மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.52.1
तेभ्यः प्रतिज्ञाय नलः करिष्य इति भारत ।
अथैतान्परिपप्रच्छ कृताञ्जलिरुपस्थितः ॥ ३.५२.१ ॥
பாரதா, அவர்களுக்கு 'செய்வேன்' என்று உறுதியளித்து, கைகூப்பி அருகில் நின்ற நளன் அவர்களிடம் கேட்டான்.
3.52.2
के वै भवन्तः कश्चासौ यस्याहं दूत ईप्सितः ।
किंच तत्रमया कार्यं कथयध्वं यथातथम् ॥ ३.५२.२ ॥
நீங்கள் யார்? எவருக்கு நான் தூதனாக விரும்பப்படுகிறேன்? அங்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? உண்மையாகச் சொல்லுங்கள்.
3.52.3
एवमुक्ते नैषधेन मघवानभ्यभाषत ।
अमरान्वै निबोधास्मान्दमयन्त्यर्थमागतान् ॥ ३.५२.३ ॥
நைடதன் இவ்வாறு சொன்னதும் மகவான் (இந்திரன்) பேசினான்: 'அமரர்களே, தமயந்திக்காக வந்தவர்கள் நாம் என்று அறிவாயாக.'
3.52.4
अहमिन्द्रोऽयमग्निश्च तथैवायमपांपतिः ।
शरीरान्तकरो नॄणां यमोऽयमपि पार्थिव ॥ ३.५२.४ ॥
நான் இந்திரன், இவர் அக்னி, அதுபோல இவர் நீரின் தலைவன் (வருணன்), அரசே, இவர் மனிதர்களின் உடலை முடிப்பவனான யமனும் ஆவார்.
3.52.5
त्वं वै समागतानस्मान्दमयन्त्यै निवेदय ।
लोकपाला महेन्द्राद्याः समायान्ति दिदृक्षवः ॥ ३.५२.५ ॥
நீ வந்திருக்கும் எங்களைப் பற்றி தமயந்திக்குத் தெரிவி. மகேந்திரன் முதலான உலகக் காவலர்கள் அவளைக் காண விரும்பி வருகின்றனர்.
3.52.6
प्राप्तुमिच्छन्ति देवास्त्वां शक्रोऽग्निर्वरुणो यमः ।
तेषामन्यतमं देवं पतित्वे वरयस्व ह ॥ ३.५२.६ ॥
தேவர்கள் உன்னை அடைய விரும்புகின்றனர் — சக்ரன் (இந்திரன்), அக்னி, வருணன், யமன். அவர்களில் ஒரு தேவனைக் கணவனாக வரி.
3.52.7
एवमुक्तः स शक्रेण नलः प्राञ्जलिरब्रवीत् ।
एकार्थसमवेतं मां न प्रेषयितुमर्हथ ॥ ३.५२.७ ॥
இந்திரன் இவ்வாறு சொன்னபோது, நளன் கைகூப்பிக் கூறினான்: "ஒரே நோக்கத்தில் பிணைக்கப்பட்ட என்னை நீங்கள் அனுப்பக்கூடாது."
3.52.8
कथ हि जातसंकल्पः स्त्रियमुत्सृजते पुमान् ।
परार्थमीदृशं वक्तं तद्वै पश्यामरेश्वर ॥ ३.५२.८ ॥
"ஒருவனுக்குள் ஆசை எழுந்துவிட்டால், அவன் அந்தப் பெண்ணை எப்படி விட்டுவிடுவான்? பிறருக்காக இப்படிச் சொல்வதை, தேவர்களின் தலைவரே, நீங்களே பாருங்கள்."
3.52.9
एवमुक्तो नैषधेन मघवान्पुनरब्रवीत् ।
करिष्य इतिसंश्रुत्य पूर्वमस्मासु नैषध।
न करिष्यसि कस्मात्त्वं व्रज नैषध माचिरम् ॥ ३.५२.९ ॥
நைஷதன் (நளன்) இவ்வாறு சொன்னபோது, மகவான் (இந்திரன்) மீண்டும் கூறினான்: "நைஷதனே, முன்பு எங்களிடம் 'செய்வேன்' என்று உறுதியளித்தாய்; ஏன் செய்யமாட்டாய்? நைஷதனே, தாமதிக்காமல் போ."
3.52.10
स वै त्वमागतानस्मान्दमयन्त्यै निवेदय ।
श्रेयसा योक्ष्यसे हि त्वं कुर्वन्नमरशासनम् ॥ ३.५२.१० ॥
"எனவே நீ சென்று, வந்திருக்கும் எங்களைப் பற்றி தமயந்தியிடம் தெரிவி. தேவர்களின் கட்டளையை நிறைவேற்றுவதால் நீ நன்மையுடன் இணைவாய்."
3.52.11
एवमुक्तः स देवैस्तैर्नैषधः पुनरब्रवीत् ।
सुरक्षितानि वेश्मानि प्रवेष्टुं कथमुत्सहे ॥ ३.५२.११ ॥
அந்தத் தேவர்கள் இவ்வாறு சொன்னபோது, நைஷதன் (நளன்) மீண்டும் கூறினான்: "மிகவும் பாதுகாக்கப்பட்ட அரண்மனைகளுக்குள் நுழைய நான் எப்படித் துணிவேன்?"
3.52.12
प्रवेक्ष्यसीति तं शक्रः पुनरेवाभ्यभाषत ।
जगाम स तथेत्युक्त्वा दमयन्त्या निवेशनम् ॥ ३.५२.१२ ॥
"நீ நுழையலாம்" என்று இந்திரன் அவனிடம் மீண்டும் கூறினான். "அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி அவன் தமயந்தியின் மாளிகைக்குச் சென்றான்.
3.52.13
ददर्श तत्र वैदर्भीं सखीगणसमावृताम् ।
देदीप्यमानां वपुषा श्रिया च वरवर्णिनीम् ॥ ३.५२.१३ ॥
அங்கே அவன் தோழியர் கூட்டத்தால் சூழப்பட்ட விதர்ப்ப இளவரசியைக் கண்டான்; அவள் உடலாலும் பொலிவாலும் ஒளிர்ந்தாள், சிறந்த நிறம் கொண்டவள்.
3.52.14
अतीव सुकुमाराङ्गीं तनुमध्यां सुलोचनाम् ।
आक्षिपन्तीमिव च तां शशिनं स्वेन तेजसा ॥ ३.५२.१४ ॥
மிகவும் மென்மையான உறுப்புகளும், மெல்லிய இடையும், அழகிய கண்களும் கொண்டவள்; தன் ஒளியால் சந்திரனையும் மிஞ்சுபவள் போல் இருந்தாள்.
3.52.15
तस्य दृष्ट्वैव ववृधे कामस्तां चारुहासिनीम् ।
सत्यं चिकीर्षमाणस्तुधारयामास हृच्छयम् ॥ ३.५२.१५ ॥
அவளைக் கண்டதும் அவனுக்குள் காமம் பெருகியது; இனிய சிரிப்புடைய அவளின் மீது. ஆனால் சத்தியத்தைக் கடைப்பிடிக்க விரும்பி, இதயத்தில் கிடந்த அந்த ஆசையை அவன் அடக்கிக்கொண்டான்.
3.52.16
ततस्ता नैषधं दृष्ट्वा संभ्रान्ताः परमाङ्गनाः ।
आसनेभ्यः समुत्पेतुस्तेजसा तस्य धर्षिताः ॥ ३.५२.१६ ॥
பின்னர் அந்த உயர்ந்த பெண்கள் நைஷதனை (நளனை) கண்டு திகைத்து, அவனுடைய ஒளியால் அதிர்ச்சியுற்று, தங்கள் ஆசனங்களிலிருந்து எழுந்தனர்.
3.52.17
प्रशशंसुश्च मुप्रीता नलं ता विस्मयान्विताः ।
न चैनमभ्यभाषन्त मनोभिस्त्वभ्यपूजयन् ॥ ३.५२.१७ ॥
அவை மிகவும் மகிழ்ந்து, வியப்பால் நிறைந்து நளனைப் புகழ்ந்தன; அவனிடம் பேசவில்லை, ஆனால் மனத்தால் அவனை வணங்கின.
3.52.18
अहो रूपमहो कान्तिरहो धैर्यं महात्मनः ।
कोऽयं देवोऽथवा यक्षो गन्धर्वो वा भविष्यति ॥ ३.५२.१८ ॥
ஆ, இந்த மகாத்மாவின் அழகு! ஆ, ஒளி! ஆ, உறுதி! இவர் யாரோ—தேவனோ, யக்ஷனோ அல்லது கந்தர்வனோ?
3.52.19
न तास्तं शक्नुवन्ति स्म व्याहर्तुमपि किंचन ।
तेजसा धर्षितास्तस्य लज्जावत्यो वराङ्गनाः ॥ ३.५२.१९ ॥
அவனுடைய ஒளியால் வசப்பட்ட நாணமுள்ள சிறந்த பெண்கள் அவனிடம் எதையும் பேசத் துணியவில்லை.
3.52.20
अथैनं स्मयमानेव स्मितपूर्वाभिभाषिणी ।
दमयन्ती नलं वीरमभ्यभाषत विस्मिता ॥ ३.५२.२० ॥
பின்னர் வியப்புற்ற தமயந்தி புன்னகைத்தவளாக, முதலில் புன்முறுவலுடன் வீரனான நளனிடம் பேசினாள்.
3.52.21
कस्त्वं सर्वानवद्याङ्ग मम हृच्छयवर्धन ।
प्राप्तोस्यमरवद्वीर ज्ञातुमिच्छामि तेऽनघ ॥ ३.५२.२१ ॥
எல்லா அங்கங்களும் குறையற்றவனே, என் இதயத்தின் விருப்பத்தை வளர்ப்பவனே! நீ யார்? தேவனைப் போல் வந்திருக்கிறாய், வீரனே; குற்றமற்றவனே, உன்னை அறிய விரும்புகிறேன்.
3.52.22
कथमागमनं चेह कथं चासि न लक्षितः ।
सुरक्षितं हि मे वेश्म राजा चैवोग्रशासनः ॥ ३.५२.२२ ॥
நீ இங்கே எப்படி வந்தாய், எப்படி கவனிக்கப்படாமல் போனாய்? என் அரண்மனை நன்கு காக்கப்பட்டுள்ளது; அரசனும் கடுமையான ஆட்சி செய்பவன்.
3.52.23
एवमुक्तस्तु वैदर्भ्या नलस्तां प्रत्युवाच ह ।
नलं मां विद्धि कल्याणि देवदूतमिहागतम् ॥ ३.५२.२३ ॥
விதர்ப்ப இளவரசி இவ்வாறு கூறியதும், நளன் அவளிடம் பதிலளித்தான்: நல்லவளே, இங்கு வந்திருக்கும் தேவர்களின் தூதன் என்று என்னை அறிவாய்.
3.52.24
देवास्त्वां प्राप्तुमिच्छन्ति शक्रोऽग्निर्वरुणो यमः ।
तेषामन्यतमं देवं पतिं वरय शोभने ॥ ३.५२.२४ ॥
தேவர்கள் உன்னை அடைய விரும்புகின்றனர்: இந்திரன், அக்னி, வருணன், யமன். அழகியே, அவர்களில் ஒரு தேவனைக் கணவனாகத் தேர்ந்தெடு.
3.52.25
तेषामेव प्रभावेण प्रविष्टोऽहमलक्षितः ।
प्रविशन्तं न मां कश्चिदपश्यन्नाप्यवारयत् ॥ ३.५२.२५ ॥
அவர்களின் சக்தியாலேயே நான் காணப்படாதவனாக உள்ளே நுழைந்தேன். நுழைந்த என்னை யாரும் பார்க்கவில்லை, தடுக்கவுமில்லை.
3.52.26
एतदर्थमहं भद्रे प्रेषितः सुरसत्तमैः ।
एतच्छ्रुत्वा शुभे बुद्धिं प्रकुरुष्व यथेच्छसि ॥ ३.५२.२६ ॥
நல்லவளே, இந்த நோக்கத்திற்காகவே தேவர்களில் சிறந்தோர் என்னை அனுப்பினர். இதைக் கேட்டு, அழகியவளே, உனக்கு விருப்பமானதை முடிவு செய்.