Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.53

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.53.1

सा नमस्कृत्य देवेभ्यः प्रहस्य नलमब्रवीत् ।
प्रणयस्व यथाश्रद्धं राजन्किं करवाणि ते ॥ ३.५३.१ ॥

அவள் தேவர்களை வணங்கி, புன்னகையுடன் நளனிடம் கூறினாள்: "அரசே, உமது விருப்பப்படி என்னிடம் அன்பு செலுத்துங்கள். உமக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?"

3.53.2

अहं चैव हि यच्चान्यन्ममास्ति वसु किंचना ।
तत्सर्वं तव विस्रब्धं कुरु प्रणयमीश्वर ॥ ३.५३.२ ॥

நானும், என்னிடம் உள்ள எந்த செல்வமும் அனைத்தும் உம்முடையவையே. ஈஸ்வரரே, நம்பிக்கையுடன் உம் அன்பைக் காட்டுங்கள்.

3.53.3

हंसानां वचनं यत्तु तन्मां दहति पार्थिव ।
त्वत्कृते हि मया वीर राजानः सन्निपातिताः ॥ ३.५३.३ ॥

அரசே, அன்னங்களின் அந்த வார்த்தைகள் என்னை எரிக்கின்றன. வீரரே, உமக்காகவே நான் அரசர்களை ஒன்று கூட்டினேன்.

3.53.4

यदि त्वं भजमानां मां प्रत्याख्यास्यसि मानद ।
विषमग्निं जलं रज्जुमास्थास्ये तव कारणात् ॥ ३.५३.४ ॥

மானம் அளிப்பவரே, அன்புடன் உம்மை நாடும் என்னை நீர் புறக்கணித்தால், உமக்காக நான் நஞ்சு, நெருப்பு, நீர் அல்லது கயிற்றை நாடுவேன்.

3.53.5

एवमुक्तस्तु वैदर्भ्या नलस्तां प्रत्युवाच ह ।
तिष्ठत्सु लोकपालेषु कथं मानुषमिच्छसि ॥ ३.५३.५ ॥

வைதர்பி இவ்வாறு கூறியபோது நளன் அவளுக்கு மறுமொழி கூறினான்: "லோகபாலர்கள் நிற்கும்போது நீ ஒரு மனிதனை எவ்வாறு விரும்புகிறாய்?"

3.53.6

येषामहं लोककृतामीश्वराणां महात्मनाम् ।
न पादरजसा तुल्यो मनस्ते तेषु वर्तताम् ॥ ३.५३.६ ॥

உலகைப் படைத்த மகாத்மாக்களான அந்த ஈஸ்வரர்களின் பாதத் தூளுக்கு நான் சமமும் அல்ல; உன் மனம் அவர்களிடமே திரும்பட்டும்.

3.53.7

विप्रियं ह्याचरन्मर्त्यो देवानां मृत्युच्छति ।
त्राहि मामनवद्याङ्गि वरयस्व सुरोत्तमान् ॥ ३.५३.७ ॥

தேவர்களுக்கு அப்ரியமானதைச் செய்யும் மனிதன் மரணத்தை அடைகிறான். குற்றமற்ற அங்கங்களை உடையவளே, என்னைக் காப்பாற்று; தேவர்களில் சிறந்தவர்களை வரித்துக்கொள்.

3.53.8

विरजांसि च वासांसि दिव्याश्चित्राः स्रजस्तथा ।
भूषणानि तु दिव्यानि देवान्प्राप्य तु भुङ्क्ष्व वै ॥ ३.५३.८ ॥

கறையற்ற ஆடைகள், தெய்வீகமான வண்ணமயமான மாலைகள், அவ்வாறே தெய்வீக ஆபரணங்கள் — தேவர்களை அடைந்து நீ இவற்றை அனுபவிப்பாய்.

3.53.9

य इमां पृथिवीं कृत्स्नां संक्षिप्य ग्रसते पुनः ।
हुताशमीशं देवानां का तं न वरयेत्पतिम् ॥ ३.५३.९ ॥

இந்த முழு பூமியையும் சுருக்கி மீண்டும் விழுங்கும் தேவர்களின் தலைவனான ஹுதாசனனை (அக்னியை) எந்தப் பெண் கணவனாக வரிக்கமாட்டாள்?

3.53.10

यस् दण्डभयात्सर्वे भूतग्रामाः समागताः ।
धर्ममेवानुरुध्यन्ति का तं न वरयेत्पतिम् ॥ ३.५३.१० ॥

தண்டனையின் பயத்தால் அனைத்து உயிர்த்தொகுதிகளும் கூடி தர்மத்தையே பின்பற்றுகின்றனவோ, அவனை எந்தப் பெண் கணவனாக வரிக்கமாட்டாள்?

3.53.11

धर्मात्मानं महात्मानं दैत्यदानवमर्दनम् ।
महेन्द्रं सर्वदेवानां का तं न वरयेत्पतिम् ॥ ३.५३.११ ॥

தர்மாத்மாவும் மகாத்மாவும், தைத்யர்களையும் தானவர்களையும் அழிப்பவனும், அனைத்து தேவர்களின் மகேந்திரனுமான அவனை எந்தப் பெண் கணவனாக வரிக்கமாட்டாள்?

3.53.12

क्रियतामविशङ्केन मनसा यदि मन्यसे ।
वरुणं लोकपालानां सुहृद्वाक्यमिदं शृणु ॥ ३.५३.१२ ॥

நீ மனதில் ஐயமின்றி இதைச் சரியெனக் கருதினால் அவ்வாறே செய். லோகபாலர்களில் வருணனை (வரித்துக்கொள்); நண்பனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேள்.

3.53.13

नैषधेनैवमुक्ता सा दमयन्ती बचोऽब्रवीत् ।
समाप्लुताभ्यां नेत्राभ्यां शोकजेनाथ वारिणा ॥ ३.५३.१३ ॥

நைஷதன் இவ்வாறு கூறியபோது தமயந்தி சொன்னாள்; துயரில் பிறந்த நீரால் அவளுடைய கண்கள் நிரம்பியிருந்தன.

3.53.14

देवेभ्योऽहं नमस्कृत् यसर्वेभ्यः पृथिवीपते ।
वृणे त्वामेव भर्तारं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.५३.१४ ॥

பூமியின் அதிபதியே, எல்லா தேவர்களையும் வணங்கி, உம்மையே கணவராக வரிக்கிறேன்; இதை உண்மையாகவே உம்மிடம் சொல்கிறேன்.

3.53.15

तामुवाच ततो राजा वेषमानां कृताञ्जलिम् ।
दौत्येनागत्य कल्याणि नोत्सहे स्वार्थमीप्सितं ॥ ३.५३.१५ ॥

அப்போது அரசன் நடுங்கி கைகூப்பி நின்ற அவளிடம் சொன்னான்: மங்கலமானவளே, தூதனாக வந்தவன் நான்; விரும்பிய என் சொந்த நலனுக்காக அதைச் செய்ய எனக்கு மனமில்லை.

3.53.16

कथं ह्यहं प्रतिश्रुत्य देवतानां विशेषतः ।
परार्थे यत्नमारभ्य कथं स्वार्थमिहोत्सहे ॥ ३.५३.१६ ॥

தேவர்களுக்கு குறிப்பாக வாக்களித்து, பிறருடைய காரியத்திற்காக முயற்சி தொடங்கிய பிறகு, இங்கே என் சொந்த நலனுக்காக நான் எப்படி முயல முடியும்?

3.53.17

एष धर्मो यदि स्वार्थो ममापि भविता ततः ।
एवं स्वार्थं करिष्यामि तथा भद्रे विधीयताम् ॥ ३.५३.१७ ॥

என் சொந்த நலனும் தர்மமாக மாறினால், அப்போது இவ்வாறே என் நலனைச் செய்வேன்; அவ்வாறே ஆகட்டும், மங்கலமானவளே.

3.53.18

ततो बाष्पाकुलांवाचं दमयन्ती शुचिस्मिता ।
प्रत्याहरन्ती शनकैर्नलं राजानमब्रवीत् ॥ ३.५३.१८ ॥

அப்போது கண்ணீரால் தடுக்கப்பட்ட குரலை மெல்ல அடக்கிக்கொண்டு, தூய புன்னகையுடைய தமயந்தி அரசன் நளனிடம் சொன்னாள்.

3.53.19

अस्त्युपायो मया दृष्टो निरपायो नरेश्वर ।
येन दोषो न भविता तव राजन्कथंचन ॥ ३.५३.१९ ॥

அரசே, நான் ஒரு வழியைக் கண்டேன், ஹே நரேஸ்வரா, அது பாதுகாப்பானது; அதனால் உமக்கு எவ்வகையிலும் குற்றம் வராது.

3.53.20

त्वं चैव हि नरश्रेष्ठ देवाश्चेन्द्रपुरोगमाः ।
आयान्तु सहिताः सर्वे मम यत्र स्वयंवरः ॥ ३.५३.२० ॥

நீரும், நரர்களில் சிறந்தவரே, இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்களும் அனைவரும் ஒன்றாக வரட்டும், எனது சுயம்வரம் நடைபெறும் இடத்திற்கு.

3.53.21

ततोऽहं लोकपालानां सन्निधौ त्वां नरेश्वर ।
वरयिष्ये नरव्याघ्र नैवं दोषो भविष्यति ॥ ३.५३.२१ ॥

பிறகு நான், லோகபாலர்களின் முன்னிலையில், ஹே நரேஸ்வரா, உம்மையே வரிப்பேன், ஹே நரவியாக்ரா; இவ்வாறு குற்றம் நேராது.

3.53.22

एवमुक्तस्तु वैदर्भ्या नलो राजा विशंपते ।
आजगाम पुनस्तत्र यत्र देवाः समागताः ॥ ३.५३.२२ ॥

விதர்ப்ப இளவரசியால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட நள மன்னன், ஹே விசம்பதே, தேவர்கள் கூடியிருந்த இடத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றான்.

3.53.23

तमपश्यंस्तथाऽऽयान्तं लोकपाला महेश्वराः ।
दृष्ट्वा चैनं ततोऽपृच्छन्वृत्तान्तं सर्वमेव तम् ॥ ३.५३.२३ ॥

மகேசுவரர்களான லோகபாலர்கள் அவன் இவ்வாறு வருவதைக் கண்டனர்; அவனைக் கண்டதும் அவர்கள் அந்த முழு விவரத்தையும் கேட்டனர்.

3.53.24

कच्चिद्दृष्टा त्वया राजन्दमयन्ती शुचिस्मिता ।
किमब्रवीच्च नः सर्वान्वद भूमिपतेऽनघ ॥ ३.५३.२४ ॥

அரசே, தூய புன்னகையுடைய தமயந்தியை நீ கண்டாயா? அவள் எங்களைப் பற்றி என்ன சொன்னாள்? சொல், பூமிபதியே, களங்கமற்றவனே.

3.53.25

भवद्भिरहमादिष्टो दमयन्त्या निवेशनम् ।
प्रविष्टः सुमहाकक्ष्यं दण्डिभिः स्थविरैर्वृतम् ॥ ३.५३.२५ ॥

உங்களால் நான் தமயந்தியின் இல்லத்திற்கு அனுப்பப்பட்டேன். தண்டம் ஏந்திய முதிய காவலர்களால் சூழப்பட்ட மிகப் பெரிய முற்றத்தில் நுழைந்தேன்.

3.53.26

प्रविशन्तं च मां तत्र न कश्चिद्दृष्टवान्नरः ।
ऋते तां पार्तिवसुतां भवतामेव तेजसा ॥ ३.५३.२६ ॥

நான் உள்ளே நுழைந்தபோது, அரசன் மகளான அவளைத் தவிர எந்த மனிதனும் என்னைக் காணவில்லை; அது உங்கள் தேஜஸாலேயே ஆனது.

3.53.27

सख्यश्चास्या मया दृष्टास्ताभिश्चाप्युपलक्षितः ।
विस्मिताश्चाभवन्सर्वा दृष्ट्वा मां विबुधेश्वराः ॥ ३.५३.२७ ॥

நான் அவளுடைய தோழிகளைக் கண்டேன்; அவர்களும் என்னைக் கண்டார்கள். என்னைக் கண்டு அவர்கள் அனைவரும் வியப்படைந்தனர், தேவர்களின் தலைவர்களே.

3.53.28

वर्ण्यमानेषु च मया भवत्सु रुचिराननां ।
मामेव गतसंकल्पा वृणीते सा सुरोत्तमाः ॥ ३.५३.२८ ॥

தேவோத்தமர்களே, நான் உங்களைப் பற்றி வர்ணித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அந்த அழகிய முகத்தாள் உறுதியான சங்கல்பத்துடன் என்னையே தேர்ந்தெடுக்கிறாள்.

3.53.29

अब्रवीच्चैव मां बाला आयान्तु सहिताः सुराः ।
त्वया सह नरव्याघ्र मम यत्रस्वयंवरः ॥ ३.५३.२९ ॥

அந்த இளம்பெண் என்னிடம் கூறினாள்: "நரவியாக்கிரனே, தேவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக வரட்டும்; எனது சுயம்வரம் நடக்கும் இடத்தில் நீயும் அவர்களுடன் இருக்கட்டும்."

3.53.30

तेषामहं संनिधौ त्वां वरयिष्यामि नैषध ।
एवं तव महाबाहो दोषो न भवितेति ह ॥ ३.५३.३० ॥

"அவர்கள் முன்னிலையில் நான் உன்னையே வரிப்பேன், நைஷதனே. இவ்வாறு, மகாபாஹுவே, உனக்கு எந்தக் குற்றமும் ஏற்படாது."

3.53.31

एतावदेव विबुधा यथावृत्तमुपाहृतम् ।
मया शेषे प्रमाणं तु भवन्तस्त्रिदशेश्वराः ॥ ३.५३.३१ ॥

தேவர்களே, நடந்ததை நான் இவ்வளவே எடுத்துரைத்தேன். மீதிக்கு நீங்கள், முப்பத்து மூவர் தலைவர்களே, சான்று.