Mahābhārata · Adhyāya 3.304
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.304.1
किं तद्गुह्यं न चाख्यातं कर्णायेहोष्णरश्मिना ।
कीदृशेकुण्डले ते च कवचं रचैव कीदृशम् ॥ ३.३०४.१ ॥
Qual era aquele segredo que o de raios ardentes não revelou aqui a Karṇa? Como eram seus brincos e como era sua armadura?
3.304.2
कुतश्च कवचं तस्यं कुण्डलेचैव सत्तम ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे ब्रूहि तपोधन ॥ ३.३०४.२ ॥
De onde vinham sua armadura e seus brincos? Ó melhor dos bons, desejo ouvi-lo; ó tesouro de austeridade, conta-me.
3.304.3
अहं राजन्ब्रवीम्येतत्तस्य गुह्यं विभावसोः ।
यादृशे कुण्डले ते च कवचं वैव यादृशम् ॥ ३.३०४.३ ॥
Ó rei, conto-te este segredo de Vibhāvasu — como eram os brincos e como era a armadura.
3.304.4
कुन्तिभोजं पुरा राजन्ब्राह्मणः पर्युपस्थितः ।
तिग्मतेजा महान्प्रांशुः श्मश्रुदण्डजटाधरः ॥ ३.३०४.४ ॥
Ó rei, outrora um brâmane aproximou-se de Kuntibhoja — de brilho penetrante, grande, alto, portando barba, bastão e cabelos emaranhados.
3.304.5
दर्सनीयोऽनवद्याङ्गस्तेजसा प्रज्वलन्निव ।
मधुपिङ्गो मधुरवाक्तपःस्वाध्यायभूषणः ॥ ३.३०४.५ ॥
Agradável de se ver, de membros irrepreensíveis, ardendo como que com brilho, cor de mel dourado, de fala doce, adornado com austeridade e estudo.
3.304.6
स राजानं कुन्तिभोजमब्रवीत्सुमहातपाः ।
भिक्षामिच्छामि वै भोक्तुं तव गेहे विमत्सर ॥ ३.३०४.६ ॥
Aquele de grande austeridade disse ao rei Kuntibhoja: «Ó isento de inveja, desejo receber esmola em tua casa.»
3.304.7
न मे व्यलीकं कर्तव्यं त्वया वा तव चानुगैः ।
एवं वत्स्यामि ते गेहे यदि ते रोचतेऽनघ ॥ ३.३०४.७ ॥
Que nem tu nem os teus seguidores me façam qualquer ofensa; assim habitarei a tua casa, ó sem mácula, se te agradar.
3.304.8
यथाकामं च गच्छेयमागच्छेयं तथैव च ।
शय्यासने च मे राजन्नापराध्येत कश्चन ॥ ३.३०४.८ ॥
Que eu possa ir e vir conforme desejar; e, ó rei, que ninguém me ofenda quanto ao meu leito e ao meu assento.
3.304.9
तमब्रवीत्कुन्तिभोजः प्रीतियुक्तमिदं वचः ।
एवमस्तु परंचेति पुनश्चैवमथाब्रवीत् ॥ ३.३०४.९ ॥
Kuntibhoja, cheio de afeto, disse-lhe estas palavras: «Assim seja, muito bem.» E então falou novamente desta maneira.
3.304.10
मम कन्या महाप्राज्ञ पृथा नाम यशस्विनी ।
शीलवृत्तान्विता साध्वी नियताऽनवमानिनी ॥ ३.३०४.१० ॥
Ó grande sábio, minha filha chamada Pṛthā é famosa; é dotada de boa conduta e caráter, virtuosa, senhora de si e jamais desdenhosa.
3.304.11
उपस्थास्यति सा त्वां वै पूजयाऽनवमत्य च ।
तस्याश्च शीलवृत्तेन तुष्टिं समुपयास्यसि ॥ ३.३०४.११ ॥
Ela te servirá com honra e sem desdém, e pela sua boa conduta e caráter ficarás satisfeito.
3.304.12
एवमुक्त्वा तु तं विप्रमभिपूज्य यथाविधि ।
उवाच कन्यामभ्येत्य पृथां पृथुललोचनाम् ॥ ३.३०४.१२ ॥
Tendo dito isto e honrado aquele brâmane segundo a regra, aproximou-se da donzela Pṛthā, de olhos amplos, e falou-lhe.
3.304.13
अयं वत्से महाभागो ब्राह्मणो वस्तुमिच्छति ।
मम गेहे मया चास्य तथेत्येवं प्रतिश्रुतम् ॥ ३.३०४.१३ ॥
Filha, este brâmane de grande fortuna deseja morar em minha casa, e eu lhe prometi que assim seria.
3.304.14
त्वयि वत्से परायत्तं ब्राह्मणस्याभिराधनम् ।
तन्मे वाक्यममिथ्या त्वं कर्तुमर्हसि कर्हिचित् ॥ ३.३०४.१४ ॥
Filha, agradar o brâmane depende de ti. Portanto, nunca deves tornar minha palavra falsa.
3.304.15
अयं तपस्वी भगवान्स्वाध्यायनियतो द्विजः ।
यद्यद्ब्रूयान्महातेजास्तत्तद्देयमात्सरात् ॥ ३.३०४.१५ ॥
Este asceta, venerável brâmane nascido duas vezes, devotado ao estudo védico e de grande esplendor, deve receber o que pedir, sem mesquinharia.
3.304.16
ब्राह्मणा हि परं तेजो ब्राह्मणा हि परं तपः ।
ब्राह्मणानां नमस्कारैः सूर्यो दिवि विराजते ॥ ३.३०४.१६ ॥
Os brâmanes são o esplendor supremo, os brâmanes são a austeridade suprema; pelas saudações aos brâmanes, o sol brilha no céu.
3.304.17
अमानयन्हि दाण्डक्यो वातापिश्च महासुरः ।
निहतो ब्रह्मदण्डेन तालजङ्घस्तथैव च।
वैन्ध्याद्रिश्च समुद्रश्च नद्दुषश्च विहिंसितः ॥ ३.३०४.१७ ॥
Pois Dāṇḍākya e o grande asura Vātāpi desrespeitaram os brâmanes, e assim foram abatidos pelo bastão brâmane; Tālajaṅgha igualmente foi abatido; a montanha Vindhya, o oceano e Naddusha foram prejudicados.
3.304.18
सोयं वत्से महाभार आहितस्त्वयि सांप्रतम् ।
त्वं सदा नियता कुर्या ब्राह्मणस्याभिराधनम् ॥ ३.३०४.१८ ॥
Filha, este grande encargo agora recai sobre ti. Deves sempre, com contenção, servir o brâmane e agradá-lo.
3.304.19
जानामि प्रणिधानं ते बाल्यात्प्रभृति नन्दिनि ।
ब्राह्मणेष्विह सर्वेषु गुरुबन्धुषु चैव ह ॥ ३.३०४.१९ ॥
Ó Nandinī, conheço a tua devoção a todos os brâmanes daqui, e aos mestres e parentes, desde a infância.
3.304.20
तथा प्रेष्येषु सर्वेषु मित्रसंबन्धिमातृषु ।
मयि चैव यथावत्त्वंसर्वमावृत्य वर्तसे ॥ ३.३०४.२० ॥
Igualmente, para com todos os servos, amigos, parentes e mães, e também comigo, tu te comportas como convém, deixando tudo o mais de lado.
3.304.21
न ह्यतुष्टो जनोऽस्तीह पुरे चान्तःपुरे च ते ।
सम्यग्वृत्त्याऽनवद्याङ्गि तव भृत्यजनेष्वपि ॥ ३.३०४.२१ ॥
Ó tu de membros irrepreensíveis, não há ninguém insatisfeito contigo, nesta cidade ou no palácio interior, nem mesmo entre os teus servos, graças à tua conduta correta.
3.304.22
संदेष्टव्यां तु मन्ये त्वां द्विजातिं कोपनं प्रति ।
पृथे बालेति कृत्वा वै सुता चासिममेति च ॥ ३.३०४.२२ ॥
Mas penso que deves ser instruída, ó Pṛthā, acerca do brâmane de temperamento irascível; és uma criança e também és a minha filha.
3.304.23
वृष्णीनां च कुले जाता शूरस् दयिता सुता ।
दत्ता प्रीतिमता मह्यं पित्रा बाला पुरास्वयम् ॥ ३.३०४.२३ ॥
Nascida na família dos Vṛṣṇis, a filha amada de Śūra, que outrora, ainda criança, me foi dada pelo próprio pai afetuoso.
3.304.24
वसुदेवस् भगिनी सुतानां प्रवरा मम ।
अग्र्यमग्रे प्रतिज्ञाय तेनासि दुहिता मम ॥ ३.३०४.२४ ॥
Irmã de Vasudeva, a melhor das minhas filhas: tendo primeiro prometido o melhor, ele fez de ti minha filha.
3.304.25
तादृशे हि कुले जाता कुले मम विवर्धिता ।
सुखात्सुखमनुप्राप्ता ह्रदाद्ध्रदमिवापगा ॥ ३.३०४.२५ ॥
Nasceste em uma família assim e cresceste na minha, como um rio que passa de um lago a outro, alcançando felicidade após felicidade.
3.304.26
दौष्कुलेया विशेषेण कथंचित्प्रग्रहं गताः ।
बालभावाद्विकुर्वन्ति प्रायशः प्रमदाः शुभे ॥ ३.३०४.२६ ॥
As mulheres de família inferior, sobretudo, de alguma forma chegam à contenção; ó auspiciosa, as mulheres geralmente se desviam por infantilidade.
3.304.27
पृथे राजकुले जन्म रूपं चापि तवाद्भुतम् ।
तेन तेनासि संपन्ना समुपेता च भामिनि ॥ ३.३०४.२७ ॥
Ó Pṛthā, teu nascimento foi numa família real, e a tua beleza também é maravilhosa; ó mulher ardente, por isso mesmo és dotada e completa.
3.304.28
सा त्वं दर्पं परित्यज्य दम्भं मानं च भामिनि ।
आराध्यवरदं विप्रं श्रेयसा योक्ष्यसे पृथे ॥ ३.३०४.२८ ॥
Abandonando o orgulho, a dissimulação e o amor-próprio, ó mulher ardente, honra o brâmane que concede favores; então, ó Pṛthā, serás unida ao bem.
3.304.29
एवं प्राप्स्यसि कल्याणि कल्याणमनघे ध्रुवम् ।
कोपिते च द्विजश्रेष्ठे कुत्स्नं दह्येत मे कुलम् ॥ ३.३०४.२९ ॥
Assim, ó auspiciosa, ó imaculada, obterás certamente o bem; mas se o melhor dos duas-vezes-nascidos se irasse, toda a minha linhagem seria queimada.