Mahābhārata · Adhyāya 3.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.61.1
सा निहत्य मृगव्याधं प्रतस्थे कमलेक्षणा ।
वनं प्रतिभयं शून्यं झिल्लिकागणनादितम् ॥ ३.६१.१ ॥
Nachdem sie jenen Jäger erschlagen hatte, brach die lotusäugige Frau auf in den furchterregenden, öden Wald, der vom Zirpen der Grillenscharen widerhallte.
3.61.2
सिंहद्वीपिरुरुव्याघ्रवराहर्क्षगणैर्युतम् ।
नानापक्षिगणाकीर्णां म्लेच्छतस्करसेवितम् ॥ ३.६१.२ ॥
Voll von Herden aus Löwen, Leoparden, Ruru-Hirschen, Tigern, Wildschweinen und Bären, überfüllt mit vielen Vogelschwärmen, von Barbaren und Dieben besucht.
3.61.3
सालवेणुधवाश्वत्थतिन्दुकेङ्गुदिकिंशुकैः ।
अर्जुनारिष्टसंछन्नं स्यन्दनैश्च सशाल्मलैः ॥ ३.६१.३ ॥
Bedeckt mit Sal-, Bambus-, Dhava-, Ashvattha-, Tinduka-, Ingudi- und Kimshuka-Bäumen, überwuchert von Arjuna- und Arishta-Bäumen, und mit Syandana-Bäumen zusammen mit Shalmali-Bäumen.
3.61.4
जम्ब्वाम्रलोध्रखदिरशाकवेत्रसमाकुलम् ।
पद्मकामलकप्लक्षकदम्बोदुम्बरावृतम् ॥ ३.६१.४ ॥
Dicht bewachsen mit Jambu-, Mango-, Lodhra-, Khadira-, Teak- und Rattanbäumen, umgeben von Padmaka-, Amalaka-, Plaksha-, Kadamba- und Udumbara-Bäumen.
3.61.5
बदरीबिल्वसंछन्नं न्यग्रोधैश्च समाकुलम् ।
प्रियालतालखर्जूरहरीतकिबिभीतकैः ॥ ३.६१.५ ॥
Bedeckt mit Badari- und Bilva-Bäumen, voll mit Banyanbäumen, und mit Priyala-, Palm-, Dattelpalmen-, Harītaki- und Bibhītaka-Bäumen.
3.61.6
नानाधातुशतैर्नद्धान्विविधानपि चाचलान् ।
निकुञ्जान्पक्षिसंघुष्टान्दरीश्चाद्भुतदर्शनाः ॥ ३.६१.६ ॥
Vielfältige Berge, durchzogen von hunderten Mineralien, Dickichte, widerhallend vom Vogelgesang, und wundersam anzusehende Höhlen.
3.61.7
नदी सरांसि वापीश्च विविधांश्चरतो द्विजान् ।
सा बहून्भीमरूपांश्च पिशाचोरगराक्षसान् ॥ ३.६१.७ ॥
In Flüssen, Seen und Teichen sah sie die verschiedenen umherziehenden Vögel und auch viele Piśācas, Schlangen und Rākṣasas von furchtbarem Aussehen.
3.61.8
पल्वलानि तटाकानि गिरिकूटानि सर्वशः ।
सरित्सरांसि च तदा ददर्शाद्भुतदर्शनाम् ॥ ३.६१.८ ॥
Kleine Teiche, Wasserbecken, Bergspitzen, Flüsse und Seen – überall sah sie damals jene Orte von wundersamem Anblick.
3.61.9
यूथशो ददृशे चात्र विदर्भाधिपनन्दिनी ।
महिषान्वराहान्गोमायूनृक्षवानरपन्नगान् ॥ ३.६१.९ ॥
Hier sah die Tochter des Herrn von Vidarbha in Scharen Büffel, Eber, Schakale, Bären, Affen und Schlangen.
3.61.10
तेजसा यशसा लक्ष्म्या स्थित्या च परया युता ।
वैर्दभी विचचारैका नलमन्वेषती तदा ॥ ३.६१.१० ॥
Mit Glanz, Ruhm, Schönheit und höchster Haltung begabt, wanderte die Prinzessin von Vidarbha allein umher und suchte Nala.
3.61.11
नाबिभ्यत्सा नृपसुता भैमी तत्राथ कस्यचित् ।
दारुणामटवीं प्राप्य भर्तृव्यसनकर्शिता ॥ ३.६१.११ ॥
Die Königstochter Bhaimī fürchtete sich dort vor nichts; von dem Unglück ihres Gemahls geschwächt, war sie in einen furchtbaren Wald gelangt.
3.61.12
विदर्भतनया राजन्विललाप सुदुःखिता ।
भर्तृशोकपरीताङ्गी शिलातलमथाश्रिता ॥ ३.६१.१२ ॥
O König, die Tochter Vidarbhas klagte, tief betrübt; ihr von Trauer um den Gemahl ergriffener Leib ließ sie sich auf einer Steinfläche niederlassen.
3.61.13
सिह्योरस्क महाबाहो निषधानां जनाधिप ।
क्वनु राजन्गतोसि त्वं त्यक्त्वा मां विजने वने ॥ ३.६१.१३ ॥
O du Löwenbrüstiger, Starkarmiger, Herr der Niṣadhas! O König, wohin bist du gegangen, nachdem du mich im einsamen Wald verlassen hast?
3.61.14
अश्वमेधादिभिर्वीर क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ।
कथमिष्ट्वा नरव्याघ्र मयि मिथ्या प्रवर्तसे ॥ ३.६१.१४ ॥
O Held, nachdem du das Pferdeopfer und andere Riten mit reichen Gaben an die Priester vollzogen hast, wie kannst du dich mir gegenüber falsch verhalten, o Tiger unter den Menschen?
3.61.15
यत्त्वयोक्तं नरश्रेष्ठ मत्समक्षं महाद्युते ।
कर्तुमर्हसि कल्याण तदृतं पार्थिवर्षभ ॥ ३.६१.१५ ॥
O Bester der Menschen, O Strahlender, du sollst tun, was du in meiner Gegenwart gesagt hast, o Glückverheißender; es sei wahr, o Stier unter den Königen.
3.61.16
यच्चोक्तं विहगैर्हंसैः समीपे तव भूमिप ।
मत्सकाशे च तैरुक्तं तदवेक्षितुमर्हसि ॥ ३.६१.१६ ॥
O Herr der Erde, was die Vögel und Schwäne in deiner Nähe sagten und was sie zu mir sagten, das sollst du bedenken.
3.61.17
चत्वार एकतो वेदाः साङ्गोपाङ्गाः सविस्तराः ।
स्वधीता मनुजव्याघ्र सत्यमेकं किलैकतः ॥ ३.६१.१७ ॥
Auf der einen Seite stehen die vier Veden mit ihren Gliedern und Unterteilen, ausführlich und gut studiert, o Tiger unter den Menschen; auf der anderen Seite die Wahrheit allein.
3.61.18
तस्मादर्हसि शत्रुघ्न सत्यं कर्तुं नरेश्वर ।
उक्तवानसि यद्वीर मत्सकाशे पुरा वचः ॥ ३.६१.१८ ॥
Darum sollst du, o Feindeverderber, o Herr der Menschen, die Wahrheit tun; o Held, erfülle das Wort, das du einst in meiner Gegenwart sprachst.
3.61.19
हा वीर ननुनामाहमिष्टा किल तवानघ ।
अस्यामटव्यां घोरायां किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ३.६१.१९ ॥
Wehe, Held! Makelloser, bin ich nicht deine Geliebte? Warum antwortest du mir nicht in diesem schrecklichen Wald?
3.61.20
भर्त्सयत्येष मां रौद्रो व्यात्तास्यो दारुणाकृतिः ।
अरण्यराट् क्षुधाविष्टः किं मां न त्रातुमर्हसि ॥ ३.६१.२० ॥
Dieser grimmige, mit aufgerissenem Maul und schrecklicher Gestalt, der vom Hunger gepackte König des Waldes, bedroht mich. Warum solltest du mich nicht beschützen?
3.61.21
न मे त्वदन्या काचिद्धि प्रियाऽस्तीत्यब्रवीस्तदा ।
तामृतां कुरु कल्याण पुरोक्तां भारतीं नृप ॥ ३.६१.२१ ॥
Du sagtest damals: 'Keine andere ist mir lieb als du.' O Gesegneter, o König, mache wahr jenes Wort, das du früher gesprochen hast.
3.61.22
उन्मत्तां विलपन्तीं मां भार्यामिष्टां नराधिप ।
ईप्सितामीप्सितोसि त्वं किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ३.६१.२२ ॥
O Herr der Menschen, ich, deine geliebte Gattin, klage wie eine Wahnsinnige; ich bin von dir begehrt, und du bist von mir begehrt. Warum antwortest du mir nicht?
3.61.23
कृशां दीनां विवर्णां च मलिनां वसुधाधिप ।
वस्त्रार्धप्रावृतामेकां विलपन्तीमनाथवत् ॥ ३.६१.२३ ॥
O Herr der Erde, mich, abgemagert, elend, bleich und beschmutzt, mit einem halben Tuch bedeckt, allein, klagend wie eine Waise…
3.61.24
यूथभ्रष्टामिवैकां मां हरिणीं पृथुलोचन ।
न मानयसि मामार्य रुदन्तीमरिकर्शन ॥ ३.६१.२४ ॥
Wie eine vom Rudel verirrte Hirschkuh bin ich allein. O Weitäugiger, o Edler, du ehrst mich nicht, während ich weine, o Bezwinger der Feinde!
3.61.25
महाराज महारण्ये मामिहैकाकिनीं सतीम् ।
आभाषमाणां स्वां पत्नीं किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ३.६१.२५ ॥
Großer König, in diesem großen Wald spreche ich, deine eigene Gattin, treu und hier allein. Warum antwortest du mir nicht?
3.61.26
कुलशीलोपसंपन्नां चारुसर्वाङ्गशोभनाम् ।
अनुव्रतां महाराज किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ३.६१.२६ ॥
Großer König, mit edler Herkunft und edlem Wesen, schön an allen anmutigen Gliedern, dir ergeben: Warum antwortest du mir nicht?
3.61.27
नाद्यत्वां प्रतिपश्यामि गिरावस्मिन्नरोत्तम ।
वने चास्मिन्महाधोरे सिंहव्याघ्रनिषेविते ॥ ३.६१.२७ ॥
Bester der Männer, heute sehe ich dich weder auf diesem Berg noch in diesem schrecklichen Wald, den Löwen und Tiger durchstreifen.
3.61.28
शयानमुपविष्टं वा स्थितं वा निषधाधिप ।
प्रस्थितं वा नरश्रेष्ठ मम शोकनिबर्हण ॥ ३.६१.२८ ॥
Herr der Niṣadhas, ob du liegst, sitzt, stehst oder aufbrichst, bester der Männer, Zerstörer meines Kummers!
3.61.29
कं नु पृच्छामि दुःखार्ता त्वदर्थे शोककर्शिता ।
कच्चिद्दृष्टस्त्वयाऽरण्ये संगत्येति नलो नृपः ॥ ३.६१.२९ ॥
Vom Kummer gequält, um deinetwillen von Trauer verzehrt, wen soll ich fragen? Hast du König Nala im Wald gesehen, ihn getroffen?
3.61.30
को नु मे कथयेदद्य वनेऽस्मिन्विष्ठितं नृपम् ।
अभिरूपं महात्मानं परव्यूहविनाशनम् ॥ ३.६१.३० ॥
Wer wird mir heute von jenem König erzählen, der in diesem Wald weilt, schön, großherzig, Zerstörer der feindlichen Schlachtordnungen?
3.61.31
यमन्वेपसि राजानं नलं पद्मनिभेक्षणम् ।
अयंस इति कस्याद्य श्रोष्यामि मधुरां गिरम् ॥ ३.६१.३१ ॥
Wessen süßes Wort werde ich heute hören, das sagt: «Hier ist er» — den König Nala mit den Lotusaugen, den du suchst, o Stier?
3.61.32
अरण्यराडयं श्रीमांश्चतुर्दंष्ट्रो महाहनुः ।
शार्दूलोऽभिमुखोऽभ्येति पृच्छाम्येनमशङ्किता ॥ ३.६१.३२ ॥
Dieser majestätische König des Waldes, der Tiger mit vier Hauern und großem Kiefer, kommt mir entgegen; furchtlos frage ich ihn.
3.61.33
भवान्मृगाणामधिपस्त्वमस्मिन्कानने प्रभुः ।
विदर्भराजतनयां दमयन्तीति विद्धि माम् ॥ ३.६१.३३ ॥
Du bist der Herr und Gebieter der Tiere in diesem Wald; wisse, ich bin Damayantī, die Tochter des Königs von Vidarbha.
3.61.34
निषधाधिपतेर्भार्यां नलस्यामित्रघातिनः ।
पतिमन्वेषतीमेकां कृपणां शोककर्शिताम् ॥ ३.६१.३४ ॥
Ich bin die Gattin Nalas, des Herrn von Niṣadha, des Feindetöters; ich suche meinen Gatten, allein, elend, von Kummer verzehrt.
3.61.35
आश्वासय मृगेन्द्रेह यदि दृष्टस्त्वया नलः ।
सिंहस्कन्धो महाबाहुः पद्मपत्रनिभेक्षणः ॥ ३.६१.३५ ॥
O König der Tiere, hast du Nala hier gesehen, so tröste mich — Nala mit Löwenschultern, mächtigen Armen, Lotusblatt-Augen.
3.61.36
अथवाऽरण्यनृपते नलं यदि न शंससि ।
मां खादय मृगश्रेष्ठ दुःखादस्माद्विमोचय ॥ ३.६१.३६ ॥
Oder, o König des Waldes, wenn du von Nala nichts sagst, o Bester der Tiere, dann verschlinge mich und befreie mich von diesem Leid.
3.61.37
श्रुत्वाऽरण्ये विलपितं ममैष मृगराट् स्वयम् ।
यात्येष मृष्टसलिलामापगां सागरोपमाम् ॥ ३.६१.३७ ॥
Als er mein Klagen im Wald hörte, geht dieser Herrscher der Tiere selbst zu einem Fluss mit süßem Wasser, dem Ozean gleich.
3.61.38
इमं शिलोच्चयं पृच्छे शृङ्गैर्बहुभिरुच्छितैः ।
विराजितं दिवस्पृग्भिर्नैकवर्णैर्मनोरमैः ॥ ३.६१.३८ ॥
Ich frage dieses Felsmassiv, das mit seinen vielen hohen Gipfeln, die den Himmel berühren, in vielfarbigen, lieblichen Gestalten leuchtet.
3.61.39
नानाधातुसमाकीर्णं विविधोपलभूषितम् ।
आस्यारण्यस्य महतः केतुभूतमिवोच्छितम् ॥ ३.६१.३९ ॥
Von vielen Erzen erfüllt und mit verschiedenen Steinen geschmückt, erhebt sich dieser Berg wie eine Fahne auf dem Antlitz des großen Waldes.
3.61.40
सिंहशार्दूलमातङ्गवराहर्क्षमृगायुतम् ।
पतत्रिभिर्बहुविधैः समन्तादनुनादितम् ॥ ३.६१.४० ॥
Wimmelnd von Löwen, Tigern, Elefanten, Ebern, Bären und Hirschen, ringsum widerhallend vom Gesang vielerlei Vögel.
3.61.41
किंशुकाशोकबकुलपुन्नागैरुपशोभितम् ।
कर्णिकारधवप्लक्षैः सुपुष्पैरुपशोभितम् ॥ ३.६१.४१ ॥
Geschmückt mit den Bäumen Kiṃśuka, Aśoka, Bakula und Punnāga, und prächtig mit den schönen Blüten von Karṇikāra, Dhava und Plakṣa.
3.61.42
सरिद्भिः सविहङ्गाभिः शिखरैश्च समाकुलम् ।
पृथिव्या रुचिराकारं चूडामणिमिव स्थितम्।
निरिराजमिमं तावत्पृच्छामि नृपतिं प्रति ॥ ३.६१.४२ ॥
Diesen Bergkönig, erfüllt von Flüssen, Vögeln und Gipfeln, von lieblicher Gestalt, der wie das Kronjuwel der Erde steht — o König, ich frage ihn nun.
3.61.43
भगवन्नचलश्रेष्ठ दिव्यद्रशन विश्रुत ।
शरण्य बहुकल्याण नमस्तेऽस्तु महीधर ॥ ३.६१.४३ ॥
O Verehrter, Bester der Unbeweglichen, von göttlicher Erscheinung, berühmt, Zuflucht gewährend, voller Segen, Träger der Erde: Gruß dir.
3.61.44
प्रणमे त्वाऽभिगम्याहं राजपुत्रीं निबोध माम् ।
राजस्नुषां राजभार्यां दमयन्तीति विश्रुताम् ॥ ३.६१.४४ ॥
Zu dir getreten, verneige ich mich. Erkenne mich als Königstochter, Königsschwiegertochter und Königsgemahlin, bekannt als Damayantī.
3.61.45
राजा विदर्भाधिपतिः पिता मम महारथः ।
भीमो नाम क्षितिपतिश्चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता ॥ ३.६१.४५ ॥
Der König, Herr von Vidarbha, mein Vater, der große Wagenkämpfer namens Bhīma, Herr der Erde, Beschützer der vier Varṇas.
3.61.46
राजसूयाश्वमेधानां क्रतूनां दक्षिणावताम् ।
आहर्ता पार्थिवश्रेष्ठः पृथुचार्वञ्चितेक्षणः ॥ ३.६१.४६ ॥
Der beste der Könige, der die Rājasūya- und Aśvamedha-Opfer reich an Gaben vollzog, mit weiten, schönen, langen Augen.
3.61.47
ब्रह्मण्यः साधुवृत्तश्च सत्यवागनसूयकः ।
शीलवान्वीर्यसंपन्नः पृथुश्रीर्धर्मविच्छुचिः ॥ ३.६१.४७ ॥
Den Brahmanen ergeben, von gutem Wandel, wahrhaftig, frei von Neid, von gutem Charakter, mit Tapferkeit begabt, von großer Herrlichkeit, Kenner des Dharma und rein.
3.61.48
सम्यग्गोप्ता विदर्भाणां निर्जितारिगणः प्रभुः ।
तस्य मां विद्धि तनयां भगवंस्त्वामुपस्थिताम् ॥ ३.६१.४८ ॥
Der Herr, der die Vidarbhas recht beschützt und die Heere der Feinde besiegt hat: Erkenne mich als seine Tochter, o Verehrter, die ich vor dir stehe.
3.61.49
निषधेषु महाराजः श्वशुरो मे नरोत्तमः ।
गृहीतनामा विख्यातो वीरसेन इति स्म ह ॥ ३.६१.४९ ॥
Im Land der Niṣadhas war der große König, mein Schwiegervater, der beste der Menschen, unter dem Namen Vīrasena bekannt und berühmt.
3.61.50
तस्य राज्ञः सुतो वीरः श्रीमान्सत्यपराक्रमः ।
क्रमप्राप्तं पितुः स्वं यो राज्यं समनुशास्ति ह ॥ ३.६१.५० ॥
Sein Sohn, der Held, glanzvoll und von wahrer Tapferkeit, regiert das Reich, das ihm der Reihe nach von seinem Vater zufiel.
3.61.51
नलो नामारिहा श्यामः पुण्यल्को इति श्रुतः ।
ब्रह्मण्यो वेदविद्वाग्मी पुण्यकृत्सोमपोऽग्निचित् ॥ ३.६१.५१ ॥
Als Nala bekannt, Vernichter der Feinde, dunkelhäutig, von heiligem Ruhm: den Brahmanen ergeben, kundig der Veden, redegewandt, Vollbringer verdienstvoller Taten, Trinker des Soma und Errichter von Feueraltären.
3.61.52
यष्टा दाता च योद्धा च सम्यक्चैव प्रशासिता ।
तस्य मामचलश्रेष्ठ विद्धि भार्यामिहागताम् ॥ ३.६१.५२ ॥
Er ist Opferer, Spender, Krieger und in jeder Weise ein guter Herrscher. O Bester der Berge, wisse, dass ich, die hierher gekommen ist, seine Gattin bin.
3.61.53
त्यक्तश्रियं भर्तृहीनामनाथां व्यसनान्विताम् ।
अन्वेषमाणां भर्तारं नलं नरवरोत्तमम् ॥ ३.६१.५३ ॥
Vom Glück verlassen, des Gatten beraubt, ohne Beschützer, von Unglück heimgesucht, suche ich meinen Gatten Nala, den besten der besten Menschen.
3.61.54
खमुल्लिखद्भिरेतैर्हि त्वया शृङ्गशतैर्नृपः ।
कच्चिद्दृष्टोऽचलश्रेष्ठ वनेऽस्मिन्दारुणे नलः ॥ ३.६१.५४ ॥
O Bester der Berge, der du mit diesen hundert Gipfeln den Himmel streifst, hast du vielleicht König Nala in diesem schrecklichen Wald gesehen?
3.61.55
विक्रान्तः सत्त्ववान्वीरो भर्ता मम महायशाः ।
निषधानामधिपतिः कच्चिद्दृष्टस्त्वया नलः ॥ ३.६१.५५ ॥
Hast du meinen tapferen, starken und heldenhaften Gemahl gesehen, den ruhmreichen Herrscher der Niṣadhas, Nala?
3.61.56
कं मीं विलपतीमेकां पर्वतश्रेष्ठ विह्वलाम् ।
गिरा नाश्वासयस्यद्यस्वां सुतामिव दुखितां ॥ ३.६१.५६ ॥
O Bester der Berge, warum tröstest du mich heute nicht mit Worten – mich, die ich allein klage und verstört bin, als wäre ich deine eigene betrübte Tochter?
3.61.57
वीर विक्रान्त धर्मज्ञ सत्यसंध महीपते ।
यद्यस्यस्मिन्वने राजन्दर्शयात्मानमात्मना ॥ ३.६१.५७ ॥
O Held, Tapferer, Kenner des Dharma, treu deinen Gelübden, Herr der Erde! Bist du in diesem Wald, o König, so zeige dich selbst.
3.61.58
कदा सुस्निग्गम्भीरां जीमूतस्वनसन्निभाम् ।
श्रोष्यामि नैषधस्याहं वाचं ताममृतोपमाम् ॥ ३.६१.५८ ॥
Wann werde ich jene sehr sanfte, tiefe Stimme des Naiṣadha hören, gleich dem Donner einer Wolke, gleich dem Nektar?
3.61.59
वैदर्भ्येहीति विस्पष्टां शुभां राज्ञो महात्मनः ।
आत्माभिधायिनीमृद्धां मम शोकविनाशिनीं ॥ ३.६१.५९ ॥
»Komm, Vaidarbhī« – jene klare, verheißungsvolle Stimme des großherzigen Königs, die sich selbst kundtut, voll und reich, die meinen Kummer vernichtet.
3.61.60
इतिसा तं गिरिश्रेष्ठमुक्त्वा पार्थिवनन्दिनी ।
दमयन्ती ततो भूयो जगाम दिशमुत्तराम् ॥ ३.६१.६० ॥
Nachdem sie so zu jenem Besten der Berge gesprochen hatte, ging die Königstochter Damayantī wieder in die nördliche Richtung.
3.61.61
सा गत्वा त्रीनहोरात्रान्ददर्श परमाङ्गना ।
तापसारण्यमतुलं दिव्यकाननशोभितम् ॥ ३.६१.६१ ॥
Nachdem sie drei Tage und Nächte gegangen war, sah die höchst anmutige Frau den unvergleichlichen Wald der Asketen, geschmückt mit göttlichen Hainen.
3.61.62
वसिष्ठभृग्वत्रिसमैस्तापसैरुपशोभितम् ।
नियतैः संयताहारैर्दमशौचसमन्वितैः ॥ ३.६१.६२ ॥
Geschmückt mit Asketen, gleich Vasiṣṭha, Bhṛgu und Atri, selbstbeherrscht, mit maßvoller Nahrung, versehen mit Selbstbeherrschung und Reinheit.
3.61.63
अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च पत्राहारैस्तथैव च ।
जितेन्द्रियैर्महाभागैः स्वर्गमार्गदिदृक्षुभिः ॥ ३.६१.६३ ॥
Von jenen, die nur Wasser trinken, von Luft leben und nur Blätter essen; von den Sinnesbeherrschten, sehr Gesegneten, die den Weg zum Himmel zu sehen begehren.
3.61.64
वल्कलाजिनसंवीतैर्मुनिभिः संयतेन्द्रियैः ।
तापसाध्युषितं रम्यं ददर्शाश्रममण्डलम् ॥ ३.६१.६४ ॥
Sie sah den reizvollen Kreis der Einsiedeleien, bewohnt von Asketen in Rinde und Hirschfell gekleidet, Weisen mit gezügelten Sinnen.
3.61.65
नानामृगगणैर्जुष्टं शाखामृगगणायुतम् ।
तापसैः समुपेतं च सा दृष्ट्वैव समाश्वसत् ॥ ३.६१.६५ ॥
Von vielen Hirschherden besucht, von Affenscharen erfüllt, von Asketen aufgesucht – schon beim bloßen Anblick fasste sie Mut.
3.61.66
सुभ्रूः सुकेशी सुश्रोणी सुकुचा सुद्विजानना ।
वर्चस्विनी सुप्रतिष्ठा स्वसितायतलोचना ॥ ३.६१.६६ ॥
Schönbrauig, schönhaarig, schönhüftig, schönbrüstig, mit schönen Zähnen und schönem Antlitz, strahlend, von festem Stand, mit weißen und langen Augen.
3.61.67
सा विवेशाश्रमपदं वीरसेनसुतप्रिया ।
योषिद्रत्नं महाभागा दमयन्ती तपस्विनी ॥ ३.६१.६७ ॥
Sie, die Geliebte des Sohnes des Vīrasena, das Juwel unter den Frauen, die hochgesegnete Damayantī, betrat als Asketin den Bezirk der Einsiedelei.
3.61.68
साऽभिवाद्य तपोवृद्धान्विनयावनता स्थिता ।
स्वागतं त इतिप्रोक्ता तैः सर्वैस्तापसोत्तमैः ॥ ३.६१.६८ ॥
Nachdem sie die Ältesten der Askese ehrerbietig gegrüßt hatte, stand sie demütig geneigt da; und alle diese besten Asketen sprachen: "Willkommen dir."
3.61.69
पूजां चास्या यथान्यायं कृत्वा तत्रतपोधनाः ।
आस्यतामित्यथोचुस्ते ब्रूहि किं करवामहे ॥ ३.६१.६९ ॥
Und jene an Askese Reichen erwiesen ihr die gebührende Ehre und sprachen: "Sie möge sich setzen"; dann sprachen sie: "Sprich, was sollen wir für dich tun?"
3.61.70
तानुवाच वरारोहा कच्चिद्भगवतामिह ।
तपःस्वग्निषु धर्मेषु मृगपक्षिषु चानघाः ॥ ३.६१.७० ॥
Die schönhüftige Frau sprach zu ihnen: "Ihr makellosen Verehrungswürdigen, sind hier eure Askesen, eure heiligen Feuer, euer Dharma und die Hirsche und Vögel wohlauf?"
3.61.71
कुशलं वो महाभागाः स्वधर्माचरणेषु च ।
तैरुक्ता कुशलं भद्रे सर्वत्रेति यशस्विनी ॥ ३.६१.७१ ॥
"Seid ihr wohlauf, ihr Hochgesegneten, in der Ausübung eurer eigenen Pflicht?" Sie antworteten der Glänzenden: "Überall ist alles wohl, o Glückverheißende."
3.61.72
ब्रूहि सर्वानवद्याङ्गि का त्वं किंच चिकीर्षसि ।
दृष्ट्वैव ते परंरूपं द्युतिं च परमामिह ॥ ३.६१.७२ ॥
"Sprich, o du mit makellosen Gliedern, wer bist du und was möchtest du hier tun? Da wir deine höchste Schönheit und deinen überragenden Glanz gesehen haben" (fragen wir).
3.61.73
विस्मयो नः समुत्पन्नः समाश्वसिहि मा शुचः ।
अस्यारण्यस्य देवी त्वमुताहोऽस्य महीभृतः।
अस्याश्च नद्याः कल्याणि वद सत्यमनिन्दिते ॥ ३.६१.७३ ॥
Wir sind erstaunt. Fasse Mut, gräme dich nicht. Bist du die Göttin dieses Waldes, oder dieses Berges, oder dieses Flusses? Sag die Wahrheit, o Glückverheißende, Makellose.
3.61.74
साऽब्रवीत्तानृपीन्नाहमरण्यस्यास्य देवता ।
न चाप्यस्य गिरर्विप्रा नैव नद्याश्च देवता ॥ ३.६१.७४ ॥
Sie sprach zu jenen Weisen: Ich bin weder die Göttin dieses Waldes noch dieses Berges, o Brahmanen, noch auch die Göttin dieses Flusses.
3.61.75
मानुषीं मां विजानीत यूयं सर्वेतपोधनाः ।
विस्तरेणाभिधास्यामि तन्मे शृणुत सर्वशः ॥ ३.६१.७५ ॥
Ihr Schätze der Askese, wisset, dass ich eine sterbliche Frau bin. Ich werde es ausführlich erzählen; hört alles von mir.
3.61.76
विदर्भेपु महीपालो भीमो नाम महीपतिः ।
तस्य मां तनयां सर्वे जानीत द्विजसत्तमाः ॥ ३.६१.७६ ॥
In Vidarbha herrscht ein König namens Bhīma, Herr der Erde. O Bester der Zweimalgeborenen, wisset, dass ich seine Tochter bin.
3.61.77
निपधाधिपतिर्धीमान्नलो नाम महायशाः ।
वीरः संग्रामजिद्विद्वान्मम भर्ता विशांपतिः ॥ ३.६१.७७ ॥
Nala, Herr der Niṣadha, weise und von großem Ruhm, ein Held, Sieger im Kampf, gelehrt, Herr der Menschen, ist mein Gemahl.
3.61.78
देवताभ्यर्चनपरो द्विजातिजनवत्सलः ।
गोप्ता निपधवंशस्य महातेजा महाबलः ॥ ३.६१.७८ ॥
Den Göttern in Verehrung ergeben, den Zweimalgeborenen zugetan, Beschützer des Niṣadha-Geschlechts, von großer Pracht und großer Kraft.
3.61.79
सत्यवान्धर्मवित्प्राज्ञः सत्यसंधोऽरिमर्दनः ।
ब्रह्मण्यो दैवतपरः श्रीमान्परपुरंजयः ॥ ३.६१.७९ ॥
Er ist wahrhaftig, kennt den Dharma, ist weise, seinen Gelübden treu, Zermalmer der Feinde, den Brahmanen ergeben, den Göttern ergeben, glanzvoll und Eroberer feindlicher Städte.
3.61.80
नलो नाम नृपश्रेष्ठो देवराजसमद्युतिः ।
मम भर्ता विशालाक्षः पूर्णेन्दुवदनोऽरिहा ॥ ३.६१.८० ॥
König Nala, der beste der Könige, strahlend wie der Herr der Götter, mein Gatte, mit großen Augen, mondgesichtig, Töter der Feinde.
3.61.81
आहर्ता क्रतुमुख्यानां वेदवेदाङ्गपारगः ।
सपत्नानां मृधे हन्ता रविसोमसमप्रभः ॥ ३.६१.८१ ॥
Er vollzieht die vornehmsten Opfer, ist in den Veden und ihren Hilfsdisziplinen bewandert, erschlägt seine Rivalen im Kampf und strahlt im Glanz von Sonne und Mond.
3.61.82
स कैश्चिन्निकृतिप्रज्ञैरनार्यैरकृतात्मभिः ।
आहृय पृथिवीपालः सत्यधर्मपरायणः।
देवनेकुशलैर्जिह्मैर्जितो राज्यं वसूनि च ॥ ३.६१.८२ ॥
Jener Beschützer der Erde, dem Wahrheit und Dharma heilig waren, wurde von gewissen listigen, unedlen, zügellosen, ränkevollen und im Würfelspiel geschickten Männern herausgefordert und besiegt; er verlor sein Reich und seine Schätze.
3.61.83
तस्य मामवगच्छध्वं भार्यां राजर्पभस्य वै ।
दमयन्तीति विख्यातां भर्तुर्दर्शनलालसाम् ॥ ३.६१.८३ ॥
Wisset, dass ich die Gemahlin jenes Stiers unter den Königen bin, berühmt als Damayantī, voller Sehnsucht nach dem Anblick meines Gatten.
3.61.84
सा वनानि गिरींश्चैव सरांसि सरितस्तथा ।
पल्वलानि च सर्वाणि तथाऽरण्यानि सर्वशः ॥ ३.६१.८४ ॥
Sie durchstreifte Wälder und Berge, Seen und Flüsse, kleine Teiche und alle Wildnisse, überall.
3.61.85
अन्वेपमाणआ भर्तारं नलं रणविशारदम् ।
महात्मानं कृतास्त्रं च विचरामीह दुःखिता ॥ ३.६१.८५ ॥
Auf der Suche nach meinem Gatten Nala, kundig im Kampf, großmütig und in den Waffen erfahren, irre ich hier umher, betrübt.
3.61.86
कच्चिद्भगवतां रम्यं तपोवनमिदं नृपः ।
भवेत्प्राप्तो नलो नाम निपधानां जनाधिपः ॥ ३.६१.८६ ॥
Ist vielleicht der König namens Nala, Herr der Niṣadhas, in diesen lieblichen Bußhain der Ehrwürdigen gekommen?
3.61.87
यत्कृतेऽहमिदं दुःखं प्रपन्ना भृशदारुणम् ।
वनं प्रतियं धोरं शार्दूलमृगसेवितम् ॥ ३.६१.८७ ॥
Um dessentwillen ich in dieses überaus schreckliche Leid geraten bin und in diesen furchtbaren, grausigen Wald gekommen bin, den Tiger und Hirsche bewohnen,
3.61.88
यदि कैश्चिदहोरात्रैर्न द्रक्ष्यामि नलं नृपम् ।
आत्मानं श्रेयसा योक्ष्ये देहस्यास्य विमोक्षणात् ॥ ३.६१.८८ ॥
Wenn ich in einigen Tagen und Nächten den König Nala nicht sehe, werde ich mich von diesem Körper lösen und mich dem Heil hingeben.
3.61.89
कोनु मे जीवितेनार्थस्तमृते पुरुषर्षभम् ।
कथं भविष्याम्यद्याहं भर्तृशोकाभिपीडिता ॥ ३.६१.८९ ॥
Welchen Sinn hat mein Leben ohne ihn, diesen Stier unter den Männern? Wie soll ich heute leben, gequält vom Kummer um meinen Gatten?
3.61.90
तथा विलपतीमेकामरण्ये भीमनन्दिनीम् ।
दमयन्तीमथोचुस्ते तापसाः सत्यवादिनः ॥ ३.६१.९० ॥
Zu Damayantī, der Tochter Bhīmas, die so allein im Wald klagte, sprachen da die wahrhaftigen Asketen.
3.61.91
उदर्कस्तव कल्याणि कल्याणो भविता शुभे ।
वयं पश्याम तपसा क्षिप्रं द्रक्ष्यसि नैषधम् ॥ ३.६१.९१ ॥
O glückverheißende, liebliche Frau, dein Ausgang wird glücklich sein. Durch die Kraft unserer Askese sehen wir, dass du bald den Niṣadha-König sehen wirst.
3.61.92
निपधानामधिपतिं नलं रिपुनिपातिनम् ।
भैमि धर्मभृतां श्रेष्ठं द्रक्ष्यसे विगतज्वरम् ॥ ३.६१.९२ ॥
O Tochter Bhīmas, du wirst Nala sehen, den Herrn der Niṣadha, den Bezwinger der Feinde, den Besten unter den Hütern des Dharma, befreit vom Fieber des Kummers.
3.61.93
विमुक्तं सर्वपापेभ्यः सर्वरत्नसमन्वितम् ।
तदेव नगरं श्रेष्ठं प्रशासतमरिन्दमम् ॥ ३.६१.९३ ॥
Jene vortreffliche Stadt, befreit von allen Sünden und reich an allen Juwelen, wird vom Bezwinger der Feinde regiert.
3.61.94
द्विपतां भयकर्तारं सुहृदां शोकनाशनम् ।
पतिमेष्यसि कल्याणि कल्याणाभिजनं नृपम् ॥ ३.६१.९४ ॥
O glückverheißende Frau, du wirst als Gatten den König erlangen, der den Feinden Furcht einflößt, den Kummer der Freunde vertreibt und von edler Abstammung ist.
3.61.95
एवमुक्त्वा नलस्येष्टां महिषीं पार्थिवात्मजाम् ।
अन्तर्हितास्तापसास्ते साग्निहोत्राश्रमास्तथा ॥ ३.६१.९५ ॥
Nachdem sie so zu jener Prinzessin, der geliebten Hauptgemahlin Nalas, gesprochen hatten, verschwanden jene Asketen samt ihren Feueropfer-Einsiedeleien.
3.61.96
सा दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता ह्यभवत्तदा ।
दमयन्त्यनवद्याङ्गी वीरसेननृपस्नुषा ॥ ३.६१.९६ ॥
Als sie dieses große Wunder sah, war sie in der Tat erstaunt. Damayantī, mit makellosen Gliedern, die Schwiegertochter König Vīrasenas, war da wahrhaft verwundert.
3.61.97
चिन्तयामास वैदर्भी किमेतद्दृष्टवत्यहम् ॥ ३.६१.९७ ॥
Die Prinzessin von Vidarbha dachte nach: "Was habe ich da gesehen?"
3.61.98
किंनु स्वप्नो मया दृष्टः कोऽयंविधिरिहाभवत् ।
क्वनु ते तापसाः सर्वे क्व तदाश्रममण्डलम् ॥ ३.६१.९८ ॥
"War das vielleicht ein Traum, den ich hatte? Was für ein Schicksal hat sich hier ereignet? Wo sind denn all jene Asketen? Wo ist jener Kreis der Einsiedeleien?"
3.61.99
क्व सा पुण्यजला रम्या नदी द्विजनिषेविता ।
क्वनु ते ह नगा हृद्याः फलपुष्पोपशोभिताः ॥ ३.६१.९९ ॥
"Wo ist jener Fluss mit den heiligen Wassern, lieblich und von Brahmanen besucht? Wo sind denn jene herrlichen Bäume, geschmückt mit Früchten und Blüten?"
3.61.100
इत्येवं नरशार्दूल विस्मिता कमलेक्षणा ।
ध्यात्वा चिरं भीमसुता दमयन्ती शुचिस्मिता।
भर्तृशोकपरा दीनाविवर्णवदनाऽभवत् ॥ ३.६१.१०० ॥
O Tiger unter den Menschen! So erstaunt, dachte die lotusäugige Damayantī, Bhīmas Tochter, die reinlächelnde, lange nach. In Trauer um ihren Gemahl versunken, wurde sie elend, das Antlitz bleich.
3.61.101
सा गत्वाऽथापरां भूमिं बाष्पसंदिग्धया गिरा ।
विललापाश्रुपूर्णाक्षी दृष्ट्वाऽशोकतरुं ततः ॥ ३.६१.१०१ ॥
Dann ging sie an einen anderen Ort und, mit tränenerstickter Stimme, die Augen voller Tränen, klagte sie beim Anblick des Aśoka-Baumes.
3.61.102
उपगम्य तरुश्रेष्ठमशोकं पुष्पितं वने ।
पल्लवापीडितं हृद्यं विहङ्गैरनुनादितम् ॥ ३.६१.१०२ ॥
Sich dem vortrefflichsten der Bäume nähernd, dem im Wald blühenden Aśoka, übersät mit Schößlingen, lieblich, widerhallend vom Gesang der Vögel—
3.61.103
अहो बतायमगमः श्रीमानस्मिन्वनान्तरे ।
आपीडैर्बहुभिर्भाति श्रीमान्पर्वतराडिव ॥ ३.६१.१०३ ॥
Ah! Dieser prächtige Baum leuchtet mitten im Wald mit vielen Blütenbüscheln wie der König der Berge.
3.61.104
विशोकां कुरु मां क्षिप्रमशोक प्रियदर्शन ।
वीतशोकभयाबाधं कच्चित्त्वं दृष्टवान्नृपम् ॥ ३.६१.१०४ ॥
O Aśoka, anmutig anzusehen, mach mich schnell frei von Kummer. Hast du den König gesehen, frei von Leid, Furcht und Qual?
3.61.105
नलं नामारिदमनं नमयन्त्याः प्रियं पतिम् ।
निमधानामधिपतिं दृष्टवानसि मे प्रियम् ॥ ३.६१.१०५ ॥
Hast du Nala gesehen, den geliebten Gemahl Namayantīs, Bezwinger der Feinde, Herr der Niṣadhas? Du hast meinen Liebsten gesehen.
3.61.106
एकवस्त्रार्धसंवीतं सुकुमारतनुत्वचम् ।
व्यसनेनार्दितं वीरमरण्यमिदमागतम् ॥ ३.६१.१०६ ॥
Mit der Hälfte eines einzigen Gewandes bekleidet, mit zartem Körper und Haut, vom Unglück gequält, ist dieser Held in diesen Wald gekommen.
3.61.107
यथा विशोका गच्छेयमशोकनग तत्कुरु ।
सत्यनामा भवाशोक मम शोकविनाशनात् ॥ ३.६१.१०७ ॥
O Aśoka-Baum, tu dies, damit ich frei von Kummer gehen kann. Du bist deinem Namen gerecht, Aśoka, der Sorglose, denn du vernichtest meinen Kummer.
3.61.108
एवंसाऽशोकवृत्तं तमार्ता वै परिगम्य ह ।
जगाम दारुणतरं देशं भैमी वराङ्गना ॥ ३.६१.१०८ ॥
So betrübt umschritt jene vortreffliche Frau, Bhaimī (Damayantī), jenen Aśoka-Baum und zog in eine weit schrecklichere Gegend.
3.61.109
सा ददर्श नगान्नैकान्नैकाश्च सरितस्तथा ।
नैकांश्च पर्वतान्रम्यान्नैकांश्च मृगपक्षिणः ॥ ३.६१.१०९ ॥
Sie sah viele Berge und viele Flüsse, viele reizvolle Berge und viele Hirsche und Vögel.
3.61.110
कन्दरांश्च नितम्बांश्च नदीश्चाद्भुतदर्शनाः ।
ददर्श तान्भीमसुता पतिमन्वेषती तदा ॥ ३.६१.११० ॥
Ihren Gemahl suchend, sah die Tochter Bhīmas damals die Höhlen, die Hänge und die wundersam anzuschauenden Flüsse.
3.61.111
गत्वा प्रकृष्टमध्वानं दमयन्ती शुचिस्मिता ।
ददर्शाथ महासार्थं हस्त्यश्वरथसंकुलम् ॥ ३.६१.१११ ॥
Nachdem sie einen weiten Weg zurückgelegt hatte, sah die Damayantī mit dem reinen Lächeln da eine große Karawane, voller Elefanten, Pferde und Wagen.
3.61.112
उत्तरन्तं नदीं रम्यां प्रसन्नसलिलां शुभाम् ।
सुशीततोयां विस्तीर्णां ह्रदिनीं वेतसैर्वृताम् ॥ ३.६१.११२ ॥
Als sie jenen lieblichen Fluss überquerten, mit klarem, schönem, sehr kühlem Wasser, weit und von Schilf umgeben.
3.61.113
प्रोद्धुष्टां क्रौञ्चकुररैश्चक्रबाकोपकूजिताम् ।
कूर्मग्राहझवाकीर्णां विपुलद्वीपशोभिताम् ॥ ३.६१.११३ ॥
widerhallend vom Geschrei der Kraniche und Fischadler, erfüllt vom Rufen der Rostgänse, übersät mit Schildkröten, Krokodilen und Fischen, geschmückt mit weiten Inseln.
3.61.114
सा दृष्ट्वैव महासार्थं नलपत्नी यशस्विनी ।
उपसर्प्य वरारोहा जनमध्यं विवेश ह ॥ ३.६१.११४ ॥
Sobald sie die große Karawane sah, näherte sich die ruhmreiche Gemahlin Nalas, mit schönen Hüften, und trat mitten unter die Leute.
3.61.115
उन्मत्तरूपा शोकार्ता तथा वस्त्रार्धसंवृता ।
कृशा विवर्णा मलिना पांसुध्वस्तशिरोरुहा ॥ ३.६१.११५ ॥
Von Kummer gepeinigt, wirr im Aussehen, mit einem halben Gewand bedeckt, abgemagert, bleich, verschmutzt, das Haar vom Staub zerzaust.
3.61.116
तां दृष्ट्वा तत्रमनुजाः केचिद्भीताः प्रदुद्रुवुः ।
केचिच्चिन्तापरास्तस्थुः केचित्तत्रविचुक्रुशुः ॥ ३.६१.११६ ॥
Als sie sie sahen, flohen einige der Anwesenden voller Furcht, einige standen in Gedanken versunken da, und einige schrien dort laut auf.
3.61.117
प्रहसन्ति स्म तां केचिदभ्यसूयन्ति चापरे ।
कुर्वन्त्यस्यांदयांकेचित्पप्रच्छुश्चापि भारत ॥ ३.६१.११७ ॥
Einige lachten über sie, andere schmähten sie, einige empfanden Mitleid mit ihr, und einige, o Bhārata, stellten ihr sogar Fragen.
3.61.118
काऽसि कस्यासि कल्याणि किं वा मृगयसे वने ।
त्वां दृष्ट्वा व्यथिताः स्मेह कच्चित्त्वमसिं मानुषी ॥ ३.६१.११८ ॥
Wer bist du, wessen bist du, o Glückliche? Was suchst du im Wald? Als wir dich sahen, wurden wir hier beunruhigt. Bist du etwa eine menschliche Frau?
3.61.119
वद सत्यं वनस्यास्य पर्वतस्याथवा दिशः ।
देवता त्वं हि कल्याणि त्वां वयं शरणं गताः ॥ ३.६१.११९ ॥
Sprich die Wahrheit: Bist du eine Gottheit dieses Waldes, dieses Berges oder einer Himmelsrichtung? O Glückliche, du bist gewiss eine Göttin; wir sind zu dir als Zuflucht gekommen.
3.61.120
यक्षी वा राक्षसी वा त्वमुताहोसि सुराङ्गना ।
सर्वथाकुरु नः स्वस्ति रक्ष चास्माननिन्दिते ॥ ३.६१.१२० ॥
Bist du eine Yakṣī, eine Rākṣasī oder eine himmlische Nymphe? Auf jede Weise gewähre uns Wohlergehen und beschütze uns, o Makellose.
3.61.121
यथाऽयंसर्वथा सार्थः क्षेमी शीघ्रमितो व्रजेत् ।
तथा विधत्स्व कल्याणि यथा श्रेयो हि नो भवेत् ॥ ३.६१.१२१ ॥
Damit diese Karawane auf jede Weise sicher und schnell von hier fortziehen kann, so richte es ein, o Glückverheißende, damit uns Wohlergehen zuteilwerde.
3.61.122
तथोक्ता तेन सार्थेन दमयन्ती नृपात्मजा ।
प्रत्युवाच ततः साध्वी भर्तृव्यसनपीडिता ॥ ३.६१.१२२ ॥
So angesprochen von jener Karawane, antwortete da Damayantī, die Königstochter, die tugendhafte, von ihres Gatten Unglück gequälte.
3.61.123
सार्तवाहं च सार्थं च जना ये चात्र केचन ।
युवस्थविरबालाश् सार्थस्य च पुरोगमाः ॥ ३.६१.१२३ ॥
Der Karawanenführer und die Karawane, und alle Menschen, die hier sind, Junge, Alte und Kinder, und jene, die der Karawane vorausgehen.
3.61.124
मानुषीं मां विजानीत मनुजाधिपतेः सुताम् ।
नृपस्नुषां राजभार्यां भर्तृदर्शनलालसाम् ॥ ३.६१.१२४ ॥
Erkennt mich als menschliche Frau, Tochter des Herrn der Menschen, Schwiegertochter eines Königs, Gattin eines Königs, die sich danach sehnt, ihren Gatten zu sehen.
3.61.125
विदर्भराण्मम पिता भर्ता राजा च नैषधः ।
नलोनाम महाभागस्तं मार्गाम्यपराजितम् ॥ ३.६१.१२५ ॥
Der König von Vidarbha ist mein Vater, und König Nala von Niṣadha ist mein Gatte – der hochbeglückte, der Unbesiegte. Ihn suche ich.
3.61.126
यदि जानीत नृपतिं क्षिप्रं शंसत मे प्रियम् ।
नलं पुरुषशार्दूलममित्रगणसूदनम् ॥ ३.६१.१२६ ॥
Wenn ihr den König kennt, so sagt mir schnell eine willkommene Nachricht über Nala, den Tiger unter den Männern, den Vernichter der feindlichen Scharen.
3.61.127
तामुवाचानवद्याङ्गीं सार्थस्य महतः प्रभुः ।
सार्थवाहः शुचिर्नाम शृणु कल्याणि मद्वचः ॥ ३.६१.१२७ ॥
Zu ihr, der Makellosgliedrigen, sprach der Herr einer großen Karawane, der Karawanenführer namens Śuci: Höre meine Worte, o Glückverheißende.
3.61.128
अहं सार्थस्य नेता वै सार्थवाहः शुचिस्मिते ।
मनुष्यं नलनामानं न पश्यामि यशस्विनि ॥ ३.६१.१२८ ॥
Ich bin der Führer der Karawane, der Karawanenführer. O du Reinlächelnde, o Glorreiche, ich sehe keinen Menschen namens Nala.
3.61.129
कुञ्जरद्वीपिमहिषशार्दूलर्क्षमृगानपि ।
पश्याम्यस्मिन्वने कृत्स्ने ह्यमनुष्यनिषेविते ॥ ३.६१.१२९ ॥
In diesem ganzen Wald, den keine Menschen aufsuchen, sehe ich Elefanten, Tiger, Büffel, Löwen, Bären und auch Hirsche.
3.61.130
ऋते त्वां मानुषीं मर्त्यं न पश्यामि महावने ।
तथा नो यक्षराडद्य मणिभद्रः प्रसीदतु ॥ ३.६१.१३० ॥
In diesem großen Wald sehe ich außer dir keinen sterblichen Menschen. Möge uns heute Maṇibhadra, der Herr der Yakṣas, gnädig sein.
3.61.131
साऽब्रवीद्वणिजः सर्वान्सार्थवाहं च तं ततः ।
क्वनु यास्यति सार्थोऽयमेतदाख्यातुमर्हसि ॥ ३.६१.१३१ ॥
Da sprach sie zu allen Kaufleuten und zu jenem Karawanenführer: Wohin wird diese Karawane ziehen? Das solltet ihr mir sagen.
3.61.132
सार्थोऽयं चेदिराजस्य सुबाहोः सत्यदर्शिनः ।
क्षिप्रं जनपदं गन्ता लाभाय मनुजात्मजे ॥ ३.६१.१३२ ॥
Diese Karawane wird bald in das Reich des Subāhu ziehen, des Königs von Cedi, des Wahrsehers, zum Gewinn, o Menschentochter.