Mahābhārata · Adhyāya 3.310
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.310.1
एतस्मिन्नेव काले तु धृतराष्ट्रस्य वै सखा ।
सूतोऽधिरथ इत्येव सदारो जाह्नवीं ययौ ॥ ३.३१०.१ ॥
Naquele mesmo tempo, Adhiratha, um cocheiro e amigo de Dhṛtarāṣṭra, foi com sua esposa ao Ganges.
3.310.2
तस्य भार्याऽभवद्राजन्रूपेणासदृशी भुवि ।
राधा नाम महाभागा न सा पुत्रमविन्दत।
अपत्यार्थे परं यत्नमकरोच्च विशेषतः ॥ ३.३१०.२ ॥
Ó rei, sua esposa era incomparável em beleza sobre a terra. A muito afortunada chamada Rādhā não obteve um filho, e por isso fez grande esforço, especialmente pela descendência.
3.310.3
सा ददर्शाथ मञ्जूषामुह्यमानां यदृच्छया ।
दत्तरक्षाप्रतिसरामन्वालम्भनशोभनाम् ॥ ३.३१०.३ ॥
Então viu, levada por acaso, uma caixa com um fio protetor amarrado e embelezada por seus cordões de alça.
3.310.4
ऊर्मीतरङ्गैर्जाह्नव्याः समानीतामुपह्वरम् ।
विवर्तमानां बहुशः पुनःपुनरितस्ततः ॥ ३.३१०.४ ॥
Aquela caixa, trazida para a margem pelas ondas e vagalhões do Ganges, girava muitas vezes de um lado para outro.
3.310.5
ततः सा वायुना राजन्स्रोतसा च बलीयसा ।
उपानीतो यतः सूतः सभार्यो जलमाश्रितः ॥ ३.३१०.५ ॥
Então, ó rei, pelo vento e pela forte correnteza, foi levada até onde o cocheiro estava com sua esposa, junto à água.
3.310.6
सा तु कौतूहलात्प्राप्तां ग्राहयामास भामिनी ।
ततो निवेदयामास सूतस्याधिरथस्य वै ॥ ३.३१०.६ ॥
Por curiosidade, a bela mulher mandou pegar a caixa que chegara, e então informou o cocheiro Adhiratha.
3.310.7
स तामुद्धृत्य मञ्जूषामुत्सार्य जलमन्तिकात् ।
यन्त्रैरुद्घाटयामास सोऽपश्यत्तत्रबालकम् ॥ ३.३१०.७ ॥
Ele ergueu aquele baú, afastou-o da água próxima, mandou abri-lo com instrumentos, e ali viu uma criança.
3.310.8
मृष्टकुण्डलयुक्तेन वदनेन विराजितम् ।
परिम्लानमुखं बालं रुदन्तं क्षुधितं भृशम् ॥ ३.३१०.८ ॥
Aquela criança, resplandecente com um rosto adornado de brincos polidos, tinha o rosto abatido, chorava e estava muito faminta.
3.310.9
स तु तं परया लक्ष्म्या दृष्ट्वा युक्तं वरात्मजम् ।
स सूतो भार्यया सार्धं विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
अङ्कमारोप्य तं बालं भार्यां वचनमब्रवीत् ॥ ३.३१०.९ ॥
Ao ver aquele excelente filho dotado de suprema esplendor, o auriga, de olhos arregalados de espanto, colocou a criança no colo e disse estas palavras à sua mulher.
3.310.10
इदमत्यद्भुतं भीरु यतो जातोस्मि भामिनि ।
दृष्टवान्देवगर्भोऽयं मन्येऽस्माकमुपागतः ॥ ३.३१०.१० ॥
Isto é muito maravilhoso, ó tímida, pois eu nasci, ó senhora; penso que esta criança de origem divina chegou a nós.
3.310.11
अनपत्यस्य पुत्रोऽयं देवैर्दत्तो ध्रुवं मम ।
इत्युक्त्वा तं ददौ पुत्रं राधायै स महीपते ॥ ३.३१०.११ ॥
Dizendo: «Sem dúvida os deuses me deram este filho, a mim que não tenho descendência», entregou então aquele filho a Rādhā, ó senhor da terra.
3.310.12
रप्रतिजग्राह तं राधा विधिवद्दिव्यरूपिणम् ।
पुत्रं कमलगर्भाभं देवगर्भं श्रिया वृतम् ॥ ३.३१०.१२ ॥
Rādhā recebeu segundo o rito aquele filho de forma divina, resplandecente como o ventre do lótus, nascido do ventre divino, envolto em esplendor.
3.310.13
स्तन्यं समस्रवच्चास्य दैवादित्थ निश्चयः ।
पुपोष चैनं विधिवद्ववृधे स च वीर्यवान्।
ततः प्रभृति चाप्यन्ये प्राभवन्नौरसाः सुताः ॥ ३.३१०.१३ ॥
Por decreto divino, leite jorrou dos seus seios para ele; tal foi a decisão. Criaram-no segundo o rito, e o menino vigoroso cresceu. Desde então, outros filhos de seu próprio corpo também nasceram.
3.310.14
नामकर्म च चक्रुस्ते कुण्डले तस् दृश्यते ।
कर्ण इत्येव तं बालं दृष्ट्वा कर्णं सकुण्डलम् ॥ ३.३१०.१४ ॥
Realizaram o rito de nomeação. Seus brincos eram visíveis; ao ver o menino com brincos nas orelhas, chamaram-no Karṇa.
3.310.15
वसुवर्मधरं दृष्ट्वा तं बालं हेमकुण्डलम् ।
नामास्य वसुषेणेति ततश्चक्रुर्द्विजातयः ॥ ३.३१०.१५ ॥
Ao ver o menino com armadura de ouro e brincos de ouro, os dvijas o chamaram Vasuṣeṇa.
3.310.16
एवं स सूतपुत्रत्वं जगामामितविक्रमः ।
वसुषेण इतिख्यातो वृष इत्येव च प्रभुः ॥ ३.३१०.१६ ॥
Assim, aquele de valor incomensurável tornou-se filho de cocheiro. Famoso como Vasuṣeṇa, e também chamado Vṛṣa, tornou-se um homem poderoso.
3.310.17
सूतस्य ववृधेऽङ्गेषु ज्येष्ठः पुत्रः स वीर्यवान् ।
चारेण विदितश्चासीत्पृथया दिव्यवर्मभृत् ॥ ३.३१०.१७ ॥
Aquele poderoso filho mais velho do cocheiro cresceu na terra de Aṅga. Por meio de espiões, Pṛthā (Kuntī) soube que ele portava armadura divina.
3.310.18
सूतस्त्वधिरथः पुत्रं विवृद्धं समयेन तम् ।
दृष्ट्वा प्रस्थापयामास पुरं वारणसाह्वयम् ॥ ३.३१०.१८ ॥
Mas o cocheiro Adhiratha, ao ver o filho crescido no tempo devido, enviou-o à cidade chamada Vāraṇasāhvaya.
3.310.19
तत्रोपसदनं चक्रे द्रोणस्येष्वस्त्रकर्मणि ।
सख्यं दुर्योधनेनैवमगमत्स च वीर्यवान् ॥ ३.३१०.१९ ॥
Ali serviu Droṇa na arte das flechas e das armas, e assim aquele valente tornou-se amigo de Duryodhana.
3.310.20
द्रोणात्कृपाच्च रामाच्च सोऽस्त्रग्रामं चतुर्विधम् ।
लब्ध्वा लोकेऽभवत्ख्यातः परमेष्वासतां गतः ॥ ३.३१०.२० ॥
Tendo obtido de Droṇa, Kṛpa e Rāma o conjunto quádruplo do saber das armas, tornou-se famoso no mundo e alcançou a suprema maestria de arqueiro.
3.310.21
संधाय धार्तराष्ट्रेण पार्थानां विप्रिये रतः ।
योद्धुमाशंसते नित्यं फल्गुनेन महात्मना ॥ ३.३१०.२१ ॥
Tendo feito um pacto com o filho de Dhṛtarāṣṭra, dedicado ao que desagrada aos Pārthas, ele deseja sempre combater o magnânimo Phalguna (Arjuna).
3.310.22
सदा हि तस् स्पर्धाऽऽसीदर्जुनन विशांपते ।
अर्जुनस्य च कर्णेन यतो द्वन्द्वं बभूव ह ॥ ३.३१०.२२ ॥
Ó senhor dos homens, sempre houve rivalidade entre ele e Arjuna, e disso surgiu o duelo entre Arjuna e Karṇa.
3.310.23
एतद्गुह्यं महाराज सूर्यस्यासीन्न संशयः ।
यः सूर्यसंभवः कर्णः कुर्यात्प्रतिकुले रतः ॥ ३.३१०.२३ ॥
Este é um segredo, grande rei: não há dúvida de que ele era filho do Sol; aquele Karṇa, nascido do Sol, dedicou-se a atos hostis.
3.310.24
तं तु कुण्डलिनं दृष्ट्वा वर्मणा च समन्वितम् ।
अवध्यं समरे मत्वा पर्यतप्यद्युधिष्ठिरः ॥ ३.३१०.२४ ॥
Ao vê-lo com brincos e revestido de armadura, e julgando-o invencível em batalha, Yudhiṣṭhira ficou profundamente aflito.
3.310.25
यदा च कर्णो राजेन्द्र भानुमन्तं दिवाकरम् ।
स्तौति मध्यंदिने प्राप्ते प्राञ्जलिः सलिलोत्थितः ॥ ३.३१०.२५ ॥
Ó senhor dos reis, quando chega o meio-dia, Karṇa, de pé fora da água com as palmas unidas, louva o sol radiante, criador do dia.
3.310.26
तत्रैनमुपतिष्ठन्ति ब्राह्मणा धनहेतुना ।
नादेयं तस्य तत्काले किंचिदस्ति द्विजातिषु ॥ ३.३१०.२६ ॥
Ali, os brâmanes se aproximam dele em busca de riquezas; naquele momento não há nada que ele não desse aos duas vezes nascidos.
3.310.27
तमिन्द्रो ब्राह्मणो भूत्वा भिक्षां देहीत्युपस्थितः ।
स्वागतं चेति राधेयस्तमथ प्रत्यभाषत ॥ ३.३१०.२७ ॥
Indra, tomando a forma de um brâmane, apresentou-se diante dele dizendo: «Dá-me esmola». Então Karṇa, filho de Rādhā, respondeu-lhe: «Bem-vindo».