மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.309
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.309.1
ततो गर्भः समभवत्पृथायाः पृथिवीपते ।
शुक्ले दशोत्तरे पक्षे तारापतिरिवाम्बरे ॥ ३.३०९.१ ॥
பின்னர், பூமியின் தலைவனே, பிருதையின் கருப்பை உருவானது; வளர்பிறையின் பத்தாம் நாளில், வானில் நிலவைப் போல.
3.309.2
सा बान्धवभयाद्बाला गर्भं तं विनिगूहती ।
धारयामास सुश्रोणी न चैनां बुबुधे जनः ॥ ३.३०९.२ ॥
உறவினர் பயத்தால், அந்த இளம்பெண் அந்தக் கருவை மறைத்தபடி சுமந்தாள்; அழகிய இடையுடையவளை மக்கள் அறியவில்லை.
3.309.3
न हि तां वेद नार्यन्या काचिद्धात्रेयिकामृते ।
कन्यापुरगतां बालां निपुणां परिरक्षणे ॥ ३.३०९.३ ॥
உண்மையில் வேறு எந்தப் பெண்ணும் அவளை அறியவில்லை; கன்னியர் அறைக்குச் சென்ற, பாதுகாப்பில் திறமையுள்ள செவிலித் தாயைத் தவிர.
3.309.4
ततः कालेन सा गर्भं सुषुवे वरवर्णिनी ।
कन्यैव तस्य देवस्य प्रसादादमरप्रभम् ॥ ३.३०९.४ ॥
பின்னர் உரிய காலத்தில், அழகிய நிறமுடையவள் அந்தக் கருவைப் பெற்றாள்; கன்னியாகவே இருந்தபடி, அந்தத் தெய்வத்தின் அருளால், அமரர்போல ஒளிர்ந்த குழந்தையை.
3.309.5
तथैवाबद्धकवचं कनकोज्ज्वलकुण्डलम् ।
हर्यक्षं वृषभस्कन्धं यथास्य पितरं तथा ॥ ३.३०९.५ ॥
அவ்வாறே, கவசம் அணிந்தவன், பொன்போல் ஒளிரும் குண்டலங்களை உடையவன், சிங்கக் கண்ணும் காளையின் தோளும் கொண்டவன்; அவனுடைய தந்தையைப் போலவே.
3.309.6
जातमात्रं च तं गर्भं धात्र्या संमन्त्र्य भामिनी ।
उत्स्रष्टुकामा तं गर्भं कारयामास भारत। ॥ ३.३०९.६ ॥
பிறந்த அந்தக் குழந்தையை, செவிலித் தாயுடன் கலந்தாலோசித்து, அந்த அழகி அதை விட்டுவிட விரும்பி, ஓ பரதனே, அவ்வாறு செய்வித்தாள்.
3.309.7
मञ्जूषां शिल्पिभिस्तूर्णं सुनद्धां सुप्रतिष्ठिताम् ।
प्लवैर्बहुविधैर्बद्धां प्लवनार्थं जले नृप।
अजिनैर्मृदुभिश्चैवं संस्तीर्णशयनां तथा ॥ ३.३०९.७ ॥
அரசே, சிற்பிகள் விரைவாக அந்தப் பெட்டியை நன்கு இறுக்கி, உறுதியாக அமைத்தனர்; பலவகைப் பலகைகளால் அது நீரில் மிதக்கும்படி கட்டப்பட்டது. மென்மையான தோல்களால் அதில் படுக்கையும் அவ்வாறே விரிக்கப்பட்டது.
3.309.8
मञ्जूषायां समाधाय स्वास्तीर्णायां समन्ततः ।
मधूच्चिष्टस्थितायां तं सुखायां रुदती तथा।
श्लक्ष्णायां सुपिधानायामश्वनद्यामवासृजत् ॥ ३.३०९.८ ॥
நாற்புறமும் நன்கு விரிக்கப்பட்ட, தேனீ மெழுகு பூசப்பட்ட, வசதியான, வழவழப்பான, நன்கு மூடப்பட்ட அந்தப் பெட்டியில் அவனை வைத்து, அழுதவாறு அவள் அதை அஸ்வா நதியில் விட்டாள்.
3.309.9
जानती चाप्यकर्तव्यं कन्याया गर्भधारणम् ।
पुत्रस्नेहेन सा राजन्करुणं पर्यदेवयत् ॥ ३.३०९.९ ॥
அரசே, கன்னிப்பெண் கருவைச் சுமப்பது செய்யத் தகாதது என்று அவள் அறிந்திருந்தும், மகன் மீதான அன்பால் அவள் பரிதாபமாகப் புலம்பினாள்.
3.309.10
समुत्सृजन्ती मञ्जूपामश्वनद्यां तदा जले ।
उवाच रुदतीकुन्ती यानि वाक्यानि तच्छृणु ॥ ३.३०९.१० ॥
அந்தப் பெட்டியை அஸ்வா நதியின் நீரில் விடும்போது, அழுதுகொண்டிருந்த குந்தி சொன்ன சொற்களைக் கேள்.
3.309.11
स्वस्ति तेऽस्त्वान्तरिक्षेभ्यः पार्थिवेभ्यश्च पुत्रक ।
दिव्येभ्यश्चैव भूतेभ्यस्तथा तोयचराश्च ये ॥ ३.३०९.११ ॥
மகனே, வானத்திலிருந்தும், பூமியிலிருந்தும், தெய்வ உயிர்களிடமிருந்தும், நீரில் வாழும் உயிர்களிடமிருந்தும் உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்.
3.309.12
शिवास्ते सन्तु पन्थानो मा च ते परिपन्थिनः ।
आगताश्च तथा पुत्र भवन्त्यद्रोहचेतसः ॥ ३.३०९.१२ ॥
உன் வழிகள் சுபமாக இருக்கட்டும்; உனக்குத் தடை செய்பவர்கள் எவரும் இல்லாமல் இருக்கட்டும். மகனே, வருபவர்கள் அனைவரும் பகையற்ற மனமுடையவர்களாக இருக்கட்டும்.
3.309.13
पातु त्वां वरुणो राजा सलिले सलिलेश्वरः ।
अन्तरिक्षेऽन्तरिक्षस्थः पवनः सर्वगस्तथा ॥ ३.३०९.१३ ॥
நீரின் அதிபதியான அரசன் வருணன் நீரில் உன்னைக் காக்கட்டும். ஆகாயத்தில் வசிக்கும், எங்கும் செல்லும் காற்றும் அவ்வாறே (காக்கட்டும்).
3.309.14
पिता त्वां पातु सर्वत्र तपनस्तपतांवरः ।
येन दत्तोसि मे पुत्र दिव्येन विधिना किल ॥ ३.३०९.१४ ॥
தவம் செய்பவர்களில் சிறந்த சூரியனாகிய தந்தை எங்கும் உன்னைக் காக்கட்டும். மகனே, தெய்வீக விதியால் உன்னை எனக்கு அளித்தவர் அவரே.
3.309.15
आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे च देवताः ।
मरुतश्च सहेन्द्रेण दिशश्च सदिदीश्वराः ॥ ३.३०९.१५ ॥
ஆதித்தியர்கள், வசுக்கள், ருத்திரர்கள், சாத்தியர்கள், விஶ்வதேவர்கள், இந்திரனுடன் கூடிய மருத்துக்கள், மேலும் எப்போதும் திசைகளின் ஈசுவரர்கள் (காக்கட்டும்).
3.309.16
रक्षन्तु त्वां सुराः सर्वे समेषु विषमेषु च ।
वेत्स्यामि त्वांविदेशेपि कवचेनाभिसूचितम् ॥ ३.३०९.१६ ॥
எல்லா தேவர்களும் சமமான இடங்களிலும் கரடுமுரடான இடங்களிலும் உன்னைக் காக்கட்டும். அந்நிய நாட்டிலும் கவசத்தால் குறிக்கப்பட்ட உன்னை நான் அறிவேன்.
3.309.17
धन्यस्ते पुत्र जनरको देवो भानुर्विभावसुः ।
स्त्वां द्रक्ष्यति दिव्येन चक्षुषा वाहिनीगतम् ॥ ३.३०९.१७ ॥
மகனே, நீ பாக்கியமுடையவன். தேவனாகிய பானு விபாவசு உன்னை, படையில் சென்றவனாகிய உன்னை, தெய்வீகக் கண்ணால் பார்ப்பார்.
3.309.18
धन्या सा प्रमदा या त्वां पुत्रत्वे कल्पयिष्यति ।
यस्यास्त्वं तृषितः पुत्र स्तनं पास्यसि देवज ॥ ३.३०९.१८ ॥
உன்னை மகனாக ஏற்கும் அந்தப் பெண் பாக்கியவதி. தேவனிடமிருந்து பிறந்த மகனே, தாகத்துடன் நீ யாருடைய முலைப்பாலைக் குடிப்பாயோ அவள் (பாக்கியவதி).
3.309.19
कोनु स्वप्नस्तया दृष्टो या त्वामादित्यवर्चसम् ।
दिव्यवर्मसमायुक्तं दिव्यकृण्डलभूषितम् ॥ ३.३०९.१९ ॥
சூரியனைப் போல ஒளிர்பவனும், தெய்வீக கவசம் அணிந்தவனும், தெய்வீக குண்டலங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனுமான உன்னை அவள் கண்ட கனவு எத்தகையது?
3.309.20
पद्मायतविशालाक्षं पद्मताम्रदलोज्ज्वलम् ।
सुललाटं सुकेशान्तं पुत्रत्वे कल्पयिष्यति ॥ ३.३०९.२० ॥
தாமரை இதழ் போன்ற நீண்ட பரந்த கண்களும், சிவந்த தாமரை இதழ் போல் ஒளிரும் மேனியும், அழகிய நெற்றியும், அழகிய கூந்தல் நுனிகளும் கொண்டவன் — அவனைத் தன் மகனாக அவள் கருதுவாள்.
3.309.21
धन्या द्रक्ष्यन्ति पुत्र त्वां भूमौ संसर्पमाणकम् ।
अव्यक्तकलवाक्यानि वदन्तं रेणुगुण्ठितम् ॥ ३.३०९.२१ ॥
மகனே, தரையில் ஊர்ந்து செல்பவனாய், தெளிவற்ற இனிய சொற்களைப் பேசிக்கொண்டு, தூசியால் மூடப்பட்டிருக்கும் உன்னைக் காணும் அவர்கள் பாக்கியசாலிகள்.
3.309.22
धन्या द्रक्ष्यन्ति पुत्र त्वां पुनर्यौवनगोचरम् ।
हिमवद्वनसंभूतं सिंहं केसरिणं यथा ॥ ३.३०९.२२ ॥
மகனே, இமயமலைக் காட்டில் பிறந்த, பிடரி மயிர் கொண்ட சிங்கம் போல், மீண்டும் இளமையை அடைந்த உன்னைக் காணும் அவர்கள் பாக்கியசாலிகள்.
3.309.23
एवं बहुविधं राजन्विलप्य करुणं पृथा ।
अवामृजतमज्जूषामश्वनद्यां तदा जले ॥ ३.३०९.२३ ॥
அரசே, இவ்வாறு பலவிதமாகப் பரிதாபமாக அரற்றிய பிருதா, அப்போது அஸ்வா ஆற்றின் நீரில் அந்தப் பெட்டியை விட்டாள்.
3.309.24
रुदती पुत्रशोकार्ता निशीथे कमलेक्षणा ।
धात्र्या सह पृथा राजन्पुत्रदर्शनलालसा ॥ ३.३०९.२४ ॥
மகனின் துயரால் வருந்தி அழுதபடி, தாமரைக் கண்ணாள் பிருதா, அரசே, நள்ளிரவில் செவிலித்தாயுடன், மகனைக் காணும் ஆசையால் நிரம்பியவளாய்.
3.309.25
विसर्जयित्वा मञ्जूषां संबोधनभयात्पितुः ।
विवेश राजभवनं पुनः शोकातुरा ततः ॥ ३.३०९.२५ ॥
தந்தையின் நிந்தனைக்கு அஞ்சி அந்தப் பெட்டியை அனுப்பிவிட்டு, துயரில் வாடியவளாக அவள் மீண்டும் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தாள்.
3.309.26
मञ्जूषा त्वश्वनद्याः सा ययौ चर्मयण्वतीं नदीम् ।
चर्मण्वत्याश्चयमुनां ततो गङ्गां जगाम ह ॥ ३.३०९.२६ ॥
அந்தப் பெட்டி அசுவ நதியிலிருந்து சர்மண்வதி நதிக்குச் சென்றது; பின்னர் சர்மண்வதியிலிருந்து யமுனைக்கும், பிறகு கங்கைக்கும் சென்றது.
3.309.27
गङ्गायाः सूतविषयं चम्पामनुययौ पुरीम् ।
स मञ्जूषागतो गर्भस्तरङ्गैरुह्यमानकः ॥ ३.३०९.२७ ॥
கங்கையிலிருந்து சூதர்களின் நாட்டில் உள்ள சம்பா நகரம் வரை அது சென்றது; அலைகளால் அடித்துச் செல்லப்பட்ட அந்தப் பெட்டியில் கரு இருந்தது.
3.309.28
अमृतादुत्थितं दिव्यं तनुवर्म सकुण्डलम् ।
धारयामास तं गर्भं दैवं च विधिनिर्मितम् ॥ ३.३०९.२८ ॥
அமுதிலிருந்து தோன்றிய தெய்வீகக் கவசமும் குண்டலங்களும் கொண்ட அந்தக் கருவை அவள் தாங்கினாள்; அது தெய்வீக விதியால் உருவாக்கப்பட்டது.
3.309.29
एतद्गुह्यं महाराज सूर्यस्यासीन्महात्मनः ।
स सूर्यसंभवो गर्भः कुन्त्या गर्भेण धारितः ॥ ३.३०९.२९ ॥
மகாராஜனே, இது மகாத்மா சூரியனின் இரகசியம்; சூரியனிடமிருந்து பிறந்த அந்தக் கருவை குந்தி தாங்கினாள்.