Mahābhārata · Adhyāya 3.310
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.310.1
एतस्मिन्नेव काले तु धृतराष्ट्रस्य वै सखा ।
सूतोऽधिरथ इत्येव सदारो जाह्नवीं ययौ ॥ ३.३१०.१ ॥
En ese mismo tiempo, Adhiratha, un auriga y amigo de Dhṛtarāṣṭra, fue con su esposa al Ganges.
3.310.2
तस्य भार्याऽभवद्राजन्रूपेणासदृशी भुवि ।
राधा नाम महाभागा न सा पुत्रमविन्दत।
अपत्यार्थे परं यत्नमकरोच्च विशेषतः ॥ ३.३१०.२ ॥
Oh rey, su esposa no tenía igual en belleza sobre la tierra. La muy afortunada llamada Rādhā no obtuvo un hijo, y por ello hizo un gran esfuerzo, sobre todo para tener descendencia.
3.310.3
सा ददर्शाथ मञ्जूषामुह्यमानां यदृच्छया ।
दत्तरक्षाप्रतिसरामन्वालम्भनशोभनाम् ॥ ३.३१०.३ ॥
Entonces vio, arrastrada por azar, una caja con un hilo protector atado y hermosa por sus cordones de asa.
3.310.4
ऊर्मीतरङ्गैर्जाह्नव्याः समानीतामुपह्वरम् ।
विवर्तमानां बहुशः पुनःपुनरितस्ततः ॥ ३.३१०.४ ॥
Aquella caja, llevada hacia la orilla por las olas y ondas del Ganges, giraba una y otra vez de un lado a otro.
3.310.5
ततः सा वायुना राजन्स्रोतसा च बलीयसा ।
उपानीतो यतः सूतः सभार्यो जलमाश्रितः ॥ ३.३१०.५ ॥
Entonces, oh rey, por el viento y la poderosa corriente, fue llevada hasta donde el auriga estaba con su esposa, junto al agua.
3.310.6
सा तु कौतूहलात्प्राप्तां ग्राहयामास भामिनी ।
ततो निवेदयामास सूतस्याधिरथस्य वै ॥ ३.३१०.६ ॥
Por curiosidad, la hermosa mujer hizo atrapar la caja que había llegado, y luego informó al auriga Adhiratha.
3.310.7
स तामुद्धृत्य मञ्जूषामुत्सार्य जलमन्तिकात् ।
यन्त्रैरुद्घाटयामास सोऽपश्यत्तत्रबालकम् ॥ ३.३१०.७ ॥
Él levantó aquel cofre, lo apartó del agua cercana, lo hizo abrir con instrumentos, y allí vio a un niño.
3.310.8
मृष्टकुण्डलयुक्तेन वदनेन विराजितम् ।
परिम्लानमुखं बालं रुदन्तं क्षुधितं भृशम् ॥ ३.३१०.८ ॥
Aquel niño, resplandeciente con un rostro adornado de pendientes pulidos, tenía el rostro marchito, lloraba y estaba muy hambriento.
3.310.9
स तु तं परया लक्ष्म्या दृष्ट्वा युक्तं वरात्मजम् ।
स सूतो भार्यया सार्धं विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
अङ्कमारोप्य तं बालं भार्यां वचनमब्रवीत् ॥ ३.३१०.९ ॥
Al ver a aquel excelente hijo dotado de suprema esplendor, el auriga, con los ojos abiertos de asombro, colocó al niño en su regazo y dijo estas palabras a su esposa.
3.310.10
इदमत्यद्भुतं भीरु यतो जातोस्मि भामिनि ।
दृष्टवान्देवगर्भोऽयं मन्येऽस्माकमुपागतः ॥ ३.३१०.१० ॥
Esto es muy maravilloso, oh tímida; pues yo nací, oh dama; creo que este niño de origen divino ha llegado a nosotros.
3.310.11
अनपत्यस्य पुत्रोऽयं देवैर्दत्तो ध्रुवं मम ।
इत्युक्त्वा तं ददौ पुत्रं राधायै स महीपते ॥ ३.३१०.११ ॥
Diciendo: «Sin duda los dioses me han dado este hijo, a mí que no tengo descendencia», entregó entonces aquel hijo a Rādhā, oh señor de la tierra.
3.310.12
रप्रतिजग्राह तं राधा विधिवद्दिव्यरूपिणम् ।
पुत्रं कमलगर्भाभं देवगर्भं श्रिया वृतम् ॥ ३.३१०.१२ ॥
Rādhā recibió según el rito a aquel hijo de forma divina, resplandeciente como el seno del loto, nacido de los dioses, envuelto en esplendor.
3.310.13
स्तन्यं समस्रवच्चास्य दैवादित्थ निश्चयः ।
पुपोष चैनं विधिवद्ववृधे स च वीर्यवान्।
ततः प्रभृति चाप्यन्ये प्राभवन्नौरसाः सुताः ॥ ३.३१०.१३ ॥
Por designio divino brotó leche de sus pechos para él; tal fue la decisión. Lo criaron según el rito, y aquel niño vigoroso creció. Desde entonces nacieron también otros hijos suyos, de su propio cuerpo.
3.310.14
नामकर्म च चक्रुस्ते कुण्डले तस् दृश्यते ।
कर्ण इत्येव तं बालं दृष्ट्वा कर्णं सकुण्डलम् ॥ ३.३१०.१४ ॥
Celebraron el rito del nombre. Sus pendientes se veían; al ver al niño con pendientes en las orejas, lo llamaron Karṇa.
3.310.15
वसुवर्मधरं दृष्ट्वा तं बालं हेमकुण्डलम् ।
नामास्य वसुषेणेति ततश्चक्रुर्द्विजातयः ॥ ३.३१०.१५ ॥
Al ver al niño que vestía armadura de oro y pendientes de oro, los dvijas le dieron el nombre de Vasuṣeṇa.
3.310.16
एवं स सूतपुत्रत्वं जगामामितविक्रमः ।
वसुषेण इतिख्यातो वृष इत्येव च प्रभुः ॥ ३.३१०.१६ ॥
Así, aquel de valor incalculable llegó a ser hijo de un auriga. Famoso como Vasuṣeṇa, y también llamado Vṛṣa, se convirtió en un hombre poderoso.
3.310.17
सूतस्य ववृधेऽङ्गेषु ज्येष्ठः पुत्रः स वीर्यवान् ।
चारेण विदितश्चासीत्पृथया दिव्यवर्मभृत् ॥ ३.३१०.१७ ॥
Aquel poderoso hijo mayor del auriga creció en el reino de Aṅga. Por medio de espías, Pṛthā (Kuntī) supo que llevaba armadura divina.
3.310.18
सूतस्त्वधिरथः पुत्रं विवृद्धं समयेन तम् ।
दृष्ट्वा प्रस्थापयामास पुरं वारणसाह्वयम् ॥ ३.३१०.१८ ॥
Pero el auriga Adhiratha, viendo a su hijo crecido a su debido tiempo, lo envió a la ciudad llamada Vāraṇasāhvaya.
3.310.19
तत्रोपसदनं चक्रे द्रोणस्येष्वस्त्रकर्मणि ।
सख्यं दुर्योधनेनैवमगमत्स च वीर्यवान् ॥ ३.३१०.१९ ॥
Allí sirvió a Droṇa en el arte de las flechas y las armas, y así aquel valiente se hizo amigo de Duryodhana.
3.310.20
द्रोणात्कृपाच्च रामाच्च सोऽस्त्रग्रामं चतुर्विधम् ।
लब्ध्वा लोकेऽभवत्ख्यातः परमेष्वासतां गतः ॥ ३.३१०.२० ॥
Habiendo obtenido de Droṇa, Kṛpa y Rāma el conjunto cuádruple de conocimiento de armas, se hizo famoso en el mundo y alcanzó la suprema maestría como arquero.
3.310.21
संधाय धार्तराष्ट्रेण पार्थानां विप्रिये रतः ।
योद्धुमाशंसते नित्यं फल्गुनेन महात्मना ॥ ३.३१०.२१ ॥
Habiendo hecho un pacto con el hijo de Dhṛtarāṣṭra, empeñado en lo que desagrada a los Pārthas, siempre desea combatir contra el magnánimo Phalguna (Arjuna).
3.310.22
सदा हि तस् स्पर्धाऽऽसीदर्जुनन विशांपते ।
अर्जुनस्य च कर्णेन यतो द्वन्द्वं बभूव ह ॥ ३.३१०.२२ ॥
Oh señor de los hombres, siempre hubo rivalidad entre él y Arjuna, y de esto surgió el duelo entre Arjuna y Karṇa.
3.310.23
एतद्गुह्यं महाराज सूर्यस्यासीन्न संशयः ।
यः सूर्यसंभवः कर्णः कुर्यात्प्रतिकुले रतः ॥ ३.३१०.२३ ॥
Este es un secreto, gran rey: no hay duda de que era hijo del Sol; aquel Karṇa, nacido del Sol, se dedicó a acciones adversas.
3.310.24
तं तु कुण्डलिनं दृष्ट्वा वर्मणा च समन्वितम् ।
अवध्यं समरे मत्वा पर्यतप्यद्युधिष्ठिरः ॥ ३.३१०.२४ ॥
Al verlo con pendientes y equipado con armadura, y considerándolo invencible en batalla, Yudhiṣṭhira se afligió profundamente.
3.310.25
यदा च कर्णो राजेन्द्र भानुमन्तं दिवाकरम् ।
स्तौति मध्यंदिने प्राप्ते प्राञ्जलिः सलिलोत्थितः ॥ ३.३१०.२५ ॥
¡Oh señor de reyes! Cuando llega el mediodía, Karṇa, de pie fuera del agua con las palmas juntas, alaba al radiante sol, hacedor del día.
3.310.26
तत्रैनमुपतिष्ठन्ति ब्राह्मणा धनहेतुना ।
नादेयं तस्य तत्काले किंचिदस्ति द्विजातिषु ॥ ३.३१०.२६ ॥
Allí los brahmanes se acercan a él por riquezas; en ese momento no hay nada que no daría a los nacidos dos veces.
3.310.27
तमिन्द्रो ब्राह्मणो भूत्वा भिक्षां देहीत्युपस्थितः ।
स्वागतं चेति राधेयस्तमथ प्रत्यभाषत ॥ ३.३१०.२७ ॥
Indra, tomando la forma de un brahmán, se presentó ante él diciendo: «Dame limosna». Entonces Karṇa, hijo de Rādhā, le respondió: «Bienvenido».