Mahābhārata · Adhyāya 3.309
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.309.1
ततो गर्भः समभवत्पृथायाः पृथिवीपते ।
शुक्ले दशोत्तरे पक्षे तारापतिरिवाम्बरे ॥ ३.३०९.१ ॥
Dann, o Herr der Erde, empfing Pṛthā in der hellen Monatshälfte, am zehnten Tag, wie der Herr der Sterne am Himmel.
3.309.2
सा बान्धवभयाद्बाला गर्भं तं विनिगूहती ।
धारयामास सुश्रोणी न चैनां बुबुधे जनः ॥ ३.३०९.२ ॥
Aus Furcht vor ihren Verwandten trug das junge Mädchen jenen Embryo verborgen, und die Leute erkannten sie, die Schönhüftige, nicht.
3.309.3
न हि तां वेद नार्यन्या काचिद्धात्रेयिकामृते ।
कन्यापुरगतां बालां निपुणां परिरक्षणे ॥ ३.३०९.३ ॥
Tatsächlich kannte sie keine andere Frau außer der geschickten Amme, die mit dem jungen Mädchen in die Gemächer der Jungfrauen gegangen war und im Schutz erfahren war.
3.309.4
ततः कालेन सा गर्भं सुषुवे वरवर्णिनी ।
कन्यैव तस्य देवस्य प्रसादादमरप्रभम् ॥ ३.३०९.४ ॥
Dann gebar sie, zur rechten Zeit, die schön gefärbte Jungfrau jenen Embryo, durch die Gnade jenes Gottes, strahlend wie ein Unsterblicher, noch als Jungfrau.
3.309.5
तथैवाबद्धकवचं कनकोज्ज्वलकुण्डलम् ।
हर्यक्षं वृषभस्कन्धं यथास्य पितरं तथा ॥ ३.३०९.५ ॥
Ebenso, in Panzer gehüllt, mit goldglänzenden Ohrringen, löwenäugig, stierschultrig, so wie sein Vater war.
3.309.6
जातमात्रं च तं गर्भं धात्र्या संमन्त्र्य भामिनी ।
उत्स्रष्टुकामा तं गर्भं कारयामास भारत। ॥ ३.३०९.६ ॥
Und sobald das Kind geboren war, ließ die prächtige Dame, nach Beratung mit der Amme und voll Verlangen, es auszusetzen, dies tun, o Bhārata.
3.309.7
मञ्जूषां शिल्पिभिस्तूर्णं सुनद्धां सुप्रतिष्ठिताम् ।
प्लवैर्बहुविधैर्बद्धां प्लवनार्थं जले नृप।
अजिनैर्मृदुभिश्चैवं संस्तीर्णशयनां तथा ॥ ३.३०९.७ ॥
O König, die Handwerker fertigten rasch die Truhe, gut befestigt und fest gefügt, mit vielerlei Schwimmkörpern verbunden, damit sie auf dem Wasser triebe. Ebenso wurde darin ein Lager aus weichen Fellen ausgebreitet.
3.309.8
मञ्जूषायां समाधाय स्वास्तीर्णायां समन्ततः ।
मधूच्चिष्टस्थितायां तं सुखायां रुदती तथा।
श्लक्ष्णायां सुपिधानायामश्वनद्यामवासृजत् ॥ ३.३०९.८ ॥
Nachdem sie ihn in jene Truhe gelegt hatte, ringsum gut ausgebreitet, mit Wachs bestrichen, bequem, glatt und gut verdeckt, ließ sie ihn weinend in den Fluss Aśvā treiben.
3.309.9
जानती चाप्यकर्तव्यं कन्याया गर्भधारणम् ।
पुत्रस्नेहेन सा राजन्करुणं पर्यदेवयत् ॥ ३.३०९.९ ॥
O König, obwohl sie wusste, dass eine unverheiratete Jungfrau nicht schwanger werden durfte, klagte sie aus Liebe zu ihrem Sohn jämmerlich.
3.309.10
समुत्सृजन्ती मञ्जूपामश्वनद्यां तदा जले ।
उवाच रुदतीकुन्ती यानि वाक्यानि तच्छृणु ॥ ३.३०९.१० ॥
Höre die Worte, die Kuntī weinend sprach, als sie die Truhe in die Wasser des Flusses Aśvā ließ.
3.309.11
स्वस्ति तेऽस्त्वान्तरिक्षेभ्यः पार्थिवेभ्यश्च पुत्रक ।
दिव्येभ्यश्चैव भूतेभ्यस्तथा तोयचराश्च ये ॥ ३.३०९.११ ॥
Heil sei dir, mein Sohn, vom Himmel und von der Erde, von den göttlichen Wesen und ebenso von den Geschöpfen, die sich im Wasser bewegen.
3.309.12
शिवास्ते सन्तु पन्थानो मा च ते परिपन्थिनः ।
आगताश्च तथा पुत्र भवन्त्यद्रोहचेतसः ॥ ३.३०९.१२ ॥
Mögen deine Wege glückverheißend sein und mögen dir keine Hindernisse auf dem Weg entgegentreten. Und wer auch zu dir kommt, mein Sohn, möge von arglosem Sinn sein.
3.309.13
पातु त्वां वरुणो राजा सलिले सलिलेश्वरः ।
अन्तरिक्षेऽन्तरिक्षस्थः पवनः सर्वगस्तथा ॥ ३.३०९.१३ ॥
Möge König Varuṇa, Herr der Gewässer, dich im Wasser beschützen; und ebenso der Wind, der im Himmel wohnt und überall hinzieht, dich im Himmelsraum.
3.309.14
पिता त्वां पातु सर्वत्र तपनस्तपतांवरः ।
येन दत्तोसि मे पुत्र दिव्येन विधिना किल ॥ ३.३०९.१४ ॥
Möge der Vater, die Sonne, der Beste unter den Leuchtenden, dich überall beschützen; er, durch den du mir, mein Sohn, gemäß göttlichem Ritus gegeben wurdest.
3.309.15
आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे च देवताः ।
मरुतश्च सहेन्द्रेण दिशश्च सदिदीश्वराः ॥ ३.३०९.१५ ॥
Mögen die Ādityas, die Vasus, die Rudras, die Sādhyas, die Viśvadevas und die Maruts zusammen mit Indra sowie die stets herrschenden Gebieter der Himmelsrichtungen dich beschützen.
3.309.16
रक्षन्तु त्वां सुराः सर्वे समेषु विषमेषु च ।
वेत्स्यामि त्वांविदेशेपि कवचेनाभिसूचितम् ॥ ३.३०९.१६ ॥
Mögen alle Götter dich schützen, auf ebenem wie auf unebenem Gelände; und selbst in fremdem Land werde ich dich erkennen, gekennzeichnet durch deinen Panzer.
3.309.17
धन्यस्ते पुत्र जनरको देवो भानुर्विभावसुः ।
स्त्वां द्रक्ष्यति दिव्येन चक्षुषा वाहिनीगतम् ॥ ३.३०९.१७ ॥
Gesegnet bist du, mein Sohn. Der Gott Bhānu, der Strahlende, wird dich mit göttlichem Auge sehen, du, der in das Heer gezogen ist.
3.309.18
धन्या सा प्रमदा या त्वां पुत्रत्वे कल्पयिष्यति ।
यस्यास्त्वं तृषितः पुत्र स्तनं पास्यसि देवज ॥ ३.३०९.१८ ॥
Gesegnet ist die Frau, die dich als Sohn annehmen wird; und gesegnet ist sie, aus deren Brust du durstig trinken wirst, o Sohn des Gottes.
3.309.19
कोनु स्वप्नस्तया दृष्टो या त्वामादित्यवर्चसम् ।
दिव्यवर्मसमायुक्तं दिव्यकृण्डलभूषितम् ॥ ३.३०९.१९ ॥
Welchen Traum hatte sie, in dem sie dich sah, strahlend wie die Sonne, mit göttlichem Panzer geschmückt und mit göttlichen Ohrringen verziert?
3.309.20
पद्मायतविशालाक्षं पद्मताम्रदलोज्ज्वलम् ।
सुललाटं सुकेशान्तं पुत्रत्वे कल्पयिष्यति ॥ ३.३०९.२० ॥
Den mit breiten, langen Augen wie Lotusblütenblätter, glänzend wie das rötliche Lotusblütenblatt, mit schöner Stirn und schönen Haarspitzen, wird sie sich als ihren Sohn vorstellen.
3.309.21
धन्या द्रक्ष्यन्ति पुत्र त्वां भूमौ संसर्पमाणकम् ।
अव्यक्तकलवाक्यानि वदन्तं रेणुगुण्ठितम् ॥ ३.३०९.२१ ॥
Glücklich werden jene sein, die dich, mein Sohn, auf dem Boden kriechen sehen, undeutliche süße Worte sprechend, mit Staub bedeckt.
3.309.22
धन्या द्रक्ष्यन्ति पुत्र त्वां पुनर्यौवनगोचरम् ।
हिमवद्वनसंभूतं सिंहं केसरिणं यथा ॥ ३.३०९.२२ ॥
Glücklich werden jene sein, die dich, mein Sohn, wieder in die Jugend getreten sehen, wie einen mähnentragenden Löwen, geboren in den Wäldern des Himalaya.
3.309.23
एवं बहुविधं राजन्विलप्य करुणं पृथा ।
अवामृजतमज्जूषामश्वनद्यां तदा जले ॥ ३.३०९.२३ ॥
So, o König, nachdem Pṛthā auf vielerlei Weise mitleiderregend geklagt hatte, warf sie damals die Truhe in das Wasser des Flusses Aśvā.
3.309.24
रुदती पुत्रशोकार्ता निशीथे कमलेक्षणा ।
धात्र्या सह पृथा राजन्पुत्रदर्शनलालसा ॥ ३.३०९.२४ ॥
Von Kummer um ihren Sohn gequält, weinend, Pṛthā mit den Lotusaugen, o König, um Mitternacht mit der Amme, voll Verlangen, ihren Sohn zu sehen.
3.309.25
विसर्जयित्वा मञ्जूषां संबोधनभयात्पितुः ।
विवेश राजभवनं पुनः शोकातुरा ततः ॥ ३.३०९.२५ ॥
Nachdem sie die Truhe aus Furcht vor dem Tadel ihres Vaters fortgeschickt hatte, betrat sie, von Kummer gequält, wieder den königlichen Palast.
3.309.26
मञ्जूषा त्वश्वनद्याः सा ययौ चर्मयण्वतीं नदीम् ।
चर्मण्वत्याश्चयमुनां ततो गङ्गां जगाम ह ॥ ३.३०९.२६ ॥
Die Truhe ging vom Fluss Aśva zum Fluss Carmaṇvatī, dann von der Carmaṇvatī zur Yamunā und erreichte schließlich den Gaṅgā.
3.309.27
गङ्गायाः सूतविषयं चम्पामनुययौ पुरीम् ।
स मञ्जूषागतो गर्भस्तरङ्गैरुह्यमानकः ॥ ३.३०९.२७ ॥
Von der Gaṅgā aus folgte sie dem Lauf bis zur Stadt Campā im Land der Sūtas; der Embryo in der Truhe wurde von den Wellen getragen.
3.309.28
अमृतादुत्थितं दिव्यं तनुवर्म सकुण्डलम् ।
धारयामास तं गर्भं दैवं च विधिनिर्मितम् ॥ ३.३०९.२८ ॥
Sie trug jenen Embryo, mit einem göttlichen Panzer und Ohrringen, aus dem Nektar hervorgegangen, vom Schicksal und göttlicher Ordnung geformt.
3.309.29
एतद्गुह्यं महाराज सूर्यस्यासीन्महात्मनः ।
स सूर्यसंभवो गर्भः कुन्त्या गर्भेण धारितः ॥ ३.३०९.२९ ॥
Dieses Geheimnis, o großer König, gehörte der großherzigen Sonne; jener Embryo, von der Sonne geboren, wurde von Kuntī getragen.