Mahābhārata · Adhyāya 3.309
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.309.1
ततो गर्भः समभवत्पृथायाः पृथिवीपते ।
शुक्ले दशोत्तरे पक्षे तारापतिरिवाम्बरे ॥ ३.३०९.१ ॥
Então, ó senhor da terra, Pṛthā concebeu na quinzena clara, no décimo dia, como o senhor das estrelas no céu.
3.309.2
सा बान्धवभयाद्बाला गर्भं तं विनिगूहती ।
धारयामास सुश्रोणी न चैनां बुबुधे जनः ॥ ३.३०९.२ ॥
Por medo dos parentes, a jovem carregou aquele embrião ocultando-o, e o povo não a percebeu, a de belos quadris.
3.309.3
न हि तां वेद नार्यन्या काचिद्धात्रेयिकामृते ।
कन्यापुरगतां बालां निपुणां परिरक्षणे ॥ ३.३०९.३ ॥
Na verdade, nenhuma outra mulher a conhecia, exceto a hábil ama que tinha ido com a jovem para os aposentos das donzelas, perita em protegê-la.
3.309.4
ततः कालेन सा गर्भं सुषुवे वरवर्णिनी ।
कन्यैव तस्य देवस्य प्रसादादमरप्रभम् ॥ ३.३०९.४ ॥
Então, no tempo devido, aquela de bela tez deu à luz aquele embrião; ainda donzela, pela graça daquele deus, radiante como um imortal.
3.309.5
तथैवाबद्धकवचं कनकोज्ज्वलकुण्डलम् ।
हर्यक्षं वृषभस्कन्धं यथास्य पितरं तथा ॥ ३.३०९.५ ॥
Assim também, vestido com armadura, com brincos de ouro reluzentes, olhos de leão, ombros de touro, tal como era seu pai.
3.309.6
जातमात्रं च तं गर्भं धात्र्या संमन्त्र्य भामिनी ।
उत्स्रष्टुकामा तं गर्भं कारयामास भारत। ॥ ३.३०९.६ ॥
E logo que a criança nasceu, tendo consultado a ama, a esplêndida senhora, desejando abandoná-lo, mandou que se fizesse, ó Bhārata.
3.309.7
मञ्जूषां शिल्पिभिस्तूर्णं सुनद्धां सुप्रतिष्ठिताम् ।
प्लवैर्बहुविधैर्बद्धां प्लवनार्थं जले नृप।
अजिनैर्मृदुभिश्चैवं संस्तीर्णशयनां तथा ॥ ३.३०९.७ ॥
Ó rei, os artesãos logo fizeram o baú bem preso e firmemente construído, amarrado com flutuadores de muitos tipos para que flutuasse na água. Nele também se estendeu um leito de peles macias.
3.309.8
मञ्जूषायां समाधाय स्वास्तीर्णायां समन्ततः ।
मधूच्चिष्टस्थितायां तं सुखायां रुदती तथा।
श्लक्ष्णायां सुपिधानायामश्वनद्यामवासृजत् ॥ ३.३०९.८ ॥
Tendo-o colocado naquele baú bem estendido por todos os lados, revestido de cera, confortável, liso e bem coberto, ela o soltou, chorando, no rio Aśvā.
3.309.9
जानती चाप्यकर्तव्यं कन्याया गर्भधारणम् ।
पुत्रस्नेहेन सा राजन्करुणं पर्यदेवयत् ॥ ३.३०९.९ ॥
Ó rei, embora soubesse que a gravidez em uma moça não casada não deveria ocorrer, por amor ao filho ela se lamentou com piedade.
3.309.10
समुत्सृजन्ती मञ्जूपामश्वनद्यां तदा जले ।
उवाच रुदतीकुन्ती यानि वाक्यानि तच्छृणु ॥ ३.३०९.१० ॥
Ouve as palavras que Kuntī, chorando, disse ao soltar o baú nas águas do rio Aśvā.
3.309.11
स्वस्ति तेऽस्त्वान्तरिक्षेभ्यः पार्थिवेभ्यश्च पुत्रक ।
दिव्येभ्यश्चैव भूतेभ्यस्तथा तोयचराश्च ये ॥ ३.३०९.११ ॥
Que haja bem-estar para ti, meu filho, do céu e da terra, dos seres divinos, e igualmente das criaturas que se movem nas águas.
3.309.12
शिवास्ते सन्तु पन्थानो मा च ते परिपन्थिनः ।
आगताश्च तथा पुत्र भवन्त्यद्रोहचेतसः ॥ ३.३०९.१२ ॥
Que os teus caminhos sejam propícios, e que ninguém te obstrua no caminho. E quem quer que venha a ti, meu filho, que seja de mente livre de hostilidade.
3.309.13
पातु त्वां वरुणो राजा सलिले सलिलेश्वरः ।
अन्तरिक्षेऽन्तरिक्षस्थः पवनः सर्वगस्तथा ॥ ३.३०९.१३ ॥
Que o rei Varuṇa, senhor das águas, te proteja nas águas; e que o vento, que habita o céu e percorre tudo, te proteja igualmente no céu.
3.309.14
पिता त्वां पातु सर्वत्र तपनस्तपतांवरः ।
येन दत्तोसि मे पुत्र दिव्येन विधिना किल ॥ ३.३०९.१४ ॥
Que o pai, o sol, o melhor dos que brilham, te proteja em toda parte; ele por quem te foste dado a mim, filho, pelo rito divino.
3.309.15
आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे च देवताः ।
मरुतश्च सहेन्द्रेण दिशश्च सदिदीश्वराः ॥ ३.३०९.१५ ॥
Que os Ādityas, os Vasus, os Rudras, os Sādhyas, os Viśvedevas e os Marutas junto com Indra, e os senhores das direções sempre, te protejam.
3.309.16
रक्षन्तु त्वां सुराः सर्वे समेषु विषमेषु च ।
वेत्स्यामि त्वांविदेशेपि कवचेनाभिसूचितम् ॥ ३.३०९.१६ ॥
Que todos os deuses te protejam em terreno plano e em terreno áspero; e mesmo em terra estrangeira eu te reconhecerei, marcado pela armadura.
3.309.17
धन्यस्ते पुत्र जनरको देवो भानुर्विभावसुः ।
स्त्वां द्रक्ष्यति दिव्येन चक्षुषा वाहिनीगतम् ॥ ३.३०९.१७ ॥
Bendito és tu, filho. O deus Bhānu, o resplandecente, te verá com olho divino, tu que entraste no exército.
3.309.18
धन्या सा प्रमदा या त्वां पुत्रत्वे कल्पयिष्यति ।
यस्यास्त्वं तृषितः पुत्र स्तनं पास्यसि देवज ॥ ३.३०९.१८ ॥
Bendita é a mulher que te tomará como filho; e bendita aquela de cujo seio beberás sedento, ó filho nascido de um deus.
3.309.19
कोनु स्वप्नस्तया दृष्टो या त्वामादित्यवर्चसम् ।
दिव्यवर्मसमायुक्तं दिव्यकृण्डलभूषितम् ॥ ३.३०९.१९ ॥
Que sonho foi aquele em que ela te viu, resplandecente como o sol, revestido de armadura divina e adornado com brincos divinos?
3.309.20
पद्मायतविशालाक्षं पद्मताम्रदलोज्ज्वलम् ।
सुललाटं सुकेशान्तं पुत्रत्वे कल्पयिष्यति ॥ ३.३०९.२० ॥
Aquele de olhos largos e longos como pétalas de lótus, brilhante como a pétala avermelhada do lótus, de bela fronte e belas pontas de cabelo, ela o imaginará como seu filho.
3.309.21
धन्या द्रक्ष्यन्ति पुत्र त्वां भूमौ संसर्पमाणकम् ।
अव्यक्तकलवाक्यानि वदन्तं रेणुगुण्ठितम् ॥ ३.३०९.२१ ॥
Felizes serão aquelas que te verão, meu filho, rastejando pelo chão, pronunciando palavras doces e indistintas, coberto de poeira.
3.309.22
धन्या द्रक्ष्यन्ति पुत्र त्वां पुनर्यौवनगोचरम् ।
हिमवद्वनसंभूतं सिंहं केसरिणं यथा ॥ ३.३०९.२२ ॥
Felizes serão aquelas que te verão, meu filho, alcançar de novo a juventude, como um leão de juba nascido nas florestas do Himalaia.
3.309.23
एवं बहुविधं राजन्विलप्य करुणं पृथा ।
अवामृजतमज्जूषामश्वनद्यां तदा जले ॥ ३.३०९.२३ ॥
Assim, ó rei, tendo lamentado de muitas maneiras com piedade, Pṛthā então lançou o cofre nas águas do rio Aśvā.
3.309.24
रुदती पुत्रशोकार्ता निशीथे कमलेक्षणा ।
धात्र्या सह पृथा राजन्पुत्रदर्शनलालसा ॥ ३.३०९.२४ ॥
Afligida pela dor do filho, chorando, Pṛthā de olhos de lótus, ó rei, à meia-noite com a ama, ansiosa por ver seu filho.
3.309.25
विसर्जयित्वा मञ्जूषां संबोधनभयात्पितुः ।
विवेश राजभवनं पुनः शोकातुरा ततः ॥ ३.३०९.२५ ॥
Tendo despedido a arca por medo da censura de seu pai, afligida pela dor, ela entrou novamente no palácio real.
3.309.26
मञ्जूषा त्वश्वनद्याः सा ययौ चर्मयण्वतीं नदीम् ।
चर्मण्वत्याश्चयमुनां ततो गङ्गां जगाम ह ॥ ३.३०९.२६ ॥
A arca foi do rio Aśva ao rio Carmaṇvatī, depois da Carmaṇvatī à Yamunā, e então chegou ao Gaṅgā.
3.309.27
गङ्गायाः सूतविषयं चम्पामनुययौ पुरीम् ।
स मञ्जूषागतो गर्भस्तरङ्गैरुह्यमानकः ॥ ३.३०९.२७ ॥
Desde o Gaṅgā seguiu seu curso até a cidade de Campā, na terra dos sūtas; o embrião contido na arca era levado pelas ondas.
3.309.28
अमृतादुत्थितं दिव्यं तनुवर्म सकुण्डलम् ।
धारयामास तं गर्भं दैवं च विधिनिर्मितम् ॥ ३.३०९.२८ ॥
Ela carregou aquele embrião, que tinha uma armadura corporal divina e brincos surgidos do néctar, moldado pelo destino e pela ordem divina.
3.309.29
एतद्गुह्यं महाराज सूर्यस्यासीन्महात्मनः ।
स सूर्यसंभवो गर्भः कुन्त्या गर्भेण धारितः ॥ ३.३०९.२९ ॥
Este segredo, ó grande rei, pertencia ao magnânimo Sol; aquele embrião, nascido do Sol, foi carregado por Kuntī.