Mahābhārata · Adhyāya 3.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.30.1
नमो धात्रे विधात्रे च यौ मोहं चक्रतुस्तव ।
पितृपैतामहे राज्ये वोढव्ये तेऽन्यथा मतिः ॥ ३.३०.१ ॥
Verehrung dem Schöpfer und dem Ordner, die dich in Verblendung gestürzt haben. Dein Sinn hat sich anders gewendet, obwohl du das Reich von Vater und Großvater tragen solltest.
3.30.2
कर्मभिश्चिन्तितो लोको गत्यांगत्यां पृथग्विधः ।
तस्मात्कर्माणि नित्यानि लोभान्मोक्षं यियासति । ॥ ३.३०.२ ॥
Die Welt, durch Handlungen gedacht, ist in ihrem Gehen und Kommen mannigfaltig. Darum sind die ständigen Handlungen zu vollziehen; wer aus Gier nach Befreiung strebt.
3.30.3
नेह धर्मानृशंस्याभ्यां न क्षान्त्या नार्जवेन च ।
पुरुषः श्रियमाप्नोति न घृणित्वेन कर्हिचित् ॥ ३.३०.३ ॥
In dieser Welt erlangt der Mensch Wohlstand nur durch Dharma, Mitgefühl, Geduld und Aufrichtigkeit, niemals durch Grausamkeit.
3.30.4
त्वां चेद्व्यसनमभ्यागादिदं भारत दुःसहम् ।
स त्वं नार्हसि नापीमे भ्रातरस्ते महौजसः ॥ ३.३०.४ ॥
Wenn dich dieses unerträgliche Unglück getroffen hat, o Bhārata, so solltest du nicht so handeln, auch nicht deine Brüder von großer Kraft.
3.30.5
न हि तेऽध्यगमञ्जातु तदानीं नाद्य भारत ।
धर्मात्प्रियतरं किंचिदपि चेज्जीवितादपि ॥ ३.३०.५ ॥
O Bhārata, weder damals noch heute hast du je etwas Teureres gefunden als Dharma, nicht einmal als das Leben selbst.
3.30.6
धर्मार्थमेव ते राज्यं धर्मार्थं जीवितं च ते ।
ब्राह्मणा गुरवश्चैव जानन्त्यपि च देवताः ॥ ३.३०.६ ॥
Dein Reich ist um des Dharma willen, und dein Leben ist ebenfalls um des Dharma willen. Brahmanen, Lehrer und sogar die Götter wissen dies.
3.30.7
भीमसेनार्जुनौ चोभौ माद्रेयौ च मया सह ।
त्यजेस्त्वमिति मे बुद्धिर्न तु धर्मं परित्यजेः ॥ ३.३०.७ ॥
Bhīmasena und Arjuna, beide, und die beiden Söhne Mādrīs, und mich mit ihnen: Du solltest sie aufgeben, so denke ich; doch verlass nicht das Dharma.
3.30.8
राजानं धर्मगोप्तारं धर्मो रक्षति रक्षितः ।
इति मे श्रुतमार्याणां त्वां तु मन्ये न रक्षति ॥ ३.३०.८ ॥
Ich habe von den Edlen gehört: Das Dharma schützt den König, der das Dharma schützt, wenn er selbst beschützt wird; ich aber glaube, es schützt dich nicht.
3.30.9
त्यक्त्वाऽन्यान्हि नरव्याघ्र नित्यदा धर्म एव ते ।
बुद्धिः सततमन्वेति छायेवं पुरुषं निजा ॥ ३.३०.९ ॥
O Tiger unter den Männern, selbst wenn du die anderen aufgibst, ist dein Dharma stets dein Sinn; wie der Schatten dem Menschen folgt, so folgt er dir beständig.
3.30.10
नावमंस्था हि सदृशान्नावराञ्श्रेयसः कुतः ।
अवाप्य पृथिवीं कृत्स्नां न ते शृङ्गमवर्धत ॥ ३.३०.१० ॥
Verachte weder Gleiche noch Geringere, wie viel weniger Höhere? Obwohl du die ganze Erde gewonnen hast, ist dein Gipfel nicht gewachsen.
3.30.11
स्वाहाकारैः स्वधाभिश्च पूजाभिरपि च द्विजान् ।
देवताश्च पितॄंश्चैव सततं पार्थ सेवसे ॥ ३.३०.११ ॥
O Sohn der Pṛthā, mit Opfergaben an die Götter, Gaben an die Ahnen und mit Verehrung dienst du ständig den Zweimalgeborenen, den Göttern und den Ahnen.
3.30.12
ब्राह्मणाः सर्वकामैस्ते सततं पार्थ तर्पिताः ।
यतयो मोक्षिणश्चैव गृहस्ताश्चैव भारत ॥ ३.३०.१२ ॥
O Sohn der Pṛthā, die Brahmanen wurden von dir stets in allen Wünschen befriedigt; und die Asketen, die Suchenden nach Befreiung, und auch die Hausbewohner, o Nachfahre Bharatas.
3.30.13
भुञ्जते रुक्मपात्रीभिर्यत्राहं परिचारिका ।
आरण्यकेभ्यो वन्यानि भोजनानि प्रयच्छसि।
नादेयं ब्राह्मणेभ्यस्ते गृहे किंचन विद्यते ॥ ३.३०.१३ ॥
Dort, wo ich als Dienerin lebte, aßen die Menschen aus goldenen Gefäßen; du aber gibst den Waldbewohnern Waldspeisen, und in deinem Haus ist nichts mehr da, was man den Brahmanen geben könnte.
3.30.14
यदिदं वैश्वदेवान्ते सायं प्रातः प्रदीयते ।
तद्दत्त्वाऽतिथिभृत्येभ्योराजञ्शिष्टेनजीवसि ॥ ३.३०.१४ ॥
Was morgens und abends am Ende des Vaiśvadeva-Opfers dargebracht wird, das gibst du Gästen und Dienern, o König, und du lebst von dem, was übrig bleibt.
3.30.15
इष्टयः पशुबन्धाश्च काम्यनैमित्तिकाश्च ये ।
वर्तन्ते पाकयज्ञाश्च सदा यज्ञाश्च तेऽनघ ॥ ३.३०.१५ ॥
O Makelloser, deine Iṣṭi-Opfer und Tieropfer, deine wunschbedingten und gelegentlichen Riten, die häuslichen Kochopfer und deine übrigen Opfer finden stets statt.
3.30.16
अस्मिन्नपि महारण्ये विजने दस्युसेविते ।
राष्ट्रादपेत्य वसतो धर्मस्ते नावसीदति ॥ ३.३०.१६ ॥
Auch in diesem großen, einsamen Wald, den Räuber durchstreifen, wo du fern des Reiches wohnst, wankt dein Dharma nicht.
3.30.17
अश्वमेधो राजसूयः पौण्डरीकोऽथ गोसवः ।
इष्टास्त्वया महायज्ञाबहवोऽन्ये सदक्षिणाः ॥ ३.३०.१७ ॥
Das Pferdeopfer, die königliche Weihe, das Puṇḍarīka und das Gosava sowie viele andere große Opfer mit ihren Gaben wurden von dir vollzogen.
3.30.18
राजन्परीतया बुद्ध्या विषमेऽक्षपराजये ।
पार्थ मित्राणि चास्मांश्च वसूनि च पराजितः ॥ ३.३०.१८ ॥
O König, o Sohn der Pṛthā, dein Verstand war verwirrt bei der Niederlage im Würfelspiel mit ungleichen Bedingungen, und so verlorst du deine Freunde, uns und deinen Reichtum.
3.30.19
ऋजोर्मृदोर्बदान्यस्य धीमतः सत्यवादिनः ।
कथमक्षव्यसनजा बुद्धिरापतिता तव ॥ ३.३०.१९ ॥
Wie ist dir, dem Aufrechten, Sanften, Freigebigen, Weisen und Wahrhaftigen, diese aus der Würfelsucht geborene Gesinnung zugestoßen?
3.30.20
अतीव मोह आयाति मनश् परिदूयते ।
निशाम्य व्यसनं पार्थ तवेदमतिदुःसहम् ॥ ३.३०.२० ॥
O Sohn der Pṛthā, beim Anblick dieses deines so unerträglichen Unglücks befällt mich große Verwirrung, und mein Geist ist tief gequält.
3.30.21
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ईश्वरस्य वशे लोकस्तिष्ठते नात्मनो यथा ॥ ३.३०.२१ ॥
Dazu erzählt man auch diese alte Geschichte: Die Welt steht unter der Macht des Herrn, nicht unter ihrer eigenen.
3.30.22
धातैव खलु भूतानां सुखदुःखे प्रियाप्रिये ।
ददाति सर्वमीशानः पुरस्ताच्छुक्रमुच्चरन् ॥ ३.३०.२२ ॥
Der Schöpfer selbst verleiht den Wesen gewiss Freude und Leid, das Liebe und das Unliebe; der Herr gibt alles, indem er das Kommende vorab verkündet.
3.30.23
यथा दारुमयीं योषां नरो धीरः समाहितः ।
इङ्ग्यत्यङ्गमङ्गानि तथा राजन्निमाः प्रजाः ॥ ३.३०.२३ ॥
So wie ein fester und aufmerksamer Mann die Glieder einer hölzernen Puppe bewegt, so, o König, werden diese Geschöpfe bewegt.
3.30.24
आकाश इव भूतानि व्याप्य सर्वाणि भारत ।
ईश्वरो विदधातीह कल्याणं यच्च पापकम् ॥ ३.३०.२४ ॥
O Nachkomme Bharatas, wie der Raum alle Wesen durchdringt, so bestimmt der Herr hier, was gut und was böse ist.
3.30.25
शकुनिस्तन्तुबद्धो वा नीयतेऽयमनीश्वरः ।
ईश्वरस्य वशे तिष्ठन्नान्येषामात्मनः प्रभुः ॥ ३.३०.२५ ॥
Wie ein an einem Faden gebundener Vogel oder ein machtloses Wesen fortgeführt wird, so wird dieser Ohnmächtige geführt; im Bann des Herrn stehend, ist er weder Herr seiner selbst noch anderer.
3.30.26
मणिः सूत्र इव प्रोतो नस्योत इव गोवृषः ।
धातुरादेशमन्वेति तन्मयो हि तदर्पणः ॥ ३.३०.२६ ॥
Wie ein auf einen Faden gereihtes Juwel oder ein Stier, der am Nasenring geführt wird, folgt er dem Gebot des Schöpfers; ganz in ihn versunken, ist er ihm hingegeben.
3.30.27
नात्माथीनो मनुष्योऽयं कालं भजतिं कंचन ।
स्रोतसो मध्यमापन्नः कूलवृक्ष इव च्युतः ॥ ३.३०.२७ ॥
Dieser Mensch steht nicht in eigener Macht; er vermag keine Zeit zu genießen. Mitten im Strom gefangen, wird er wie ein vom Ufer entwurzelter Baum fortgerissen.
3.30.28
अज्ञो जन्तुरनीशोऽयमात्मनः सुखदुःखयोः ।
ईश्वरप्रेरितो गच्छेत्स्वर्गं नरकमेव च ॥ ३.३०.२८ ॥
Dieses unwissende Wesen hat keine Macht über sein eigenes Glück und Leid; vom Herrn angetrieben, geht es zum Himmel oder zur Hölle.
3.30.29
यथा वायोस्तृणाग्राणि वशं यान्ति बलीयसः ।
धातुरेवं वशं यान्ति सर्वभूतानि भारत ॥ ३.३०.२९ ॥
Wie die Halmspitzen des Grases der Gewalt eines starken Windes weichen, so, o Bhārata, weichen alle Wesen der Macht des Schöpfers.
3.30.30
आर्ये कर्मणि युञ्जानः पापे वा पुनरीश्वः ।
व्याप्य भूतानि चरते न चायमिति लक्ष्यते ॥ ३.३०.३० ॥
Jener Herr, der den einen zu edlen oder zu sündhaften Taten antreibt, durchdringt alle Wesen und wandelt unter ihnen, doch er wird nicht als „dieser“ wahrgenommen.
3.30.31
हेतुमात्रमिदं धातुः शरीरं क्षेत्रसंज्ञितम् ।
येन कारयते कर्म शुभाशुभफलं विभुः ॥ ३.३०.३१ ॥
Dieser Leib, der Feld genannt wird, ist nur ein Werkzeug des Schöpfers, durch das der Allmächtige Handlungen mit guten und bösen Früchten vollziehen lässt.
3.30.32
पश्य मायाप्रभावोऽयमीश्वरेण यथा कृतः ।
यो हन्ति भूतैर्भूतानि मोहयित्वाऽऽत्ममायया ॥ ३.३०.३२ ॥
Sieh, wie der Herr diese Macht seiner Täuschung gewirkt hat: Nachdem er die Wesen durch seine eigene Täuschung verwirrt hat, tötet er die Wesen durch die Wesen.
3.30.33
अन्यथा परिदृष्टानि मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ।
अन्यथा परिवर्तन्ते वेगा इव नभस्वतः ॥ ३.३०.३३ ॥
Dinge, die von den Weisen, die die Wahrheit erkennen, gesehen werden, erscheinen anders; sie wandeln sich anders, wie die Strömungen des Windes.
3.30.34
अन्यथैव हि वर्तन्ते पुरुषास्तानि तानि च ।
अन्यथैव प्रभुस्तानि करोति विकरोति च ॥ ३.३०.३४ ॥
Auch die Menschen verhalten sich anders gegenüber verschiedenen Dingen, und der Herr macht diese Dinge anders und verändert sie.
3.30.35
यथा काष्ठेन वा काष्ठमश्मानं चाश्मना पुनः ।
अयसा चाप्ययश्छिन्द्यान्निर्विचेष्टमचेतनम् ॥ ३.३०.३५ ॥
Wie Holz Holz schneiden könnte oder Stein Stein, und wiederum Eisen Eisen, ein regloses und bewusstloses Ding.
3.30.36
एवं स भगवान्देवः स्वयंभूः प्रपितामहः ।
निहन्ति भूतैर्भूतानि छद्म कृत्वा युधिष्ठिर ॥ ३.३०.३६ ॥
So schlägt jener selige Gott, der selbstentstandene Urgroßvater, o Yudhiṣṭhira, nachdem er eine List angewandt hat, die Wesen durch die Wesen.
3.30.37
संप्रयोज्य वियोज्यायं कामकारकरः प्रभुः ।
क्रीडते भगवान्भूतैर्बालः क्रीडनकैरिव ॥ ३.३०.३७ ॥
Nachdem er die Wesen verbunden und getrennt hat, spielt dieser Herr, der nach Belieben handelt, mit den Geschöpfen wie ein Kind mit Spielzeug.
3.30.38
न मातृपितृवद्राजन्धाता भूतेषु वर्तते ।
रोषादिव प्रवृत्तो।़यं यथाऽयमितरो जनः ॥ ३.३०.३८ ॥
O König, der Schöpfer verhält sich gegenüber den Wesen nicht wie eine Mutter oder ein Vater; er handelt, als werde er vom Zorn getrieben, wie jeder andere gewöhnliche Mensch.
3.30.39
आर्याञ्शीलवो दृष्ट्वा हीमतो वृत्तिकर्शितान् ।
अनार्यान्सुखिनश्चैव विह्वलानिव चिन्तये ॥ ३.३०.३९ ॥
Wenn ich die edlen, tugendhaften, bescheidenen Menschen sehe, durch ihren Lebensunterhalt geschwächt, und die Unedlen glücklich, grüble ich, als sei ich verstört.
3.30.40
तवेमामापदं दृष्ट्वा समृद्धिं च सुयोधने ।
धातारं गर्हये पार्थ विषमं योऽनुपश्यति ॥ ३.३०.४० ॥
O Pārtha, wenn ich dein Unglück und den Wohlstand Suyodhanas sehe, tadle ich den Schöpfer, der parteiisch hinschaut.
3.30.41
आर्यशास्त्रातिगे क्रूरे लुब्धे धर्मापचायिनि ।
धार्तराष्ट्रे श्रियं दत्त्वा धाता किं फलमश्नुते ॥ ३.३०.४१ ॥
Welche Frucht erntet der Schöpfer, wenn er dem Sohn Dhṛtarāṣṭras Wohlstand schenkt, der die edlen Schriften übertritt, grausam und gierig ist und das Dharma verletzt?
3.30.42
कर्मचेत्कृतमन्वेति कर्तारं नान्यमृच्छति ।
कर्मणा तेन पापेन लिप्यते नूनमीश्वरः ॥ ३.३०.४२ ॥
Wenn die vollbrachte Tat nur dem Täter folgt und keinen anderen erreicht, dann wird der Herr gewiss durch diese böse Tat befleckt.
3.30.43
अथ कर्मकृतं पापं न चेत्कर्तारमृच्छति ।
कारणं बलमेवेह जनाञ्शोचामि दुर्बलान् ॥ ३.३०.४३ ॥
Wenn die begangene Sünde den Täter nicht erreicht, dann ist in dieser Welt allein die Stärke die Ursache; ich trauere um die Schwachen.