మహాభారతం · అధ్యాయం 3.310
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.310.1
एतस्मिन्नेव काले तु धृतराष्ट्रस्य वै सखा ।
सूतोऽधिरथ इत्येव सदारो जाह्नवीं ययौ ॥ ३.३१०.१ ॥
అదే సమయంలో ధృతరాష్ట్రుని మిత్రుడైన అధిరథుడనే సూతుడు తన భార్యతో కలిసి గంగానది వద్దకు వెళ్ళాడు.
3.310.2
तस्य भार्याऽभवद्राजन्रूपेणासदृशी भुवि ।
राधा नाम महाभागा न सा पुत्रमविन्दत।
अपत्यार्थे परं यत्नमकरोच्च विशेषतः ॥ ३.३१०.२ ॥
ఓ రాజా, ఆమె భార్య భూమిపై రూపంలో సాటిలేనిది. రాధ అనే ఆ మహాభాగ్యవతికి కుమారుడు లభించలేదు; సంతానం కోసం ఆమె ఎంతో ప్రయత్నం చేసింది.
3.310.3
सा ददर्शाथ मञ्जूषामुह्यमानां यदृच्छया ।
दत्तरक्षाप्रतिसरामन्वालम्भनशोभनाम् ॥ ३.३१०.३ ॥
అప్పుడు ఆమె యాదృచ్ఛికంగా కొట్టుకుపోతున్న ఒక పెట్టెను చూసింది; దానికి రక్షాసూత్రం కట్టి ఉంది, పట్టుకునే త్రాళ్లతో అది అందంగా ఉంది.
3.310.4
ऊर्मीतरङ्गैर्जाह्नव्याः समानीतामुपह्वरम् ।
विवर्तमानां बहुशः पुनःपुनरितस्ततः ॥ ३.३१०.४ ॥
గంగానది అలలు, తరంగాలు దాన్ని తీరం వైపు తెచ్చాయి; ఆ పెట్టె అనేకసార్లు ఇటూ అటూ తిరుగుతూ ఉంది.
3.310.5
ततः सा वायुना राजन्स्रोतसा च बलीयसा ।
उपानीतो यतः सूतः सभार्यो जलमाश्रितः ॥ ३.३१०.५ ॥
ఓ రాజా, అప్పుడు గాలి, బలమైన ప్రవాహం దాన్ని భార్యతో కలిసి నీటి దగ్గర ఉన్న సూతుడి వద్దకు తెచ్చాయి.
3.310.6
सा तु कौतूहलात्प्राप्तां ग्राहयामास भामिनी ।
ततो निवेदयामास सूतस्याधिरथस्य वै ॥ ३.३१०.६ ॥
ఆ సుందరి కుతూహలంతో వచ్చిన ఆ పెట్టెను పట్టించింది; తర్వాత సూతుడు అధిరథునికి తెలియజేసింది.
3.310.7
स तामुद्धृत्य मञ्जूषामुत्सार्य जलमन्तिकात् ।
यन्त्रैरुद्घाटयामास सोऽपश्यत्तत्रबालकम् ॥ ३.३१०.७ ॥
అతను ఆ పెట్టెను పైకెత్తి, సమీపంలోని నీటి నుండి దూరంగా జరిపి, పరికరాలతో దానిని తెరిపించాడు; అక్కడ ఒక బాలుడిని చూశాడు.
3.310.8
मृष्टकुण्डलयुक्तेन वदनेन विराजितम् ।
परिम्लानमुखं बालं रुदन्तं क्षुधितं भृशम् ॥ ३.३१०.८ ॥
మెరుగుపెట్టిన కుండలాలతో ప్రకాశించే ముఖంతో ఉన్న ఆ బాలుడు, వాడిన ముఖంతో, ఏడుస్తూ, మిక్కిలి ఆకలితో ఉన్నాడు.
3.310.9
स तु तं परया लक्ष्म्या दृष्ट्वा युक्तं वरात्मजम् ।
स सूतो भार्यया सार्धं विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
अङ्कमारोप्य तं बालं भार्यां वचनमब्रवीत् ॥ ३.३१०.९ ॥
ఆ శ్రేష్ఠ పుత్రుడిని గొప్ప శోభతో కూడినవాడిగా చూసి, విస్మయంతో విప్పారిన కళ్లతో ఉన్న ఆ సూతుడు, భార్యతో కలిసి, ఆ బాలుడిని ఒడిలో కూర్చోబెట్టి భార్యతో ఇలా అన్నాడు.
3.310.10
इदमत्यद्भुतं भीरु यतो जातोस्मि भामिनि ।
दृष्टवान्देवगर्भोऽयं मन्येऽस्माकमुपागतः ॥ ३.३१०.१० ॥
ఓ భీరువా, ఇది అత్యంత అద్భుతం; ఓ భామినీ, ఈ దైవగర్భుడు మన దగ్గరకు వచ్చాడని నేను భావిస్తున్నాను.
3.310.11
अनपत्यस्य पुत्रोऽयं देवैर्दत्तो ध्रुवं मम ।
इत्युक्त्वा तं ददौ पुत्रं राधायै स महीपते ॥ ३.३१०.११ ॥
సంతానం లేని నాకు ఈ పుత్రుడు దేవతలు నిశ్చయంగా ఇచ్చారు అని చెప్పి, ఓ మహీపతీ, అతడు ఆ పుత్రుడిని రాధకు ఇచ్చాడు.
3.310.12
रप्रतिजग्राह तं राधा विधिवद्दिव्यरूपिणम् ।
पुत्रं कमलगर्भाभं देवगर्भं श्रिया वृतम् ॥ ३.३१०.१२ ॥
రాధ విధిప్రకారం ఆ దివ్యరూపుడైన పుత్రుడిని స్వీకరించింది; తామరపువ్వు గర్భం వంటి కాంతిగలవాడు, దైవగర్భుడు, శ్రీ చేత ఆవరించబడినవాడు అయిన ఆ పుత్రుడిని.
3.310.13
स्तन्यं समस्रवच्चास्य दैवादित्थ निश्चयः ।
पुपोष चैनं विधिवद्ववृधे स च वीर्यवान्।
ततः प्रभृति चाप्यन्ये प्राभवन्नौरसाः सुताः ॥ ३.३१०.१३ ॥
దైవ నిర్ణయంతో ఆమె స్తనాల నుండి పాలు స్రవించాయి; ఇదే నిశ్చయం. విధి ప్రకారం అతనిని పోషించారు; వీర్యవంతుడైన అతడు పెరిగాడు. అప్పటినుండి ఇతర ఔరస పుత్రులూ జన్మించారు.
3.310.14
नामकर्म च चक्रुस्ते कुण्डले तस् दृश्यते ।
कर्ण इत्येव तं बालं दृष्ट्वा कर्णं सकुण्डलम् ॥ ३.३१०.१४ ॥
వారు నామకరణం చేశారు. అతని కుండలాలు కనిపించాయి; కుండలాలతో ఉన్న చెవిని చూసి ఆ బాలునికి 'కర్ణుడు' అని పేరు పెట్టారు.
3.310.15
वसुवर्मधरं दृष्ट्वा तं बालं हेमकुण्डलम् ।
नामास्य वसुषेणेति ततश्चक्रुर्द्विजातयः ॥ ३.३१०.१५ ॥
బంగారు కవచం ధరించి, బంగారు కుండలాలతో ఉన్న ఆ బాలుని చూసి, ద్విజులు అతనికి 'వసుషేణుడు' అని నామకరణం చేశారు.
3.310.16
एवं स सूतपुत्रत्वं जगामामितविक्रमः ।
वसुषेण इतिख्यातो वृष इत्येव च प्रभुः ॥ ३.३१०.१६ ॥
ఈ విధంగా ఆ అమిత పరాక్రమశాలి సూతపుత్రత్వాన్ని పొందాడు. 'వసుషేణుడు' అనే పేరుతో, 'వృషుడు' అని కూడా ప్రసిద్ధుడైన ఆ ప్రభువు అయ్యాడు.
3.310.17
सूतस्य ववृधेऽङ्गेषु ज्येष्ठः पुत्रः स वीर्यवान् ।
चारेण विदितश्चासीत्पृथया दिव्यवर्मभृत् ॥ ३.३१०.१७ ॥
ఆ వీర్యవంతుడు సూతుని జ్యేష్ఠ పుత్రుడిగా అంగ దేశంలో పెరిగాడు. గూఢచారుల ద్వారా పృథ (కుంతి)కు అతడు దివ్య కవచం ధరించినవాడని తెలిసింది.
3.310.18
सूतस्त्वधिरथः पुत्रं विवृद्धं समयेन तम् ।
दृष्ट्वा प्रस्थापयामास पुरं वारणसाह्वयम् ॥ ३.३१०.१८ ॥
అయితే సూతుడు అధిరథుడు తన కుమారుడు కాలక్రమంలో పెరిగినట్లు చూసి, వారణసాహ్వయం అనే పురానికి అతడిని పంపాడు.
3.310.19
तत्रोपसदनं चक्रे द्रोणस्येष्वस्त्रकर्मणि ।
सख्यं दुर्योधनेनैवमगमत्स च वीर्यवान् ॥ ३.३१०.१९ ॥
అక్కడ అతడు ద్రోణుని ధనుర్విద్యా కర్మలో సేవ చేశాడు; ఈ విధంగా ఆ వీరుడు దుర్యోధనునితో స్నేహం కలిగాడు.
3.310.20
द्रोणात्कृपाच्च रामाच्च सोऽस्त्रग्रामं चतुर्विधम् ।
लब्ध्वा लोकेऽभवत्ख्यातः परमेष्वासतां गतः ॥ ३.३१०.२० ॥
ద్రోణుడు, కృపుడు, రాముడు వారి నుండి నాలుగు విధాల అస్త్రసమూహాన్ని పొంది, లోకంలో ప్రసిద్ధుడై పరమ ధనుర్ధరుడయ్యాడు.
3.310.21
संधाय धार्तराष्ट्रेण पार्थानां विप्रिये रतः ।
योद्धुमाशंसते नित्यं फल्गुनेन महात्मना ॥ ३.३१०.२१ ॥
ధృతరాష్ట్రుని కుమారునితో పొత్తు కుదుర్చుకుని, పార్థులకు అపకారం చేయడంలో నిమగ్నుడై, మహాత్ముడైన ఫల్గునుడితో (అర్జునునితో) యుద్ధం చేయాలని అతడు ఎల్లప్పుడూ కోరుకుంటాడు.
3.310.22
सदा हि तस् स्पर्धाऽऽसीदर्जुनन विशांपते ।
अर्जुनस्य च कर्णेन यतो द्वन्द्वं बभूव ह ॥ ३.३१०.२२ ॥
ఓ రాజా, అతడికి అర్జునునితో ఎల్లప్పుడూ పోటీ ఉండేది; అర్జునునికి కర్ణునికి మధ్య ఈ కారణంగానే ద్వంద్వయుద్ధం జరిగింది.
3.310.23
एतद्गुह्यं महाराज सूर्यस्यासीन्न संशयः ।
यः सूर्यसंभवः कर्णः कुर्यात्प्रतिकुले रतः ॥ ३.३१०.२३ ॥
ఓ మహారాజా, ఇది రహస్యం; అతడు సూర్యుని కుమారుడనడంలో సందేహం లేదు. సూర్యుని నుండి జన్మించిన ఆ కర్ణుడు ప్రతికూల కార్యాలలో నిమగ్నుడయ్యాడు.
3.310.24
तं तु कुण्डलिनं दृष्ट्वा वर्मणा च समन्वितम् ।
अवध्यं समरे मत्वा पर्यतप्यद्युधिष्ठिरः ॥ ३.३१०.२४ ॥
కుండలాలు ధరించి కవచంతో కూడిన అతడిని చూసి, యుద్ధంలో అతడు వధింపరానివాడని భావించి యుధిష్ఠిరుడు ఎంతో విచారించాడు.
3.310.25
यदा च कर्णो राजेन्द्र भानुमन्तं दिवाकरम् ।
स्तौति मध्यंदिने प्राप्ते प्राञ्जलिः सलिलोत्थितः ॥ ३.३१०.२५ ॥
రాజేంద్రా, మధ్యాహ్నం వచ్చినప్పుడు కర్ణుడు నీటి నుండి లేచి చేతులు జోడించి ప్రకాశించే దివాకరుడైన సూర్యుడిని స్తుతిస్తాడు.
3.310.26
तत्रैनमुपतिष्ठन्ति ब्राह्मणा धनहेतुना ।
नादेयं तस्य तत्काले किंचिदस्ति द्विजातिषु ॥ ३.३१०.२६ ॥
అక్కడ బ్రాహ్మణులు ధనం కోసం అతని వద్దకు వస్తారు; ఆ సమయంలో ద్విజులకు అతను ఇవ్వలేనిది ఏదీ లేదు.
3.310.27
तमिन्द्रो ब्राह्मणो भूत्वा भिक्षां देहीत्युपस्थितः ।
स्वागतं चेति राधेयस्तमथ प्रत्यभाषत ॥ ३.३१०.२७ ॥
ఇంద్రుడు బ్రాహ్మణుడిగా మారి, "భిక్ష ఇమ్ము" అంటూ అతని ముందు నిలిచాడు; అప్పుడు రాధేయుడైన కర్ణుడు "స్వాగతం" అని అతనికి సమాధానమిచ్చాడు.