மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.304
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.304.1
किं तद्गुह्यं न चाख्यातं कर्णायेहोष्णरश्मिना ।
कीदृशेकुण्डले ते च कवचं रचैव कीदृशम् ॥ ३.३०४.१ ॥
வெப்பக் கதிரவன் கர்ணனுக்கு இங்கே சொல்லாத அந்த இரகசியம் என்ன? அவனுடைய குண்டலங்கள் எத்தகையவை, கவசமும் எத்தகையது?
3.304.2
कुतश्च कवचं तस्यं कुण्डलेचैव सत्तम ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे ब्रूहि तपोधन ॥ ३.३०४.२ ॥
நல்லோரில் சிறந்தவனே, அவனுடைய கவசமும் குண்டலங்களும் எங்கிருந்து வந்தன? இதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; தவத்தின் செல்வமே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
3.304.3
अहं राजन्ब्रवीम्येतत्तस्य गुह्यं विभावसोः ।
यादृशे कुण्डले ते च कवचं वैव यादृशम् ॥ ३.३०४.३ ॥
அரசே, விபாவசுவின் (சூரியனின்) அந்த இரகசியத்தை நான் சொல்கிறேன்—அவனுடைய குண்டலங்கள் எத்தகையவையோ, கவசம் எத்தகையதோ அதை.
3.304.4
कुन्तिभोजं पुरा राजन्ब्राह्मणः पर्युपस्थितः ।
तिग्मतेजा महान्प्रांशुः श्मश्रुदण्डजटाधरः ॥ ३.३०४.४ ॥
அரசே, முன்பொரு காலத்தில் குந்திபோஜனிடம் ஒரு பிராமணன் வந்தான்—கூர்மையான தேஜஸ் கொண்டவன், பெரியவன், உயர்ந்தவன், தாடி, தண்டம், சடை தாங்கியவன்.
3.304.5
दर्सनीयोऽनवद्याङ्गस्तेजसा प्रज्वलन्निव ।
मधुपिङ्गो मधुरवाक्तपःस्वाध्यायभूषणः ॥ ३.३०४.५ ॥
காண இனியவன், குறையற்ற உறுப்புகள் கொண்டவன், தேஜஸால் பிரகாசிப்பவன் போல் ஒளிர்பவன், தேன் நிறப் பொன்மையன், இனிய பேச்சுடையவன், தவமும் ஸ்வாத்யாயமுமே அணியாகக் கொண்டவன்.
3.304.6
स राजानं कुन्तिभोजमब्रवीत्सुमहातपाः ।
भिक्षामिच्छामि वै भोक्तुं तव गेहे विमत्सर ॥ ३.३०४.६ ॥
அந்த மிகுந்த தவசி அரசன் குந்திபோஜனிடம் சொன்னான்—“பொறாமையற்றவனே, உன் வீட்டில் பிச்சை உண்ண விரும்புகிறேன்.”
3.304.7
न मे व्यलीकं कर्तव्यं त्वया वा तव चानुगैः ।
एवं वत्स्यामि ते गेहे यदि ते रोचतेऽनघ ॥ ३.३०४.७ ॥
நீ விரும்பினால், உன்னாலோ உன் பணியாளர்களாலோ எனக்கு எவ்வித அவமதிப்பும் நிகழக்கூடாது; இவ்வாறு நான் உன் இல்லத்தில் தங்குவேன், ஓ பாவமற்றவனே.
3.304.8
यथाकामं च गच्छेयमागच्छेयं तथैव च ।
शय्यासने च मे राजन्नापराध्येत कश्चन ॥ ३.३०४.८ ॥
நான் விரும்பியபடி செல்லவும் வரவும் வேண்டும்; ஓ அரசே, என் படுக்கை, இருக்கை பற்றி யாரும் குற்றம் காணக்கூடாது.
3.304.9
तमब्रवीत्कुन्तिभोजः प्रीतियुक्तमिदं वचः ।
एवमस्तु परंचेति पुनश्चैवमथाब्रवीत् ॥ ३.३०४.९ ॥
குந்திபோஜன் அன்புடன் அவரிடம் இவ்வாறு சொன்னான்: 'அப்படியே ஆகட்டும், மிகவும் நல்லது.' பிறகு மீண்டும் இவ்வாறு கூறினான்.
3.304.10
मम कन्या महाप्राज्ञ पृथा नाम यशस्विनी ।
शीलवृत्तान्विता साध्वी नियताऽनवमानिनी ॥ ३.३०४.१० ॥
ஓ மகா அறிவாளியே, என் மகள் பிருதா என்னும் புகழ்மிக்கவள்; அவள் நல்ல நடத்தையும் ஒழுக்கமும் உடையவள், பதிவிரதை, கட்டுப்பாடுடையவள், யாரையும் அவமதிக்காதவள்.
3.304.11
उपस्थास्यति सा त्वां वै पूजयाऽनवमत्य च ।
तस्याश्च शीलवृत्तेन तुष्टिं समुपयास्यसि ॥ ३.३०४.११ ॥
அவள் உன்னை மரியாதையுடனும், அவமதிப்பின்றியும் பணிவிடை செய்வாள்; அவளுடைய நல்ல நடத்தையால் நீ திருப்தி அடைவாய்.
3.304.12
एवमुक्त्वा तु तं विप्रमभिपूज्य यथाविधि ।
उवाच कन्यामभ्येत्य पृथां पृथुललोचनाम् ॥ ३.३०४.१२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, அந்த அந்தணனை முறைப்படி வணங்கி, அவர் பெரிய கண்களையுடைய பிருதா என்ற மகளிடம் அணுகிச் சொன்னார்.
3.304.13
अयं वत्से महाभागो ब्राह्मणो वस्तुमिच्छति ।
मम गेहे मया चास्य तथेत्येवं प्रतिश्रुतम् ॥ ३.३०४.१३ ॥
மகளே, இந்த மகாபாக்கியவான் பிராமணர் என் வீட்டில் தங்க விரும்புகிறார். நான் அவருக்கு அவ்வாறே வாக்களித்தேன்.
3.304.14
त्वयि वत्से परायत्तं ब्राह्मणस्याभिराधनम् ।
तन्मे वाक्यममिथ्या त्वं कर्तुमर्हसि कर्हिचित् ॥ ३.३०४.१४ ॥
மகளே, பிராமணரை மகிழ்விப்பது உன் கையில் இருக்கிறது. ஆகையால் என் சொல்லை ஒருபோதும் பொய்யாக்காமல் நீ செய்ய வேண்டும்.
3.304.15
अयं तपस्वी भगवान्स्वाध्यायनियतो द्विजः ।
यद्यद्ब्रूयान्महातेजास्तत्तद्देयमात्सरात् ॥ ३.३०४.१५ ॥
இந்த தவசியான, பகவானான, வேத படிப்பில் நிலைத்த த்விஜர், மகா தேஜஸ்வி. அவர் எதைச் சொன்னாலும், பொறாமை இன்றி அதைக் கொடுக்க வேண்டும்.
3.304.16
ब्राह्मणा हि परं तेजो ब्राह्मणा हि परं तपः ।
ब्राह्मणानां नमस्कारैः सूर्यो दिवि विराजते ॥ ३.३०४.१६ ॥
பிராமணர்களே மிகச் சிறந்த தேஜஸ்; பிராமணர்களே மிகச் சிறந்த தவம். பிராமணர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்துவதால் சூரியன் வானில் ஒளிர்கிறான்.
3.304.17
अमानयन्हि दाण्डक्यो वातापिश्च महासुरः ।
निहतो ब्रह्मदण्डेन तालजङ्घस्तथैव च।
वैन्ध्याद्रिश्च समुद्रश्च नद्दुषश्च विहिंसितः ॥ ३.३०४.१७ ॥
தண்டாக்யனும் மகாசுரன் வாதாபியும் பிராமணர்களை அவமதித்தனர்; ஆகையால் அவர்கள் பிரம்மதண்டத்தால் கொல்லப்பட்டனர். தாலஜங்கனும் அவ்வாறே கொல்லப்பட்டான். விந்திய மலையும், சமுத்திரமும், நத்துஷனும் துன்புறுத்தப்பட்டனர்.
3.304.18
सोयं वत्से महाभार आहितस्त्वयि सांप्रतम् ।
त्वं सदा नियता कुर्या ब्राह्मणस्याभिराधनम् ॥ ३.३०४.१८ ॥
மகளே, இந்த மாபெரும் சுமை இப்போது உன் மீது வைக்கப்பட்டுள்ளது. நீ எப்போதும் கட்டுப்பாட்டுடன் பிராமணரை மகிழ்விக்கும் பணியைச் செய்ய வேண்டும்.
3.304.19
जानामि प्रणिधानं ते बाल्यात्प्रभृति नन्दिनि ।
ब्राह्मणेष्विह सर्वेषु गुरुबन्धुषु चैव ह ॥ ३.३०४.१९ ॥
நந்தினியே, சிறுவயது முதலே இங்குள்ள எல்லா பிராமணர்கள், குருக்கள், உறவினர்கள் மீதும் உனக்குள்ள பக்தியை நான் அறிவேன்.
3.304.20
तथा प्रेष्येषु सर्वेषु मित्रसंबन्धिमातृषु ।
मयि चैव यथावत्त्वंसर्वमावृत्य वर्तसे ॥ ३.३०४.२० ॥
அதுபோலவே, எல்லா ஊழியர்கள், நண்பர்கள், உறவினர்கள், தாய்மார்கள் மற்றும் என்னிடமும், தன்னலம் கருதாமல் சரியான முறையில் நடந்து கொள்கிறாய்.
3.304.21
न ह्यतुष्टो जनोऽस्तीह पुरे चान्तःपुरे च ते ।
सम्यग्वृत्त्याऽनवद्याङ्गि तव भृत्यजनेष्वपि ॥ ३.३०४.२१ ॥
குறையற்ற அங்கங்களையுடையவளே, இந்நகரிலும் அந்தப்புரத்திலும், உன் ஊழியர்களிடையேயும் கூட, உன் நல்ல நடத்தையால் அதிருப்தியடைந்த ஒருவரும் இல்லை.
3.304.22
संदेष्टव्यां तु मन्ये त्वां द्विजातिं कोपनं प्रति ।
पृथे बालेति कृत्वा वै सुता चासिममेति च ॥ ३.३०४.२२ ॥
ஆனால் பிருதையே, கோபமுள்ள பிராமணரிடம் உனக்கு சில அறிவுரைகள் கூற வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன்; நீ சிறுமி, என் மகளும் ஆவாய்.
3.304.23
वृष्णीनां च कुले जाता शूरस् दयिता सुता ।
दत्ता प्रीतिमता मह्यं पित्रा बाला पुरास्वयम् ॥ ३.३०४.२३ ॥
விருஷ்ணி குலத்தில் பிறந்த, சூரனின் அன்பு மகள்; முன்பு பாலகியாக இருந்தபோதே அன்பான தந்தையால் தானே எனக்கு அளிக்கப்பட்டவள்.
3.304.24
वसुदेवस् भगिनी सुतानां प्रवरा मम ।
अग्र्यमग्रे प्रतिज्ञाय तेनासि दुहिता मम ॥ ३.३०४.२४ ॥
வசுதேவனின் சகோதரி, என் மகள்களில் சிறந்தவள்; முன்பே சிறந்ததை உறுதியளித்து அவரால் நீ என் மகளாக ஆக்கப்பட்டாய்.
3.304.25
तादृशे हि कुले जाता कुले मम विवर्धिता ।
सुखात्सुखमनुप्राप्ता ह्रदाद्ध्रदमिवापगा ॥ ३.३०४.२५ ॥
நீ அத்தகைய குலத்தில் பிறந்தவள்; என் குலத்தில் வளர்ந்தவள். ஓர் ஏரியிலிருந்து மற்றோர் ஏரியை அடையும் நதியைப் போல, இன்பத்திலிருந்து இன்பத்தை அடைந்தவள்.
3.304.26
दौष्कुलेया विशेषेण कथंचित्प्रग्रहं गताः ।
बालभावाद्विकुर्वन्ति प्रायशः प्रमदाः शुभे ॥ ३.३०४.२६ ॥
தீய குலத்துப் பெண்கள் சிறப்பாக எப்படியோ அடக்கத்தை அடைவர்; ஓ சுபையே, பெண்கள் பெரும்பாலும் சிறுமைத்தனத்தால் வழி தவறுகின்றனர்.
3.304.27
पृथे राजकुले जन्म रूपं चापि तवाद्भुतम् ।
तेन तेनासि संपन्ना समुपेता च भामिनि ॥ ३.३०४.२७ ॥
ஓ பிருதா, அரச குலத்தில் உன் பிறப்பு; உன் அழகும் அற்புதமானது. ஓ பாமினி, அதனாலேயே நீ நிறைவும் சிறப்பும் பெற்றவள்.
3.304.28
सा त्वं दर्पं परित्यज्य दम्भं मानं च भामिनि ।
आराध्यवरदं विप्रं श्रेयसा योक्ष्यसे पृथे ॥ ३.३०४.२८ ॥
நீ கர்வத்தையும் பொய்ம்மையையும் பெருமிதத்தையும் விட்டுவிட்டு, ஓ பாமினி, வரம் அளிக்கும் அந்தணனை வழிபடு; ஓ பிருதா, நன்மையோடு இணைவாய்.
3.304.29
एवं प्राप्स्यसि कल्याणि कल्याणमनघे ध्रुवम् ।
कोपिते च द्विजश्रेष्ठे कुत्स्नं दह्येत मे कुलम् ॥ ३.३०४.२९ ॥
இவ்வாறு, ஓ கல்யாணியே, ஓ குற்றமற்றவளே, நீ நிச்சயம் நன்மை அடைவாய்; ஆனால் சிறந்த இருபிறப்பாளர் சினந்தால், என் முழு குலமும் எரிந்துபோகும்.