Mahābhārata · Adhyāya 3.288
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.288.1
ततो निर्याय स्वपुरात्कुम्भकर्णः सहानुगः ।
अपश्यत्कपिसैन्यं रतज्जितकाश्यग्रतः स्थितम् ॥ ३.२८८.१ ॥
Dann verließ Kumbhakarṇa mit seinem Gefolge seine Stadt und sah das Affenheer, das vor dem von Rāma eroberten Kāśī stand.
3.288.2
स वीक्षमाणस्तत्सैन्यं रामदर्शनकाङ्क्षया ।
अपश्यच्चापि सौमित्रिं धनुष्पाणिं व्यवस्थितम् ॥ ३.२८८.२ ॥
Während er das Heer betrachtete und sich danach sehnte, Rāma zu sehen, erblickte er auch Saumitri (Lakṣmaṇa), fest dastehend, den Bogen in der Hand.
3.288.3
तमभ्येत्याशु हरयः परिवब्रुः समन्ततः ।
शैलवृक्षायुधा नादानमुञ्चन्भीषणास्ततः ॥ ३.२८८.३ ॥
Rasch näherten sich ihm die Affen und umringten ihn von allen Seiten, Berge und Bäume als Waffen, und sie stießen schreckliches Gebrüll aus.
3.288.4
अभ्यघ्नंश्च महाकायैर्बहुभिर्जगतीरुहैः ।
करजैरतुदंश्चान्ये विहाय भयमुत्तमम् ॥ ३.२८८.४ ॥
Einige schlugen ihn mit ihren riesigen Körpern und vielen auf der Erde wachsenden Bäumen; andere, die höchste Furcht ablegend, zerfetzten ihn mit ihren Krallen.
3.288.5
बहुधा युध्यमानास्ते युद्धमार्गैः प्लवंगमाः ।
नानाप्रहरणैर्भीमै राक्षसेन्द्रमताडयन् ॥ ३.२८८.५ ॥
Auf vielfältige Weise kämpfend, schlugen jene springenden Affen den Herrn der Rākṣasa mit den Mitteln des Krieges und mit verschiedenen schrecklichen Waffen.
3.288.6
स ताड्यमानः प्रहसन्भक्षयामास वानरान् ।
बलं चण्डबलाख्यं च वज्रबाहुं च वानरम् ॥ ३.२८८.६ ॥
Obwohl geschlagen, lachend, verschlang er die Affen: den Bala namens Caṇḍabala und auch den Affen Vajrabāhu.
3.288.7
तद्दृष्ट्वा व्यथनं कर्म कुम्भकर्णस्य रक्षसः ।
उदक्रोशन्परित्रस्तास्तारप्रभृतयस्तदा ॥ ३.२८८.७ ॥
Als sie die quälende Tat des Rākṣasa Kumbhakarṇa sahen, schrien Tāra und die anderen, erschrocken, da laut auf.
3.288.8
तानुच्चैः क्रोशतः सैन्याञ्श्रुत्वा स हरियूथपान् ।
अभिदुद्राव सुग्रीवः कुम्भकर्णमपेतभीः ॥ ३.२८८.८ ॥
Als er die Truppen und die Anführer der Affenscharen laut schreien hörte, eilte Sugrīva furchtlos auf Kumbhakarṇa zu.
3.288.9
ततो निपत्य वेगेन कुम्भकर्णं महामना ।
सालेन जघ्निवान्मूर्ध्निं बलेन कपिकुञ्जरः ॥ ३.२८८.९ ॥
Da sprang der großmütige Sugrīva, der Elefant unter den Affen, mit Wucht herab und schlug Kumbhakarṇa mit einem Sāla-Baum kraftvoll auf den Kopf.
3.288.10
स महात्मा महावेगः कुम्भकर्णस् मूर्धनि ।
बिभेद सालं सुग्रीवो न चैवाव्यथयत्कपिः ॥ ३.२८८.१० ॥
Der großmütige und schnelle Sugrīva zerbrach den Sāla-Baum auf Kumbhakarṇas Kopf, doch der Affe (Kumbhakarṇa) wurde nicht im Geringsten getroffen.
3.288.11
ततो विनद्यसहसा सालस्पर्शविबोधितः ।
दोर्भ्यामादाय सुग्रीवं कुम्भकर्णोऽहरद्बलात् ॥ ३.२८८.११ ॥
Da brüllte Kumbhakarṇa, vom Berührung des Sāla-Baumes geweckt, plötzlich auf, packte Sugrīva mit beiden Armen und entführte ihn mit Gewalt.
3.288.12
ह्रियमाणं तु सुग्रीवं कुम्भकर्णेन रक्षसा ।
अवेक्ष्याभ्यद्रवद्वीरः सौमित्रिर्मित्रनन्दनः ॥ ३.२८८.१२ ॥
Als er sah, wie der Rākṣasa Kumbhakarṇa Sugrīva entführte, eilte der Held Saumitri (Lakṣmaṇa), die Freude seiner Freunde, auf ihn zu.
3.288.13
सोऽभिपत्य महर्वेगं रुक्मपुङ्खं महाशरम् ।
प्राहिणोत्कुम्भकर्णाय लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ३.२८८.१३ ॥
Mit großer Geschwindigkeit vorstürmend, schoss Lakṣmaṇa, der Töter feindlicher Helden, einen großen Pfeil mit goldenen Federn auf Kumbhakarṇa.
3.288.14
स तस्य देहावरणं भित्त्वा देहं च सायकः ।
जगाम दारयन्भूमिं रुधिरेण समुक्षितः ॥ ३.२८८.१४ ॥
Der Pfeil durchbohrte seinen Körperpanzer und seinen Leib, zog weiter, die Erde spaltend, und wurde mit Blut besprengt.
3.288.15
तथा स भिन्नहृदयः समुत्सृज्य कपीश्वरम् ।
वेगेन महताऽऽविष्टस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ३.२८८.१५ ॥
So, das Herz durchbohrt, ließ er den Affenkönig los und rief, von großer Wut ergriffen: »Halt, halt!«
3.288.16
कुम्भकर्णो महेष्वासः प्रगृहीतशिलायुधः ।
अभिदुद्राव सौमित्रिमुद्यम्य महतीं शिलाम् ॥ ३.२८८.१६ ॥
Kumbhakarṇa, der große Bogenschütze, einen Stein als Waffe haltend, stürzte sich auf Saumitri und hob einen gewaltigen Felsen.
3.288.17
तस्याभिपततस्तूर्णं क्षुराभ्यामुच्छितौ करौ ।
चिच्छेद निशिताग्राभ्यां स बभूव चतुर्भुजः ॥ ३.२८८.१७ ॥
Als er schnell heranstürmte, wurden seine beiden erhobenen Hände von rasiermesserscharfen Pfeilen mit scharfen Spitzen abgeschlagen, und er wurde vierarmig.
3.288.18
तानप्यस् भुजान्सर्वान्प्रगृहीतशिलायुधान् ।
क्षुरैश्चिच्छेदलघ्वस्त्रं सौमित्रिः प्रतिदर्शयन् ॥ ३.२८८.१८ ॥
Saumitri, geschickt im Umgang mit Waffen, schlug mit rasiermesserscharfen Pfeilen alle diese Arme ab, die Steinwaffen hielten, und zeigte dabei sein Können.
3.288.19
स बभूवातिकायश्च बहुपादशिरोभुजः ।
तं ब्रह्मास्त्रेण सौमित्रिर्ददाराद्रिचयोपमम् ॥ ३.२८८.१९ ॥
Er wurde zu einem Riesen von gewaltiger Gestalt, mit vielen Füßen, Köpfen und Armen. Saumitri spaltete ihn mit der Brahmā-Waffe, gleich einem Bergmassiv.
3.288.20
स पपात महावीर्यो दिव्यास्त्राभिहतो रणे ।
महाशनिविनिर्दग्धः पादपोऽङ्कुरवानिव ॥ ३.२८८.२० ॥
Der an Heldenmut Große fiel im Kampf, getroffen von einer göttlichen Waffe, wie ein sprossender Baum, verbrannt von einem großen Blitz.
3.288.21
तं दृष्ट्वा वृत्रसंकाशं कुम्भकर्णं तरस्विनम् ।
गतासुं पतितं भूमौ राक्षसाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ३.२८८.२१ ॥
Als sie Kumbhakarṇa sahen, schnell und Vṛtra gleich, leblos auf dem Boden liegend, flohen die Rākṣasas vor Furcht.
3.288.22
तथातान्द्रवतो योधान्दृष्ट्वा तौ दूषणानुजौ ।
अवस्थाप्याथ सौमित्रिं संक्रुद्धावभ्यधावताम् ॥ ३.२८८.२२ ॥
Als sie die Krieger so fliehen sahen, hielten die beiden jüngeren Brüder Dūṣaṇas Saumitri auf und stürmten zornentbrannt auf ihn los.
3.288.23
तावाद्रवन्तौ संक्रुद्धौ वज्रवेगप्रमाथिनौ ।
अभिजग्राह सौमित्रिर्विनद्योभौ पतत्रिभिः ॥ ३.२८८.२३ ॥
Als jene beiden zornentbrannt mit der Schnelligkeit des Donnerkeils heranstürmten, brüllte Saumitri auf und fasste beide mit Pfeilen.
3.288.24
ततः सुतुमुलं युद्धमभवद्रोमहर्षणम् ।
दूषणानुजयोः पार्थ लक्ष्मणस् च धीमतः ॥ ३.२८८.२४ ॥
Dann, o Pārtha, entbrannte ein sehr tosender, haarsträubender Kampf zwischen den jüngeren Brüdern Dūṣaṇas und dem weisen Lakṣmaṇa.
3.288.25
महता शरवर्षेण राक्षसौ सोऽभ्यवर्पत ।
तं चापिवीरौ संक्रुद्धावुभौ तौ समवर्षताम् ॥ ३.२८८.२५ ॥
Er überschüttete die beiden Rākṣasas mit einem großen Pfeilregen, und die beiden zornigen Helden erwiderten den Pfeilregen auf ihn.
3.288.26
मुहूर्तमेवमभवद्वज्रवेगप्रमाथिनोः ।
सौमित्रेश्च महाबाहोः संप्रहारः सुदारुणः ॥ ३.२८८.२६ ॥
Einen Augenblick lang kam es zu einem äußerst heftigen Zusammenstoß zwischen den beiden Vernichtern Vajravegas und dem starkarmigen Saumitri.
3.288.27
अथाद्रिशृङ्गमादाय हनुमान्मारुतात्मजः ।
अभिद्रुत्याददे प्राणान्वज्रवेगस्य रक्षसः ॥ ३.२८८.२७ ॥
Da ergriff Hanumān, der Sohn des Windes, einen Berggipfel, stürzte sich auf den Rākṣasa Vajravega und nahm ihm das Leben.
3.288.28
नीलश्च महता ग्राव्णा दूपणावरजं हरिः ।
प्रमाथिनमभिद्रुत्य प्रममाथ महाबलः ॥ ३.२८८.२८ ॥
Und der mächtige Affe Nīla stürzte sich auf den Vernichter und zermalmte mit einem großen Stein den jüngeren Bruder Dūṣaṇas.
3.288.29
ततः प्रावर्तत पुनः संग्रामः कटुकोदयः ।
रामरावणसैन्यानामन्योन्यमभिधावताम् ॥ ३.२८८.२९ ॥
Da begann der Kampf, bitter in seinem Anlauf, von neuem, als die Heere Rāmas und Rāvaṇas aufeinander losstürmten.
3.288.30
शतसो नैर्ऋतान्वन्या जघ्नुर्वन्यांश्च नैर्ऋताः ।
नैर्ऋतास्तत्रवध्यन्ते प्रायेण न तु वानराः ॥ ३.२८८.३० ॥
Die Waldaffen erschlugen Hunderte von Rākṣasas, und die Rākṣasas erschlugen ebenfalls die Waldaffen; dort wurden meist die Rākṣasas erschlagen, nicht die Affen.