மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.290
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.290.1
तावुभौ पतितौ दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
बबन्ध रावणिर्भूयः शरैर्दत्तवरैस्तदा ॥ ३.२९०.१ ॥
இருவரும் விழுந்து கிடப்பதைக் கண்ட ராவணனின் மகன், அப்போது வரங்களால் அளிக்கப்பட்ட அம்புகளால் மீண்டும் அந்த சகோதரர்களான ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் கட்டினான்.
3.290.2
तौ वीरौ शरजालेन बद्धाविन्द्रजिता रणे ।
रेजतुः पुरुषव्याघ्रौ शकुन्ताविव पञ्जरे ॥ ३.२९०.२ ॥
போரில் இந்திரஜித்தின் அம்புவலையால் கட்டுண்ட அந்த இரு வீரர்களான ஆண்புலிகளும், கூண்டில் அடைபட்ட இரண்டு பறவைகளைப் போல் விளங்கினர்.
3.290.3
दृष्ट्वा निपतितौ भूमौ सर्वाङ्गेषु शराचितौ ।
सुग्रीवः कपिभिः सार्धं परिवार्योपतस्तिवान् ॥ ३.२९०.३ ॥
நிலத்தில் வீழ்ந்து, உடல் முழுவதும் அம்புகளால் மூடப்பட்ட அவர்களைக் கண்டு, சுக்ரீவன் குரங்குகளுடன் அவர்களைச் சூழ்ந்து அருகில் வந்தான்.
3.290.4
सुषेणमैन्दद्विविदैः कुमुदेनाङ्गदेन च ।
हनुमननीलतारैश्च नलेन च कपीश्वरः ॥ ३.२९०.४ ॥
குரங்குகளின் தலைவன் சுஷேணனையும், மைந்தனையும் த்விவிதனையும், குமுதனையும் அங்கதனையும், அனுமனையும், நீலனையும் தாரனையும், நளனையும் (அவர்களைக் காக்க நியமித்தான்).
3.290.5
ततस्तं देशमागम्य कृतकर्मा विभीषणः ।
बोधयामास तौ वीरौ प्रज्ञास्त्रेण प्रमोहितौ ॥ ३.२९०.५ ॥
பின்னர் அந்த இடத்தை அடைந்த, தன் கடமையை நிறைவேற்றிய விபீஷணன், அறிவாகிய ஆயுதத்தால் மயங்கிக் கிடந்த அந்த இரு வீரர்களையும் தெளியவைத்தான்.
3.290.6
विशल्यौ चापि सुग्रीवः क्षणेनैतौ चकार ह ।
विशल्यया महौषध्या दिव्यमन्त्रप्रयुक्तया ॥ ३.२९०.६ ॥
சுக்ரீவன் ஒரு கணத்தில், தெய்வீக மந்திரத்தால் பிரயோகிக்கப்பட்ட விஶல்யா என்ற பெரிய மருந்தால் இவ்விருவரையும் அம்புகளற்றவர்களாக்கினான்.
3.290.7
तौ लब्धसंज्ञौ नृवरौ विशल्यावुदतिष्ठताम् ।
उभौ गतक्लमौ चास्तां णेनैतौ महारथौ ॥ ३.२९०.७ ॥
உணர்வு பெற்ற அந்த இரு நரசிரேஷ்டர்களும் அம்பின் முள் நீங்கி எழுந்தனர். இருவரின் சோர்வும் நீங்கியது; ஒரு கணத்தில் அந்த இரு மகாரதர்களும் குணமடைந்தனர்.
3.290.8
ततो विभीषणः पार्थ राममिक्ष्वाकुनन्दनम् ।
उवाच विज्वरं दृष्ट्वा कृताञ्जलिरिदं वचः ॥ ३.२९०.८ ॥
பின்னர், ஓ பார்த்தா, விபீஷணன் துயரமற்றவராகக் காணப்பட்ட இக்ஷ்வாகு குலமகன் ராமனிடம் கூப்பிய கரங்களுடன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
3.290.9
अयमम्भो गृहीत्वातु राजराजस् शासनात् ।
गुह्कोऽभ्यागतः श्लेतात्त्वत्सकाशमरिंदम ॥ ३.२९०.९ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, இந்த நீரை எடுத்துக்கொண்டு, அரசர்களின் அரசனான குபேரனின் கட்டளையால், சுவேத மலையிலிருந்து ஒரு குஹ்யகன் உங்கள் முன் வந்திருக்கிறான்.
3.290.10
इदमम्भः कुबेरस्ते महाराज प्रयच्छति ।
अन्तर्हितानां भूतानां दर्शनार्थं परंतप ॥ ३.२९०.१० ॥
பெரும் அரசே, எதிரிகளைத் தகிப்பவனே, குபேரன் உனக்கு இந்த நீரை அளிக்கிறான்; மறைந்திருக்கும் உயிர்களைக் காண்பதற்காக.
3.290.11
अनेन मृष्टनयनो भूतान्यन्तर्हितान्युत ।
भवान्द्रक्ष्यति यस्मै च भवानेतत्प्रदास्यति ॥ ३.२९०.११ ॥
இதனால் கண்கள் தூய்மையடைந்து, நீ மறைந்திருக்கும் உயிர்களைக் காண்பாய்; இதை நீ யாருக்குக் கொடுக்கிறாயோ, அவரும் காண்பார்.
3.290.12
तथेति रामस्तद्वारि प्रतिगृह्याभिसंस्कृतम् ।
चकार नेत्रयोः शौचं लक्ष्मणश्च महामनाः ॥ ३.२९०.१२ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, ராமன் அந்த மந்திரத்தால் செய்யப்பட்ட நீரை ஏற்று, கண்களைத் தூய்மைப்படுத்திக்கொண்டான்; பெருந்தன்மையுள்ள லக்ஷ்மணனும் அவ்வாறே செய்தான்.
3.290.13
सुग्रीवजाम्बवन्तौ चहनुमानङ्गदस्तथा ।
मैन्दद्विविदनीलाश्च प्रायः प्लवगसत्तमाः ॥ ३.२९०.१३ ॥
சுக்ரீவன், ஜாம்பவான், ஹனுமான், அங்கதன், மைந்தன், துவிவிதன், நீலன் ஆகியோர் — இவர்கள் பெரும்பாலும் குரங்குகளில் சிறந்தவர்கள்.
3.290.14
तथासमभवच्चापि यदुवाच विभीषणः ।
क्षणेनातीन्द्रियाण्येषां चक्षुंष्यासन्युधिष्ठिर ॥ ३.२९०.१४ ॥
யுதிஷ்டிரா, விபீஷணன் சொன்னபடியே நடந்தது; ஒரு கணத்தில் அவர்களின் கண்கள் புலனுக்கு அப்பாற்பட்ட தன்மை பெற்றன.
3.290.15
इन्द्रजित्कृतकर्मा तु पित्रे कर्म तदाऽऽत्मनः ।
निवेद्य पुनरागच्छत्त्वरयाऽऽजिशिरःप्रति ॥ ३.२९०.१५ ॥
இந்திரஜித் தன் செயலை முடித்து, அதைத் தந்தைக்குத் தெரிவித்துவிட்டு, விரைவாகப் போர்முனையை நோக்கி மீண்டும் வந்தான்.
3.290.16
तमागतं तु संक्रुद्धं पुनरेव युयुत्सया ।
अभिदुद्राव सौमित्रिर्विभीषणमते स्थितः ॥ ३.२९०.१६ ॥
சினத்துடன் வந்த அவனை மீண்டும் போர் விருப்பத்தால் சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணன்) தாக்கினான்; அவன் விபீஷணனின் ஆலோசனையின்படி நின்றிருந்தான்.
3.290.17
अकृताह्निकमेवैनं जिघांसुर्जितकाशिनम् ।
शरैर्जघान संक्रुद्धः कृतसंज्ञोऽथ लक्ष्मणः ॥ ३.२९०.१७ ॥
நித்திய கடன்களைச் செய்யாத, தன்னை வெற்றியாளன் என்று கருதிய அவனைக் கொல்ல விரும்பி, சினமுற்ற லக்ஷ்மணன் அம்புகளால் தாக்கினான்.
3.290.18
तयोः समभवद्युद्धं तदाऽन्योन्यं जीगीषतोः ।
अतीव चित्रमाश्चर्यं शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ३.२९०.१८ ॥
வெல்ல விரும்பிய அவ்விருவருக்கும் இடையே அப்போது போர் மூண்டது; அது இந்திரனுக்கும் பிரஹ்லாதனுக்கும் நடந்த போர் போல மிக அற்புதமும் வியப்பும் நிறைந்ததாக இருந்தது.
3.290.19
अविध्यदिन्द्रजित्तीक्ष्णैः सौमित्रिं मर्मभेदिभिः ।
सौमित्रिश्चानलस्पर्शैरविध्यद्रावणिं शरैः ॥ ३.२९०.१९ ॥
இந்திரஜித் கூர்மையான, மர்மத்தைத் துளைக்கும் அம்புகளால் சௌமித்ரியை துளைத்தான். சௌமித்ரி அக்னியைப் போன்று சுடும் அம்புகளால் ராவணியை துளைத்தான்.
3.290.20
सौमित्रिशरसंस्पर्शाद्रावणिः क्रोधमूर्च्छितः ।
असृजल्लक्ष्मणायाष्टौ शरानाशीविषोपमान् ॥ ३.२९०.२० ॥
சௌமித்ரியின் அம்பு தொட்டதால் ராவணி கோபத்தால் மயங்கினான். அவன் லக்ஷ்மணன் மீது விஷப்பாம்புகளைப் போன்ற எட்டு அம்புகளை ஏவினான்.
3.290.21
तस्येषून्पावकस्पर्शैः सौमित्रिः पत्रिभिस्त्रिभिः ।
वारयामास नाराचैः सौमित्रिर्मित्रनन्दनः ॥ ३.२९०.२१ ॥
அவனது அம்புகளை நண்பர்களின் மகிழ்ச்சியான சௌமித்ரி, அக்னி போன்று சுடும் மூன்று அம்புகளாலும் இரும்பு அம்புகளாலும் தடுத்தான்.
3.290.22
असृजल्लक्ष्मणश्चाष्टौ राक्षसाय शरान्पुनः ।
तथा तं न्यहनद्वीरस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ ३.२९०.२२ ॥
லக்ஷ்மணன் அரக்கன் மீது மீண்டும் எட்டு அம்புகளை ஏவினான். அந்த வீரன் அவனை இவ்வாறு தாக்கினான். நான் கூறுவதைக் கேள்.
3.290.23
एकेनास्य धनुष्मन्तं बाहुं देहादपातयत् ।
द्वितीयेन तु बाणेन भुजमन्यमपातयत् ॥ ३.२९०.२३ ॥
ஒரு அம்பால் அவனது வில்லேந்திய கையை உடலிலிருந்து வெட்டி வீழ்த்தினான், இரண்டாம் அம்பால் மற்றொரு கையையும் வீழ்த்தினான்.
3.290.24
तृतीयेन तु बाणेन शितधारेण भास्वता ।
जहार सुनसं चापि शिरो ज्वलितकुण्डलम् ॥ ३.२९०.२४ ॥
மூன்றாம் ஒளிவீசும் கூர்மையான அம்பால் அழகிய மூக்குடைய, ஒளிரும் குண்டலங்களுடைய அவனது தலையையும் வெட்டினான்.
3.290.25
विनिकृत्तभुजस्कन्धः कबन्धाकृतिदर्शनः ।
पपात वसुधायां तु छिन्नमूल इवद्रुमः ॥ ३.२९०.२५ ॥
கைகளும் தோள்களும் வெட்டுண்டு, தலையற்ற உடலின் தோற்றத்துடன் அவன் வேர் அறுந்த மரம் போல பூமியில் விழுந்தான்.
3.290.26
तं हत्वासूतमप्यस्त्रैर्जघान बलिनंवरः ।
लङ्कां प्रवेशयामासुस्तं रथं वाजिनस्तदा ॥ ३.२९०.२६ ॥
அவனைக் கொன்ற பின், வலிமையுள்ளவர்களில் சிறந்தவன் தேரோட்டியையும் ஆயுதங்களால் அடித்தான்; அப்போது குதிரைகள் அந்தத் தேரை லங்கைக்குள் கொண்டு சென்றன.
3.290.27
ददर्श रावणस्तं च रथं पुत्रविनाकृतम् ।
स पुत्रं निहतं श्रुत्वा त्रासात्संभ्रान्तमानसः। ॥ ३.२९०.२७ ॥
ராவணன் அந்தத் தேரைக் கண்டான், அது மகன் இல்லாமல் இருந்தது; மகன் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, பயத்தால் அவன் மனம் கலங்கியது.
3.290.28
रावणः शोकमोहार्तो वैदेहीं हन्तुमुद्यतः ।
ङ्गमादाय दुष्टात्मा जवेनाभिपपात ह ॥ ३.२९०.२८ ॥
சோகத்திலும் மயக்கத்திலும் வருந்திய ராவணன் வைதேஹியைக் கொல்லத் துணிந்தான்; அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்டவன் வாளை எடுத்துக் கொண்டு வேகமாக அவள் மீது பாய்ந்தான்.
3.290.29
तं दृष्ट्वातस्य दुर्बुद्देरविन्ध्यः पापनिश्चयम् ।
शमयामास संक्रुद्धं श्रूयतां येन हेतुना ॥ ३.२९०.२९ ॥
அந்தத் தீய புத்தியின் பாவ முடிவைக் கண்ட அவிந்த்யன், கோபமுற்ற ராவணனை அமைதிப்படுத்தினான்; எந்தக் காரணத்தால் என்பதைக் கேளுங்கள்.
3.290.30
महाराज्येस्थितो दीप्ते न स्त्रियं हन्तुमर्हसि ।
हतैवैषा यदा स्त्री च कबन्धनस्था च ते वशे ॥ ३.२९०.३० ॥
நீ பெரிய, ஒளிமிக்க அரசில் நிலைபெற்றிருக்கிறாய்; ஒரு பெண்ணைக் கொல்லுவது உனக்குத் தகாது; கபந்தனின் பிடியில் இருந்ததால் இவள் ஏற்கெனவே கொல்லப்பட்டவளே, இப்போது இவள் உன் ஆதிக்கத்தில் இருக்கிறாள்.
3.290.31
न चैषा दहभेदेन हतास्यादिति मे मतिः ।
जहि भर्तारमेवास्या हते तस्मिन्हता भवेत् ॥ ३.२९०.३१ ॥
அவளை எரித்தோ பிளந்தோ கொல்வதால் அவள் கொல்லப்பட மாட்டாள் என்பது என் கருத்து. அவள் கணவனையே கொல். அவன் கொல்லப்பட்டால் அவளும் கொல்லப்பட்டவளாவாள்.
3.290.32
न हि ते विक्रमे तुल्यः साक्षादपि शतक्रतुः ।
असकृद्धि त्वया सन्द्रास्त्रासितास्त्रिदसा युधि ॥ ३.२९०.३२ ॥
நேரில் நின்ற சதக்கரதுவான இந்திரனும் உன் வீரத்திற்கு ஒப்பாக மாட்டான்; போரில் தேவர்களை நீ பலமுறை ஓடச்செய்து அச்சுறுத்தியிருக்கிறாய்.
3.290.33
एवं बहुविधैर्वाक्यैरविन्ध्यो रावणं तदा ।
क्रुद्धं संशमयामास जगृहे च स तद्वचः ॥ ३.२९०.३३ ॥
இவ்வாறு பல வகையான சொற்களால் அவிந்தியன் அப்போது கோபமுற்ற ராவணனைத் தணித்தான்; அவனும் அவன் சொல்லை ஏற்றுக்கொண்டான்.
3.290.34
निर्याणे स मतिं कृत्वा नियन्तारं क्षपाचरः ।
आज्ञापयामास तदारथो मे कल्प्यतामिति ॥ ३.२९०.३४ ॥
புறப்படுவது என்று முடிவு செய்த அந்த இரவுஞ்சரன் அப்போது தன் தேரோட்டியிடம் கட்டளையிட்டான்: "என் தேர் தயார் செய்யப்படட்டும்."