மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.291
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.291.1
ततः क्रुद्धो दशग्रीवः प्रिये पुत्रे निपातिते ।
निर्ययौ रथमास्थाय हेमरत्नविभूषितम् ॥ ३.२९१.१ ॥
அப்போது தன் அன்பு மகன் வீழ்த்தப்பட்டதால் சினமுற்ற தசக்ரீவன், பொன்னாலும் இரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட தேரில் ஏறி புறப்பட்டான்.
3.291.2
संवृतोराक्षसैर्घेरैर्विविधायुधपाणिभिः ।
अभिदुद्राव रामं स पोथयन्हरियूथपान् ॥ ३.२९१.२ ॥
கொடிய அரக்கர்களால் சூழப்பட்டு, பல ஆயுதங்களைக் கைகளில் ஏந்தியவனாக, வானரத் தலைவர்களை நசுக்கியபடி ராமனை நோக்கி விரைந்தான்.
3.291.3
तमाद्रवन्तं संक्रुद्ध मैन्दनीलनलाङ्गदाः ।
हनुमाञ्जाम्बवांश्चैव ससैन्याः पर्यवारयन् ॥ ३.२९१.३ ॥
கோபத்துடன் தன்னை நோக்கி விரைந்த அவனை மைந்தன், நீலன், நளன், அங்கதன், அனுமான், ஜாம்பவான் ஆகியோர் தங்கள் படைகளுடன் சூழ்ந்துகொண்டனர்.
3.291.4
ते दशग्रीवसैन्यं तदृक्षवानरपुङ्गवाः ।
द्रुमैर्विध्वंसयांचक्रुर्दशग्रीवस्य पश्यतः ॥ ३.२९१.४ ॥
அந்த ருகரும் வானரத் தலைவர்களும் தசக்ரீவனின் அந்தப் படையை மரங்களால் நொறுக்கி அழித்தனர்; தசக்ரீவன் அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
3.291.5
ततः स्वसैन्यमालोक्य वध्यमानमरातिभिः ।
मायावी चासृजन्मायां रावणो राक्षसाधिपः ॥ ३.२९१.५ ॥
பின்னர், தன் படை பகைவரால் கொல்லப்படுவதைக் கண்ட மாயாவியான அரக்கர் தலைவன் ராவணன் மாயையை உருவாக்கினான்.
3.291.6
तस्य देहविनिष्क्रान्ताः शतशोऽथ सहस्रशः ।
राक्षसाः प्रत्यदृश्यन्त शरशक्त्यृष्टिपाणयः ॥ ३.२९१.६ ॥
அவன் உடலிலிருந்து நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் அரக்கர்கள் தோன்றினர்; அவர்கள் கைகளில் அம்பு, வேல், ஈட்டிகள் இருந்தன.
3.291.7
तान्रामो जघ्निवान्सर्वान्दिव्येनास्त्रेण राक्षसान् ।
अथ भूयोपि मायां स व्यदधाद्राक्षसाधिपः ॥ ३.२९१.७ ॥
ராமன் தெய்வீக அஸ்திரத்தால் அந்த அனைத்து ராக்ஷஸர்களையும் கொன்றான்; பின்னர் ராக்ஷஸர்களின் அதிபதி மீண்டும் மாயையை உருவாக்கினான்.
3.291.8
कृत्वा रामस् रूपाणि लक्ष्मणस्य च भारत ।
अभिदुद्राव रामं च लक्ष्मणं च दशाननः ॥ ३.२९१.८ ॥
பாரதனே, ராமன் மற்றும் லக்ஷ்மணனின் வடிவங்களை உருவாக்கி, தசமுகன் அவர்கள் இருவர் மீதும் பாய்ந்தான்.
3.291.9
ततस्ते राममर्च्छन्तो लक्ष्मणं च क्षपाचराः ।
अभिपेतुस्तदा रामं प्रगृहीतशरासनाः ॥ ३.२९१.९ ॥
அப்போது அந்த இரவுஞ்சரர்களான ராக்ஷஸர்கள் ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் நோக்கி வந்து, வில்லை ஏந்தியவர்களாய் ராமன் மீது பாய்ந்தனர்.
3.291.10
तां दृष्ट्वाराक्षसेन्द्रस् मायामिक्ष्वाकुनन्दनः ।
उवाच रामः सौमित्रिमसंभ्रान्तो बृहद्वचः ॥ ३.२९१.१० ॥
ராக்ஷஸேந்திரனின் அந்த மாயையைக் கண்ட இக்ஷ்வாகுவின் மகிழ்ச்சியான ராமன், கலங்காமல் சௌமித்ரியிடம் இவ்வாறு உரத்த சொற்களைக் கூறினான்.
3.291.11
जहीमान्राक्षसान्पापानात्मनः प्रतिरूपकान् ।
इत्युक्त्वाऽभ्यहनद्रामो लक्ष्मणश्चात्मरूपकान् ॥ ३.२९१.११ ॥
"நம்மைப் போல் வடிவெடுத்த இந்தப் பாவியான ராக்ஷஸர்களைக் கொல்லுங்கள்" என்று கூறி, ராமனும் லக்ஷ்மணனும் தங்கள் வடிவங்களைப் போன்ற அவர்களைத் தாக்கினர்.
3.291.12
ततो हर्यश्वयुक्तेन रथेनादित्यवर्चसा ।
उपतस्थे रणे रामं मातलिः शक्रसारथिः ॥ ३.२९१.१२ ॥
அப்போது பச்சைக் குதிரைகள் பூட்டிய, சூரியனைப் போல் ஒளிரும் தேரோடு, இந்திரனின் சாரதியான மாதலி போரில் ராமனுக்கு அருகில் வந்து நின்றான்.
3.291.13
अयं हर्यश्वयुग्जैत्रो मघोनः स्यन्दनोत्तमः ।
त्वदर्थमिह संप्राप्तः संदेशाद्वै शतक्रतोः ॥ ३.२९१.१३ ॥
இந்திரனின் சிறந்த தேர் இது; ஹரி குதிரைகள் பூட்டப்பட்டு வெற்றி தருவது. உமக்காக, சதக்ரதுவின் செய்தியால் இங்கு வந்துள்ளது.
3.291.14
अनेन शक्रः काकुत्स्थ समरे दैत्यदानवान् ।
शतशः पुरुषव्याघ्र रथोदारेण जघ्निवान् ॥ ३.२९१.१४ ॥
இதனால் இந்திரன், காகுத்ஸ்தா, போரில் நூற்றுக்கணக்கான தைத்தியர்களையும் தானவர்களையும் கொன்றான்; புருஷவ்யாக்ரா, இந்த உயர்ந்த தேரால்.
3.291.15
तदनन नरव्याघ्र मया यत्तेन संयुगे ।
स्यन्दनेन जहिक्षिप्रं रावणं मा चिरं कृथाः ॥ ३.२९१.१५ ॥
ஆகையால், நரவ்யாக்ரா, என்னால் தூண்டப்பட்டு போரில் இந்தத் தேரால் விரைவில் ராவணனைக் கொல்லுங்கள்; தாமதம் செய்யாதீர்கள்.
3.291.16
इत्युक्तो राघवस्तथ्यं वचोऽशङ्कत मातलेः ।
मायैषाराक्षसस्येति तमुवाच विबीषणः ॥ ३.२९१.१६ ॥
மாதலி இவ்வாறு சொன்னபோதும், ராகவன் அவனுடைய உண்மையான சொல்லில் ஐயம் கொண்டான். அப்போது விபீஷணன் அவனிடம் சொன்னான்: "இது அரக்கனின் மாயை."
3.291.17
नेयं माया नरव्याघ्ररावणस् दुरात्मनः ।
तदातिष्ठ रथंशीघ्रमिमसैन्द्रं महाद्युते ॥ ३.२९१.१७ ॥
இது துராத்மாவான ராவணனின் மாயை அல்ல, நரவ்யாக்ரா. ஆகையால், மகாதேஜஸ்வியே, விரைவில் இந்த இந்திரனின் தேரில் ஏறுங்கள்.
3.291.18
ततः प्रहृष्टः काकुत्स्थस्तथेत्युक्त्वा विभीषणम् ।
रथेनाभिपपाताथ दशग्रीवं रुषाऽन्वितः ॥ ३.२९१.१८ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த காகுத்ஸ்தன், "அவ்வாறே" என்று விபீஷணனிடம் சொல்லி, கோபத்தால் நிறைந்து தேரில் தசக்ரீவனை நோக்though பாய்ந்தான்.
3.291.19
हाहाकुतानि भूतानि रावणे समभिद्रुते ।
सिंहनादाः सपटहादिति दिव्यास्तथाऽनदन् ॥ ३.२९१.१९ ॥
ராவணன் தாக்கி முன்னேறியபோது உயிரினங்கள் 'ஹா! ஹா!' என்று அலறின; தெய்வீக சிங்கக் கர்ஜனைகளும் முரசொலிகளும் எழுந்தன.
3.291.20
दशकन्धरराजसून्वोस्तथा युद्धमभून्महत् ।
अलब्धोपममन्यत्रतयोरेव तथाऽभवत् ॥ ३.२९१.२० ॥
பத்துக்கழுத்தனின் மன்னனுக்கும் அவன் மகனுக்கும் இடையில் அதுபோலவே பெரும் போர் நடந்தது; அவ்விருவருடைய போருக்கு வேறெங்கும் இணை கிடைக்கவில்லை.
3.291.21
सरामाय महाघोरं विससर्ज निशाचरः ।
शूलमिन्द्राशनिप्रख्यं ब्रह्मदण्डभिवोद्यतम् ॥ ३.२९१.२१ ॥
இரவுலாவியாகிய அரக்கன் ராமன் மீது மிகக் கொடிய சூலத்தை எறிந்தான்; அது இந்திரனின் இடிபோலவும் பிரம்மதண்டம் போல் உயர்த்தப்பட்டதாகவும் இருந்தது.
3.291.22
तच्छूलं सत्वरं रामश्चच्छेद निशितैः शरैः ।
तद्दृष्ट्वा दुष्करं कर्म रावणं भयमाविशत् ॥ ३.२९१.२२ ॥
ராமன் கூரிய அம்புகளால் அந்த சூலத்தை உடனே வெட்டினான்; அந்த அரிய செயலைக் கண்டு ராவணனுக்கு அச்சம் புகுந்தது.
3.291.23
ततः क्रुद्धः ससर्जाशु दशग्रीवः शिताञ्छरान् ।
सहस्रायुतशो रामे शस्त्राणि विविधानि च ॥ ३.२९१.२३ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற பத்துக்கழுத்தன் ராமன் மீது கூரிய அம்புகளையும், ஆயிரக்கணக்கிலும் பதினாயிரக்கணக்கிலும் பல்வேறு ஆயுதங்களையும் விரைவில் ஏவினான்.
3.291.24
ततो भुशुण्डीः शूलानि मुसलानि परश्वथान् ।
शक्तीश्च विविधाकाराः शतघ्नीश्च शितान्क्षुरान् ॥ ३.२९१.२४ ॥
பின்னர் புசுண்டிகள், சூலங்கள், உலக்கைகள், மழுக்கள், பலவடிவ வேல்கள், சதக்னிகள் மற்றும் கூரிய க்ஷுரப் அம்புகளை (ஏவினான்).
3.291.25
तां मायांविविधां दृष्ट्वा दशग्रीवस्य रक्षसः ।
भयात्प्रदुद्रुवुः सर्वे वानराः सर्वतोदिशम् ॥ ३.२९१.२५ ॥
தசக்ரீவ அரக்கனின் அந்த பலவகை மாயையைக் கண்டு, பயத்தால் அனைத்து வானரங்களும் எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடின.
3.291.26
ततः सुपत्रं सुमुखंहेमपुङ्गं शरोत्तमम् ।
तूणादादाय काकुत्स्थो ब्रह्मास्त्रेण युयोज ह ॥ ३.२९१.२६ ॥
பின்னர் காகுத்ஸ்தர் ராமர், அழகிய இறகும் கூர்முனையும் பொன்னிறத் தண்டும் கொண்ட உத்தம அம்பை அம்பறாத்தூணியிலிருந்து எடுத்து பிரம்மாஸ்திரத்தால் பூட்டினார்.
3.291.27
तं प्रेक्ष्यबाणं रामेण ब्रह्मास्त्रेणानुमन्त्रितम् ।
जहृषुर्देवगन्धर्वा दृष्ट्वा शक्रपुरोगमाः ॥ ३.२९१.२७ ॥
ராமரால் பிரம்மாஸ்திரத்தால் மந்திரிக்கப்பட்ட அந்த அம்பைக் கண்டு, இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் மகிழ்ந்தனர்.
3.291.28
अल्पावशेषमायुश्च ततोऽमन्यन्त रक्षसः ।
ब्रह्मास्त्रोदीरणाच्छत्रोर्देवदानवकिंनराः ॥ ३.२९१.२८ ॥
பிரம்மாஸ்திரம் ஏவப்பட்டதால் எதிரி அரக்கனின் ஆயுள் சிறிதே மீதமுள்ளதென தேவர்களும் தானவர்களும் கிம்னரர்களும் எண்ணினர்.
3.291.29
ततः ससर्ज तं रामः शरमप्रतिमौजसम् ।
रावणान्तकरं घोरं ब्रह्मदण्डमिवोद्यतम् ॥ ३.२९१.२९ ॥
பின்னர் ராமர், ஒப்பற்ற ஆற்றல் கொண்ட, ராவணனின் அழிவைத் தரும் பயங்கரமான அந்த அம்பை, உயர்த்தப்பட்ட பிரம்ம தண்டம் போல ஏவினார்.
3.291.30
मुक्तमात्रेण रामेण दूराकृष्टेन भारत ।
स तेन राक्षसश्रेष्ठः सरथः साश्वसारथिः।
प्रजज्वाल महाज्वालेनाग्निनाभिपरिप्लुतः ॥ ३.२९१.३० ॥
ஓ பாரதா, ராமர் தூரத்திலிருந்து இழுத்து விடுத்த அம்பு பட்டவுடனேயே, அந்த அரக்கர் தலைவன் தேர், குதிரைகள், சாரதியுடன் பெரிய தீச்சுடரால் சூழப்பட்டு எரிந்தான்.
3.291.31
ततः प्रहृष्टास्त्रिदशाः सहगन्धर्वचारणाः ।
निहतं रावणं दृष्ट्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ३.२९१.३१ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சாரணர்களும், சிரமமின்றிச் செயல்புரியும் ராமனால் ராவணன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டனர்.
3.291.32
तत्यजुस्तं महाभागं पञ्चभूतानि रावणम् ।
भ्रंशितः सर्वलोकेषु स हि ब्रह्मास्त्रतेजसा ॥ ३.२९१.३२ ॥
பிரம்மாஸ்திரத்தின் ஒளியால் எல்லா உலகங்களிலும் வீழ்ந்த அந்த மகாபாக்கியவான் ராவணனை ஐந்து பூதங்களும் கைவிட்டன.
3.291.33
शरीरधातवो ह्यस् मासं रुधिरमेव च ।
नेशुर्ब्रह्मास्त्रनिर्दग्दा न च भस्माप्यदृश्यत ॥ ३.२९१.३३ ॥
உடலின் தாதுக்களான தசை, இரத்தம், ரத்தம் ஆகியவையும் பிரம்மாஸ்திரத்தால் எரிந்து அழிந்தன; சாம்பல்கூடத் தென்படவில்லை.