdoar o ofensor.
3.28.35
एत एवंविधाः कालाः क्षमायाः परिकीर्तिताः ।
अतोऽन्यथाऽनुवर्तत्सु तेजसः काल उच्यते ॥ ३.२८.३५ ॥
Tais são os tempos declarados para a paciência; para os que agem de outro modo, diz-se que chega o tempo do vigor.
3.28.36
तदहं तेजसः कालं तव मन्ये नराधिप ।
धार्तराष्ट्रेषु लुब्धेषु सततं चापकारिषु ॥ ३.२८.३६ ॥
Portanto, senhor dos homens, considero que chegou o tempo de mostrares o teu vigor — contra os filhos gananciosos de Dhṛtarāṣṭra, que constantemente te prejudicaram.
3.28.37
न हि कश्चित्क्षमाकालो विद्यतेऽद्य कुरून्प्रति ।
तेजसश्चागते काले तेज उत्स्रष्टुमर्हसि ॥ ३.२८.३७ ॥
Hoje não há tempo de clemência para com os Kurus. Quando chega o tempo do ardor, deves libertar o teu ardor.
3.28.38
मृदुर्भवत्यवज्ञातस्तीक्ष्णादुद्विजते जनः ।
काले प्राप्ते द्वयं चैतद्यो वेद स महीपतिः ॥ ३.२८.३८ ॥
O homem gentil é desprezado; as pessoas se afastam do duro. Quando chega o tempo certo, aquele que conhece essas duas coisas é o senhor da terra.