மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.288
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.288.1
ततो निर्याय स्वपुरात्कुम्भकर्णः सहानुगः ।
अपश्यत्कपिसैन्यं रतज्जितकाश्यग्रतः स्थितम् ॥ ३.२८८.१ ॥
பிறகு தனது நகரிலிருந்து தன் பரிவாரத்துடன் வெளியேறிய கும்பகர்ணன், ராமனால் வென்ற காசி நிலத்தின் முன் நிற்கும் குரங்குப் படையைக் கண்டான்.
3.288.2
स वीक्षमाणस्तत्सैन्यं रामदर्शनकाङ्क्षया ।
अपश्यच्चापि सौमित्रिं धनुष्पाणिं व्यवस्थितम् ॥ ३.२८८.२ ॥
அந்தப் படையை நோக்கியபடி ராமனைக் காணும் ஆவலுடன், கையில் வில்லுடன் உறுதியாக நின்ற சௌமித்ரியையும் அவன் கண்டான்.
3.288.3
तमभ्येत्याशु हरयः परिवब्रुः समन्ततः ।
शैलवृक्षायुधा नादानमुञ्चन्भीषणास्ततः ॥ ३.२८८.३ ॥
அவனை விரைந்து அணுகி குரங்குகள் நாற்புறமும் சூழ்ந்தன; மலைகளும் மரங்களுமே அவற்றின் ஆயுதங்களாக இருந்தன; அவை பயங்கரமான முழக்கங்களை எழுப்பின.
3.288.4
अभ्यघ्नंश्च महाकायैर्बहुभिर्जगतीरुहैः ।
करजैरतुदंश्चान्ये विहाय भयमुत्तमम् ॥ ३.२८८.४ ॥
சிலர் தங்கள் பெரிய உடல்களாலும், பூமியில் வளரும் பல மரங்களாலும் அவனைத் தாக்கினர்; மற்றவர்கள் பெரும் அச்சத்தைக் கைவிட்டு நகங்களால் அவனைப் பிறாண்டினர்.
3.288.5
बहुधा युध्यमानास्ते युद्धमार्गैः प्लवंगमाः ।
नानाप्रहरणैर्भीमै राक्षसेन्द्रमताडयन् ॥ ३.२८८.५ ॥
பல வகைகளில் போரிட்ட அந்தத் தாவும் குரங்குகள், போர் முறைகளாலும் பல பயங்கரமான ஆயுதங்களாலும் அரக்கர் மன்னனைத் தாக்கின.
3.288.6
स ताड्यमानः प्रहसन्भक्षयामास वानरान् ।
बलं चण्डबलाख्यं च वज्रबाहुं च वानरम् ॥ ३.२८८.६ ॥
அடிபட்டும் சிரித்துக்கொண்டு அவன் குரங்குகளை விழுங்கினான்—சண்டபலன் என்ற பலனையும், வஜ்ரபாகு என்ற குரங்கையும்.
3.288.7
तद्दृष्ट्वा व्यथनं कर्म कुम्भकर्णस्य रक्षसः ।
उदक्रोशन्परित्रस्तास्तारप्रभृतयस्तदा ॥ ३.२८८.७ ॥
ராட்சசன் கும்பகர்ணனின் அந்த வேதனை தரும் செயலைக் கண்டு, தாரன் முதலானோர் அப்போது பயந்து உரக்க அலறினர்.
3.288.8
तानुच्चैः क्रोशतः सैन्याञ्श्रुत्वा स हरियूथपान् ।
अभिदुद्राव सुग्रीवः कुम्भकर्णमपेतभीः ॥ ३.२८८.८ ॥
உரக்க அலறும் அந்தப் படைகளையும் வானர யூதபதிகளையும் கேட்ட சுக்ரீவன், அச்சமின்றி கும்பகர்ணனை நோக்கி ஓடினான்.
3.288.9
ततो निपत्य वेगेन कुम्भकर्णं महामना ।
सालेन जघ्निवान्मूर्ध्निं बलेन कपिकुञ्जरः ॥ ३.२८८.९ ॥
பின்னர் மகாமனம் கொண்ட கபிகுஞ்சரன் சுக்ரீவன் வேகமாகப் பாய்ந்து கும்பகர்ணனின் தலையில் ஒரு சால மரத்தால் பலத்துடன் அடித்தான்.
3.288.10
स महात्मा महावेगः कुम्भकर्णस् मूर्धनि ।
बिभेद सालं सुग्रीवो न चैवाव्यथयत्कपिः ॥ ३.२८८.१० ॥
அந்த மகாத்மாவும் மகாவேகமுள்ளவனுமான சுக்ரீவன் கும்பகர்ணனின் தலையில் சால மரத்தை முறித்தான்; ஆனால் அந்தக் குரங்கு (கும்பகர்ணன்) துன்பப்படவில்லை.
3.288.11
ततो विनद्यसहसा सालस्पर्शविबोधितः ।
दोर्भ्यामादाय सुग्रीवं कुम्भकर्णोऽहरद्बलात् ॥ ३.२८८.११ ॥
பின்னர் சால மரத்தின் தொடுதலால் விழித்தெழுந்த கும்பகர்ணன் திடீரென முழங்கி, இரு கைகளாலும் சுக்ரீவனைப் பிடித்து பலவந்தமாகக் கவர்ந்து சென்றான்.
3.288.12
ह्रियमाणं तु सुग्रीवं कुम्भकर्णेन रक्षसा ।
अवेक्ष्याभ्यद्रवद्वीरः सौमित्रिर्मित्रनन्दनः ॥ ३.२८८.१२ ॥
ராட்சசன் கும்பகர்ணனால் சுக்ரீவன் கவர்ந்து செல்லப்படுவதைக் கண்ட, நண்பர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கும் வீரன் சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணன்) அவனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
3.288.13
सोऽभिपत्य महर्वेगं रुक्मपुङ्खं महाशरम् ।
प्राहिणोत्कुम्भकर्णाय लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ३.२८८.१३ ॥
அவன் மிகுந்த வேகத்துடன் பாய்ந்து, பொன் இறகுள்ள பெரிய அம்பை கும்பகர்ணன் மீது ஏவினான் — பகைவீரர்களை அழிக்கும் லக்ஷ்மணன்.
3.288.14
स तस्य देहावरणं भित्त्वा देहं च सायकः ।
जगाम दारयन्भूमिं रुधिरेण समुक्षितः ॥ ३.२८८.१४ ॥
அந்த அம்பு அவனுடைய உடல்-கவசத்தையும் உடலையும் துளைத்து, பூமியைப் பிளந்தபடி இரத்தத்தால் நனைந்து சென்றது.
3.288.15
तथा स भिन्नहृदयः समुत्सृज्य कपीश्वरम् ।
वेगेन महताऽऽविष्टस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ३.२८८.१५ ॥
இவ்வாறு இதயம் பிளக்கப்பட்ட அவன், வானரத் தலைவனை விட்டுவிட்டு, பெரும் வேகத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, 'நில், நில!' என்றான்.
3.288.16
कुम्भकर्णो महेष्वासः प्रगृहीतशिलायुधः ।
अभिदुद्राव सौमित्रिमुद्यम्य महतीं शिलाम् ॥ ३.२८८.१६ ॥
பெரும் வில்லாளியான கும்பகர்ணன், கல்லைத் தன் ஆயுதமாகப் பற்றி, பெரிய கல்லை ஓங்கிக்கொண்டு சௌமித்ரியின் மீது பாய்ந்தான்.
3.288.17
तस्याभिपततस्तूर्णं क्षुराभ्यामुच्छितौ करौ ।
चिच्छेद निशिताग्राभ्यां स बभूव चतुर्भुजः ॥ ३.२८८.१७ ॥
அவன் விரைந்து பாய்ந்தபோது உயர்த்தப்பட்ட இரண்டு கைகளையும் கூரிய முனையுள்ள க்ஷுரப் அம்புகளால் வெட்டினான்; அவன் நான்கு கைகளுடையவன் ஆனான்.
3.288.18
तानप्यस् भुजान्सर्वान्प्रगृहीतशिलायुधान् ।
क्षुरैश्चिच्छेदलघ्वस्त्रं सौमित्रिः प्रतिदर्शयन् ॥ ३.२८८.१८ ॥
கல் ஆயுதங்களைப் பற்றிய அந்த எல்லாக் கைகளையும் கூட, இலகு அஸ்திர வல்லவனான சௌமித்ரி, தன் திறமையைக் காட்டியபடி க்ஷுரங்களால் வெட்டினான்.
3.288.19
स बभूवातिकायश्च बहुपादशिरोभुजः ।
तं ब्रह्मास्त्रेण सौमित्रिर्ददाराद्रिचयोपमम् ॥ ३.२८८.१९ ॥
அவன் அதிகாயனாக மாறினான், பல கால்களும் தலைகளும் கைகளும் உடையவனாக. சௌமித்ரி பிரம்மாஸ்திரத்தால் மலைக்குவியல் போன்ற அவனைப் பிளந்தான்.
3.288.20
स पपात महावीर्यो दिव्यास्त्राभिहतो रणे ।
महाशनिविनिर्दग्धः पादपोऽङ्कुरवानिव ॥ ३.२८८.२० ॥
மகாவீரனான அவன், போர்க்களத்தில் தெய்வீக அஸ்திரத்தால் தாக்கப்பட்டு விழுந்தான்; பெரும் இடியால் எரிந்த தளிர்க்கும் மரம்போல்.
3.288.21
तं दृष्ट्वा वृत्रसंकाशं कुम्भकर्णं तरस्विनम् ।
गतासुं पतितं भूमौ राक्षसाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ३.२८८.२१ ॥
வൃத்திரனைப் போன்ற அந்த வேகமான கும்பகர்ணன் உயிரற்று நிலத்தில் விழுந்ததைக் கண்டு, அரக்கர்கள் பயத்தால் ஓடினர்.
3.288.22
तथातान्द्रवतो योधान्दृष्ट्वा तौ दूषणानुजौ ।
अवस्थाप्याथ सौमित्रिं संक्रुद्धावभ्यधावताम् ॥ ३.२८८.२२ ॥
போர்வீரர்கள் இவ்வாறு ஓடுவதைக் கண்ட தூஷணனின் இரு தம்பிகளும், சௌமித்ரியை நிறுத்தி, கோபத்துடன் அவன்மேல் பாய்ந்தனர்.
3.288.23
तावाद्रवन्तौ संक्रुद्धौ वज्रवेगप्रमाथिनौ ।
अभिजग्राह सौमित्रिर्विनद्योभौ पतत्रिभिः ॥ ३.२८८.२३ ॥
இடியின் வேகத்தில் தாக்கிய அந்த இருவரையும், கோபத்துடன் ஓடி வந்தவர்களை, சௌமித்ரி முழங்கி அம்புகளால் பற்றிக்கொண்டான்.
3.288.24
ततः सुतुमुलं युद्धमभवद्रोमहर्षणम् ।
दूषणानुजयोः पार्थ लक्ष्मणस् च धीमतः ॥ ३.२८८.२४ ॥
அப்போது, ஓ பார்த்தா, தூஷணனின் தம்பிகளுக்கும் அறிவாளி லட்சுமணனுக்கும் இடையே மிக கொடிய, மயிர்சிலிர்க்கும் போர் நடந்தது.
3.288.25
महता शरवर्षेण राक्षसौ सोऽभ्यवर्पत ।
तं चापिवीरौ संक्रुद्धावुभौ तौ समवर्षताम् ॥ ३.२८८.२५ ॥
அவன் பெரும் அம்பு மழையால் அந்த இரு அரக்கர்களையும் பொழிந்தான். கோபமடைந்த அந்த இரு வீரர்களும் அவனை எதிர்த்துப் பொழிந்தனர்.
3.288.26
मुहूर्तमेवमभवद्वज्रवेगप्रमाथिनोः ।
सौमित्रेश्च महाबाहोः संप्रहारः सुदारुणः ॥ ३.२८८.२६ ॥
வஜ்ரவேகனைக் கொல்லும் அவ்விருவருக்கும், பெருந்தோள் வீரன் சௌமித்திரிக்கும் ஒரு கணம் இவ்வாறு கடும் மோதல் நடந்தது.
3.288.27
अथाद्रिशृङ्गमादाय हनुमान्मारुतात्मजः ।
अभिद्रुत्याददे प्राणान्वज्रवेगस्य रक्षसः ॥ ३.२८८.२७ ॥
பின்னர் வாயுவின் மகன் ஹனுமான் ஒரு மலைச்சிகரத்தை எடுத்து, வஜ்ரவேக அரக்கனை நோக்கி விரைந்து அவனது உயிர்களைக் கவர்ந்தான்.
3.288.28
नीलश्च महता ग्राव्णा दूपणावरजं हरिः ।
प्रमाथिनमभिद्रुत्य प्रममाथ महाबलः ॥ ३.२८८.२८ ॥
வலிமை மிக்க வானரன் நீலன் ஒரு பெரிய கல்லால் தூஷணனின் இளைய சகோதரனை எதிர்த்துப் பாய்ந்து நசுக்கினான்.
3.288.29
ततः प्रावर्तत पुनः संग्रामः कटुकोदयः ।
रामरावणसैन्यानामन्योन्यमभिधावताम् ॥ ३.२८८.२९ ॥
பின்னர் ராமன், ராவணன் படைகள் ஒன்றையொன்று எதிர்த்துப் பாய்ந்தபோது மீண்டும் கடும் போர் தொடங்கியது.
3.288.30
शतसो नैर्ऋतान्वन्या जघ्नुर्वन्यांश्च नैर्ऋताः ।
नैर्ऋतास्तत्रवध्यन्ते प्रायेण न तु वानराः ॥ ३.२८८.३० ॥
காட்டு வானரர்கள் நூற்றுக்கணக்கில் அரக்கர்களைக் கொன்றனர்; அரக்கர்களும் காட்டு வானரர்களைக் கொன்றனர். அங்கு பெரும்பாலும் அரக்கர்களே கொல்லப்பட்டனர், வானரர்கள் அல்ல.