Mahābhārata · Adhyāya 3.290
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.290.1
तावुभौ पतितौ दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
बबन्ध रावणिर्भूयः शरैर्दत्तवरैस्तदा ॥ ३.२९०.१ ॥
Als er die beiden Brüder Rāma und Lakṣmaṇa gefallen sah, fesselte der Sohn Rāvaṇas sie da erneut mit Pfeilen, die durch Gnaden verliehen waren.
3.290.2
तौ वीरौ शरजालेन बद्धाविन्द्रजिता रणे ।
रेजतुः पुरुषव्याघ्रौ शकुन्ताविव पञ्जरे ॥ ३.२९०.२ ॥
Die beiden Helden, in einem Netz aus Pfeilen von Indrajit im Kampf gebunden, leuchteten wie zwei Vögel im Käfig, Tiger unter den Menschen.
3.290.3
दृष्ट्वा निपतितौ भूमौ सर्वाङ्गेषु शराचितौ ।
सुग्रीवः कपिभिः सार्धं परिवार्योपतस्तिवान् ॥ ३.२९०.३ ॥
Als er die beiden am Boden liegen sah, am ganzen Körper mit Pfeilen bedeckt, umringte Sugrīva sie mit den Affen und trat heran.
3.290.4
सुषेणमैन्दद्विविदैः कुमुदेनाङ्गदेन च ।
हनुमननीलतारैश्च नलेन च कपीश्वरः ॥ ३.२९०.४ ॥
Der Herr der Affen stellte Suṣeṇa, Maindha und Dvivida, Kumuda und Aṅgada, Hanumān, Nīla und Tāra sowie Nala (um sie herum) auf.
3.290.5
ततस्तं देशमागम्य कृतकर्मा विभीषणः ।
बोधयामास तौ वीरौ प्रज्ञास्त्रेण प्रमोहितौ ॥ ३.२९०.५ ॥
Dann kam Vibhīṣaṇa, dessen Werk vollbracht war, an jenen Ort und weckte die beiden Helden, die durch die Waffe der Weisheit betäubt waren.
3.290.6
विशल्यौ चापि सुग्रीवः क्षणेनैतौ चकार ह ।
विशल्यया महौषध्या दिव्यमन्त्रप्रयुक्तया ॥ ३.२९०.६ ॥
Und Sugrīva befreite diese beiden im Nu mit dem großen Kraut namens Viśalyā, angewandt mit göttlichem Mantra, von den Pfeilen.
3.290.7
तौ लब्धसंज्ञौ नृवरौ विशल्यावुदतिष्ठताम् ।
उभौ गतक्लमौ चास्तां णेनैतौ महारथौ ॥ ३.२९०.७ ॥
Die beiden besten der Menschen kamen zu Bewusstsein und erhoben sich, vom Pfeil befreit. Beide wurden von ihrer Ermattung erlöst, und im Nu waren diese beiden großen Wagenkämpfer wiederhergestellt.
3.290.8
ततो विभीषणः पार्थ राममिक्ष्वाकुनन्दनम् ।
उवाच विज्वरं दृष्ट्वा कृताञ्जलिरिदं वचः ॥ ३.२९०.८ ॥
Da sprach Vibhīṣaṇa, o Sohn der Pṛthā, als er Rāma sah, die Freude des Ikṣvāku-Geschlechts, nun frei von Kummer, mit gefalteten Händen diese Worte.
3.290.9
अयमम्भो गृहीत्वातु राजराजस् शासनात् ।
गुह्कोऽभ्यागतः श्लेतात्त्वत्सकाशमरिंदम ॥ ३.२९०.९ ॥
O Bezwinger der Feinde, dieses Wasser hat ein Guhyaka gebracht, gesandt vom weißen Berg auf Befehl des Königs der Könige Kubera, und er ist in deine Gegenwart getreten.
3.290.10
इदमम्भः कुबेरस्ते महाराज प्रयच्छति ।
अन्तर्हितानां भूतानां दर्शनार्थं परंतप ॥ ३.२९०.१० ॥
Dieses Wasser gibt dir Kubera, o großer König, o Versengter der Feinde, damit du die verborgenen Wesen sehen kannst.
3.290.11
अनेन मृष्टनयनो भूतान्यन्तर्हितान्युत ।
भवान्द्रक्ष्यति यस्मै च भवानेतत्प्रदास्यति ॥ ३.२९०.११ ॥
Damit werden deine Augen gereinigt, und du wirst die verborgenen Wesen sehen; und wem du es gibst, der wird sie ebenfalls sehen.
3.290.12
तथेति रामस्तद्वारि प्रतिगृह्याभिसंस्कृतम् ।
चकार नेत्रयोः शौचं लक्ष्मणश्च महामनाः ॥ ३.२९०.१२ ॥
Mit den Worten „So sei es“ nahm Rāma jenes geweihte Wasser an und reinigte damit seine Augen; und der großherzige Lakṣmaṇa tat ebenso.
3.290.13
सुग्रीवजाम्बवन्तौ चहनुमानङ्गदस्तथा ।
मैन्दद्विविदनीलाश्च प्रायः प्लवगसत्तमाः ॥ ३.२९०.१३ ॥
Sugrīva, Jāmbavān, Hanumān, Aṅgada sowie Mainda, Dvivida und Nīla – dies waren vor allem die besten unter den Affen.
3.290.14
तथासमभवच्चापि यदुवाच विभीषणः ।
क्षणेनातीन्द्रियाण्येषां चक्षुंष्यासन्युधिष्ठिर ॥ ३.२९०.१४ ॥
So geschah es, wie Vibhīṣaṇa gesagt hatte; im Nu wurden ihre Augen übersinnlich, o Yudhiṣṭhira.
3.290.15
इन्द्रजित्कृतकर्मा तु पित्रे कर्म तदाऽऽत्मनः ।
निवेद्य पुनरागच्छत्त्वरयाऽऽजिशिरःप्रति ॥ ३.२९०.१५ ॥
Indrajit, der seine Tat vollbracht und sie seinem Vater berichtet hatte, kehrte eilends zur Front der Schlacht zurück.
3.290.16
तमागतं तु संक्रुद्धं पुनरेव युयुत्सया ।
अभिदुद्राव सौमित्रिर्विभीषणमते स्थितः ॥ ३.२९०.१६ ॥
Gegen ihn, der voll Zorn zurückgekehrt war, stürmte Saumitri (Lakṣmaṇa) erneut mit dem Verlangen zu kämpfen, der nach Vibhīṣaṇas Rat stand.
3.290.17
अकृताह्निकमेवैनं जिघांसुर्जितकाशिनम् ।
शरैर्जघान संक्रुद्धः कृतसंज्ञोऽथ लक्ष्मणः ॥ ३.२९०.१७ ॥
Den, der seine täglichen Riten noch nicht vollzogen hatte und sich für siegreich hielt, zu töten begehrend, traf ihn der zornige Lakṣmaṇa mit Pfeilen.
3.290.18
तयोः समभवद्युद्धं तदाऽन्योन्यं जीगीषतोः ।
अतीव चित्रमाश्चर्यं शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ३.२९०.१८ ॥
Da entbrannte zwischen den beiden, die einander zu besiegen begehrten, ein Kampf, außerordentlich seltsam und wunderbar, wie der zwischen Śakra und Prahlāda.
3.290.19
अविध्यदिन्द्रजित्तीक्ष्णैः सौमित्रिं मर्मभेदिभिः ।
सौमित्रिश्चानलस्पर्शैरविध्यद्रावणिं शरैः ॥ ३.२९०.१९ ॥
Indrajit verwundete Saumitri mit scharfen, lebenswichtige Stellen treffenden Pfeilen, und Saumitri verwundete Rāvaṇi mit feuerheißen Pfeilen.
3.290.20
सौमित्रिशरसंस्पर्शाद्रावणिः क्रोधमूर्च्छितः ।
असृजल्लक्ष्मणायाष्टौ शरानाशीविषोपमान् ॥ ३.२९०.२० ॥
Vom Treffer des Pfeils Saumitris im Zorn betäubt, schoss Rāvaṇi acht Pfeile auf Lakṣmaṇa, gleich giftigen Schlangen.
3.290.21
तस्येषून्पावकस्पर्शैः सौमित्रिः पत्रिभिस्त्रिभिः ।
वारयामास नाराचैः सौमित्रिर्मित्रनन्दनः ॥ ३.२९०.२१ ॥
Saumitri, die Freude seiner Freunde, wehrte jene Pfeile mit drei feuerheißen Pfeilen und eisernen Nārāca ab.
3.290.22
असृजल्लक्ष्मणश्चाष्टौ राक्षसाय शरान्पुनः ।
तथा तं न्यहनद्वीरस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ ३.२९०.२२ ॥
Lakṣmaṇa schoss erneut acht Pfeile auf den Rākṣasa, und dieser Held traf ihn so. Höre, wie ich es erzähle.
3.290.23
एकेनास्य धनुष्मन्तं बाहुं देहादपातयत् ।
द्वितीयेन तु बाणेन भुजमन्यमपातयत् ॥ ३.२९०.२३ ॥
Mit einem Pfeil schlug er dem Bogenschützen den bogenführenden Arm vom Körper, mit einem zweiten Pfeil den anderen Arm.
3.290.24
तृतीयेन तु बाणेन शितधारेण भास्वता ।
जहार सुनसं चापि शिरो ज्वलितकुण्डलम् ॥ ३.२९०.२४ ॥
Und mit einem dritten Pfeil, glänzend und scharf geschliffen, schlug er ihm auch den Kopf ab, mit schöner Nase und leuchtenden Ohrringen.
3.290.25
विनिकृत्तभुजस्कन्धः कबन्धाकृतिदर्शनः ।
पपात वसुधायां तु छिन्नमूल इवद्रुमः ॥ ३.२९०.२५ ॥
Mit abgetrennten Armen und Schultern, einem kopflosen Rumpf gleichend, fiel er zu Boden wie ein Baum mit abgeschnittenen Wurzeln.
3.290.26
तं हत्वासूतमप्यस्त्रैर्जघान बलिनंवरः ।
लङ्कां प्रवेशयामासुस्तं रथं वाजिनस्तदा ॥ ३.२९०.२६ ॥
Nachdem er jenen erschlagen hatte, traf der Mächtigste der Starken auch den Wagenlenker mit Waffen; dann ließen die Pferde den Wagen nach Laṅkā hineinfahren.
3.290.27
ददर्श रावणस्तं च रथं पुत्रविनाकृतम् ।
स पुत्रं निहतं श्रुत्वा त्रासात्संभ्रान्तमानसः। ॥ ३.२९०.२७ ॥
Rāvaṇa sah den Wagen, seines Sohnes beraubt; als er hörte, dass sein Sohn erschlagen war, geriet sein Sinn vor Furcht in Verwirrung.
3.290.28
रावणः शोकमोहार्तो वैदेहीं हन्तुमुद्यतः ।
ङ्गमादाय दुष्टात्मा जवेनाभिपपात ह ॥ ३.२९०.२८ ॥
Rāvaṇa, von Kummer und Verblendung gequält, war entschlossen, Vaidehī zu töten; der Bösgesinnte ergriff sein Schwert und stürzte sich schnell auf sie.
3.290.29
तं दृष्ट्वातस्य दुर्बुद्देरविन्ध्यः पापनिश्चयम् ।
शमयामास संक्रुद्धं श्रूयतां येन हेतुना ॥ ३.२९०.२९ ॥
Als Avindhya den sündhaften Entschluss jenes Bösgesinnten sah, beruhigte er den erzürnten Rāvaṇa; höre, aus welchem Grund.
3.290.30
महाराज्येस्थितो दीप्ते न स्त्रियं हन्तुमर्हसि ।
हतैवैषा यदा स्त्री च कबन्धनस्था च ते वशे ॥ ३.२९०.३० ॥
Du stehst im großen und strahlenden Reich; es geziemt dir nicht, eine Frau zu erschlagen. Sie ist schon tot, da sie in der Gewalt des kopflosen Rumpfes war, und nun steht sie in deiner Macht.
3.290.31
न चैषा दहभेदेन हतास्यादिति मे मतिः ।
जहि भर्तारमेवास्या हते तस्मिन्हता भवेत् ॥ ३.२९०.३१ ॥
Sie kann weder durch Verbrennen noch durch Zerteilen getötet werden, so ist meine Ansicht. Töte nur ihren Gemahl; ist er erschlagen, so wird auch sie erschlagen sein.
3.290.32
न हि ते विक्रमे तुल्यः साक्षादपि शतक्रतुः ।
असकृद्धि त्वया सन्द्रास्त्रासितास्त्रिदसा युधि ॥ ३.२९०.३२ ॥
Nicht einmal Indra, der Hundertopferer, selbst kommt deiner Tapferkeit gleich, denn du hast die Götter im Kampf wiederholt in die Flucht geschlagen und in Schrecken versetzt.
3.290.33
एवं बहुविधैर्वाक्यैरविन्ध्यो रावणं तदा ।
क्रुद्धं संशमयामास जगृहे च स तद्वचः ॥ ३.२९०.३३ ॥
So beruhigte Avindhya mit vielerlei Worten den damals zornigen Rāvaṇa, und dieser nahm seine Rede an.
3.290.34
निर्याणे स मतिं कृत्वा नियन्तारं क्षपाचरः ।
आज्ञापयामास तदारथो मे कल्प्यतामिति ॥ ३.२९०.३४ ॥
Nachdem er den Entschluss zum Aufbruch gefasst hatte, befahl der Nachtwandler da seinem Wagenlenker: »Mein Wagen soll bereitet werden.«