மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.33.1
याज्ञसेन्या वचः श्रुत्वा भीमसेनो ह्यमर्षणः ।
निश्वसन्नुपसंगम्य क्रुद्धो राजानमब्रवीत् ॥ ३.३३.१ ॥
திரௌபதியின் சொற்களைக் கேட்ட சினம் கொண்ட பீமசேனன், பெருமூச்சு விட்டவாறு கோபத்துடன் அரசனிடம் சென்று கூறினான்.
3.33.2
राजन्सत्पदवीं धर्म्यां व्रज सत्पुरुषोचिताम् ।
धर्मकामार्थहीनानां किं नो वस्तुं तपोवने ॥ ३.३३.२ ॥
அரசே! நல்லோர் நடக்கும் தர்மமான நல் வழியில் செல். தர்மம், ஆசை, பொருள் இல்லாத நமக்கு இந்தத் தவவனத்தில் வாழ்வதால் என்ன பயன்?
3.33.3
नैव धर्मेण तद्राज्यं नार्जवेण न चौजसा ।
अक्षकूटमधिष्ठाय हृतं दुर्योधनेन वै ॥ ३.३३.३ ॥
அந்த அரசு தர்மத்தாலோ, நேர்மையாலோ, வலிமையாலோ அல்ல; வஞ்சகமான பகடைகளைப் பயன்படுத்தி துரியோதனனால் அபகரிக்கப்பட்டது.
3.33.4
गोमायुनेव सिंहानां दिर्बलेन बलीयसाम् ।
आमिपं विघसाशेन तद्वद्राज्यं हि नो हृतम् ॥ ३.३३.४ ॥
சிங்கங்களின் இரையை எச்சில் பொருளை எதிர்பார்க்கும் நரி பறிப்பது போல, வலிமையுள்ள சிங்கங்களிடமிருந்து பலவீனன் இரையைப் பறித்தது போல, நமது அரசு பறிக்கப்பட்டது.
3.33.5
धर्मलेशप्रतिच्छन्नः प्रभवं धर्मकामयोः ।
अर्थमुत्सृज्य किं राजन्दुःखेन परितप्यसे ॥ ३.३३.५ ॥
அரசே! தர்மத்தின் சிறு போர்வையில் மறைந்த, தர்மத்துக்கும் ஆசைக்கும் ஊற்றான பொருளைக் கைவிட்டு, ஏன் துன்பத்தால் வருந்துகிறாய்?
3.33.6
भवतोऽनुविधानेन राज्यं नः पश्यतां हृतम् ।
अहार्यमपि शक्रेण गुप्तं गाण्डीवधन्वना ॥ ३.३३.६ ॥
உன் கீழ்ப்படிதலால், நாங்கள் பார்த்திருக்கும்போதே நமது அரசு பறிக்கப்பட்டது; காண்டீவ வில்லாளியால் காக்கப்பட்ட அது இந்திரனாலும் கவர முடியாதது.
3.33.7
कुणीनामिव बिल्वानि पङ्गूनामिव धेनवः ।
हृतमैश्वर्यमस्माकं जीवतां भवतः कृते ॥ ३.३३.७ ॥
ஊனமுற்றவனின் வில்வப் பழங்களைப் போலவும், முடவனின் பசுக்களைப் போலவும், நீங்கள் காரணமாக வாழும்போதே எங்கள் ஐசுவரியம் பறிக்கப்பட்டது.
3.33.8
भवतः प्रियमित्येवं महद्व्यसनमीदृशम् ।
धर्मकामे प्रतीतस्य प्रतिपन्नाः स्म भारत ॥ ३.३३.८ ॥
உங்களுக்கு இன்பம் செய்வதற்காகவே இத்தகைய பெரும் துன்பத்தில் நாங்கள் விழுந்தோம். பாரதனே, தர்மத்தை விரும்பும் உம்மை நம்பி நாங்கள் இதில் சிக்கினோம்.
3.33.9
कर्शयामः स्वमित्राणि नन्दयामश्च शात्रवान् ।
आत्मानं भवतः शास्त्रैर्नियम्य भरतर्षभ ॥ ३.३३.९ ॥
நாங்கள் எங்கள் நண்பர்களைத் துன்புறுத்துகிறோம்; எதிரிகளை மகிழ்விக்கிறோம். பாரதர்களில் சிறந்தவனே, உங்கள் சாத்திரங்களால் எங்களை நாங்களே கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு.
3.33.10
यद्वयं न तदैवैतान्धार्तराष्ट्रान्निहन्म हि ।
भवतः शास्त्रमादाय तन्नस्तपति दुष्कृतम् ॥ ३.३३.१० ॥
அப்போதே இந்த திருதராஷ்டிரர் மைந்தர்களை நாங்கள் கொன்றிருக்கவில்லை. உங்கள் கட்டளையை ஏற்றதால், அந்த தீய செயல் இப்போது எங்களை வருத்துகிறது.
3.33.11
अथैनामन्ववेक्षस्व मृगचर्यामिवात्मनः ।
अवीराचरितां राजन्नबलस्थैर्निषेविताम् ॥ ३.३३.११ ॥
இப்போது இதைப் பாருங்கள் — உங்கள் சொந்த மான் நடத்தையைப் போல; அரசே, இது வீரர்கள் அற்றோரின் நடத்தை; பலவீனரின் உறுதியால் பின்பற்றப்படுவது.
3.33.12
यां न कृष्णो न बीभत्सुर्नाभिमन्युर्न सृञ्जयाः ।
न चाहमभिनन्दामि न च माद्रीसुतावुभौ ॥ ३.३३.१२ ॥
கிருஷ்ணனும், பீபத்ஸுவான அருச்சுனனும், அபிமன்யுவும், சிருஞ்சயர்களும், நானும், மாத்ரியின் இரு மைந்தர்களும் அதை விரும்பவில்லை.
3.33.13
भवान्धर्मो धर्म इति सततं व्रतकर्शितः ।
कच्चिद्राजन्न निर्वेदादापन्नः क्लीबजीविकाम् ॥ ३.३३.१३ ॥
நீங்கள் எப்போதும் தர்மம் தர்மம் என்று விரதங்களால் மெலிந்துவிட்டீர்கள். அரசே, விரக்தியால் அலியின் வாழ்க்கைக்கு நீங்கள் வீழ்ந்துவிட்டீர்களா?
3.33.14
दुर्मनुष्या हि निर्वेदमफलं सर्वघातकम् ।
अशक्ताः श्रियमाहर्तुमात्मनः कुर्वते प्रियम् ॥ ३.३३.१४ ॥
கீழ்மக்கள் விரக்தியைப் பற்றுவர்; அது பயனற்றது, அனைத்தையும் அழிப்பது. ஆற்றலற்றோர் செல்வத்தைப் பறிக்க இயலாமல் தங்களுக்கு இனிமையானதைச் செய்கின்றனர்.
3.33.15
स भवान्दृष्टिमाञ्शक्तः पश्यन्नस्मासु पौरुषम् ।
आनृशंस्यपरो राजन्नात्मार्थमवबुध्यसे ॥ ३.३३.१५ ॥
நீங்கள் தொலைநோக்குடையவர், ஆற்றல் மிக்கவர்; எங்களிடம் வீரத்தைக் காண்கிறீர்கள். அரசே, கருணையில் நிலைத்து உங்கள் சொந்த நலனையே உணர்கிறீர்கள்.
3.33.16
अस्मानमी धार्तराष्ट्राः क्षममाणानहिंसतः ।
अशक्तानेव मन्यन्ते तद्दुःखं नाहवे वधः ॥ ३.३३.१६ ॥
திருதராஷ்டிரரின் மைந்தர்கள், பொறுத்துக்கொண்டு துன்புறுத்தாத எங்களை ஆற்றலற்றவர்கள் என்றே கருதுகின்றனர். அது துயரம்; போரில் கொல்லப்படுவது அல்ல.
3.33.17
तत्रचेद्युध्यमानानामजिह्ममनिवर्तिनाम् ।
सर्वशो हि वधः श्रेयान्प्रेत्य लोकांल्लभेमहि ॥ ३.३३.१७ ॥
அங்கே நேர்மையாகப் போரிட்டு, பின்வாங்காதவர்கள் முழுமையாகக் கொல்லப்பட்டால், அதுவே சிறந்தது; இறந்த பின் உலகங்களை அடையலாம்.
3.33.18
अधवा वयमेवैतान्निहत्य भरतर्षभ ।
आददीमहि गां सर्वां तथापि श्रेय एव नः ॥ ३.३३.१८ ॥
அல்லது, பரதர்களில் சிறந்தவரே, நாம் இவர்களைக் கொன்று முழு பூமியையும் கைப்பற்றினால், அதுவும் நமக்கு நன்மையே.
3.33.19
सर्वथा कार्यमेतन्नः स्वधर्ममनुतिष्ठताम् ।
काङ्खतां विषुलां कीर्ति वैरं प्रतिचिकीर्षताम् ॥ ३.३३.१९ ॥
தம் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்களாகிய நமக்கு இது எல்லா வகையிலும் செய்யத்தக்கதே; பெரும் புகழை விரும்பி, பகைக்குப் பதிலளிக்க விரும்புபவர்களுக்கு இதுவே உரியது.
3.33.20
आत्मार्थं युध्यमानानां जीविते कृत्यलक्षणे ।
अन्यैरपि हृते राज्ये प्रशंसैव न गर्हणा ॥ ३.३३.२० ॥
வாழ்வில் தன் பொருட்டுப் போரிடுபவர்களுக்கு, பிறர் அரசைக் கவர்ந்துகொண்டிருந்தாலும், அது புகழ்ச்சியே, இகழ்ச்சி அல்ல.
3.33.21
कर्शनार्थो हि यो धर्मो विप्राणामात्मनस्तथा ।
व्यसनं नाम तद्राजन्न धर्मः स कुवर्त्मतत् ॥ ३.३३.२१ ॥
வேதியர்களுக்கும் தனக்கும் வருத்தம் தருவதற்காக அமையும் தர்மம் உண்மையில் துன்பமே, அரசே; அது தர்மமல்ல, அது தீய வழி.
3.33.22
सर्वथा धर्मनित्यं तु पुरुषं धर्मदुर्बलम् ।
जहतस्तात धर्मार्थौ प्रेतं दुःखसुखे यथा ॥ ३.३३.२२ ॥
அன்புடையவனே, எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தாலும் தர்மத்தில் பலவீனனாகிய மனிதனை, இறந்தவனை இன்பமும் துன்பமும் விட்டுவிடுவது போல, தர்மமும் பொருளும் விட்டுவிடுகின்றன.
3.33.23
यस्य धर्मो हि धर्मार्थँ क्लेशभाङ्ग स पण्डितः ।
न स धर्मस्य वेदार्थं सूर्यस्यान्धः प्रभामिव ॥ ३.३३.२३ ॥
தர்மத்திற்காகவே துன்பம் ஏற்கும் தர்மம் யாருக்கு உண்டோ அவன் பண்டிதன் அல்லன்; அவன் தர்மத்தின் பொருளை அறியான், குருடன் சூரியனின் ஒளியை அறியாதது போல.
3.33.24
यस्य चार्थार्थ एवार्थः स च नार्थस्य कोविदः ।
रक्ष्यते भृतकः पुण्यं यथा स्यात्तादृगेव सः ॥ ३.३३.२४ ॥
எவனுக்கு பொருளே பொருளுக்காகவோ, அவன் பொருளை அறிந்தவன் அல்லன்; புண்ணியத்தைக் காக்கும் கூலியாளைப் போலவே அவனும் ஆவான்.
3.33.25
अतिवेलं हि योऽर्थार्थी नेतरावनुतिष्ठति ।
स वध्यः सर्वभूतानां ब्रह्महेव जुगुप्सितः ॥ ३.३३.२५ ॥
எவன் அளவு கடந்து செல்வத்தை விரும்பி மற்ற இரண்டையும் பின்பற்றவில்லையோ, அவன் பிராமணக் கொலையாளியைப் போல எல்லா உயிர்களாலும் கொல்லத்தக்கவனும் இழிவானவனும் ஆவான்.
3.33.26
सततं यश्च कामार्थी नेतरावनुतिष्ठति ।
मित्राणि तस्य नश्यन्ति धर्मार्थाभ्यां च हीयते ॥ ३.३३.२६ ॥
எவன் எப்போதும் இன்பத்தையும் செல்வத்தையும் விரும்பி மற்ற இரண்டையும் பின்பற்றவில்லையோ, அவனுடைய நண்பர்கள் அழிந்துபோவர்; அவன் தர்மத்தும் செல்வத்தும் இழக்கப்படுகிறான்.
3.33.27
तस्य धर्मार्थहीनस्य कामान्ते निधनं ध्रुवम् ।
कामतो रममाणस्य मीनस्येवाम्भसः क्षये ॥ ३.३३.२७ ॥
தர்மமும் செல்வமும் இல்லாத அவனுக்கு இன்பத்தின் முடிவில் நிச்சயமாக அழிவு வரும்; தண்ணீர் வற்றும்போது இன்பத்தில் மகிழ்ந்த மீன் அழிவதுபோல்.
3.33.28
तस्माद्धर्मार्थयोर्नित्यं न प्रमान्द्यन्ति पण्डिताः ।
प्रकृतिः सा हि कामस्य पावकस्यारणिर्यथा ॥ ३.३३.२८ ॥
ஆகவே ஞானிகள் எப்போதும் தர்மத்திலும் செல்வத்திலும் அலட்சியம் காட்டுவதில்லை; ஏனெனில் அதுவே காமத்தின் மூலம், நெருப்பின் மூலம் அரணியாக இருப்பது போல்.
3.33.29
सर्वथा धर्ममूलोऽर्थो धर्मश्चार्थपरिग्रहः ।
इतरेतरयोर्नीतौ विद्धि मेघोदधी यथा ॥ ३.३३.२९ ॥
செல்வம் எல்லா வகையிலும் தர்மத்தை மூலமாகக் கொண்டது; தர்மமும் செல்வத்தின் சேகரிப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது; ஒன்றையொன்று வழிநடத்துவதில் மேகமும் கடலும் போல் என அறிக.
3.33.30
द्रव्यार्थस्पर्शसंयोगे या प्रीतिरुपजायते ।
स कामश्चित्तसंकल्पः शरीरं नास्य दृश्यते ॥ ३.३३.३० ॥
பொருளும் செல்வமும் தொடுகையும் சேரும்போது எழும் மகிழ்ச்சியே காமம்; அது மனத்தின் சங்கல்பம்; அதற்கு உடல் காணப்படுவதில்லை.
3.33.31
अर्थार्थी पुरुषो राजन्बृहन्तं धर्ममिच्छति ।
अर्थमिच्छति कामार्थीन कामादन्यमिच्छति ॥ ३.३३.३१ ॥
அரசே, செல்வத்தை விரும்பும் மனிதன் பெரிய தர்மத்தை விரும்புகிறான். செல்வத்தை விரும்புகிறான்; இன்பத்தை விரும்புபவன் காமத்திலிருந்து வேறொன்றை விரும்புகிறான்.
3.33.32
न हि कामेन कामोऽन्यः सिध्यते फलमेव तत् ।
उषयोगात्फलस्यैव काष्ठाद्भस्मेव पण्डितः ॥ ३.३३.३२ ॥
ஆசையால் வேறொரு ஆசை நிறைவேறுவதில்லை; அது ஒரு பலன் மட்டுமே. பலனை அனுபவிப்பதன் மூலம், மரத்திலிருந்து சாம்பல் உண்டாவது போல, ஞானி அதை அறிகிறான்.
3.33.33
इमाञ्शकुनकान्राजन्हन्ति वैतंसिको यथा ।
एतद्रूपमधर्मस्य भूतेषु च विहिंसनम् ॥ ३.३३.३३ ॥
அரசே, பறவைப் பிடிப்பவன் இந்தப் பறவைகளைக் கொல்வது போல, இதுவே அதர்மத்தின் வடிவம்; உயிரினங்களுக்குத் துன்பம் விளைவிப்பதும் அதுவே.
3.33.34
कामाल्लोभाच्च धर्मस्य प्रवृत्तिं यो न पश्ति ।
स वध्यः सर्वभूतानां प्रेत्य चेहैच दुर्मतिः ॥ ३.३३.३४ ॥
ஆசையாலும் பேராசையாலும் தர்மத்தின் போக்கைக் காணாதவன், அந்தத் துர்புத்தி கொண்டவன் எல்லா உயிர்களாலும் கொல்லப்படத் தகுந்தவன்; இறந்த பின்னும் இங்கேயும் அப்படியே.
3.33.35
व्यक्तं ते विदितो राजन्नर्थो द्रव्यपरिग्रहः ।
प्रकृतिं चापि वेत्थास्य विकृतिं चापि भूयसीम् ॥ ३.३३.३५ ॥
அரசே, செல்வமும் பொருள் சேர்ப்பும் உனக்குத் தெளிவாகத் தெரியும். அதன் இயல்பையும், அதன் பல திரிபுகளையும் நீ அறிவாய்.
3.33.36
तस्य नाशं विनाशं वा जरया मरणेन वा ।
अनर्थ इति मन्यन्ते सोयमस्मासु वर्तते ॥ ३.३३.३६ ॥
அதன் அழிவோ அல்லது முற்றான நாசமோ, முதுமையாலோ மரணத்தாலோ ஏற்படுவது—இதனை மக்கள் அனர்த்தம் என்று கருதுகின்றனர். அதுவே இது நம்மிடையே இருக்கிறது.
3.33.37
इन्द्रियाणां च पञ्चानां मनसो हृदयस्य च ।
विपये वर्तमानानां या प्रीतिरुपजायते ॥ ३.३३.३७ ॥
ஐந்து புலன்களும், மனமும், இதயமும் பொருட்களில் ஈடுபடும்போது எழும் எந்த மகிழ்ச்சியோ அது.
3.33.38
स काम इति मे बुद्धिः कर्मणां फलमुत्तमम् ।
एवमेव पृथग्दृष्ट्वा धर्मार्थौ काममेव च ॥ ३.३३.३८ ॥
அதுவே காமம் என்பது என் கருத்து; செயல்களின் உயர்ந்த பலன் அதுவே. இவ்வாறு தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாகக் கண்டு.
3.33.39
न धर्मपर एव स्यान्न चार्थपरमो नरः ।
न कामपरमो वा स्यात्सर्वान्सेवेत सर्वदा ॥ ३.३३.३९ ॥
மனிதன் தர்மத்தில் மட்டும் ஈடுபடக்கூடாது, செல்வத்திலும் மட்டும் அல்ல, காமத்திலும் மட்டும் அல்ல; மூன்றையும் எப்போதும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
3.33.40
धर्मं पूर्वे धनं मध्ये जघन्ये काममाचरेत् ।
अहन्यनुचरेदेवमेष शास्त्रकृतो विधिः ॥ ३.३३.४० ॥
முதலில் தர்மத்தையும், நடுவில் செல்வத்தையும், கடைசியில் காமத்தையும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; நாளுக்கு நாளும் இவ்வாறே பின்பற்ற வேண்டும் — இதுவே சாஸ்திரங்கள் வகுத்த விதி.
3.33.41
कामं पूर्वे धनं मध्ये जघन्ये धर्ममाचरेत् ।
वयस्यनुचरेदेवमेष शास्त्रकृतो विधिः ॥ ३.३३.४१ ॥
முதலில் காமத்தையும், நடுவில் செல்வத்தையும், கடைசியில் தர்மத்தையும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; வயதுக்கேற்ப இவ்வாறே பின்பற்ற வேண்டும் — இதுவே சாஸ்திரங்கள் வகுத்த விதி.
3.33.42
धर्मं चार्थं च कामं च यथावद्वदतांवर ।
विभज्य काले कालज्ञः सर्वान्सेवेत पण्डितः ॥ ३.३३.४२ ॥
பேச்சாளர்களில் சிறந்தவனே, தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றை முறையாகப் பிரித்து, காலத்தை அறிந்த அறிஞன் அவற்றை அவற்றின் காலத்தில் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
3.33.43
मोक्षो वा परमं श्रेय एष राजन्सुखार्थिनाम् ।
प्राप्तिं वा बुद्धिमास्थाय सोपायां कुरुनन्दन ॥ ३.३३.४३ ॥
ஓ அரசே, இன்பத்தை விரும்புவோருக்கு மோக்ஷமே உயர்ந்த நன்மை; அல்லது அறிவை ஆதாரமாகக் கொண்டு அதன் உபாயத்துடன் அதை அடைவதே, ஓ குருநந்தனா.
3.33.44
तद्वाऽऽशु क्रियतां राजन्प्राप्तिर्वाप्यधिगम्यताम् ।
जीवितं ह्यातुरस्येव दुःखमन्तरवर्तिनः ॥ ३.३३.४४ ॥
ஆகையால் ஓ அரசே, விரைவில் இது செய்யப்படட்டும், அல்லது அது அடையப்படட்டும்; நோயாளியின் வாழ்க்கை துன்பத்தினுள் இருப்பதுபோல், (மனிதனின் வாழ்க்கையும் துன்பத்துக்குள்ளேயே இருக்கிறது).
3.33.45
विदितश्चैव मे धर्मः सततं चरितश्च ते ।
जानन्तस्त्वयि शंसन्ति सुहृदः कर्मचोदनाम् ॥ ३.३३.४५ ॥
தர்மம் எனக்கு நன்கு தெரியும், நீயும் அதை எப்போதும் கடைப்பிடித்திருக்கிறாய்; உன்னை அறிந்த நண்பர்கள் செயலுக்கான தூண்டுதலை உனக்குக் கூறுகிறார்கள்.
3.33.46
दानं यज्ञाः सतां पूजा वेदधारणमार्जवम् ।
एष धर्मः परो राजन्फलवान्प्रेत्य चेंह च ॥ ३.३३.४६ ॥
தானம், யாகங்கள், நல்லோரை வணங்குதல், வேதத்தைக் காத்தல், நேர்மை — இதுவே உயர்ந்த தர்மம்; ஓ அரசே, இது மரணத்திற்குப் பின்னும் இவ்வுலகிலும் பலனளிக்கிறது.
3.33.47
एष नार्थविहीनेन शक्यो राजन्निपेवितुम् ।
अखिलाः पुरुषव्याघ्र गुणाः स्युर्यद्यपीनरे ॥ ३.३३.४७ ॥
செல்வமற்றவனால் இதை (தர்மத்தை) கடைப்பிடிக்க இயலாது, ஓ அரசே; ஓ புருஷவ்யாக்ரா, ஒருவனிடம் எல்லா நற்குணங்களும் இருந்தாலும் சரி.
3.33.48
धर्ममूलं जगद्राजन्नान्यद्धर्माद्विशिष्यते ।
धर्मश्चार्थेन महता शक्यो राजन्निषेवितुम् ॥ ३.३३.४८ ॥
உலகம் தர்மத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது, ஓ அரசே; தர்மத்தைவிட உயர்ந்தது வேறெதுவும் இல்லை. தர்மமும் பெரும் செல்வத்தாலேயே கடைப்பிடிக்கப்பட முடியும், ஓ அரசே.
3.33.49
न चार्थो भैक्ष्यचर्येण नापि क्लैब्येन कर्हिचित् ।
वेत्तुं शक्यस्तथा राजन्केवलं धर्मबुद्धिना ॥ ३.३३.४९ ॥
அரசே, பிச்சை எடுக்கும் வாழ்க்கையாலும் அல்ல, கோழைத்தனத்தாலும் ஒருபோதும் செல்வம் கிடைக்காது; அரசே, தர்மத்தில் நிலைத்த புத்தியால் மட்டுமே அது அடையப்படும்.
3.33.50
प्रतिष्द्धा हि ते याच्ञा यया सिध्यति वै द्विजः ।
तेजसैवार्थलिप्सायां यतस्व पुरुषर्षभ ॥ ३.३३.५० ॥
ஆடவர்களில் சிறந்தவனே, உனக்கு இரந்து கேட்பது தடுக்கப்பட்டுள்ளது; செல்வத்தை விரும்பும்போது உன் தேஜஸாலேயே முயற்சி செய்.
3.33.51
भैक्ष्यचर्या न विहिता न च विट्शूद्रजीविका ।
क्षत्रियस् विशेषेण धर्मस्तु बलमौरसम् ॥ ३.३३.५१ ॥
பிச்சை வாழ்க்கை விதிக்கப்படவில்லை, வைசியர், சூத்திரர் வாழ்க்கையும் அல்ல; க்ஷத்திரியனுக்கு குறிப்பாக தர்மம் என்பது அவனது இயல்பான வலிமையே.
3.33.52
स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व जहि शत्रून्समागतान् ।
धार्तराष्ट्रवनं पार्थ मया पार्थेन नाशय ॥ ३.३३.५२ ॥
உன் தர்மத்தை ஏற்றுக்கொள், ஒன்றுகூடிய பகைவர்களை அழி; பார்த்தா, நானும் பார்த்தனும் சேர்ந்து தார்த்தராஷ்ட்ரர்களின் வனத்தை அழித்துவிடு.
3.33.53
उदारमेव विद्वांसो धर्मं प्राहुर्मनीषिणः ।
उदारं प्रतिपद्यस्व नावरे स्थातुमर्हसि ॥ ३.३३.५३ ॥
அறிஞர்களான சிந்தனையாளர்கள் தர்மத்தை உதாரமானது என்றே கூறுகின்றனர்; உதாரத்தன்மையை ஏற்றுக்கொள், கீழ்நிலையில் நிலைத்திருப்பது உனக்குத் தகாது.
3.33.54
अनुबुध्यस्व राजेन्द्र वेत्थ धर्मान्सनातनान् ।
क्रूरकर्माऽभिजातोसि यस्मादुद्विजते जनः ॥ ३.३३.५४ ॥
அரசர்களுக்கு அரசே, சனாதன தர்மங்களை உணர்ந்து அறிந்துகொள்; கொடுஞ்செயல் செய்பவனாக நீ பிறந்திருக்கிறாய், ஆகையால் மக்கள் உன்னைக் கண்டு அஞ்சுகின்றனர்.
3.33.55
प्रजापालनसंभूतं फलं तव न गर्हितम् ।
एष ते विहितो राजन्धात्रा धर्मः सनातनः ॥ ३.३३.५५ ॥
மக்களைப் பாதுகாப்பதால் விளையும் அந்தப் பலன் உனக்கு நிந்தைக்குரியதல்ல. ஓ அரசே, இதுவே பிரம்மனால் உனக்கு விதிக்கப்பட்ட நித்திய தர்மம்.
3.33.56
तस्माद्विचलितः पार्थ लोके हास्यं गमिष्यसि ।
स्वधर्माद्धि मनुष्याणां चलनं न प्रशस्यते ॥ ३.३३.५६ ॥
ஆகவே, ஓ பார்த்தா, உன் தர்மத்திலிருந்து தடுமாறினால் உலகில் நகைப்புக்கு ஆளாவாய். மனிதர்கள் தங்கள் சுயதர்மத்திலிருந்து விலகுவது பாராட்டுக்குரியதல்ல.
3.33.57
स क्षात्रं हृदयं कृत्वा त्यक्त्वेदं शिथिलं मनः ।
वीर्यमास्थाय कौरव्य धुरमुद्वह धुर्यवत् ॥ ३.३३.५७ ॥
ஓ கௌரவ்யா, க்ஷத்ரிய இதயத்தைக் கொண்டு இந்தத் தளர்ந்த மனதை விட்டுவிட்டு, வீரியத்தை ஏற்று, நுகத்தடியை எருது போல் சுமப்பாயாக.
3.33.58
न हि केवलधर्मात्मा पृथिवीं जातु कश्चन ।
पार्थिवो व्यजयद्राजन्न भूतिं न पुनः श्रियम् ॥ ३.३३.५८ ॥
வெறும் தர்மாத்மாவாக இருந்து எந்த அரசனும் ஒருபோதும் பூமியை வென்றதில்லை. ஓ அரசே, அவனுக்கு செல்வமோ மீண்டும் லக்ஷ்மியோ கிடைத்ததில்லை.
3.33.59
जिह्वां दत्ता बहूनां हि क्षुद्राणां लुब्धचेतसाम् ।
निकृत्या लभते राज्यमाहारमिव शल्यकः ॥ ३.३३.५९ ॥
பேராசை கொண்ட பல அற்ப மனிதர்களுக்கு நாக்கை (முகஸ்துதியை) அளித்து, வஞ்சனையால் அரசைப் பெறுகிறான் — முள்ளம்பன்றி இரையைப் பெறுவது போல.
3.33.60
भ्रातर पूर्वजाताश्च सुसमृद्धाश्च सर्वशः ।
निकृत्या निर्जिता देवैरसुराः पाण्डवर्षभ ॥ ३.३३.६० ॥
ஓ பாண்டவர்களில் சிறந்தவனே, மூத்த சகோதரர்களான அசுரர்கள், எல்லா வகையிலும் மிகுந்த செல்வம் படைத்தவர்கள், தேவர்களால் வஞ்சனையால் வெல்லப்பட்டனர்.
3.33.61
एवं बलवतः सर्वमिति बुद्ध्वा महीपते ।
जहि शत्रून्महाबाहो परां निकृतिमास्थितान् ॥ ३.३३.६१ ॥
மன்னா, வலியவனுக்கு எல்லாம் இவ்வாறே என்று அறிந்து, ஓ மகாபாகு, பெருங்கொடுமையை மேற்கொண்ட பகைவர்களை அழி.
3.33.62
न ह्यर्जुनसमः कश्चिद्युधि योद्धा धनुर्धरः ।
भविता वा पुमान्कश्चिन्मत्समो वा गदाधरः ॥ ३.३३.६२ ॥
போரில் அர்ஜுனனுக்கு நிகரான வில்வீரன் எவனும் இல்லை; என்னைப் போன்ற கதாதாரியும் எவனும் இருக்கமாட்டான்.
3.33.63
सत्वेन कुरुते युद्धं राजन्सुबलवानपि ।
न प्रमाणेन नोत्साहात्सत्वस्थो भव पाण्डव ॥ ३.३३.६३ ॥
அரசே, மிகவலியவனும் மனஉறுதியால் போரிடுகிறான், அளவினாலோ ஆர்வத்தாலோ அல்ல; பாண்டவனே, உறுதியில் நிலைத்திரு.
3.33.64
सत्वं हि मूलमर्थस् यवितथं यदतोऽन्यथा ।
न तु प्रसक्तं भवति वृक्षच्छायेन हैमनी ॥ ३.३३.६४ ॥
மனஉறுதியே பொருளின் உண்மையான வேர்; அதற்கு மாறாக இல்லை. ஆனால் அது குளிர்காலத்து மரநிழல் போல பற்றுடன் ஒட்டிக்கொள்வதில்லை.
3.33.65
अर्थत्यागोऽपि कार्यः स्यादर्थं श्रेयांसमिच्छता ।
बीजौपम्यन कौन्तेय मा ते भूदत्र संशयः ॥ ३.३३.६५ ॥
நன்மையை விரும்புபவன் பொருளையும் விட்டுவிடவேண்டும்; விதையின் உவமையால் இதை அறி. குந்தியின் மகனே, இதில் உனக்கு ஐயம் வேண்டாம்.
3.33.66
अर्थेन तु समोऽनर्थो यत्र लब्धो महोदयः ।
न तत्र विपणः कार्यः खरकण्डूयनं हि तत् ॥ ३.३३.६६ ॥
பொருளுக்கு நிகரான இழப்பு உண்டாகி, பெரிய வளர்ச்சி கிடைத்தாலும், அங்கே வணிகம் செய்யக்கூடாது; அது கழுதை தன்னைச் சொறிந்துகொள்வது போன்றது.
3.33.67
एवमेव मनुष्येन्द्र धर्मं त्यक्त्वाऽल्पकं नरः ।
बृहन्तं धर्ममाप्नोति स बुद्ध इति निश्चितम् ॥ ३.३३.६७ ॥
மனிதர்களின் இந்திரனே, இதே போல மனிதன் சிறிய தர்மத்தைக் கைவிட்டு பெரிய தர்மத்தை அடைகிறான்; அவனே அறிவுள்ளவன் என்பது உறுதி.
3.33.68
अमित्रं मित्रसंपन्नं मित्रैर्भिन्दन्ति पण्डितः ।
भिन्नैर्मित्रैः परित्यक्तं दुर्बलं कुरुते वशे ॥ ३.३३.६८ ॥
அறிஞர்கள் நண்பர்களுடன் கூடிய பகைவனை நண்பர்களைக் கொண்டே பிரிக்கிறார்கள்; நண்பர்கள் பிரிந்து கைவிட்ட பலவீனனை வசப்படுத்துகிறார்கள்.
3.33.69
सत्वेन कुरुते युद्धं राजन्सुबलवानपि ।
नोद्यमेन न होत्राभिः सर्वाः स्वीकुरुते प्रजाः ॥ ३.३३.६९ ॥
ஓ அரசே, மிகவும் வலிமையுள்ளவனும் உள்ள வலிமையாலேயே போரிடுகிறான்; முயற்சியாலும் வேள்விகளாலும் அல்ல, அவன் எல்லா குடிமக்களையும் தன்வசமாக்குகிறான்.
3.33.70
सर्वथा संहतैरेव दुर्बलैर्बलवानपि ।
अमित्रः शक्यते हन्तुं मधुहा भ्रमरैरिव ॥ ३.३३.७० ॥
எல்லா வகையிலும் ஒன்றுசேர்ந்த பலவீனர்களாலேயே பலமுள்ள பகைவனையும் கொல்ல முடியும்; தேன் திருடுபவனை வண்டுகள் கொல்வது போல்.
3.33.71
यथा राजन्प्रजाः सर्वाः सूर्यः पाति गभस्तिभिः ।
हन्ति चैव तथैव त्वं सदृशः सवितुर्भव ॥ ३.३३.७१ ॥
ஓ அரசே, சூரியன் தன் கதிர்களால் எல்லா குடிமக்களையும் காக்கிறான், அழிக்கவும் செய்கிறான்; அதுபோலவே நீயும் சவிதாவுக்கு ஒப்பாக இரு.
3.33.72
एतच्चापि तपो पाजन्पुराणमिति नः श्रुतम् ।
विधिना पालनं भूमेर्यत्कृतं नः पितामहैः ॥ ३.३३.७२ ॥
ஓ காப்பவனே, இதுவும் ஒரு தவம் என்று நாங்கள் பழங்கதைகளில் கேட்டிருக்கிறோம்; எங்கள் முன்னோர்கள் விதிப்படி பூமியைக் காத்தது இதுவே.
3.33.73
न तथा तपसा राजँल्लोकान्प्राप्नोति क्षत्रियः ।
यथा सृष्टेन युद्धेन विजयेनेतरेण वा ॥ ३.३३.७३ ॥
அரசே, சத்திரியன் தவத்தால் அவ்வுலகங்களை அடைவதில்லை; போரிலோ வெற்றியாலோ அல்லது வேறு வழியாலோ அடைவது போல் அல்ல.
3.33.74
अपेयात्किल भा सूर्याल्लक्ष्मीश्चन्द्रमसस्तथा ।
इतिलोको व्यवसितो दृष्ट्वेमां भवतोव्यथाम् ॥ ३.३३.७४ ॥
சூரியனிடமிருந்து ஒளியும், சந்திரனிடமிருந்து செல்வமும் குடிக்கப்பட்டவை போல் என்று மக்கள் உறுதி கொண்டனர்; உங்கள் இருவரின் இந்த துயரத்தைக் கண்டு.
3.33.75
भवतश्च प्रशंसाभिर्निन्दाभिरितरस्य च ।
कथयन्त्यः परिषदः पृथग्राजन्समागताः ॥ ३.३३.७५ ॥
அரசே, உன்னைப் புகழ்ந்தும் மற்றவரை இகழ்ந்தும் பேசியபடி, தனித்தனியாகக் கூடிய சபைகள் பேசிக்கொண்டிருந்தன.
3.33.76
इदमभ्यधिकं राजन्ब्राह्मणाः कुरवश्च ते ।
समेताः कथयन्तीह मुदिताः सत्यसन्धताम् ॥ ३.३३.७६ ॥
அரசே, இது மிகவும் அதிகம். இங்கு கூடியுள்ள பிராமணர்களும் உன் குரு குலத்தவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் உன் சத்தியப் பற்றுறுதியைப் பற்றிப் பேசுகின்றனர்.
3.33.77
यन्न मोहान्न कार्पण्यान्न लोभान्न भयादपि ।
अनृतं किंचिदुक्तं ते न कामान्नार्थकारणात् ॥ ३.३३.७७ ॥
மயக்கத்தாலும், கீழ்மையாலும், பேராசையாலும், அச்சத்தாலும் நீ ஒரு பொய்யையும் சொன்னதில்லை; ஆசையாலும் செல்வத்தின் காரணமாகவும் அல்ல.
3.33.78
यदेनः कुरुते किंचिद्राजा भूमिमवाप्नुवन् ।
सर्वं तन्नुदते पश्चाद्यज्ञैर्विपुलदक्षिणैः ॥ ३.३३.७८ ॥
நிலத்தைப் பெற்ற அரசன் எந்தப் பாவம் செய்தாலும், பின்னர் பெருந்தட்சணை கொண்ட யாகங்களால் அதையெல்லாம் போக்கிவிடுகிறான்.
3.33.79
ब्राह्मणेभ्यो ददद्ग्रामान्गाश्च राजन्सहस्रशः ।
मुच्यते वीर पापेभ्यस्तमोभ्य इव चन्द्रमाः ॥ ३.३३.७९ ॥
ஓ அரசே, பிராமணர்களுக்கு ஆயிரக்கணக்கில் கிராமங்களையும் பசுக்களையும் கொடுப்பவன், ஓ வீரனே, இருளிலிருந்து சந்திரன் விடுபடுவது போல பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
3.33.80
पौरजानपदाः सर्वे प्रायशः कुरुनन्दन ।
सवृद्धबालाः सहिताः शंसन्ति त्वां युधिष्ठिर ॥ ३.३३.८० ॥
குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, நகர மற்றும் கிராம மக்கள் அனைவரும், முதியவர்களும் குழந்தைகளுமாக சேர்ந்து, ஓ யுதிஷ்டிரா, உன்னைப் புகழ்கின்றனர்.
3.33.81
श्वदृतौ क्षीरमासक्तं ब्रह्म वा वृषले यथा ।
सत्यं स्तेने बलं नार्यां राज्यं दुर्योधने तथा ॥ ३.३३.८१ ॥
நாயின் தோல் பையில் வைக்கப்பட்ட பால், அல்லது சூத்திரனிடம் உள்ள வேதம், திருடனிடம் உள்ள உண்மை, பெண்ணிடம் உள்ள வலிமை போல, அவ்வாறே துரியோதனனிடம் அரசாட்சியும்.
3.33.82
इतिलोके निर्वचनं पुरश्चरति भारत ।
अपि चैताः स्त्रियो बालाः स्वाध्यायमधिकुर्वते ॥ ३.३३.८२ ॥
ஓ பாரதா, உலகில் இந்தப் பழமொழி முன்செல்கிறது; இந்தப் பெண்களும் சிறுவர்களும்கூட வேதப் பயிற்சியில் ஈடுபடுகின்றனர்.
3.33.83
इमामवस्थां च गते सहास्माभिररिंदम् ।
हन्त नष्टाः स्म सर्वे वै भवतोपद्रवे सति ॥ ३.३३.८३ ॥
ஓ எதிரிகளை அடக்குபவனே, இந்த நிலையை அடைந்து, நாங்கள் அனைவரும் உன்னுடன் சேர்ந்து, ஐயோ, இந்தத் துன்பத்தில் அழிந்துவிட்டோம்.
3.33.84
स भवान्रथमास्थाय सर्वोपकरणान्वितम् ।
त्वरमाणोऽभिनिर्यातु विप्रेभ्योऽर्थविभावकः ॥ ३.३३.८४ ॥
நீ அனைத்து உபகரணங்களுடனும் கூடிய தேரில் ஏறி, விரைந்து புறப்படு; பிராமணர்களுக்குச் செல்வத்தைப் பகிர்ந்தளிப்பவனாக இரு.
3.33.85
वाचयित्वा द्विजश्रेष्ठानद्यैव गजसाह्वयम् ।
अस्त्रविद्भिः परिवृतोभ्रातृभिर्दृढधन्विभिः ॥ ३.३३.८५ ॥
இன்றே சிறந்த அந்தணர்களைக் கொண்டு மங்கலப் பாராயணம் செய்வித்து, கஜசாஹ்வயத்திற்கு (ஹஸ்தினாபுரத்திற்கு), ஆயுதவித்தையில் வல்லவர்களும் உறுதியான வில்லாளிகளுமான சகோதரர்களால் சூழப்பட்டவராக.
3.33.86
आशीविषसमैर्वीरैर्मरुद्भिरिव वृत्रहा ।
अमित्रांस्तेजसा मृद्गन्नसुरानिव वृत्रहा।
श्रियमादत्स्व कौन्तेय धार्तराष्ट्रान्महाबल ॥ ३.३३.८६ ॥
நச்சுப் பாம்புகளைப் போன்ற வீரர்களுடனும் மருத்துக்களுடனும், வృత்திரனைக் கொன்ற இந்திரனைப் போல், தம் தேஜஸால் பகைவர்களை நசுக்கி, அசுரர்களை நசுக்கிய வృత்திரகொலையாளியைப் போல். குந்தியின் மகனே, மகாபலசாலியே, தார்தராஷ்டிரர்களிடமிருந்து செல்வத்தைக் கைப்பற்று.
3.33.87
न हि गाण्डीवमुक्तानां शराणां गार्ध्रवाससाम् ।
स्पर्शमाशीविषाभानां मर्त्यः कश्चन संसहेत् ॥ ३.३३.८७ ॥
காண்டீவத்திலிருந்து விடுபட்ட, கழுகின் இறகுள்ள, நச்சுப் பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளின் தொடுதலை எந்த மனிதனும் தாங்க முடியாது.
3.33.88
न स वीरो न मातङ्गो न च सोऽश्वोस्ति भारत ।
यः सहेत गदावेगं मम क्रुद्धस्य संयुगे ॥ ३.३३.८८ ॥
பாரதா, போரில் கோபம் கொண்ட என் கதையின் வேகத்தைத் தாங்கக்கூடிய வீரனும் இல்லை, மதங்கமும் (யானையும்) இல்லை, அந்தக் குதிரையும் இல்லை.
3.33.89
सृञ्जयैः सहकैकेयैर्वृष्णीनां वृषभेण च ।
कथंस्विद्युधि कौन्तेय न राज्यं प्राप्नुयामहे ॥ ३.३३.८९ ॥
சிருஞ்சயர்களுடனும் கைகேயர்களுடனும், விருஷ்ணிகளின் காளையான கிருஷ்ணருடனும் சேர்ந்தால், குந்தியின் மகனே, போரில் எப்படி நாம் அரசை அடையாமல் போவோம்?
3.33.90
शत्रुहस्तगतां राजन्कथंस्विन्नाहरेर्महीम् ।
इह यत्नमुपाहृत्य बलेन महताऽन्वितः ॥ ३.३३.९० ॥
அரசே, பகைவர் கையில் சென்ற நிலத்தை நாம் எப்படி மீட்காமல் இருப்போம்? இங்கே முயற்சி செய்து, பெரும் படையுடன் கூடியவர்களாக.