Mahābhārata · Adhyāya 3.310
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.310.1
एतस्मिन्नेव काले तु धृतराष्ट्रस्य वै सखा ।
सूतोऽधिरथ इत्येव सदारो जाह्नवीं ययौ ॥ ३.३१०.१ ॥
Zu eben dieser Zeit ging Adhiratha, ein Wagenlenker und Freund Dhṛtarāṣṭras, mit seiner Frau zum Ganges.
3.310.2
तस्य भार्याऽभवद्राजन्रूपेणासदृशी भुवि ।
राधा नाम महाभागा न सा पुत्रमविन्दत।
अपत्यार्थे परं यत्नमकरोच्च विशेषतः ॥ ३.३१०.२ ॥
O König, seine Frau war auf Erden an Schönheit unvergleichlich. Die hochbegnadete Rādhā erhielt keinen Sohn, und so bemühte sie sich sehr, besonders um Nachkommen.
3.310.3
सा ददर्शाथ मञ्जूषामुह्यमानां यदृच्छया ।
दत्तरक्षाप्रतिसरामन्वालम्भनशोभनाम् ॥ ३.३१०.३ ॥
Da sah sie zufällig eine Kassette treiben, an der ein Schutzfaden gebunden war und die durch ihre Griffschnüre schön war.
3.310.4
ऊर्मीतरङ्गैर्जाह्नव्याः समानीतामुपह्वरम् ।
विवर्तमानां बहुशः पुनःपुनरितस्ततः ॥ ३.३१०.४ ॥
Die Kassette, von den Wellen und Strömungen der Ganga zum Ufer getragen, drehte sich immer wieder hin und her.
3.310.5
ततः सा वायुना राजन्स्रोतसा च बलीयसा ।
उपानीतो यतः सूतः सभार्यो जलमाश्रितः ॥ ३.३१०.५ ॥
Da wurde sie, o König, durch den Wind und die gewaltige Strömung dorthin gebracht, wo der Wagenlenker mit seiner Frau am Wasser stand.
3.310.6
सा तु कौतूहलात्प्राप्तां ग्राहयामास भामिनी ।
ततो निवेदयामास सूतस्याधिरथस्य वै ॥ ३.३१०.६ ॥
Aus Neugier ließ die schöne Frau die herangekommene Kassette fangen und berichtete dann dem Wagenlenker Adhiratha davon.
3.310.7
स तामुद्धृत्य मञ्जूषामुत्सार्य जलमन्तिकात् ।
यन्त्रैरुद्घाटयामास सोऽपश्यत्तत्रबालकम् ॥ ३.३१०.७ ॥
Er hob jene Truhe heraus, entfernte sie vom nahen Wasser, ließ sie mit Werkzeugen öffnen, und dort sah er ein Kind.
3.310.8
मृष्टकुण्डलयुक्तेन वदनेन विराजितम् ।
परिम्लानमुखं बालं रुदन्तं क्षुधितं भृशम् ॥ ३.३१०.८ ॥
Jenes Kind, strahlend mit einem von glänzenden Ohrringen geschmückten Gesicht, hatte ein welkes Antlitz, weinte und war sehr hungrig.
3.310.9
स तु तं परया लक्ष्म्या दृष्ट्वा युक्तं वरात्मजम् ।
स सूतो भार्यया सार्धं विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
अङ्कमारोप्य तं बालं भार्यां वचनमब्रवीत् ॥ ३.३१०.९ ॥
Als er jenen trefflichen Sohn in höchster Pracht erblickte, mit vor Staunen weit geöffneten Augen, setzte der Wagenlenker das Kind auf seinen Schoß und sprach diese Worte zu seiner Frau.
3.310.10
इदमत्यद्भुतं भीरु यतो जातोस्मि भामिनि ।
दृष्टवान्देवगर्भोऽयं मन्येऽस्माकमुपागतः ॥ ३.३१०.१० ॥
Dies ist höchst wunderbar, o Furchtsame, denn ich wurde geboren, o Dame; ich glaube, dieser göttlich Gezeugte ist zu uns gekommen.
3.310.11
अनपत्यस्य पुत्रोऽयं देवैर्दत्तो ध्रुवं मम ।
इत्युक्त्वा तं ददौ पुत्रं राधायै स महीपते ॥ ३.३१०.११ ॥
Er sprach: »Gewiss haben die Götter mir, dem Kinderlosen, diesen Sohn gegeben«, und so übergab er jenen Sohn an Rādhā, o Herr der Erde.
3.310.12
रप्रतिजग्राह तं राधा विधिवद्दिव्यरूपिणम् ।
पुत्रं कमलगर्भाभं देवगर्भं श्रिया वृतम् ॥ ३.३१०.१२ ॥
Rādhā nahm gemäß dem Ritus jenen Sohn von göttlicher Gestalt an, leuchtend wie der Lotusschoß, dem göttlichen Schoß entstammt, von Glanz umhüllt.
3.310.13
स्तन्यं समस्रवच्चास्य दैवादित्थ निश्चयः ।
पुपोष चैनं विधिवद्ववृधे स च वीर्यवान्।
ततः प्रभृति चाप्यन्ये प्राभवन्नौरसाः सुताः ॥ ३.३१०.१३ ॥
Durch göttliche Fügung floss Milch aus ihren Brüsten für ihn; so war der Entschluss. Man zog ihn gemäß dem Ritus auf, und der kraftvolle Knabe wuchs heran. Von da an wurden auch andere leibliche Söhne geboren.
3.310.14
नामकर्म च चक्रुस्ते कुण्डले तस् दृश्यते ।
कर्ण इत्येव तं बालं दृष्ट्वा कर्णं सकुण्डलम् ॥ ३.३१०.१४ ॥
Sie vollzogen das Namensritual. Seine Ohrringe waren sichtbar; als sie den Knaben mit Ohrringen sahen, nannten sie ihn Karṇa.
3.310.15
वसुवर्मधरं दृष्ट्वा तं बालं हेमकुण्डलम् ।
नामास्य वसुषेणेति ततश्चक्रुर्द्विजातयः ॥ ३.३१०.१५ ॥
Als sie den Knaben in goldener Rüstung und mit goldenen Ohrringen sahen, gaben ihm die Zweimalgeborenen den Namen Vasuṣeṇa.
3.310.16
एवं स सूतपुत्रत्वं जगामामितविक्रमः ।
वसुषेण इतिख्यातो वृष इत्येव च प्रभुः ॥ ३.३१०.१६ ॥
So wurde der an Heldenkraft Unermessliche ein Wagenlenkersohn. Berühmt als Vasuṣeṇa und auch Vṛṣa genannt, wurde er ein mächtiger Mann.
3.310.17
सूतस्य ववृधेऽङ्गेषु ज्येष्ठः पुत्रः स वीर्यवान् ।
चारेण विदितश्चासीत्पृथया दिव्यवर्मभृत् ॥ ३.३१०.१७ ॥
Der mächtige älteste Sohn des Wagenlenkers wuchs im Land Aṅga auf. Durch Kundschafter erfuhr Pṛthā (Kuntī), dass er göttliche Rüstung trug.
3.310.18
सूतस्त्वधिरथः पुत्रं विवृद्धं समयेन तम् ।
दृष्ट्वा प्रस्थापयामास पुरं वारणसाह्वयम् ॥ ३.३१०.१८ ॥
Der Wagenlenker Adhiratha aber, als er seinen Sohn zur rechten Zeit herangewachsen sah, sandte ihn in die Stadt namens Vāraṇasāhvaya.
3.310.19
तत्रोपसदनं चक्रे द्रोणस्येष्वस्त्रकर्मणि ।
सख्यं दुर्योधनेनैवमगमत्स च वीर्यवान् ॥ ३.३१०.१९ ॥
Dort diente er Droṇa in der Kunst der Pfeile und Waffen, und so schloss der tapfere Held Freundschaft mit Duryodhana.
3.310.20
द्रोणात्कृपाच्च रामाच्च सोऽस्त्रग्रामं चतुर्विधम् ।
लब्ध्वा लोकेऽभवत्ख्यातः परमेष्वासतां गतः ॥ ३.३१०.२० ॥
Von Droṇa, Kṛpa und Rāma den vierfachen Schatz der Waffenkunde erlangt, wurde er in der Welt berühmt und erreichte höchste Bogenmeisterschaft.
3.310.21
संधाय धार्तराष्ट्रेण पार्थानां विप्रिये रतः ।
योद्धुमाशंसते नित्यं फल्गुनेन महात्मना ॥ ३.३१०.२१ ॥
Nachdem er ein Bündnis mit dem Sohn Dhṛtarāṣṭras geschlossen hat und an dem, was den Pārthas missfällt, Gefallen findet, begehrt er stets, gegen den großherzigen Phalguna (Arjuna) zu kämpfen.
3.310.22
सदा हि तस् स्पर्धाऽऽसीदर्जुनन विशांपते ।
अर्जुनस्य च कर्णेन यतो द्वन्द्वं बभूव ह ॥ ३.३१०.२२ ॥
O Herr der Menschen, stets gab es Rivalität zwischen ihm und Arjuna, und daraus entstand der Zweikampf zwischen Arjuna und Karṇa.
3.310.23
एतद्गुह्यं महाराज सूर्यस्यासीन्न संशयः ।
यः सूर्यसंभवः कर्णः कुर्यात्प्रतिकुले रतः ॥ ३.३१०.२३ ॥
Dies ist ein Geheimnis, großer König: Es besteht kein Zweifel, dass er ein Sohn der Sonne war; jener Karṇa, aus der Sonne geboren, war auf feindliche Taten aus.
3.310.24
तं तु कुण्डलिनं दृष्ट्वा वर्मणा च समन्वितम् ।
अवध्यं समरे मत्वा पर्यतप्यद्युधिष्ठिरः ॥ ३.३१०.२४ ॥
Als er ihn mit Ohrringen und einer Rüstung gewappnet sah und ihn für im Kampf unbesiegbar hielt, war Yudhiṣṭhira zutiefst betrübt.
3.310.25
यदा च कर्णो राजेन्द्र भानुमन्तं दिवाकरम् ।
स्तौति मध्यंदिने प्राप्ते प्राञ्जलिः सलिलोत्थितः ॥ ३.३१०.२५ ॥
O Herr der Könige, wenn der Mittag kommt, preist Karṇa, aus dem Wasser aufgestanden und mit gefalteten Händen, die strahlende Sonne, den Tagmacher.
3.310.26
तत्रैनमुपतिष्ठन्ति ब्राह्मणा धनहेतुना ।
नादेयं तस्य तत्काले किंचिदस्ति द्विजातिषु ॥ ३.३१०.२६ ॥
Dort nähern sich ihm die Brahmanen um des Reichtums willen; in jenem Augenblick gibt es nichts, was er den Zweimalgeborenen nicht geben könnte.
3.310.27
तमिन्द्रो ब्राह्मणो भूत्वा भिक्षां देहीत्युपस्थितः ।
स्वागतं चेति राधेयस्तमथ प्रत्यभाषत ॥ ३.३१०.२७ ॥
Indra, in der Gestalt eines Brahmanen, trat vor ihn und sprach: »Gib Almosen.« Da antwortete ihm Karṇa, der Sohn Rādhās: »Willkommen.«