Mahābhārata · Adhyāya 3.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.53.1
सा नमस्कृत्य देवेभ्यः प्रहस्य नलमब्रवीत् ।
प्रणयस्व यथाश्रद्धं राजन्किं करवाणि ते ॥ ३.५३.१ ॥
Nachdem sie den Göttern ihre Ehrerbietung erwiesen hatte, lächelte sie und sprach zu Nala: "König, liebe mich, wie es deinem Glauben entspricht. Was soll ich für dich tun?"
3.53.2
अहं चैव हि यच्चान्यन्ममास्ति वसु किंचना ।
तत्सर्वं तव विस्रब्धं कुरु प्रणयमीश्वर ॥ ३.५३.२ ॥
Ich und alles, was ich an Reichtum besitze, gehört ganz dir. O Herr, zeige mir deine Zuneigung in Vertrauen.
3.53.3
हंसानां वचनं यत्तु तन्मां दहति पार्थिव ।
त्वत्कृते हि मया वीर राजानः सन्निपातिताः ॥ ३.५३.३ ॥
O König, die Worte der Schwäne brennen in mir. O Held, um deinetwillen habe ich die Könige versammelt.
3.53.4
यदि त्वं भजमानां मां प्रत्याख्यास्यसि मानद ।
विषमग्निं जलं रज्जुमास्थास्ये तव कारणात् ॥ ३.५३.४ ॥
O Ehrengeber, wenn du mich, die dich liebt, verschmähst, dann werde ich um deinetwillen zu Gift, Feuer, Wasser oder einem Strick greifen.
3.53.5
एवमुक्तस्तु वैदर्भ्या नलस्तां प्रत्युवाच ह ।
तिष्ठत्सु लोकपालेषु कथं मानुषमिच्छसि ॥ ३.५३.५ ॥
Als die Vaidarbhī so gesprochen hatte, antwortete Nala ihr: "Wo die Weltenhüter gegenwärtig sind, wie kannst du einen Sterblichen begehren?"
3.53.6
येषामहं लोककृतामीश्वराणां महात्मनाम् ।
न पादरजसा तुल्यो मनस्ते तेषु वर्तताम् ॥ ३.५३.६ ॥
Ich bin nicht einmal dem Staub unter den Füßen jener großen Herren gleich, die die Welten geschaffen haben; möge dein Geist sich ihnen zuwenden.
3.53.7
विप्रियं ह्याचरन्मर्त्यो देवानां मृत्युच्छति ।
त्राहि मामनवद्याङ्गि वरयस्व सुरोत्तमान् ॥ ३.५३.७ ॥
Ein Sterblicher, der den Göttern Missfallen bereitet, trifft den Tod. Rette mich, o Makellosgliedrige; wähle die Besten unter den Göttern.
3.53.8
विरजांसि च वासांसि दिव्याश्चित्राः स्रजस्तथा ।
भूषणानि तु दिव्यानि देवान्प्राप्य तु भुङ्क्ष्व वै ॥ ३.५३.८ ॥
Makellose Gewänder, leuchtende göttliche Girlanden und ebenso göttlicher Schmuck: Hast du die Götter erlangt, wirst du sie genießen.
3.53.9
य इमां पृथिवीं कृत्स्नां संक्षिप्य ग्रसते पुनः ।
हुताशमीशं देवानां का तं न वरयेत्पतिम् ॥ ३.५३.९ ॥
Welche Frau würde nicht Hutāśana, den Herrn der Götter, zum Gatten wählen, der diese ganze Erde zusammenrafft und wieder verschlingt?
3.53.10
यस् दण्डभयात्सर्वे भूतग्रामाः समागताः ।
धर्ममेवानुरुध्यन्ति का तं न वरयेत्पतिम् ॥ ३.५३.१० ॥
Aus Furcht vor dessen Strafe versammeln sich alle Scharen der Wesen und folgen allein dem Dharma — welche Frau würde ihn nicht zum Gatten wählen?
3.53.11
धर्मात्मानं महात्मानं दैत्यदानवमर्दनम् ।
महेन्द्रं सर्वदेवानां का तं न वरयेत्पतिम् ॥ ३.५३.११ ॥
Der Rechtschaffene und Großmütige, Bezwinger der Daitya und Dānava, Mahendra aller Götter — welche Frau würde ihn nicht zum Gatten wählen?
3.53.12
क्रियतामविशङ्केन मनसा यदि मन्यसे ।
वरुणं लोकपालानां सुहृद्वाक्यमिदं शृणु ॥ ३.५३.१२ ॥
Wenn es dir ohne jeden Zweifel richtig erscheint, so tu es. Wähle Varuṇa unter den Weltenhütern; höre dieses Wort eines Freundes.
3.53.13
नैषधेनैवमुक्ता सा दमयन्ती बचोऽब्रवीत् ।
समाप्लुताभ्यां नेत्राभ्यां शोकजेनाथ वारिणा ॥ ३.५३.१३ ॥
Als der Naiṣadha so gesprochen hatte, antwortete Damayantī, die Augen von den aus Kummer entstandenen Tränen überflutet.
3.53.14
देवेभ्योऽहं नमस्कृत् यसर्वेभ्यः पृथिवीपते ।
वृणे त्वामेव भर्तारं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.५३.१४ ॥
O Herr der Erde, nachdem ich allen Göttern meine Ehrerbietung erwiesen habe, wähle ich dich allein zum Gemahl; dies sage ich dir in Wahrheit.
3.53.15
तामुवाच ततो राजा वेषमानां कृताञ्जलिम् ।
दौत्येनागत्य कल्याणि नोत्सहे स्वार्थमीप्सितं ॥ ३.५३.१५ ॥
Da sprach der König zu ihr, die zitterte und die Hände gefaltet hielt: O Glückliche, ich bin als Bote gekommen, und ich wage nicht, dies für meinen eigenen begehrten Vorteil zu tun.
3.53.16
कथं ह्यहं प्रतिश्रुत्य देवतानां विशेषतः ।
परार्थे यत्नमारभ्य कथं स्वार्थमिहोत्सहे ॥ ३.५३.१६ ॥
Wie könnte ich, nachdem ich den Göttern insbesondere ein Versprechen gegeben und mich für das Anliegen eines anderen bemüht habe, hier nach meinem eigenen Vorteil streben?
3.53.17
एष धर्मो यदि स्वार्थो ममापि भविता ततः ।
एवं स्वार्थं करिष्यामि तथा भद्रे विधीयताम् ॥ ३.५३.१७ ॥
Wenn auch mein eigener Vorteil zur Pflicht wird, dann werde ich auf diese Weise meinen eigenen Vorteil verfolgen; so möge es eingerichtet werden, o Sanfte.
3.53.18
ततो बाष्पाकुलांवाचं दमयन्ती शुचिस्मिता ।
प्रत्याहरन्ती शनकैर्नलं राजानमब्रवीत् ॥ ३.५३.१८ ॥
Da sprach Damayantī mit dem reinen Lächeln, indem sie ihre von Tränen erstickte Stimme allmählich wieder fasste, zu König Nala.
3.53.19
अस्त्युपायो मया दृष्टो निरपायो नरेश्वर ।
येन दोषो न भविता तव राजन्कथंचन ॥ ३.५३.१९ ॥
Ich habe einen Weg gesehen, Herr der Menschen, einen gefahrlosen, durch den dir auf keinen Fall eine Schuld erwachsen wird, o König.
3.53.20
त्वं चैव हि नरश्रेष्ठ देवाश्चेन्द्रपुरोगमाः ।
आयान्तु सहिताः सर्वे मम यत्र स्वयंवरः ॥ ३.५३.२० ॥
Du auch, bester der Menschen, und alle Götter unter Indras Führung, sie sollen zusammen dorthin kommen, wo mein Svayaṃvara stattfindet.
3.53.21
ततोऽहं लोकपालानां सन्निधौ त्वां नरेश्वर ।
वरयिष्ये नरव्याघ्र नैवं दोषो भविष्यति ॥ ३.५३.२१ ॥
Dann werde ich in Gegenwart der Weltenhüter dich erwählen, Herr der Menschen, Tiger unter den Menschen; so wird kein Vergehen entstehen.
3.53.22
एवमुक्तस्तु वैदर्भ्या नलो राजा विशंपते ।
आजगाम पुनस्तत्र यत्र देवाः समागताः ॥ ३.५३.२२ ॥
So von der Prinzessin von Vidarbha angesprochen, o Herr des Volkes, kehrte König Nala wieder dorthin zurück, wo sich die Götter versammelt hatten.
3.53.23
तमपश्यंस्तथाऽऽयान्तं लोकपाला महेश्वराः ।
दृष्ट्वा चैनं ततोऽपृच्छन्वृत्तान्तं सर्वमेव तम् ॥ ३.५३.२३ ॥
Die großen Herren, die Weltenhüter, sahen ihn so kommen, und als sie ihn sahen, fragten sie ihn nach dem ganzen Hergang.
3.53.24
कच्चिद्दृष्टा त्वया राजन्दमयन्ती शुचिस्मिता ।
किमब्रवीच्च नः सर्वान्वद भूमिपतेऽनघ ॥ ३.५३.२४ ॥
Hast du Damayantī gesehen, o König, sie mit dem reinen Lächeln? Und was hat sie uns allen gesagt? Sprich, Herr der Erde, du Makelloser.
3.53.25
भवद्भिरहमादिष्टो दमयन्त्या निवेशनम् ।
प्रविष्टः सुमहाकक्ष्यं दण्डिभिः स्थविरैर्वृतम् ॥ ३.५३.२५ ॥
Von euch ausgesandt, betrat ich Damayantīs Wohnung, einen sehr großen Hof, umgeben von alten, stabtragenden Wächtern.
3.53.26
प्रविशन्तं च मां तत्र न कश्चिद्दृष्टवान्नरः ।
ऋते तां पार्तिवसुतां भवतामेव तेजसा ॥ ३.५३.२६ ॥
Als ich dort eintrat, sah mich kein Mann außer der Königstochter, und das nur durch euren Glanz.
3.53.27
सख्यश्चास्या मया दृष्टास्ताभिश्चाप्युपलक्षितः ।
विस्मिताश्चाभवन्सर्वा दृष्ट्वा मां विबुधेश्वराः ॥ ३.५३.२७ ॥
Ich sah ihre Gefährtinnen, und auch sie bemerkten mich. Als sie mich sahen, waren alle erstaunt, o Herren der Götter.
3.53.28
वर्ण्यमानेषु च मया भवत्सु रुचिराननां ।
मामेव गतसंकल्पा वृणीते सा सुरोत्तमाः ॥ ३.५३.२८ ॥
O Beste der Götter, während ich euch beschrieb, wählt sie mit festem Entschluss, die Strahlende, nur mich.
3.53.29
अब्रवीच्चैव मां बाला आयान्तु सहिताः सुराः ।
त्वया सह नरव्याघ्र मम यत्रस्वयंवरः ॥ ३.५३.२९ ॥
Und die junge Frau sagte zu mir: "Mögen die Götter gemeinsam kommen, o Tiger unter den Menschen, an den Ort, wo mein Svayaṃvara stattfindet, mit dir."
3.53.30
तेषामहं संनिधौ त्वां वरयिष्यामि नैषध ।
एवं तव महाबाहो दोषो न भवितेति ह ॥ ३.५३.३० ॥
"In ihrer Gegenwart werde ich dich wählen, o Naiṣadha. So, o Starkarmiger, wird dir keine Schuld treffen."
3.53.31
एतावदेव विबुधा यथावृत्तमुपाहृतम् ।
मया शेषे प्रमाणं तु भवन्तस्त्रिदशेश्वराः ॥ ३.५३.३१ ॥
Götter, ich habe nur dies von dem berichtet, was geschah; für das Übrige seid ihr, Herren der Dreißig, die Autorität.