Mahābhārata · Adhyāya 3.291
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.291.1
ततः क्रुद्धो दशग्रीवः प्रिये पुत्रे निपातिते ।
निर्ययौ रथमास्थाय हेमरत्नविभूषितम् ॥ ३.२९१.१ ॥
Da zog Rāvaṇa mit den zehn Hälsen, erzürnt über den Fall seines geliebten Sohnes, auf einem mit Gold und Juwelen geschmückten Wagen hinaus.
3.291.2
संवृतोराक्षसैर्घेरैर्विविधायुधपाणिभिः ।
अभिदुद्राव रामं स पोथयन्हरियूथपान् ॥ ३.२९१.२ ॥
Von schrecklichen Rākṣasas umringt, Waffen aller Art in den Händen, stürmte er auf Rāma los und zermalmte die Anführer der Affenscharen.
3.291.3
तमाद्रवन्तं संक्रुद्ध मैन्दनीलनलाङ्गदाः ।
हनुमाञ्जाम्बवांश्चैव ससैन्याः पर्यवारयन् ॥ ३.२९१.३ ॥
Maindha, Nīla, Nala, Aṅgada, Hanumān und Jāmbavān umzingelten ihn mit ihren Heeren, als er voller Zorn heranstürmte.
3.291.4
ते दशग्रीवसैन्यं तदृक्षवानरपुङ्गवाः ।
द्रुमैर्विध्वंसयांचक्रुर्दशग्रीवस्य पश्यतः ॥ ३.२९१.४ ॥
Jene Bären und die besten der Affen zerschmetterten und vernichteten jenes Heer Rāvaṇas mit Bäumen, während Rāvaṇa zusah.
3.291.5
ततः स्वसैन्यमालोक्य वध्यमानमरातिभिः ।
मायावी चासृजन्मायां रावणो राक्षसाधिपः ॥ ३.२९१.५ ॥
Als Rāvaṇa, Herr der Rākṣasas und Meister der Täuschung, sah, wie sein Heer von den Feinden erschlagen wurde, erschuf er ein Trugbild.
3.291.6
तस्य देहविनिष्क्रान्ताः शतशोऽथ सहस्रशः ।
राक्षसाः प्रत्यदृश्यन्त शरशक्त्यृष्टिपाणयः ॥ ३.२९१.६ ॥
Aus seinem Körper traten Hunderte und Tausende Rākṣasas hervor, mit Pfeilen, Speeren und Lanzen in den Händen.
3.291.7
तान्रामो जघ्निवान्सर्वान्दिव्येनास्त्रेण राक्षसान् ।
अथ भूयोपि मायां स व्यदधाद्राक्षसाधिपः ॥ ३.२९१.७ ॥
Rāma hatte sie alle mit der göttlichen Waffe erschlagen; da erzeugte der Herr der Rākṣasas abermals eine Täuschung.
3.291.8
कृत्वा रामस् रूपाणि लक्ष्मणस्य च भारत ।
अभिदुद्राव रामं च लक्ष्मणं च दशाननः ॥ ३.२९१.८ ॥
O Bhārata, nachdem er Gestalten von Rāma und Lakṣmaṇa geschaffen hatte, stürzte sich der Zehngesichtige auf Rāma und Lakṣmaṇa.
3.291.9
ततस्ते राममर्च्छन्तो लक्ष्मणं च क्षपाचराः ।
अभिपेतुस्तदा रामं प्रगृहीतशरासनाः ॥ ३.२९१.९ ॥
Da fielen jene nächtlichen Rākṣasas, auf Rāma und Lakṣmaṇa zueilend, mit erhobenen Bogen über Rāma her.
3.291.10
तां दृष्ट्वाराक्षसेन्द्रस् मायामिक्ष्वाकुनन्दनः ।
उवाच रामः सौमित्रिमसंभ्रान्तो बृहद्वचः ॥ ३.२९१.१० ॥
Als Rāma, der Liebling der Ikṣvāku, jene Täuschung des Herrn der Rākṣasas sah, sprach er unerschrocken diese gewichtigen Worte zu Saumitri.
3.291.11
जहीमान्राक्षसान्पापानात्मनः प्रतिरूपकान् ।
इत्युक्त्वाऽभ्यहनद्रामो लक्ष्मणश्चात्मरूपकान् ॥ ३.२९१.११ ॥
»Erschlagt diese bösen Rākṣasas, unsere eigenen Abbilder!« Nachdem er so gesprochen hatte, schlugen Rāma und Lakṣmaṇa jene Rākṣasas, die ihre eigenen Gestalten trugen, nieder.
3.291.12
ततो हर्यश्वयुक्तेन रथेनादित्यवर्चसा ।
उपतस्थे रणे रामं मातलिः शक्रसारथिः ॥ ३.२९१.१२ ॥
Da trat Mātali, der Wagenlenker Śakras, mit einem von falben Rossen gezogenen, sonnengleich strahlenden Wagen im Kampf vor Rāma.
3.291.13
अयं हर्यश्वयुग्जैत्रो मघोनः स्यन्दनोत्तमः ।
त्वदर्थमिह संप्राप्तः संदेशाद्वै शतक्रतोः ॥ ३.२९१.१३ ॥
Dieser siegreiche, mit falben Rossen bespannte Streitwagen ist der beste Wagen Indras; er ist für dich hierher gekommen, auf Botschaft Śatakratus.
3.291.14
अनेन शक्रः काकुत्स्थ समरे दैत्यदानवान् ।
शतशः पुरुषव्याघ्र रथोदारेण जघ्निवान् ॥ ३.२९१.१४ ॥
Mit diesem Wagen erschlug Indra, o Kākutstha, im Kampf Hunderte von Daityas und Dānavas, o Tiger unter den Menschen, mit diesem edlen Wagen.
3.291.15
तदनन नरव्याघ्र मया यत्तेन संयुगे ।
स्यन्दनेन जहिक्षिप्रं रावणं मा चिरं कृथाः ॥ ३.२९१.१५ ॥
Darum, o Tiger unter den Menschen, angetrieben von mir, erschlage schnell Rāvaṇa im Kampf mit diesem Wagen; zögere nicht.
3.291.16
इत्युक्तो राघवस्तथ्यं वचोऽशङ्कत मातलेः ।
मायैषाराक्षसस्येति तमुवाच विबीषणः ॥ ३.२९१.१६ ॥
So angesprochen, zweifelte Rāghava an Mātalis wahren Worten. Da sagte Vibhīṣaṇa zu ihm: "Dies ist die Täuschung des Rākṣasa."
3.291.17
नेयं माया नरव्याघ्ररावणस् दुरात्मनः ।
तदातिष्ठ रथंशीघ्रमिमसैन्द्रं महाद्युते ॥ ३.२९१.१७ ॥
Dies ist nicht die Täuschung des bösen Rāvaṇa, o Tiger unter den Menschen. Darum, o Strahlender, besteige schnell diesen Wagen Indras.
3.291.18
ततः प्रहृष्टः काकुत्स्थस्तथेत्युक्त्वा विभीषणम् ।
रथेनाभिपपाताथ दशग्रीवं रुषाऽन्वितः ॥ ३.२९१.१८ ॥
Da sprach der erfreute Kākutstha zu Vibhīṣaṇa: "So sei es", und voll Zorn stürmte er auf seinem Wagen gegen den zehnhalsigen Rāvaṇa.
3.291.19
हाहाकुतानि भूतानि रावणे समभिद्रुते ।
सिंहनादाः सपटहादिति दिव्यास्तथाऽनदन् ॥ ३.२९१.१९ ॥
Als Rāvaṇa heranstürmte, schrien die Wesen »Wehe! Wehe!«, und göttliche Löwengebrülle erklangen zusammen mit den Trommeln.
3.291.20
दशकन्धरराजसून्वोस्तथा युद्धमभून्महत् ।
अलब्धोपममन्यत्रतयोरेव तथाऽभवत् ॥ ३.२९१.२० ॥
Ebenso fand ein großer Kampf statt zwischen dem König der Zehnhalsigen und seinem Sohn; einen Vergleich zu dem Kampf dieser beiden gab es nirgendwo sonst.
3.291.21
सरामाय महाघोरं विससर्ज निशाचरः ।
शूलमिन्द्राशनिप्रख्यं ब्रह्मदण्डभिवोद्यतम् ॥ ३.२९१.२१ ॥
Der Nachtwandler schleuderte gegen Rāma einen überaus schrecklichen Speer; er glich Indras Donnerkeil und war wie Brahmās Stab erhoben.
3.291.22
तच्छूलं सत्वरं रामश्चच्छेद निशितैः शरैः ।
तद्दृष्ट्वा दुष्करं कर्म रावणं भयमाविशत् ॥ ३.२९१.२२ ॥
Rāma zerschlug jenen Speer sogleich mit scharfen Pfeilen; als Rāvaṇa diese schwere Tat sah, befiel ihn Furcht.
3.291.23
ततः क्रुद्धः ससर्जाशु दशग्रीवः शिताञ्छरान् ।
सहस्रायुतशो रामे शस्त्राणि विविधानि च ॥ ३.२९१.२३ ॥
Da schleuderte der erzürnte Zehnhalsige sogleich scharfe Pfeile und Waffen mannigfacher Art gegen Rāma, zu Tausenden und Zehntausenden.
3.291.24
ततो भुशुण्डीः शूलानि मुसलानि परश्वथान् ।
शक्तीश्च विविधाकाराः शतघ्नीश्च शितान्क्षुरान् ॥ ३.२९१.२४ ॥
Dann schleuderte er Bhuśuṇḍīs, Speere, Keulen, Streitäxte, Lanzen verschiedener Gestalt, Śataghnīs und scharfe Kṣurapras.
3.291.25
तां मायांविविधां दृष्ट्वा दशग्रीवस्य रक्षसः ।
भयात्प्रदुद्रुवुः सर्वे वानराः सर्वतोदिशम् ॥ ३.२९१.२५ ॥
Als sie jene vielfältige Täuschung des zehnköpfigen Rākṣasa sahen, flohen alle Affen aus Furcht in alle Richtungen.
3.291.26
ततः सुपत्रं सुमुखंहेमपुङ्गं शरोत्तमम् ।
तूणादादाय काकुत्स्थो ब्रह्मास्त्रेण युयोज ह ॥ ३.२९१.२६ ॥
Dann nahm Rāma, der Kākutstha, aus dem Köcher den vortrefflichsten Pfeil, gut befiedert, mit schöner Spitze und goldenem Schaft, und fügte ihn mit dem brahmāstra zusammen.
3.291.27
तं प्रेक्ष्यबाणं रामेण ब्रह्मास्त्रेणानुमन्त्रितम् ।
जहृषुर्देवगन्धर्वा दृष्ट्वा शक्रपुरोगमाः ॥ ३.२९१.२७ ॥
Als sie jenen Pfeil sahen, den Rāma mit dem brahmāstra geweiht hatte, jubelten die Götter und Gandharvas unter Führung Śakras.
3.291.28
अल्पावशेषमायुश्च ततोऽमन्यन्त रक्षसः ।
ब्रह्मास्त्रोदीरणाच्छत्रोर्देवदानवकिंनराः ॥ ३.२९१.२८ ॥
Da das brahmāstra abgeschossen war, glaubten Götter, Dānavas und Kiṃnaras, dem feindlichen Rākṣasa bleibe nur wenig Lebenszeit.
3.291.29
ततः ससर्ज तं रामः शरमप्रतिमौजसम् ।
रावणान्तकरं घोरं ब्रह्मदण्डमिवोद्यतम् ॥ ३.२९१.२९ ॥
Dann ließ Rāma jenen Pfeil von unvergleichlicher Kraft fliegen, schrecklich, der Rāvaṇas Ende bringen sollte, wie ein erhobener Brahmastab.
3.291.30
मुक्तमात्रेण रामेण दूराकृष्टेन भारत ।
स तेन राक्षसश्रेष्ठः सरथः साश्वसारथिः।
प्रजज्वाल महाज्वालेनाग्निनाभिपरिप्लुतः ॥ ३.२९१.३० ॥
O Bhārata, kaum war sie von Rāma abgeschossen, nachdem er sie aus der Ferne gespannt hatte, da flammte der vornehmste Rākṣasa mit Wagen, Pferden und Wagenlenker auf, von einem großen Feuer umhüllt.
3.291.31
ततः प्रहृष्टास्त्रिदशाः सहगन्धर्वचारणाः ।
निहतं रावणं दृष्ट्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ३.२९१.३१ ॥
Da freuten sich die Götter zusammen mit den Gandharvas und Cāraṇas, als sie Rāvaṇa von Rāma erschlagen sahen, dessen Taten mühelos sind,
3.291.32
तत्यजुस्तं महाभागं पञ्चभूतानि रावणम् ।
भ्रंशितः सर्वलोकेषु स हि ब्रह्मास्त्रतेजसा ॥ ३.२९१.३२ ॥
Die fünf Elemente verließen jenen hochbeglückten Rāvaṇa, der durch die Strahlkraft des Brahmāstra in allen Welten zu Fall gebracht worden war.
3.291.33
शरीरधातवो ह्यस् मासं रुधिरमेव च ।
नेशुर्ब्रह्मास्त्रनिर्दग्दा न च भस्माप्यदृश्यत ॥ ३.२९१.३३ ॥
Die Körperbestandteile — Fleisch, Blut und geronnenes Blut — gingen zugrunde, vom Brahmāstra verbrannt, und nicht einmal Asche war zu sehen.