Mahābhārata · Adhyāya 3.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.33.1
याज्ञसेन्या वचः श्रुत्वा भीमसेनो ह्यमर्षणः ।
निश्वसन्नुपसंगम्य क्रुद्धो राजानमब्रवीत् ॥ ३.३३.१ ॥
Als Bhīmasena die Worte Yājñasenīs hörte, sprach er, voller Unmut, seufzend und zornig, zum König, nachdem er sich ihm genähert hatte.
3.33.2
राजन्सत्पदवीं धर्म्यां व्रज सत्पुरुषोचिताम् ।
धर्मकामार्थहीनानां किं नो वस्तुं तपोवने ॥ ३.३३.२ ॥
O König, folge dem rechten Pfad der Tugend, der guten Menschen geziemt. Was nützt es uns, die wir ohne Dharma, Begierde und Besitz sind, im Asketenwald zu wohnen?
3.33.3
नैव धर्मेण तद्राज्यं नार्जवेण न चौजसा ।
अक्षकूटमधिष्ठाय हृतं दुर्योधनेन वै ॥ ३.३३.३ ॥
Dieses Reich wurde nicht durch Dharma, nicht durch Aufrichtigkeit und nicht durch Gewalt, sondern durch betrügerische Würfel von Duryodhana entrissen.
3.33.4
गोमायुनेव सिंहानां दिर्बलेन बलीयसाम् ।
आमिपं विघसाशेन तद्वद्राज्यं हि नो हृतम् ॥ ३.३३.४ ॥
Wie ein schwacher Schakal, der auf Überreste hofft, den Raub mächtiger Löwen an sich reißt, so wurde uns unser Reich entrissen.
3.33.5
धर्मलेशप्रतिच्छन्नः प्रभवं धर्मकामयोः ।
अर्थमुत्सृज्य किं राजन्दुःखेन परितप्यसे ॥ ३.३३.५ ॥
O König, von einer bloßen Spur des Dharma verhüllt, warum quälst du dich mit Kummer, nachdem du den Reichtum aufgegeben hast, die Quelle von Dharma und Begierde?
3.33.6
भवतोऽनुविधानेन राज्यं नः पश्यतां हृतम् ।
अहार्यमपि शक्रेण गुप्तं गाण्डीवधन्वना ॥ ३.३३.६ ॥
Durch deine Gefügigkeit wurde unser Reich vor unseren Augen entrissen, obwohl es vom Gāṇḍīva-Bogenschützen beschützt war und selbst Indra es nicht hätte nehmen können.
3.33.7
कुणीनामिव बिल्वानि पङ्गूनामिव धेनवः ।
हृतमैश्वर्यमस्माकं जीवतां भवतः कृते ॥ ३.३३.७ ॥
Wie man dem Einarmigen die Bilva-Früchte und dem Lahmen die Kühe raubt, so wurde unsere Herrschaft, während wir noch lebten, um euretwillen geraubt.
3.33.8
भवतः प्रियमित्येवं महद्व्यसनमीदृशम् ।
धर्मकामे प्रतीतस्य प्रतिपन्नाः स्म भारत ॥ ३.३३.८ ॥
Um euch zu gefallen, sind wir in ein so großes Unglück geraten; euch vertrauend, der ihr nach dharma strebtet, o Nachkomme Bharatas, sind wir darin verstrickt worden.
3.33.9
कर्शयामः स्वमित्राणि नन्दयामश्च शात्रवान् ।
आत्मानं भवतः शास्त्रैर्नियम्य भरतर्षभ ॥ ३.३३.९ ॥
Wir schwächen unsere Freunde und erfreuen unsere Feinde, uns selbst durch eure Lehren zügelnd, o Stier der Bharatas.
3.33.10
यद्वयं न तदैवैतान्धार्तराष्ट्रान्निहन्म हि ।
भवतः शास्त्रमादाय तन्नस्तपति दुष्कृतम् ॥ ३.३३.१० ॥
Dass wir diese Söhne Dhṛtarāṣṭras nicht eben damals erschlugen — weil wir eure Lehre annahmen, quält uns nun jene böse Tat.
3.33.11
अथैनामन्ववेक्षस्व मृगचर्यामिवात्मनः ।
अवीराचरितां राजन्नबलस्थैर्निषेविताम् ॥ ३.३३.११ ॥
Betrachte nun dies wie dein eigenes Umherirren als Hirsch, o König — ein Leben, das die Unheldenhaften üben und das die Schwachen in ihrer Ausdauer wählen.
3.33.12
यां न कृष्णो न बीभत्सुर्नाभिमन्युर्न सृञ्जयाः ।
न चाहमभिनन्दामि न च माद्रीसुतावुभौ ॥ ३.३३.१२ ॥
Die weder Kṛṣṇa noch Bībhatsu (Arjuna), noch Abhimanyu, noch die Sṛñjayas, noch ich selbst billige, noch die beiden Söhne Mādrīs.
3.33.13
भवान्धर्मो धर्म इति सततं व्रतकर्शितः ।
कच्चिद्राजन्न निर्वेदादापन्नः क्लीबजीविकाम् ॥ ३.३३.१३ ॥
Du hast dich stets durch Gelübde aufgezehrt und »Dharma, Dharma« gesagt. O König, bist du aus Verzweiflung in den Lebensunterhalt eines Eunuchen gesunken?
3.33.14
दुर्मनुष्या हि निर्वेदमफलं सर्वघातकम् ।
अशक्ताः श्रियमाहर्तुमात्मनः कुर्वते प्रियम् ॥ ३.३३.१४ ॥
Niedrige Menschen ergreifen die Verzweiflung, die fruchtlos ist und alles zerstört. Die Machtlosen, unfähig, das Glück zu ergreifen, tun, was ihnen gefällt.
3.33.15
स भवान्दृष्टिमाञ्शक्तः पश्यन्नस्मासु पौरुषम् ।
आनृशंस्यपरो राजन्नात्मार्थमवबुध्यसे ॥ ३.३३.१५ ॥
Du bist weitsichtig und fähig und siehst die männliche Kraft in uns. O König, der du dich der Milde verschrieben hast, erkennst nur dein eigenes Interesse.
3.33.16
अस्मानमी धार्तराष्ट्राः क्षममाणानहिंसतः ।
अशक्तानेव मन्यन्ते तद्दुःखं नाहवे वधः ॥ ३.३३.१६ ॥
Diese Söhne Dhṛtarāṣṭras halten uns für machtlos, da sie uns duldsam und nicht schädigend sehen. Das ist der Schmerz; nicht der Tod im Kampf.
3.33.17
तत्रचेद्युध्यमानानामजिह्ममनिवर्तिनाम् ।
सर्वशो हि वधः श्रेयान्प्रेत्य लोकांल्लभेमहि ॥ ३.३३.१७ ॥
Wenn dort die geradlinig Kämpfenden, nicht Weichenden, ganz erschlagen werden, so ist das besser, denn nach dem Tod können wir die Welten erlangen.
3.33.18
अधवा वयमेवैतान्निहत्य भरतर्षभ ।
आददीमहि गां सर्वां तथापि श्रेय एव नः ॥ ३.३३.१८ ॥
Oder, o Stier der Bharatas, nachdem wir sie erschlagen haben, könnten wir die ganze Erde nehmen; auch dann wäre das für uns gut.
3.33.19
सर्वथा कार्यमेतन्नः स्वधर्ममनुतिष्ठताम् ।
काङ्खतां विषुलां कीर्ति वैरं प्रतिचिकीर्षताम् ॥ ३.३३.१९ ॥
Für uns, die wir unsere eigene Pflicht erfüllen, die wir großen Ruhm begehren und die Feindschaft vergelten wollen, ist dies auf jede Weise zu tun.
3.33.20
आत्मार्थं युध्यमानानां जीविते कृत्यलक्षणे ।
अन्यैरपि हृते राज्ये प्रशंसैव न गर्हणा ॥ ३.३३.२० ॥
Für jene, die im Lauf des Lebens für sich selbst kämpfen, ist es, selbst wenn andere das Reich geraubt haben, Lob und nicht Tadel.
3.33.21
कर्शनार्थो हि यो धर्मो विप्राणामात्मनस्तथा ।
व्यसनं नाम तद्राजन्न धर्मः स कुवर्त्मतत् ॥ ३.३३.२१ ॥
Jene Pflicht, die darauf abzielt, Brahmanen und sich selbst zu quälen, o König, ist in Wahrheit Unglück und nicht Dharma; es ist ein übler Weg.
3.33.22
सर्वथा धर्मनित्यं तु पुरुषं धर्मदुर्बलम् ।
जहतस्तात धर्मार्थौ प्रेतं दुःखसुखे यथा ॥ ३.३३.२२ ॥
Doch, Lieber, Dharma und Reichtum verlassen einen Mann, der stets dem Dharma ergeben, aber im Dharma schwach ist, so wie Freud und Leid den Toten verlassen.
3.33.23
यस्य धर्मो हि धर्मार्थँ क्लेशभाङ्ग स पण्डितः ।
न स धर्मस्य वेदार्थं सूर्यस्यान्धः प्रभामिव ॥ ३.३३.२३ ॥
Wer sein Dharma darin hat, um des Dharma willen Leid zu tragen, ist kein Weiser; er kennt den Sinn des Dharma nicht, so wie der Blinde das Licht der Sonne nicht kennt.
3.33.24
यस्य चार्थार्थ एवार्थः स च नार्थस्य कोविदः ।
रक्ष्यते भृतकः पुण्यं यथा स्यात्तादृगेव सः ॥ ३.३३.२४ ॥
Wem der Reichtum nur um des Reichtums willen dient, der ist im Reichtum nicht bewandert; er gleicht dem bezahlten Diener, der das Verdienst hütet, und von solcher Art ist er.
3.33.25
अतिवेलं हि योऽर्थार्थी नेतरावनुतिष्ठति ।
स वध्यः सर्वभूतानां ब्रह्महेव जुगुप्सितः ॥ ३.३३.२५ ॥
Wer maßlos nach Reichtum strebt und die beiden anderen Ziele nicht verfolgt, ist von allen Wesen zu töten, verachtet wie ein Brahmanenmörder.
3.33.26
सततं यश्च कामार्थी नेतरावनुतिष्ठति ।
मित्राणि तस्य नश्यन्ति धर्मार्थाभ्यां च हीयते ॥ ३.३३.२६ ॥
Wer ständig nach Lust und Reichtum strebt und die beiden anderen nicht verfolgt, verliert seine Freunde und wird um Dharma und Reichtum gebracht.
3.33.27
तस्य धर्मार्थहीनस्य कामान्ते निधनं ध्रुवम् ।
कामतो रममाणस्य मीनस्येवाम्भसः क्षये ॥ ३.३३.२७ ॥
Für den, dem Dharma und Reichtum fehlen, ist der Untergang am Ende seines Begehrens gewiss, wie der Fisch, der sich im Wasser freut, wenn das Wasser versiegt.
3.33.28
तस्माद्धर्मार्थयोर्नित्यं न प्रमान्द्यन्ति पण्डिताः ।
प्रकृतिः सा हि कामस्य पावकस्यारणिर्यथा ॥ ३.३३.२८ ॥
Darum vernachlässigen die Weisen niemals Dharma und Reichtum, denn sie sind der Ursprung des Begehrens, wie das Reibholz der Ursprung des Feuers ist.
3.33.29
सर्वथा धर्ममूलोऽर्थो धर्मश्चार्थपरिग्रहः ।
इतरेतरयोर्नीतौ विद्धि मेघोदधी यथा ॥ ३.३३.२९ ॥
Der Reichtum wurzelt in jeder Hinsicht im Dharma, und der Dharma beruht auf dem Erwerb des Reichtums; wisse, dass sie wie Wolke und Ozean sind, einer führt zum anderen.
3.33.30
द्रव्यार्थस्पर्शसंयोगे या प्रीतिरुपजायते ।
स कामश्चित्तसंकल्पः शरीरं नास्य दृश्यते ॥ ३.३३.३० ॥
Die Freude, die aus der Berührung von Dingen, Reichtum und Tastsinn entsteht, ist das Begehren, ein Entschluss des Geistes; man sieht keinen Körper davon.
3.33.31
अर्थार्थी पुरुषो राजन्बृहन्तं धर्ममिच्छति ।
अर्थमिच्छति कामार्थीन कामादन्यमिच्छति ॥ ३.३३.३१ ॥
O König, der Mensch, der nach Reichtum strebt, begehrt den großen Dharma. Er begehrt den Reichtum; wer nach Lust strebt, begehrt etwas anderes als die Lust.
3.33.32
न हि कामेन कामोऽन्यः सिध्यते फलमेव तत् ।
उषयोगात्फलस्यैव काष्ठाद्भस्मेव पण्डितः ॥ ३.३३.३२ ॥
Begierde wird nicht durch Begierde erfüllt; sie ist nur die Frucht. Allein durch den Genuss der Frucht, wie Asche aus dem Holz entsteht, erkennt der Weise dies.
3.33.33
इमाञ्शकुनकान्राजन्हन्ति वैतंसिको यथा ।
एतद्रूपमधर्मस्य भूतेषु च विहिंसनम् ॥ ३.३३.३३ ॥
O König, so wie der Vogelfänger diese Vögel tötet, so ist die Gestalt des Unrechts, und so ist die Schädigung der Lebewesen.
3.33.34
कामाल्लोभाच्च धर्मस्य प्रवृत्तिं यो न पश्ति ।
स वध्यः सर्वभूतानां प्रेत्य चेहैच दुर्मतिः ॥ ३.३३.३४ ॥
Wer aus Begierde und Gier den Weg des Dharma nicht sieht, dieser Übelgesinnte verdient, von allen Wesen erschlagen zu werden, nach dem Tod wie hier.
3.33.35
व्यक्तं ते विदितो राजन्नर्थो द्रव्यपरिग्रहः ।
प्रकृतिं चापि वेत्थास्य विकृतिं चापि भूयसीम् ॥ ३.३३.३५ ॥
O König, du kennst den Reichtum und das Anhäufen von Gütern klar. Du kennst seine Natur und auch seine vielen Wandlungen.
3.33.36
तस्य नाशं विनाशं वा जरया मरणेन वा ।
अनर्थ इति मन्यन्ते सोयमस्मासु वर्तते ॥ ३.३३.३६ ॥
Sein Verlust oder Untergang, durch Alter oder durch Tod, betrachten die Menschen als Unglück. Eben dies besteht in uns.
3.33.37
इन्द्रियाणां च पञ्चानां मनसो हृदयस्य च ।
विपये वर्तमानानां या प्रीतिरुपजायते ॥ ३.३३.३७ ॥
Die Freude, die in den fünf Sinnen, im Geist und im Herzen entsteht, wenn sie sich ihren Objekten zuwenden.
3.33.38
स काम इति मे बुद्धिः कर्मणां फलमुत्तमम् ।
एवमेव पृथग्दृष्ट्वा धर्मार्थौ काममेव च ॥ ३.३३.३८ ॥
Mein Urteil ist, dass dies das Verlangen ist, die höchste Frucht der Handlungen. So, indem man Dharma, Artha und Kāma je für sich betrachtet,
3.33.39
न धर्मपर एव स्यान्न चार्थपरमो नरः ।
न कामपरमो वा स्यात्सर्वान्सेवेत सर्वदा ॥ ३.३३.३९ ॥
Ein Mensch soll sich nicht nur dem Dharma, nicht nur dem Reichtum und nicht nur dem Verlangen hingeben; er soll alle drei stets pflegen.
3.33.40
धर्मं पूर्वे धनं मध्ये जघन्ये काममाचरेत् ।
अहन्यनुचरेदेवमेष शास्त्रकृतो विधिः ॥ ३.३३.४० ॥
In der ersten Lebensphase übe er den Dharma, in der mittleren den Reichtum, in der letzten das Verlangen; so folge er es Tag für Tag. Dies ist die von den Schriften festgelegte Regel.
3.33.41
कामं पूर्वे धनं मध्ये जघन्ये धर्ममाचरेत् ।
वयस्यनुचरेदेवमेष शास्त्रकृतो विधिः ॥ ३.३३.४१ ॥
In der ersten Lebensphase übe er das Verlangen, in der mittleren den Reichtum, in der letzten den Dharma; so folge er es entsprechend seinem Lebensalter. Dies ist die von den Schriften festgelegte Regel.
3.33.42
धर्मं चार्थं च कामं च यथावद्वदतांवर ।
विभज्य काले कालज्ञः सर्वान्सेवेत पण्डितः ॥ ३.३३.४२ ॥
O Bester der Redner! Nachdem er Dharma, Reichtum und Verlangen recht eingeteilt hat, soll der Weise, der den rechten Zeitpunkt kennt, sie alle zu ihrer Zeit pflegen.
3.33.43
मोक्षो वा परमं श्रेय एष राजन्सुखार्थिनाम् ।
प्राप्तिं वा बुद्धिमास्थाय सोपायां कुरुनन्दन ॥ ३.३३.४३ ॥
O König, für die, die Glück suchen, ist die Befreiung das höchste Gut; oder aber, sich auf den Verstand stützend, ihre Erlangung mit ihren Mitteln, o Wonne der Kurus.
3.33.44
तद्वाऽऽशु क्रियतां राजन्प्राप्तिर्वाप्यधिगम्यताम् ।
जीवितं ह्यातुरस्येव दुःखमन्तरवर्तिनः ॥ ३.३३.४४ ॥
Darum, o König, möge es rasch getan werden, oder seine Erlangung erreicht werden; denn das Leben liegt, wie das eines Kranken, inmitten des Leidens.
3.33.45
विदितश्चैव मे धर्मः सततं चरितश्च ते ।
जानन्तस्त्वयि शंसन्ति सुहृदः कर्मचोदनाम् ॥ ३.३३.४५ ॥
Das Dharma ist mir wohlbekannt, und du hast es beständig geübt; deine Freunde, die dich kennen, mahnen dich zum Handeln.
3.33.46
दानं यज्ञाः सतां पूजा वेदधारणमार्जवम् ।
एष धर्मः परो राजन्फलवान्प्रेत्य चेंह च ॥ ३.३३.४६ ॥
Gabe, Opfer, die Ehrung der Guten, das Bewahren der Veden und Redlichkeit — dies ist das höchste Dharma, o König, das nach dem Tod wie hier Frucht trägt.
3.33.47
एष नार्थविहीनेन शक्यो राजन्निपेवितुम् ।
अखिलाः पुरुषव्याघ्र गुणाः स्युर्यद्यपीनरे ॥ ३.३३.४७ ॥
Dies kann von einem, der keinen Reichtum besitzt, nicht geübt werden, o König, o Tiger unter den Menschen, auch wenn alle Tugenden in einem Menschen wären.
3.33.48
धर्ममूलं जगद्राजन्नान्यद्धर्माद्विशिष्यते ।
धर्मश्चार्थेन महता शक्यो राजन्निषेवितुम् ॥ ३.३३.४८ ॥
Die Welt gründet im Dharma, o König; nichts ist höher als das Dharma. Und das Dharma selbst kann nur mit großem Reichtum geübt werden, o König.
3.33.49
न चार्थो भैक्ष्यचर्येण नापि क्लैब्येन कर्हिचित् ।
वेत्तुं शक्यस्तथा राजन्केवलं धर्मबुद्धिना ॥ ३.३३.४९ ॥
Weder durch ein Leben des Bettelns noch jemals durch Ohnmacht, o König, ist Reichtum zu erlangen; o König, nur durch einen auf Dharma gerichteten Geist ist er zu gewinnen.
3.33.50
प्रतिष्द्धा हि ते याच्ञा यया सिध्यति वै द्विजः ।
तेजसैवार्थलिप्सायां यतस्व पुरुषर्षभ ॥ ३.३३.५० ॥
Denn dir ist das Bitten verboten, durch das ein Zweimalgeborener Erfolg hat; im Verlangen nach Reichtum, o Bester der Männer, strebe allein mit deiner Kraft.
3.33.51
भैक्ष्यचर्या न विहिता न च विट्शूद्रजीविका ।
क्षत्रियस् विशेषेण धर्मस्तु बलमौरसम् ॥ ३.३३.५१ ॥
Ein Leben des Bettelns ist nicht vorgeschrieben, auch nicht der Lebensunterhalt des Vaiśya und Śūdra; für den Kṣatriya insbesondere ist Dharma seine angeborene Kraft.
3.33.52
स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व जहि शत्रून्समागतान् ।
धार्तराष्ट्रवनं पार्थ मया पार्थेन नाशय ॥ ३.३३.५२ ॥
Übernimm deinen eigenen Dharma und erschlage die versammelten Feinde; o Pārtha, mit mir und mit dem Sohn der Pṛthā vernichte den Wald der Dhārtarāṣṭras.
3.33.53
उदारमेव विद्वांसो धर्मं प्राहुर्मनीषिणः ।
उदारं प्रतिपद्यस्व नावरे स्थातुमर्हसि ॥ ३.३३.५३ ॥
Die weisen Denker erklären den Dharma selbst für edel; ergreife die Edelmut — du solltest nicht in einem niederen Zustand verharren.
3.33.54
अनुबुध्यस्व राजेन्द्र वेत्थ धर्मान्सनातनान् ।
क्रूरकर्माऽभिजातोसि यस्मादुद्विजते जनः ॥ ३.३३.५४ ॥
Begreife und erkenne die ewigen Dharmas, o Herr der Könige; du bist aus einem Geschlecht grausamer Taten geboren, darum fürchtet das Volk dich.
3.33.55
प्रजापालनसंभूतं फलं तव न गर्हितम् ।
एष ते विहितो राजन्धात्रा धर्मः सनातनः ॥ ३.३३.५५ ॥
Die Frucht, die aus dem Schutz der Untertanen entsteht, ist für dich nicht tadelnswert. Diesen ewigen Dharma, o König, hat dir der Schöpfer bestimmt.
3.33.56
तस्माद्विचलितः पार्थ लोके हास्यं गमिष्यसि ।
स्वधर्माद्धि मनुष्याणां चलनं न प्रशस्यते ॥ ३.३३.५६ ॥
Daher, o Sohn der Pṛthā, wirst du, wenn du von deiner Pflicht abweichst, in der Welt zum Gespött werden. Dass Menschen von ihrer eigenen Pflicht abweichen, wird nicht gelobt.
3.33.57
स क्षात्रं हृदयं कृत्वा त्यक्त्वेदं शिथिलं मनः ।
वीर्यमास्थाय कौरव्य धुरमुद्वह धुर्यवत् ॥ ३.३३.५७ ॥
O Nachkomme der Kurus, nimm ein kriegerisches Herz an, lege diesen erschlafften Geist ab, verlass dich auf deine Tapferkeit und trage das Joch wie ein Zugochse.
3.33.58
न हि केवलधर्मात्मा पृथिवीं जातु कश्चन ।
पार्थिवो व्यजयद्राजन्न भूतिं न पुनः श्रियम् ॥ ३.३३.५८ ॥
Kein König, dessen Wesen allein rechtschaffen war, hat jemals die Erde erobert. O König, er erlangte weder Wohlstand noch erneut Glanz.
3.33.59
जिह्वां दत्ता बहूनां हि क्षुद्राणां लुब्धचेतसाम् ।
निकृत्या लभते राज्यमाहारमिव शल्यकः ॥ ३.३३.५९ ॥
Indem er vielen niederen, gierigen Menschen seine Zunge (Schmeichelei) gibt, erlangt er durch List ein Königreich, wie das Stachelschwein seine Nahrung erlangt.
3.33.60
भ्रातर पूर्वजाताश्च सुसमृद्धाश्च सर्वशः ।
निकृत्या निर्जिता देवैरसुराः पाण्डवर्षभ ॥ ३.३३.६० ॥
O Stier unter den Pāṇḍava, die Asuras, ältere Brüder und in jeder Hinsicht sehr wohlhabend, wurden von den Göttern durch List besiegt.
3.33.61
एवं बलवतः सर्वमिति बुद्ध्वा महीपते ।
जहि शत्रून्महाबाहो परां निकृतिमास्थितान् ॥ ३.३३.६१ ॥
Da du weißt, dass es für den Starken so ist, o Herr der Erde, erschlage die Feinde, o Mächtigarmiger, die zur höchsten Arglist gegriffen haben.
3.33.62
न ह्यर्जुनसमः कश्चिद्युधि योद्धा धनुर्धरः ।
भविता वा पुमान्कश्चिन्मत्समो वा गदाधरः ॥ ३.३३.६२ ॥
Denn es gibt im Kampf keinen bogenführenden Krieger, der Arjuna gleicht, und es wird auch keinen Mann geben, der mir gleicht, den Keulenträger.
3.33.63
सत्वेन कुरुते युद्धं राजन्सुबलवानपि ।
न प्रमाणेन नोत्साहात्सत्वस्थो भव पाण्डव ॥ ३.३३.६३ ॥
O König, selbst der sehr Starke führt den Kampf durch innere Standhaftigkeit, nicht durch bloße Größe oder Eifer. Sei fest in deiner inneren Kraft, o Pāṇḍava.
3.33.64
सत्वं हि मूलमर्थस् यवितथं यदतोऽन्यथा ।
न तु प्रसक्तं भवति वृक्षच्छायेन हैमनी ॥ ३.३३.६४ ॥
Innere Stärke ist fürwahr die unfehlbare Wurzel des Erfolgs, und es ist nicht anders. Doch sie haftet nicht wie der Schatten eines Baumes im Winter.
3.33.65
अर्थत्यागोऽपि कार्यः स्यादर्थं श्रेयांसमिच्छता ।
बीजौपम्यन कौन्तेय मा ते भूदत्र संशयः ॥ ३.३३.६५ ॥
Wer das höchste Gut begehrt, muss sogar auf Reichtum verzichten; verstehe dies durch das Gleichnis vom Samen. O Sohn der Kuntī, es möge in dir kein Zweifel daran sein.
3.33.66
अर्थेन तु समोऽनर्थो यत्र लब्धो महोदयः ।
न तत्र विपणः कार्यः खरकण्डूयनं हि तत् ॥ ३.३३.६६ ॥
Wo ein Verlust gleich dem Reichtum entsteht, auch wenn großer Gewinn erlangt wird, soll man dort keinen Handel treiben; denn das gleicht einem Esel, der sich kratzt.
3.33.67
एवमेव मनुष्येन्द्र धर्मं त्यक्त्वाऽल्पकं नरः ।
बृहन्तं धर्ममाप्नोति स बुद्ध इति निश्चितम् ॥ ३.३३.६७ ॥
O Herr der Menschen, ebenso erlangt der Mensch, der ein geringeres Dharma aufgibt, ein größeres Dharma; er ist gewiss weise.
3.33.68
अमित्रं मित्रसंपन्नं मित्रैर्भिन्दन्ति पण्डितः ।
भिन्नैर्मित्रैः परित्यक्तं दुर्बलं कुरुते वशे ॥ ३.३३.६८ ॥
Die Weisen spalten einen Feind, der reich an Freunden ist, durch seine eigenen Freunde; haben sich die Freunde getrennt und ihn verlassen, bringen sie den Geschwächten unter ihre Gewalt.
3.33.69
सत्वेन कुरुते युद्धं राजन्सुबलवानपि ।
नोद्यमेन न होत्राभिः सर्वाः स्वीकुरुते प्रजाः ॥ ३.३३.६९ ॥
O König, auch der sehr Starke führt Krieg durch innere Stärke, nicht durch Anstrengung oder Opfer; damit bringt er alle Untertanen unter seine Herrschaft.
3.33.70
सर्वथा संहतैरेव दुर्बलैर्बलवानपि ।
अमित्रः शक्यते हन्तुं मधुहा भ्रमरैरिव ॥ ३.३३.७० ॥
Nur wenn sie in jeder Hinsicht vereint sind, können die Schwachen auch einen mächtigen Feind erschlagen, wie die Bienen den Honigdieb.
3.33.71
यथा राजन्प्रजाः सर्वाः सूर्यः पाति गभस्तिभिः ।
हन्ति चैव तथैव त्वं सदृशः सवितुर्भव ॥ ३.३३.७१ ॥
O König, so wie die Sonne alle Untertanen mit ihren Strahlen beschützt und sie zugleich trifft, so werde du dem Savitṛ, der Sonne, gleich.
3.33.72
एतच्चापि तपो पाजन्पुराणमिति नः श्रुतम् ।
विधिना पालनं भूमेर्यत्कृतं नः पितामहैः ॥ ३.३३.७२ ॥
O Beschützer, wir haben in den alten Überlieferungen gehört, dass auch dies eine Askese ist; so haben unsere Ahnen die Erde nach der Vorschrift beschützt.
3.33.73
न तथा तपसा राजँल्लोकान्प्राप्नोति क्षत्रियः ।
यथा सृष्टेन युद्धेन विजयेनेतरेण वा ॥ ३.३३.७३ ॥
O König, der Kṣatriya erlangt jene Welten nicht durch Askese, wie er sie durch eine aufgenommene Schlacht, durch Sieg oder auf andere Weise erlangt.
3.33.74
अपेयात्किल भा सूर्याल्लक्ष्मीश्चन्द्रमसस्तथा ।
इतिलोको व्यवसितो दृष्ट्वेमां भवतोव्यथाम् ॥ ३.३३.७४ ॥
Als sie diese Qual von euch beiden sahen, kamen die Menschen zu dem Schluss, dass das Licht der Sonne und die Pracht des Mondes gleichsam getrunken worden seien.
3.33.75
भवतश्च प्रशंसाभिर्निन्दाभिरितरस्य च ।
कथयन्त्यः परिषदः पृथग्राजन्समागताः ॥ ३.३३.७५ ॥
O König, getrennte Versammlungen kamen zusammen und sprachen, dich lobend und den anderen tadelnd.
3.33.76
इदमभ्यधिकं राजन्ब्राह्मणाः कुरवश्च ते ।
समेताः कथयन्तीह मुदिताः सत्यसन्धताम् ॥ ३.३३.७६ ॥
O König, das übertrifft alles: Die hier versammelten Brahmanen und deine Kurus sprechen voller Freude von deiner Standhaftigkeit in der Wahrheit.
3.33.77
यन्न मोहान्न कार्पण्यान्न लोभान्न भयादपि ।
अनृतं किंचिदुक्तं ते न कामान्नार्थकारणात् ॥ ३.३३.७७ ॥
Du hast niemals eine Unwahrheit gesprochen, weder aus Verblendung, noch aus Niedrigkeit, noch aus Habgier, noch selbst aus Furcht; nicht aus Verlangen und nicht um des Reichtums willen.
3.33.78
यदेनः कुरुते किंचिद्राजा भूमिमवाप्नुवन् ।
सर्वं तन्नुदते पश्चाद्यज्ञैर्विपुलदक्षिणैः ॥ ३.३३.७८ ॥
Welche Sünde ein König auch begeht, nachdem er die Erde erlangt hat, tilgt er danach alles durch Opfer mit reichlichen Gaben.
3.33.79
ब्राह्मणेभ्यो ददद्ग्रामान्गाश्च राजन्सहस्रशः ।
मुच्यते वीर पापेभ्यस्तमोभ्य इव चन्द्रमाः ॥ ३.३३.७९ ॥
O König, wer den Brahmanen tausende Dörfer und Kühe schenkt, o Held, wird von Sünden befreit, wie der Mond von der Finsternis.
3.33.80
पौरजानपदाः सर्वे प्रायशः कुरुनन्दन ।
सवृद्धबालाः सहिताः शंसन्ति त्वां युधिष्ठिर ॥ ३.३३.८० ॥
O Freude der Kuru, fast alle Bewohner der Stadt und des Landes, zusammen mit Alten und Kindern, preisen dich, o Yudhiṣṭhira.
3.33.81
श्वदृतौ क्षीरमासक्तं ब्रह्म वा वृषले यथा ।
सत्यं स्तेने बलं नार्यां राज्यं दुर्योधने तथा ॥ ३.३३.८१ ॥
Wie Milch in einem Hundefell, oder der Veda bei einem Śūdra, wie Wahrheit bei einem Dieb, Stärke bei einer Frau, so ist das Königtum bei Duryodhana.
3.33.82
इतिलोके निर्वचनं पुरश्चरति भारत ।
अपि चैताः स्त्रियो बालाः स्वाध्यायमधिकुर्वते ॥ ३.३३.८२ ॥
O Bhārata, dieses Sprichwort geht in der Welt voran, und sogar diese Frauen und Kinder widmen sich dem Studium des Veda.
3.33.83
इमामवस्थां च गते सहास्माभिररिंदम् ।
हन्त नष्टाः स्म सर्वे वै भवतोपद्रवे सति ॥ ३.३३.८३ ॥
O Bezwinger der Feinde, in diesen Zustand gelangt mit dir zusammen, wehe, wir alle sind in diesem Unheil zugrunde gegangen.
3.33.84
स भवान्रथमास्थाय सर्वोपकरणान्वितम् ।
त्वरमाणोऽभिनिर्यातु विप्रेभ्योऽर्थविभावकः ॥ ३.३३.८४ ॥
Mögest du einen mit allem Zubehör ausgestatteten Wagen besteigen und eilends hinausziehen, um den Brahmanen Reichtum zu verteilen.
3.33.85
वाचयित्वा द्विजश्रेष्ठानद्यैव गजसाह्वयम् ।
अस्त्रविद्भिः परिवृतोभ्रातृभिर्दृढधन्विभिः ॥ ३.३३.८५ ॥
Nachdem er heute noch die besten Brahmanen Segenssprüche hatte rezitieren lassen, umgeben von in den Waffen erfahrenen Brüdern mit festen Bogen, nach Gajasāhvaya (Hāstinapura).
3.33.86
आशीविषसमैर्वीरैर्मरुद्भिरिव वृत्रहा ।
अमित्रांस्तेजसा मृद्गन्नसुरानिव वृत्रहा।
श्रियमादत्स्व कौन्तेय धार्तराष्ट्रान्महाबल ॥ ३.३३.८६ ॥
Mit Helden gleich giftigen Schlangen, zusammen mit den Maruts, wie Indra, der Vṛtra-Töter, die Feinde mit deiner Kraft zermalmend, wie der Vṛtra-Töter die Asuras zermalmte. Sohn der Kuntī, Gewaltiger, nimm das Glück von den Söhnen Dhṛtarāṣṭras.
3.33.87
न हि गाण्डीवमुक्तानां शराणां गार्ध्रवाससाम् ।
स्पर्शमाशीविषाभानां मर्त्यः कश्चन संसहेत् ॥ ३.३३.८७ ॥
Kein Sterblicher könnte auch nur die Berührung der vom Gāṇḍīva abgeschossenen Pfeile ertragen, mit Geierfedern besetzt, gleich giftigen Schlangen.
3.33.88
न स वीरो न मातङ्गो न च सोऽश्वोस्ति भारत ।
यः सहेत गदावेगं मम क्रुद्धस्य संयुगे ॥ ३.३३.८८ ॥
O Bhārata, es gibt keinen Helden, keinen Elefanten und kein Pferd, das den Ansturm meiner Keule ertragen könnte, wenn ich im Kampf erzürnt bin.
3.33.89
सृञ्जयैः सहकैकेयैर्वृष्णीनां वृषभेण च ।
कथंस्विद्युधि कौन्तेय न राज्यं प्राप्नुयामहे ॥ ३.३३.८९ ॥
Mit den Sṛñjayas, den Kaikeyas und dem Stier der Vṛṣṇi, wie sollten wir im Kampf nicht das Königreich erlangen, Sohn der Kuntī?
3.33.90
शत्रुहस्तगतां राजन्कथंस्विन्नाहरेर्महीम् ।
इह यत्नमुपाहृत्य बलेन महताऽन्वितः ॥ ३.३३.९० ॥
O König, wie sollten wir nicht die Erde zurückgewinnen, die in die Hände der Feinde gefallen ist? Wenn wir hier große Anstrengung aufbringen, ausgestattet mit großer Kraft.