Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.310

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.310.1

एतस्मिन्नेव काले तु धृतराष्ट्रस्य वै सखा ।
सूतोऽधिरथ इत्येव सदारो जाह्नवीं ययौ ॥ ३.३१०.१ ॥

அதே சமயத்தில் திருதராஷ்டிரரின் நண்பனான அதிரதன் என்ற சூதன் தன் மனைவியுடன் கங்கைக்குச் சென்றான்.

3.310.2

तस्य भार्याऽभवद्राजन्रूपेणासदृशी भुवि ।
राधा नाम महाभागा न सा पुत्रमविन्दत।
अपत्यार्थे परं यत्नमकरोच्च विशेषतः ॥ ३.३१०.२ ॥

ஓ அரசே, அவனுடைய மனைவி உலகில் அழகில் ஒப்பற்றவள். ராதா என்ற பெயருடைய அந்த மகாபாக்கியவதி மகனைப் பெறவில்லை; மக்கட்பேற்றுக்காக அவள் மிகுந்த முயற்சி செய்தாள்.

3.310.3

सा ददर्शाथ मञ्जूषामुह्यमानां यदृच्छया ।
दत्तरक्षाप्रतिसरामन्वालम्भनशोभनाम् ॥ ३.३१०.३ ॥

அப்போது அவள் தற்செயலாக அடித்துச் செல்லப்பட்ட ஒரு பெட்டியைக் கண்டாள்; அதில் காப்புக் கயிறு கட்டப்பட்டு, பிடிக்கயிறுகளால் அழகாக இருந்தது.

3.310.4

ऊर्मीतरङ्गैर्जाह्नव्याः समानीतामुपह्वरम् ।
विवर्तमानां बहुशः पुनःपुनरितस्ततः ॥ ३.३१०.४ ॥

கங்கையின் அலைகளும் சிற்றலைகளும் கரையை நோக்கிக் கொண்டு வந்த அந்தப் பெட்டி, பலமுறை இங்கும் அங்குமாகச் சுழன்று கொண்டிருந்தது.

3.310.5

ततः सा वायुना राजन्स्रोतसा च बलीयसा ।
उपानीतो यतः सूतः सभार्यो जलमाश्रितः ॥ ३.३१०.५ ॥

ஓ அரசே, பின்னர் காற்றும் வலிமையான நீரோட்டமும் அதை, மனைவியுடன் நீரருகே நின்ற சூதன் இருந்த இடத்திற்குக் கொண்டு சேர்த்தன.

3.310.6

सा तु कौतूहलात्प्राप्तां ग्राहयामास भामिनी ।
ततो निवेदयामास सूतस्याधिरथस्य वै ॥ ३.३१०.६ ॥

அந்த அழகி ஆர்வத்தால் வந்த அந்தப் பெட்டியைப் பிடிக்கச் செய்தாள்; பின்னர் சூதன் அதிரதனிடம் அதைத் தெரிவித்தாள்.

3.310.7

स तामुद्धृत्य मञ्जूषामुत्सार्य जलमन्तिकात् ।
यन्त्रैरुद्घाटयामास सोऽपश्यत्तत्रबालकम् ॥ ३.३१०.७ ॥

அவர் அந்தப் பெட்டியை எடுத்து, அருகிலுள்ள நீரிலிருந்து விலக்கி, கருவிகளால் அதைத் திறக்கச் செய்தார்; அங்கே ஒரு குழந்தையைக் கண்டார்.

3.310.8

मृष्टकुण्डलयुक्तेन वदनेन विराजितम् ।
परिम्लानमुखं बालं रुदन्तं क्षुधितं भृशम् ॥ ३.३१०.८ ॥

மெருகேற்றப்பட்ட குண்டலங்களுடன் கூடிய முகத்தால் ஒளிர்ந்த அந்தக் குழந்தை, வாடிய முகத்துடன், அழுதுகொண்டு, மிகவும் பசியுடன் இருந்தது.

3.310.9

स तु तं परया लक्ष्म्या दृष्ट्वा युक्तं वरात्मजम् ।
स सूतो भार्यया सार्धं विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
अङ्कमारोप्य तं बालं भार्यां वचनमब्रवीत् ॥ ३.३१०.९ ॥

சிறந்த மகனை உயர்ந்த பேரொளியுடன் கண்டு, வியப்பினால் விரிந்த கண்களுடன் இருந்த அந்தச் சூதர், மனைவியுடன் சேர்ந்து, அந்தக் குழந்தையை மடியில் வைத்து மனைவியிடம் இவ்வாறு கூறினார்.

3.310.10

इदमत्यद्भुतं भीरु यतो जातोस्मि भामिनि ।
दृष्टवान्देवगर्भोऽयं मन्येऽस्माकमुपागतः ॥ ३.३१०.१० ॥

அஞ்சுபவளே, இது மிகவும் அற்புதம்; ஏனெனில் பெண்ணே, இந்தத் தெய்வக் கருவு நமக்கு வந்திருப்பதாக நான் எண்ணுகிறேன்.

3.310.11

अनपत्यस्य पुत्रोऽयं देवैर्दत्तो ध्रुवं मम ।
इत्युक्त्वा तं ददौ पुत्रं राधायै स महीपते ॥ ३.३१०.११ ॥

குழந்தையற்ற எனக்கு இந்த மகனை தேவர்கள் நிச்சயமாக அளித்திருக்கிறார்கள் என்று கூறி, ஓ மன்னா, அவர் அந்த மகனை ராதைக்குக் கொடுத்தார்.

3.310.12

रप्रतिजग्राह तं राधा विधिवद्दिव्यरूपिणम् ।
पुत्रं कमलगर्भाभं देवगर्भं श्रिया वृतम् ॥ ३.३१०.१२ ॥

ராதை முறைப்படி அந்தத் தெய்வ வடிவ மகனை ஏற்றுக்கொண்டாள்; தாமரை மொட்டு போன்ற ஒளியுடையவனும், தெய்வக் கருவில் பிறந்தவனும், செல்வத்தால் சூழப்பட்டவனுமாகிய அந்த மகனை.

3.310.13

स्तन्यं समस्रवच्चास्य दैवादित्थ निश्चयः ।
पुपोष चैनं विधिवद्ववृधे स च वीर्यवान्।
ततः प्रभृति चाप्यन्ये प्राभवन्नौरसाः सुताः ॥ ३.३१०.१३ ॥

தெய்வ விதியால் அவளுடைய மார்பிலிருந்து பால் சுரந்தது; இதுவே நிச்சயம். அவனை முறைப்படி வளர்த்தனர்; வீரியம் நிறைந்த அவன் வளர்ந்தான். அதன்பின் மற்ற சொந்த மகன்களும் பிறந்தனர்.

3.310.14

नामकर्म च चक्रुस्ते कुण्डले तस् दृश्यते ।
कर्ण इत्येव तं बालं दृष्ट्वा कर्णं सकुण्डलम् ॥ ३.३१०.१४ ॥

அவர்கள் பெயர்சூட்டும் சடங்கைச் செய்தனர். அவனுடைய குண்டலங்கள் தெரிந்தன; குண்டலத்துடன் காதைக் கண்டு அந்தச் சிறுவனுக்கு 'கர்ணன்' என்றே பெயரிட்டனர்.

3.310.15

वसुवर्मधरं दृष्ट्वा तं बालं हेमकुण्डलम् ।
नामास्य वसुषेणेति ततश्चक्रुर्द्विजातयः ॥ ३.३१०.१५ ॥

பொன் கவசம் அணிந்து, பொன் குண்டலங்களுடன் இருந்த அந்தச் சிறுவனைக் கண்டு, இருபிறப்பாளர்கள் அவனுக்கு 'வசுஷேணன்' என்று பெயரிட்டனர்.

3.310.16

एवं स सूतपुत्रत्वं जगामामितविक्रमः ।
वसुषेण इतिख्यातो वृष इत्येव च प्रभुः ॥ ३.३१०.१६ ॥

இவ்வாறு அளவற்ற வலிமையுடையவன் சூதன் மகன் நிலையை அடைந்தான். 'வசுஷேணன்' என்றும், 'விருஷன்' என்றும் புகழ்பெற்ற அந்த வல்லவன் அவ்வாறு ஆனான்.

3.310.17

सूतस्य ववृधेऽङ्गेषु ज्येष्ठः पुत्रः स वीर्यवान् ।
चारेण विदितश्चासीत्पृथया दिव्यवर्मभृत् ॥ ३.३१०.१७ ॥

அந்த வலிமையுள்ள சூதனின் மூத்த மகன் அங்க நாட்டில் வளர்ந்தான். ஒற்றர்கள் மூலம் பிருதை (குந்தி) அவன் தெய்வீகக் கவசம் அணிந்தவன் என்பதை அறிந்தாள்.

3.310.18

सूतस्त्वधिरथः पुत्रं विवृद्धं समयेन तम् ।
दृष्ट्वा प्रस्थापयामास पुरं वारणसाह्वयम् ॥ ३.३१०.१८ ॥

ஆனால் சூதன் அதிரதன் தன் மகன் காலப்போக்கில் வளர்ந்திருப்பதைக் கண்டு, வாரணசாஹ்வயம் என்னும் நகருக்கு அவனை அனுப்பினான்.

3.310.19

तत्रोपसदनं चक्रे द्रोणस्येष्वस्त्रकर्मणि ।
सख्यं दुर्योधनेनैवमगमत्स च वीर्यवान् ॥ ३.३१०.१९ ॥

அங்கே அவர் துரோணரின் அம்பு-ஆயுதக் கலையில் பணிவிடை செய்தார்; இவ்வாறு அந்த வீரர் துரியோதனனுடன் நட்பு கொண்டார்.

3.310.20

द्रोणात्कृपाच्च रामाच्च सोऽस्त्रग्रामं चतुर्विधम् ।
लब्ध्वा लोकेऽभवत्ख्यातः परमेष्वासतां गतः ॥ ३.३१०.२० ॥

துரோணரிடமும், கிருபரிடமும், ராமரிடமும் அவர் நான்கு வகை ஆயுத-கலையைப் பெற்றார்; உலகில் புகழ்பெற்று மிகச் சிறந்த வில்லாளியானார்.

3.310.21

संधाय धार्तराष्ट्रेण पार्थानां विप्रिये रतः ।
योद्धुमाशंसते नित्यं फल्गुनेन महात्मना ॥ ३.३१०.२१ ॥

திருதராஷ்டிரரின் மகனுடன் உடன்பட்டு, பார்த்தர்களுக்குத் தீங்கு செய்வதில் ஈடுபட்டு, அவர் எப்போதும் மகாத்மா ஃபால்குனனுடன் (அர்ஜுனனுடன்) போர் செய்ய விரும்புகிறார்.

3.310.22

सदा हि तस् स्पर्धाऽऽसीदर्जुनन विशांपते ।
अर्जुनस्य च कर्णेन यतो द्वन्द्वं बभूव ह ॥ ३.३१०.२२ ॥

ஓ மன்னா, அவருக்கு அர்ஜுனனுடன் எப்போதும் போட்டி இருந்தது; அர்ஜுனனுக்கும் கர்ணனுக்கும் இதனால் இரட்டைப் போர் நேர்ந்தது.

3.310.23

एतद्गुह्यं महाराज सूर्यस्यासीन्न संशयः ।
यः सूर्यसंभवः कर्णः कुर्यात्प्रतिकुले रतः ॥ ३.३१०.२३ ॥

ஓ மகாராஜா, இது ஒரு இரகசியம்; அவர் சூரியனின் மகன் என்பதில் ஐயமில்லை. சூரியனிலிருந்து பிறந்த அந்தக் கர்ணன் எதிர்மறையான செயல்களில் ஈடுபட்டார்.

3.310.24

तं तु कुण्डलिनं दृष्ट्वा वर्मणा च समन्वितम् ।
अवध्यं समरे मत्वा पर्यतप्यद्युधिष्ठिरः ॥ ३.३१०.२४ ॥

குண்டலங்களும் கவசமும் அணிந்த அவரைக் கண்டு, போரில் அவர் கொல்லப்பட முடியாதவர் என்று எண்ணி யுதிஷ்டிரர் மிகவும் வருந்தினார்.

3.310.25

यदा च कर्णो राजेन्द्र भानुमन्तं दिवाकरम् ।
स्तौति मध्यंदिने प्राप्ते प्राञ्जलिः सलिलोत्थितः ॥ ३.३१०.२५ ॥

ராஜேந்திரா, நடுப்பகல் வந்ததும் கர்ணன் நீரிலிருந்து எழுந்து கை கூப்பி ஒளிரும் சூரியனாகிய திவாகரனைத் துதிக்கிறான்.

3.310.26

तत्रैनमुपतिष्ठन्ति ब्राह्मणा धनहेतुना ।
नादेयं तस्य तत्काले किंचिदस्ति द्विजातिषु ॥ ३.३१०.२६ ॥

அங்கே பிராமணர்கள் செல்வத்தின் பொருட்டு அவனை அணுகுகிறார்கள்; அந்த நேரத்தில் அவனிடம் பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்கக் கூடாத எதுவும் இல்லை.

3.310.27

तमिन्द्रो ब्राह्मणो भूत्वा भिक्षां देहीत्युपस्थितः ।
स्वागतं चेति राधेयस्तमथ प्रत्यभाषत ॥ ३.३१०.२७ ॥

இந்திரன் பிராமணனாக வேடம் கொண்டு, "பிச்சை கொடு" என்று கூறியபடி அவன் முன் வந்து நின்றான்; அப்போது ராதையின் மகன் கர்ணன் அவனுக்கு "நல்வரவு" என்று பதிலளித்தான்.