Mahābhārata · Adhyāya 3.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.61.1
सा निहत्य मृगव्याधं प्रतस्थे कमलेक्षणा ।
वनं प्रतिभयं शून्यं झिल्लिकागणनादितम् ॥ ३.६१.१ ॥
Tendo matado aquele caçador, a de olhos de lótus partiu para a floresta, temível e deserta, ressoando com as multidões de grilos.
3.61.2
सिंहद्वीपिरुरुव्याघ्रवराहर्क्षगणैर्युतम् ।
नानापक्षिगणाकीर्णां म्लेच्छतस्करसेवितम् ॥ ३.६१.२ ॥
Cheio de manadas de leões, leopardos, cervos ruru, tigres, javalis e ursos, repleto de muitos bandos de aves, frequentado por bárbaros e ladrões.
3.61.3
सालवेणुधवाश्वत्थतिन्दुकेङ्गुदिकिंशुकैः ।
अर्जुनारिष्टसंछन्नं स्यन्दनैश्च सशाल्मलैः ॥ ३.६१.३ ॥
Coberto de árvores sala, bambu, dhava, ashvattha, tinduka, ingudi e kimshuka, recoberto de árvores arjuna e arishta, e com árvores syandana junto com árvores shalmali.
3.61.4
जम्ब्वाम्रलोध्रखदिरशाकवेत्रसमाकुलम् ।
पद्मकामलकप्लक्षकदम्बोदुम्बरावृतम् ॥ ३.६१.४ ॥
Repleto de árvores jambu, mangueira, lodhra, khadira, teca e rattan, cercado de árvores padmaka, amalaka, plaksha, kadamba e udumbara.
3.61.5
बदरीबिल्वसंछन्नं न्यग्रोधैश्च समाकुलम् ।
प्रियालतालखर्जूरहरीतकिबिभीतकैः ॥ ३.६१.५ ॥
Coberto de árvores badari e bilva, repleto de figueiras-de-bengala, e com árvores priyala, palmeiras, tamareiras, harītaki e bibhītaka.
3.61.6
नानाधातुशतैर्नद्धान्विविधानपि चाचलान् ।
निकुञ्जान्पक्षिसंघुष्टान्दरीश्चाद्भुतदर्शनाः ॥ ३.६१.६ ॥
Diversas montanhas enfeitadas com centenas de minerais, moitas ressoando com aves e cavernas maravilhosas de contemplar.
3.61.7
नदी सरांसि वापीश्च विविधांश्चरतो द्विजान् ।
सा बहून्भीमरूपांश्च पिशाचोरगराक्षसान् ॥ ३.६१.७ ॥
Via nos rios, lagos e tanques as diversas aves que vagavam, e também muitos piśācas, serpentes e rākṣasas de aspecto terrível.
3.61.8
पल्वलानि तटाकानि गिरिकूटानि सर्वशः ।
सरित्सरांसि च तदा ददर्शाद्भुतदर्शनाम् ॥ ३.६१.८ ॥
Pequenas lagoas, reservatórios, picos de montanhas, rios e lagos — por toda parte viu então aqueles lugares de aspecto maravilhoso.
3.61.9
यूथशो ददृशे चात्र विदर्भाधिपनन्दिनी ।
महिषान्वराहान्गोमायूनृक्षवानरपन्नगान् ॥ ३.६१.९ ॥
Aqui a filha do senhor de Vidarbha viu rebanhos de búfalos, javalis, chacais, ursos, macacos e serpentes.
3.61.10
तेजसा यशसा लक्ष्म्या स्थित्या च परया युता ।
वैर्दभी विचचारैका नलमन्वेषती तदा ॥ ३.६१.१० ॥
Dotada de esplendor, fama, beleza e conduta suprema, a princesa de Vidarbha vagava sozinha, procurando Nala.
3.61.11
नाबिभ्यत्सा नृपसुता भैमी तत्राथ कस्यचित् ।
दारुणामटवीं प्राप्य भर्तृव्यसनकर्शिता ॥ ३.६१.११ ॥
A filha do rei, Bhaimī, não temeu nada ali; enfraquecida pela desgraça do marido, chegara a uma floresta terrível.
3.61.12
विदर्भतनया राजन्विललाप सुदुःखिता ।
भर्तृशोकपरीताङ्गी शिलातलमथाश्रिता ॥ ३.६१.१२ ॥
Ó rei, a filha de Vidarbha, profundamente aflita, lamentou-se; com o corpo dominado pela dor pelo marido, sentou-se sobre uma superfície de pedra.
3.61.13
सिह्योरस्क महाबाहो निषधानां जनाधिप ।
क्वनु राजन्गतोसि त्वं त्यक्त्वा मां विजने वने ॥ ३.६१.१३ ॥
Ó tu, de peito de leão, de braços poderosos, senhor dos Niṣadhas! Ó rei, para onde foste, tendo-me abandonado nesta floresta solitária?
3.61.14
अश्वमेधादिभिर्वीर क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ।
कथमिष्ट्वा नरव्याघ्र मयि मिथ्या प्रवर्तसे ॥ ३.६१.१४ ॥
Ó herói, tendo realizado o sacrifício do cavalo e outros ritos com abundantes oferendas aos sacerdotes, como podes tu agir falsamente comigo, ó tigre entre os homens?
3.61.15
यत्त्वयोक्तं नरश्रेष्ठ मत्समक्षं महाद्युते ।
कर्तुमर्हसि कल्याण तदृतं पार्थिवर्षभ ॥ ३.६१.१५ ॥
Ó melhor dos homens, ó de grande brilho, deves cumprir o que disseste na minha presença, ó auspicioso; que seja verdade, ó touro entre os reis.
3.61.16
यच्चोक्तं विहगैर्हंसैः समीपे तव भूमिप ।
मत्सकाशे च तैरुक्तं तदवेक्षितुमर्हसि ॥ ३.६१.१६ ॥
Ó senhor da terra, o que disseram as aves e os cisnes junto de ti, e o que me disseram a mim, deves considerar.
3.61.17
चत्वार एकतो वेदाः साङ्गोपाङ्गाः सविस्तराः ।
स्वधीता मनुजव्याघ्र सत्यमेकं किलैकतः ॥ ३.६१.१७ ॥
De um lado estão os quatro Vedas, com seus membros e subsidiários, extensamente e bem estudados, ó tigre entre os homens; do outro, somente a verdade.
3.61.18
तस्मादर्हसि शत्रुघ्न सत्यं कर्तुं नरेश्वर ।
उक्तवानसि यद्वीर मत्सकाशे पुरा वचः ॥ ३.६१.१८ ॥
Portanto, ó destruidor de inimigos, ó senhor dos homens, deves cumprir a verdade; ó herói, cumpre a palavra que outrora disseste na minha presença.
3.61.19
हा वीर ननुनामाहमिष्टा किल तवानघ ।
अस्यामटव्यां घोरायां किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ३.६१.१९ ॥
Ai de mim, herói! Irrepreensível, não sou eu a tua amada? Por que não me respondes nesta floresta terrível?
3.61.20
भर्त्सयत्येष मां रौद्रो व्यात्तास्यो दारुणाकृतिः ।
अरण्यराट् क्षुधाविष्टः किं मां न त्रातुमर्हसि ॥ ३.६१.२० ॥
Este feroz, de boca escancarada e forma terrível, o rei da floresta tomado pela fome, me ameaça. Por que não deverias proteger-me?
3.61.21
न मे त्वदन्या काचिद्धि प्रियाऽस्तीत्यब्रवीस्तदा ।
तामृतां कुरु कल्याण पुरोक्तां भारतीं नृप ॥ ३.६१.२१ ॥
Disseste então: 'Nenhuma outra me é querida senão tu.' Ó bendito, ó rei, torna verdadeira aquela palavra que disseste antes.
3.61.22
उन्मत्तां विलपन्तीं मां भार्यामिष्टां नराधिप ।
ईप्सितामीप्सितोसि त्वं किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ३.६१.२२ ॥
Ó senhor dos homens, eu, tua amada esposa, lamentando-me como uma louca, sou desejada por ti, e tu és desejado por mim. Por que não me respondes?
3.61.23
कृशां दीनां विवर्णां च मलिनां वसुधाधिप ।
वस्त्रार्धप्रावृतामेकां विलपन्तीमनाथवत् ॥ ३.६१.२३ ॥
Ó senhor da terra, eu, emagrecida, miserável, pálida e suja, coberta com meio pano, sozinha, lamentando-me como uma órfã…
3.61.24
यूथभ्रष्टामिवैकां मां हरिणीं पृथुलोचन ।
न मानयसि मामार्य रुदन्तीमरिकर्शन ॥ ३.६१.२४ ॥
Como uma corça afastada do rebanho, estou só. Ó de olhos largos, ó nobre, não me honras enquanto choro, ó atormentador dos inimigos!
3.61.25
महाराज महारण्ये मामिहैकाकिनीं सतीम् ।
आभाषमाणां स्वां पत्नीं किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ३.६१.२५ ॥
Grande rei, nesta grande floresta, eu, tua própria esposa, fiel e aqui sozinha, falo contigo. Por que não me respondes?
3.61.26
कुलशीलोपसंपन्नां चारुसर्वाङ्गशोभनाम् ।
अनुव्रतां महाराज किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ३.६१.२६ ॥
Grande rei, dotada de nobre linhagem e caráter, bela em todos os meus membros graciosos, devotada a ti, por que não me respondes?
3.61.27
नाद्यत्वां प्रतिपश्यामि गिरावस्मिन्नरोत्तम ।
वने चास्मिन्महाधोरे सिंहव्याघ्रनिषेविते ॥ ३.६१.२७ ॥
Melhor dos homens, hoje não te vejo nesta montanha, nem nesta floresta terrível, frequentada por leões e tigres.
3.61.28
शयानमुपविष्टं वा स्थितं वा निषधाधिप ।
प्रस्थितं वा नरश्रेष्ठ मम शोकनिबर्हण ॥ ३.६१.२८ ॥
Senhor dos Niṣadhas, quer estejas deitado, sentado, de pé ou partindo, melhor dos homens, destruidor da minha dor!
3.61.29
कं नु पृच्छामि दुःखार्ता त्वदर्थे शोककर्शिता ।
कच्चिद्दृष्टस्त्वयाऽरण्ये संगत्येति नलो नृपः ॥ ३.६१.२९ ॥
Atormentada pela dor, consumida pela tristeza por tua causa, a quem devo perguntar? Viste o rei Nala na floresta, ao encontrá-lo?
3.61.30
को नु मे कथयेदद्य वनेऽस्मिन्विष्ठितं नृपम् ।
अभिरूपं महात्मानं परव्यूहविनाशनम् ॥ ३.६१.३० ॥
Quem me dirá hoje sobre aquele rei que habita nesta floresta, belo, magnânimo, destruidor das formações inimigas?
3.61.31
यमन्वेपसि राजानं नलं पद्मनिभेक्षणम् ।
अयंस इति कस्याद्य श्रोष्यामि मधुरां गिरम् ॥ ३.६१.३१ ॥
De quem ouvirei hoje uma doce palavra dizendo «aqui está» — o rei Nala, de olhos de lótus, que procuras, ó touro?
3.61.32
अरण्यराडयं श्रीमांश्चतुर्दंष्ट्रो महाहनुः ।
शार्दूलोऽभिमुखोऽभ्येति पृच्छाम्येनमशङ्किता ॥ ३.६१.३२ ॥
Este majestoso rei da floresta, o tigre de quatro presas e grande mandíbula, vem ao meu encontro; sem medo pergunto-lhe.
3.61.33
भवान्मृगाणामधिपस्त्वमस्मिन्कानने प्रभुः ।
विदर्भराजतनयां दमयन्तीति विद्धि माम् ॥ ३.६१.३३ ॥
Tu és o senhor e soberano dos animais nesta floresta; sabe que sou Damayantī, filha do rei de Vidarbha.
3.61.34
निषधाधिपतेर्भार्यां नलस्यामित्रघातिनः ।
पतिमन्वेषतीमेकां कृपणां शोककर्शिताम् ॥ ३.६१.३४ ॥
Sou a esposa de Nala, senhor de Niṣadha, matador de inimigos; busco o meu marido, sozinha, desventurada, consumida pela dor.
3.61.35
आश्वासय मृगेन्द्रेह यदि दृष्टस्त्वया नलः ।
सिंहस्कन्धो महाबाहुः पद्मपत्रनिभेक्षणः ॥ ३.६१.३५ ॥
Ó senhor das feras, se aqui viste Nala, consola-me — Nala de ombros de leão, de braços poderosos, de olhos como pétalas de lótus.
3.61.36
अथवाऽरण्यनृपते नलं यदि न शंससि ।
मां खादय मृगश्रेष्ठ दुःखादस्माद्विमोचय ॥ ३.६१.३६ ॥
Ou então, ó rei da floresta, se não falares de Nala, ó melhor das feras, devora-me e liberta-me desta dor.
3.61.37
श्रुत्वाऽरण्ये विलपितं ममैष मृगराट् स्वयम् ।
यात्येष मृष्टसलिलामापगां सागरोपमाम् ॥ ३.६१.३७ ॥
Ao ouvir meu lamento na floresta, este rei das feras vai por si mesmo a um rio de águas doces, semelhante ao oceano.
3.61.38
इमं शिलोच्चयं पृच्छे शृङ्गैर्बहुभिरुच्छितैः ।
विराजितं दिवस्पृग्भिर्नैकवर्णैर्मनोरमैः ॥ ३.६१.३८ ॥
Pergunto a esta cadeia de rochedos, resplandecente com seus muitos picos elevados que tocam o céu, belos em suas cores variadas.
3.61.39
नानाधातुसमाकीर्णं विविधोपलभूषितम् ।
आस्यारण्यस्य महतः केतुभूतमिवोच्छितम् ॥ ३.६१.३९ ॥
Repleto de muitos minérios e adornado com diversas pedras, este monte se ergue como um estandarte no rosto da grande floresta.
3.61.40
सिंहशार्दूलमातङ्गवराहर्क्षमृगायुतम् ।
पतत्रिभिर्बहुविधैः समन्तादनुनादितम् ॥ ३.६१.४० ॥
Repleto de leões, tigres, elefantes, javalis, ursos e veados, ecoando por todos os lados com aves de muitas espécies.
3.61.41
किंशुकाशोकबकुलपुन्नागैरुपशोभितम् ।
कर्णिकारधवप्लक्षैः सुपुष्पैरुपशोभितम् ॥ ३.६१.४१ ॥
Adornado com as árvores kiṃśuka, aśoka, bakula e punnāga, e enfeitado com as belas flores de karṇikāra, dhava e plakṣa.
3.61.42
सरिद्भिः सविहङ्गाभिः शिखरैश्च समाकुलम् ।
पृथिव्या रुचिराकारं चूडामणिमिव स्थितम्।
निरिराजमिमं तावत्पृच्छामि नृपतिं प्रति ॥ ३.६१.४२ ॥
A este rei das montanhas, repleto de rios, aves e picos, de forma encantadora, erguido como a joia do diadema da terra — ó rei, agora eu pergunto.
3.61.43
भगवन्नचलश्रेष्ठ दिव्यद्रशन विश्रुत ।
शरण्य बहुकल्याण नमस्तेऽस्तु महीधर ॥ ३.६१.४३ ॥
Ó venerável, o melhor dos imóveis, de aparência divina, renomado, dador de refúgio, cheio de bênçãos, sustentáculo da terra: saudações a ti.
3.61.44
प्रणमे त्वाऽभिगम्याहं राजपुत्रीं निबोध माम् ।
राजस्नुषां राजभार्यां दमयन्तीति विश्रुताम् ॥ ३.६१.४४ ॥
Aproximando-me de ti, eu me curvo. Saiba que sou a filha do rei, a nora do rei e a esposa do rei, conhecida como Damayantī.
3.61.45
राजा विदर्भाधिपतिः पिता मम महारथः ।
भीमो नाम क्षितिपतिश्चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता ॥ ३.६१.४५ ॥
O rei, senhor de Vidarbha, meu pai, o grande guerreiro de carro chamado Bhīma, senhor da terra, protetor das quatro varṇas.
3.61.46
राजसूयाश्वमेधानां क्रतूनां दक्षिणावताम् ।
आहर्ता पार्थिवश्रेष्ठः पृथुचार्वञ्चितेक्षणः ॥ ३.६१.४६ ॥
O melhor dos reis, que realizou os sacrifícios Rājasūya e Aśvamedha, ricos em oferendas, de olhos largos, belos e longos.
3.61.47
ब्रह्मण्यः साधुवृत्तश्च सत्यवागनसूयकः ।
शीलवान्वीर्यसंपन्नः पृथुश्रीर्धर्मविच्छुचिः ॥ ३.६१.४७ ॥
Devoto aos brâmanes, de boa conduta, veraz, livre de inveja, de bom caráter, dotado de valor, de grande glória, conhecedor do dharma e puro.
3.61.48
सम्यग्गोप्ता विदर्भाणां निर्जितारिगणः प्रभुः ।
तस्य मां विद्धि तनयां भगवंस्त्वामुपस्थिताम् ॥ ३.६१.४८ ॥
O senhor que protege com retidão os Vidarbhas e venceu os exércitos inimigos: saiba que sou sua filha, ó venerável, que me apresento diante de ti.
3.61.49
निषधेषु महाराजः श्वशुरो मे नरोत्तमः ।
गृहीतनामा विख्यातो वीरसेन इति स्म ह ॥ ३.६१.४९ ॥
Na terra dos Niṣadhas, o grande rei, meu sogro, o melhor dos homens, era conhecido pelo nome de Vīrasena e era renomado.
3.61.50
तस्य राज्ञः सुतो वीरः श्रीमान्सत्यपराक्रमः ।
क्रमप्राप्तं पितुः स्वं यो राज्यं समनुशास्ति ह ॥ ३.६१.५० ॥
Seu filho, o herói, glorioso de verdadeira bravura, governa o reino que lhe chegou em ordem de sucessão de seu pai.
3.61.51
नलो नामारिहा श्यामः पुण्यल्को इति श्रुतः ।
ब्रह्मण्यो वेदविद्वाग्मी पुण्यकृत्सोमपोऽग्निचित् ॥ ३.६१.५१ ॥
Conhecido como Nala, matador de inimigos, de pele escura, de renome sagrado: devoto dos brâmanes, conhecedor dos Vedas, eloquente, praticante de obras meritórias, bebedor de soma e construtor de altares de fogo.
3.61.52
यष्टा दाता च योद्धा च सम्यक्चैव प्रशासिता ।
तस्य मामचलश्रेष्ठ विद्धि भार्यामिहागताम् ॥ ३.६१.५२ ॥
Ele é sacrificador, doador, guerreiro e bem governante em tudo. Ó melhor das montanhas, saiba que eu, que aqui cheguei, sou sua esposa.
3.61.53
त्यक्तश्रियं भर्तृहीनामनाथां व्यसनान्विताम् ।
अन्वेषमाणां भर्तारं नलं नरवरोत्तमम् ॥ ३.६१.५३ ॥
Abandonada pela fortuna, privada de esposo, sem protetor, afligida pela desgraça, busco meu esposo Nala, o melhor dos melhores homens.
3.61.54
खमुल्लिखद्भिरेतैर्हि त्वया शृङ्गशतैर्नृपः ।
कच्चिद्दृष्टोऽचलश्रेष्ठ वनेऽस्मिन्दारुणे नलः ॥ ३.६१.५४ ॥
Ó melhor das montanhas, tu que roças o céu com estes cem picos, talvez tenhas visto o rei Nala nesta floresta terrível?
3.61.55
विक्रान्तः सत्त्ववान्वीरो भर्ता मम महायशाः ।
निषधानामधिपतिः कच्चिद्दृष्टस्त्वया नलः ॥ ३.६१.५५ ॥
Viste o meu esposo valente, forte e heroico, de grande fama, senhor dos Niṣadhas, Nala?
3.61.56
कं मीं विलपतीमेकां पर्वतश्रेष्ठ विह्वलाम् ।
गिरा नाश्वासयस्यद्यस्वां सुतामिव दुखितां ॥ ३.६१.५६ ॥
Ó melhor das montanhas, por que não me consolas hoje com palavras, a mim que choro sozinha e estou aflita, como se fosse tua própria filha aflita?
3.61.57
वीर विक्रान्त धर्मज्ञ सत्यसंध महीपते ।
यद्यस्यस्मिन्वने राजन्दर्शयात्मानमात्मना ॥ ३.६१.५७ ॥
Ó herói, valente, conhecedor do dharma, fiel aos teus votos, senhor da terra! Se estás nesta floresta, ó rei, revela-te por ti mesmo.
3.61.58
कदा सुस्निग्गम्भीरां जीमूतस्वनसन्निभाम् ।
श्रोष्यामि नैषधस्याहं वाचं ताममृतोपमाम् ॥ ३.६१.५८ ॥
Quando ouvirei aquela voz tão suave e profunda do Naiṣadha, semelhante ao trovão de uma nuvem, semelhante ao néctar?
3.61.59
वैदर्भ्येहीति विस्पष्टां शुभां राज्ञो महात्मनः ।
आत्माभिधायिनीमृद्धां मम शोकविनाशिनीं ॥ ३.६१.५९ ॥
«Vem, Vaidarbhī» — aquela voz clara e auspiciosa do rei magnânimo, que se dá a conhecer, plena e rica, que destrói a minha dor.
3.61.60
इतिसा तं गिरिश्रेष्ठमुक्त्वा पार्थिवनन्दिनी ।
दमयन्ती ततो भूयो जगाम दिशमुत्तराम् ॥ ३.६१.६० ॥
Tendo falado assim àquele melhor dos montes, a filha do rei, Damayantī, seguiu de novo em direção ao norte.
3.61.61
सा गत्वा त्रीनहोरात्रान्ददर्श परमाङ्गना ।
तापसारण्यमतुलं दिव्यकाननशोभितम् ॥ ३.६१.६१ ॥
Tendo caminhado três dias e três noites, aquela mulher suprema viu a floresta incomparável dos ascetas, adornada por bosques divinos.
3.61.62
वसिष्ठभृग्वत्रिसमैस्तापसैरुपशोभितम् ।
नियतैः संयताहारैर्दमशौचसमन्वितैः ॥ ३.६१.६२ ॥
Adornado por ascetas iguais a Vasiṣṭha, Bhṛgu e Atri, controlados, de dieta moderada, dotados de domínio de si e pureza.
3.61.63
अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च पत्राहारैस्तथैव च ।
जितेन्द्रियैर्महाभागैः स्वर्गमार्गदिदृक्षुभिः ॥ ३.६१.६३ ॥
Por aqueles que bebem apenas água, vivem de ar e comem apenas folhas; pelos de sentidos dominados, muito afortunados, que desejam contemplar o caminho do céu.
3.61.64
वल्कलाजिनसंवीतैर्मुनिभिः संयतेन्द्रियैः ।
तापसाध्युषितं रम्यं ददर्शाश्रममण्डलम् ॥ ३.६१.६४ ॥
Viu o encantador círculo de ermidas, habitado por ascetas vestidos de casca e pele de veado, sábios de sentidos contidos.
3.61.65
नानामृगगणैर्जुष्टं शाखामृगगणायुतम् ।
तापसैः समुपेतं च सा दृष्ट्वैव समाश्वसत् ॥ ३.६१.६५ ॥
Frequentado por muitas manadas de veados e bandos de macacos, habitado por ascetas: ao vê-lo, ela logo se consolou.
3.61.66
सुभ्रूः सुकेशी सुश्रोणी सुकुचा सुद्विजानना ।
वर्चस्विनी सुप्रतिष्ठा स्वसितायतलोचना ॥ ३.६१.६६ ॥
De belas sobrancelhas, belos cabelos, belos quadris, belos seios, belos dentes e rosto, radiante, de porte firme, de olhos brancos e longos.
3.61.67
सा विवेशाश्रमपदं वीरसेनसुतप्रिया ।
योषिद्रत्नं महाभागा दमयन्ती तपस्विनी ॥ ३.६१.६७ ॥
Ela, amada do filho de Vīrasena, joia entre as mulheres, a abençoadíssima Damayantī, entrou no recinto do eremitério como asceta.
3.61.68
साऽभिवाद्य तपोवृद्धान्विनयावनता स्थिता ।
स्वागतं त इतिप्रोक्ता तैः सर्वैस्तापसोत्तमैः ॥ ३.६१.६८ ॥
Tendo saudado os anciãos da ascese, ela ficou em pé, curvada em humildade; e todos aqueles melhores dos ascetas lhe disseram: "Bem-vinda."
3.61.69
पूजां चास्या यथान्यायं कृत्वा तत्रतपोधनाः ।
आस्यतामित्यथोचुस्ते ब्रूहि किं करवामहे ॥ ३.६१.६९ ॥
E aqueles ricos em ascese, tendo-lhe prestado a honra devida, disseram: "Que ela se sente"; depois disseram: "Fala, o que devemos fazer?"
3.61.70
तानुवाच वरारोहा कच्चिद्भगवतामिह ।
तपःस्वग्निषु धर्मेषु मृगपक्षिषु चानघाः ॥ ३.६१.७० ॥
A de belos quadris disse-lhes: "Santos sem mácula, estão bem aqui as vossas austeridades, os vossos fogos, o vosso dharma, e os cervos e as aves?"
3.61.71
कुशलं वो महाभागाः स्वधर्माचरणेषु च ।
तैरुक्ता कुशलं भद्रे सर्वत्रेति यशस्विनी ॥ ३.६१.७१ ॥
"Estais bem, ó abençoados, na prática do vosso próprio dharma?" Responderam à gloriosa: "Tudo está bem em toda parte, ó auspiciosa."
3.61.72
ब्रूहि सर्वानवद्याङ्गि का त्वं किंच चिकीर्षसि ।
दृष्ट्वैव ते परंरूपं द्युतिं च परमामिह ॥ ३.६१.७२ ॥
"Dize-nos, ó de membros sem defeito, quem és tu e o que desejas fazer aqui? Vendo a tua suprema beleza e o teu brilho sem igual, na verdade" (perguntamos).
3.61.73
विस्मयो नः समुत्पन्नः समाश्वसिहि मा शुचः ।
अस्यारण्यस्य देवी त्वमुताहोऽस्य महीभृतः।
अस्याश्च नद्याः कल्याणि वद सत्यमनिन्दिते ॥ ३.६१.७३ ॥
Estamos espantados. Tome coragem, não se aflija. És a deusa desta floresta, ou desta montanha, ou deste rio? Diz a verdade, ó auspiciosa, ó irrepreensível.
3.61.74
साऽब्रवीत्तानृपीन्नाहमरण्यस्यास्य देवता ।
न चाप्यस्य गिरर्विप्रा नैव नद्याश्च देवता ॥ ३.६१.७४ ॥
Ela disse àqueles sábios: Não sou a deusa desta floresta, nem desta montanha, ó brâmanes, nem tampouco a deusa deste rio.
3.61.75
मानुषीं मां विजानीत यूयं सर्वेतपोधनाः ।
विस्तरेणाभिधास्यामि तन्मे शृणुत सर्वशः ॥ ३.६१.७५ ॥
Ó tesouros de austeridade, saibam que sou uma mulher mortal. Contarei em detalhe; ouçam tudo de mim.
3.61.76
विदर्भेपु महीपालो भीमो नाम महीपतिः ।
तस्य मां तनयां सर्वे जानीत द्विजसत्तमाः ॥ ३.६१.७६ ॥
Em Vidarbha há um rei chamado Bhīma, senhor da terra. Ó melhores dos duas vezes nascidos, saibam que sou sua filha.
3.61.77
निपधाधिपतिर्धीमान्नलो नाम महायशाः ।
वीरः संग्रामजिद्विद्वान्मम भर्ता विशांपतिः ॥ ३.६१.७७ ॥
Nala, senhor dos Niṣadha, sábio e de grande fama, herói, vencedor em batalha, erudito, senhor dos homens, é meu esposo.
3.61.78
देवताभ्यर्चनपरो द्विजातिजनवत्सलः ।
गोप्ता निपधवंशस्य महातेजा महाबलः ॥ ३.६१.७८ ॥
Devotado ao culto dos deuses, afeiçoado aos duas vezes nascidos, protetor da linhagem dos Niṣadha, de grande esplendor e grande força.
3.61.79
सत्यवान्धर्मवित्प्राज्ञः सत्यसंधोऽरिमर्दनः ।
ब्रह्मण्यो दैवतपरः श्रीमान्परपुरंजयः ॥ ३.६१.७९ ॥
Ele é veraz, conhecedor do dharma, sábio, fiel aos seus juramentos, esmagador de inimigos, devoto dos brâmanes, devoto dos deuses, glorioso e conquistador de cidades inimigas.
3.61.80
नलो नाम नृपश्रेष्ठो देवराजसमद्युतिः ।
मम भर्ता विशालाक्षः पूर्णेन्दुवदनोऽरिहा ॥ ३.६१.८० ॥
O rei Nala, o melhor dos reis, resplandecente como o senhor dos deuses, meu esposo, de olhos grandes, rosto de lua cheia, matador de inimigos.
3.61.81
आहर्ता क्रतुमुख्यानां वेदवेदाङ्गपारगः ।
सपत्नानां मृधे हन्ता रविसोमसमप्रभः ॥ ३.६१.८१ ॥
Ele realiza os principais sacrifícios, é versado nos Vedas e suas disciplinas auxiliares, mata seus rivais na batalha e brilha com o esplendor do sol e da lua.
3.61.82
स कैश्चिन्निकृतिप्रज्ञैरनार्यैरकृतात्मभिः ।
आहृय पृथिवीपालः सत्यधर्मपरायणः।
देवनेकुशलैर्जिह्मैर्जितो राज्यं वसूनि च ॥ ३.६१.८२ ॥
Aquele protetor da terra, devotado à verdade e ao dharma, foi chamado por certos homens de mente enganosa, ignóbeis, sem domínio de si, tortuosos e hábeis nos dados, e foi derrotado, perdendo o reino e as riquezas.
3.61.83
तस्य मामवगच्छध्वं भार्यां राजर्पभस्य वै ।
दमयन्तीति विख्यातां भर्तुर्दर्शनलालसाम् ॥ ३.६१.८३ ॥
Saibam que sou a esposa daquele touro entre os reis, conhecida como Damayantī, ansiando pela visão do meu esposo.
3.61.84
सा वनानि गिरींश्चैव सरांसि सरितस्तथा ।
पल्वलानि च सर्वाणि तथाऽरण्यानि सर्वशः ॥ ३.६१.८४ ॥
Ela percorria florestas e montanhas, lagos e rios, pequenos açudes e todas as regiões selvagens, por toda parte.
3.61.85
अन्वेपमाणआ भर्तारं नलं रणविशारदम् ।
महात्मानं कृतास्त्रं च विचरामीह दुःखिता ॥ ३.६१.८५ ॥
Procurando meu esposo Nala, hábil na batalha, de grande alma e versado nas armas, vagueio aqui, aflita.
3.61.86
कच्चिद्भगवतां रम्यं तपोवनमिदं नृपः ।
भवेत्प्राप्तो नलो नाम निपधानां जनाधिपः ॥ ३.६१.८६ ॥
Talvez o rei chamado Nala, senhor dos Niṣadhas, tenha vindo a este belo bosque de penitência dos veneráveis?
3.61.87
यत्कृतेऽहमिदं दुःखं प्रपन्ना भृशदारुणम् ।
वनं प्रतियं धोरं शार्दूलमृगसेवितम् ॥ ३.६१.८७ ॥
Por causa de quem caí neste sofrimento terrível e vim parar nesta floresta temível e atroz, frequentada por tigres e cervos,
3.61.88
यदि कैश्चिदहोरात्रैर्न द्रक्ष्यामि नलं नृपम् ।
आत्मानं श्रेयसा योक्ष्ये देहस्यास्य विमोक्षणात् ॥ ३.६१.८८ ॥
Se em alguns dias e noites eu não vir o rei Nala, abandonarei este corpo e me entregarei ao bem.
3.61.89
कोनु मे जीवितेनार्थस्तमृते पुरुषर्षभम् ।
कथं भविष्याम्यद्याहं भर्तृशोकाभिपीडिता ॥ ३.६१.८९ ॥
Que sentido tem minha vida sem ele, esse touro entre os homens? Como viverei hoje, atormentada pelo luto do meu esposo?
3.61.90
तथा विलपतीमेकामरण्ये भीमनन्दिनीम् ।
दमयन्तीमथोचुस्ते तापसाः सत्यवादिनः ॥ ३.६१.९० ॥
A Damayantī, filha de Bhīma, que assim lamentava sozinha na floresta, falaram então os ascetas veraces.
3.61.91
उदर्कस्तव कल्याणि कल्याणो भविता शुभे ।
वयं पश्याम तपसा क्षिप्रं द्रक्ष्यसि नैषधम् ॥ ३.६१.९१ ॥
Ó senhora auspiciosa e bondosa, teu destino será afortunado. Pelo poder da nossa ascese, vemos que em breve verás o rei dos Niṣadha.
3.61.92
निपधानामधिपतिं नलं रिपुनिपातिनम् ।
भैमि धर्मभृतां श्रेष्ठं द्रक्ष्यसे विगतज्वरम् ॥ ३.६१.९२ ॥
Ó filha de Bhīma, verás Nala, senhor dos Niṣadha, derrubador de inimigos, o melhor dos que sustentam o dharma, livre da febre da dor.
3.61.93
विमुक्तं सर्वपापेभ्यः सर्वरत्नसमन्वितम् ।
तदेव नगरं श्रेष्ठं प्रशासतमरिन्दमम् ॥ ३.६१.९३ ॥
Aquela excelente cidade, livre de todos os pecados e dotada de todas as joias, é governada pelo domador de inimigos.
3.61.94
द्विपतां भयकर्तारं सुहृदां शोकनाशनम् ।
पतिमेष्यसि कल्याणि कल्याणाभिजनं नृपम् ॥ ३.६१.९४ ॥
Ó senhora auspiciosa, obterás como esposo o rei que incute medo aos inimigos, destrói a dor dos amigos e é de nobre linhagem.
3.61.95
एवमुक्त्वा नलस्येष्टां महिषीं पार्थिवात्मजाम् ।
अन्तर्हितास्तापसास्ते साग्निहोत्राश्रमास्तथा ॥ ३.६१.९५ ॥
Tendo assim falado àquela princesa, a amada rainha principal de Nala, aqueles ascetas desapareceram juntamente com suas ermidas de sacrifício de fogo.
3.61.96
सा दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता ह्यभवत्तदा ।
दमयन्त्यनवद्याङ्गी वीरसेननृपस्नुषा ॥ ३.६१.९६ ॥
Ao ver aquele grande prodígio, ficou de fato espantada. Damayantī, de membros sem defeito, nora do rei Vīrasena, então se maravilhou verdadeiramente.
3.61.97
चिन्तयामास वैदर्भी किमेतद्दृष्टवत्यहम् ॥ ३.६१.९७ ॥
A princesa de Vidarbha refletiu: "O que é isto que eu vi?"
3.61.98
किंनु स्वप्नो मया दृष्टः कोऽयंविधिरिहाभवत् ।
क्वनु ते तापसाः सर्वे क्व तदाश्रममण्डलम् ॥ ३.६१.९८ ॥
"Foi talvez um sonho que tive? Que destino aconteceu aqui? Onde estão todos aqueles ascetas? Onde está aquele círculo de eremitérios?"
3.61.99
क्व सा पुण्यजला रम्या नदी द्विजनिषेविता ।
क्वनु ते ह नगा हृद्याः फलपुष्पोपशोभिताः ॥ ३.६१.९९ ॥
"Onde está aquele rio de águas sagradas, agradável e frequentado pelos brâmanes? Onde estão, afinal, aquelas árvores encantadoras adornadas de frutos e flores?"
3.61.100
इत्येवं नरशार्दूल विस्मिता कमलेक्षणा ।
ध्यात्वा चिरं भीमसुता दमयन्ती शुचिस्मिता।
भर्तृशोकपरा दीनाविवर्णवदनाऽभवत् ॥ ३.६१.१०० ॥
Ó tigre entre os homens! Assim espantada, a de olhos de lótus, Damayantī, filha de Bhīma, de sorriso puro, refletiu por longo tempo. Absorta na dor pelo marido, tornou-se miserável, com o rosto pálido.
3.61.101
सा गत्वाऽथापरां भूमिं बाष्पसंदिग्धया गिरा ।
विललापाश्रुपूर्णाक्षी दृष्ट्वाऽशोकतरुं ततः ॥ ३.६१.१०१ ॥
Então foi a outro lugar e, com a voz embargada pelas lágrimas, os olhos cheios de pranto, ao ver a árvore aśoka, pôs-se a lamentar.
3.61.102
उपगम्य तरुश्रेष्ठमशोकं पुष्पितं वने ।
पल्लवापीडितं हृद्यं विहङ्गैरनुनादितम् ॥ ३.६१.१०२ ॥
Aproximando-se da melhor das árvores, o aśoka florido na floresta, repleto de brotos, encantador, ressoando com o canto das aves—
3.61.103
अहो बतायमगमः श्रीमानस्मिन्वनान्तरे ।
आपीडैर्बहुभिर्भाति श्रीमान्पर्वतराडिव ॥ ३.६१.१०३ ॥
Ah! Esta árvore esplêndida, no meio da floresta, resplandece com muitos cachos de flores, como o rei das montanhas.
3.61.104
विशोकां कुरु मां क्षिप्रमशोक प्रियदर्शन ।
वीतशोकभयाबाधं कच्चित्त्वं दृष्टवान्नृपम् ॥ ३.६१.१०४ ॥
Ó Aśoka, agradável de ver, livra-me depressa da aflição. Viste o rei, livre de tristeza, medo e tormento?
3.61.105
नलं नामारिदमनं नमयन्त्याः प्रियं पतिम् ।
निमधानामधिपतिं दृष्टवानसि मे प्रियम् ॥ ३.६१.१०५ ॥
Viste Nala, o amado esposo de Namayantī, domador de inimigos, senhor dos Niṣadha? Viste o meu amado.
3.61.106
एकवस्त्रार्धसंवीतं सुकुमारतनुत्वचम् ।
व्यसनेनार्दितं वीरमरण्यमिदमागतम् ॥ ३.६१.१०६ ॥
Coberto com metade de uma única veste, de corpo e pele delicados, atormentado pela desgraça, aquele herói chegou a esta floresta.
3.61.107
यथा विशोका गच्छेयमशोकनग तत्कुरु ।
सत्यनामा भवाशोक मम शोकविनाशनात् ॥ ३.६१.१०७ ॥
Ó árvore Aśoka, faz isto, para que eu possa partir livre da aflição. És fiel ao teu nome, Aśoka, o sem tristeza, pois destróis a minha aflição.
3.61.108
एवंसाऽशोकवृत्तं तमार्ता वै परिगम्य ह ।
जगाम दारुणतरं देशं भैमी वराङ्गना ॥ ३.६१.१०८ ॥
Assim aflita, aquela excelente mulher, Bhaimī (Damayantī), tendo dado a volta à árvore Aśoka, partiu para uma região muito mais terrível.
3.61.109
सा ददर्श नगान्नैकान्नैकाश्च सरितस्तथा ।
नैकांश्च पर्वतान्रम्यान्नैकांश्च मृगपक्षिणः ॥ ३.६१.१०९ ॥
Ela viu muitas montanhas e muitos rios, muitas montanhas formosas, e muitos cervos e aves.
3.61.110
कन्दरांश्च नितम्बांश्च नदीश्चाद्भुतदर्शनाः ।
ददर्श तान्भीमसुता पतिमन्वेषती तदा ॥ ३.६१.११० ॥
Procurando o seu esposo, a filha de Bhīma viu então as cavernas, as encostas e os rios de aspecto maravilhoso.
3.61.111
गत्वा प्रकृष्टमध्वानं दमयन्ती शुचिस्मिता ।
ददर्शाथ महासार्थं हस्त्यश्वरथसंकुलम् ॥ ३.६१.१११ ॥
Tendo caminhado um longo caminho, Damayantī de sorriso puro viu então uma grande caravana cheia de elefantes, cavalos e carros.
3.61.112
उत्तरन्तं नदीं रम्यां प्रसन्नसलिलां शुभाम् ।
सुशीततोयां विस्तीर्णां ह्रदिनीं वेतसैर्वृताम् ॥ ३.६१.११२ ॥
atravessando aquele rio encantador, de águas claras, belas e muito frescas, amplo e cercado de canaviais.
3.61.113
प्रोद्धुष्टां क्रौञ्चकुररैश्चक्रबाकोपकूजिताम् ।
कूर्मग्राहझवाकीर्णां विपुलद्वीपशोभिताम् ॥ ३.६१.११३ ॥
ressoando com os gritos de grous e águias-pescadoras, cheio dos cantos de gansos-vermelhos, repleto de tartarugas, crocodilos e peixes, adornado com amplas ilhas.
3.61.114
सा दृष्ट्वैव महासार्थं नलपत्नी यशस्विनी ।
उपसर्प्य वरारोहा जनमध्यं विवेश ह ॥ ३.६१.११४ ॥
Assim que viu a grande caravana, a gloriosa esposa de Nala, de belas ancas, aproximou-se e entrou no meio da multidão.
3.61.115
उन्मत्तरूपा शोकार्ता तथा वस्त्रार्धसंवृता ।
कृशा विवर्णा मलिना पांसुध्वस्तशिरोरुहा ॥ ३.६१.११५ ॥
Atormentada pela dor, de aparência enlouquecida, coberta com meia veste, magra, pálida, suja, com os cabelos desgrenhados pela poeira.
3.61.116
तां दृष्ट्वा तत्रमनुजाः केचिद्भीताः प्रदुद्रुवुः ।
केचिच्चिन्तापरास्तस्थुः केचित्तत्रविचुक्रुशुः ॥ ३.६१.११६ ॥
Ao vê-la, alguns dos presentes fugiram assustados, outros ficaram de pé, absortos em pensamentos, e outros gritaram ali mesmo.
3.61.117
प्रहसन्ति स्म तां केचिदभ्यसूयन्ति चापरे ।
कुर्वन्त्यस्यांदयांकेचित्पप्रच्छुश्चापि भारत ॥ ३.६१.११७ ॥
Alguns riram dela, outros a insultaram, alguns sentiram compaixão por ela e alguns, ó Bhārata, chegaram a lhe fazer perguntas.
3.61.118
काऽसि कस्यासि कल्याणि किं वा मृगयसे वने ।
त्वां दृष्ट्वा व्यथिताः स्मेह कच्चित्त्वमसिं मानुषी ॥ ३.६१.११८ ॥
Quem és tu, de quem és, ó auspiciosa? Que procuras na floresta? Ao ver-te, ficámos perturbados aqui. Serás uma mulher humana?
3.61.119
वद सत्यं वनस्यास्य पर्वतस्याथवा दिशः ।
देवता त्वं हि कल्याणि त्वां वयं शरणं गताः ॥ ३.६१.११९ ॥
Diz a verdade: és uma divindade desta floresta, desta montanha ou de alguma direção? Ó auspiciosa, certamente és uma deusa; viemos buscar refúgio em ti.
3.61.120
यक्षी वा राक्षसी वा त्वमुताहोसि सुराङ्गना ।
सर्वथाकुरु नः स्वस्ति रक्ष चास्माननिन्दिते ॥ ३.६१.१२० ॥
És uma yakṣī, uma rākṣasī ou uma ninfa celestial? De qualquer modo, concede-nos bem-estar e protege-nos, ó irrepreensível.
3.61.121
यथाऽयंसर्वथा सार्थः क्षेमी शीघ्रमितो व्रजेत् ।
तथा विधत्स्व कल्याणि यथा श्रेयो हि नो भवेत् ॥ ३.६१.१२१ ॥
Assim como esta caravana possa partir daqui rapidamente e em segurança em todos os sentidos, providencia-o, ó auspiciosa, para que nos advenha o bem-estar.
3.61.122
तथोक्ता तेन सार्थेन दमयन्ती नृपात्मजा ।
प्रत्युवाच ततः साध्वी भर्तृव्यसनपीडिता ॥ ३.६१.१२२ ॥
Assim interpelada por aquela caravana, Damayantī, a filha do rei, a virtuosa afligida pela desgraça do marido, então respondeu.
3.61.123
सार्तवाहं च सार्थं च जना ये चात्र केचन ।
युवस्थविरबालाश् सार्थस्य च पुरोगमाः ॥ ३.६१.१२३ ॥
O chefe da caravana e a caravana, e todas as pessoas que aqui estão: jovens, velhos e crianças, e os que vão à frente da caravana.
3.61.124
मानुषीं मां विजानीत मनुजाधिपतेः सुताम् ।
नृपस्नुषां राजभार्यां भर्तृदर्शनलालसाम् ॥ ३.६१.१२४ ॥
Sabei que sou uma mulher humana, filha do senhor dos homens, nora de um rei, esposa de um rei, ansiosa por ver meu marido.
3.61.125
विदर्भराण्मम पिता भर्ता राजा च नैषधः ।
नलोनाम महाभागस्तं मार्गाम्यपराजितम् ॥ ३.६१.१२५ ॥
O rei de Vidarbha é meu pai, e o rei Nala de Niṣadha é meu esposo — o muito afortunado, o invicto. A ele procuro.
3.61.126
यदि जानीत नृपतिं क्षिप्रं शंसत मे प्रियम् ।
नलं पुरुषशार्दूलममित्रगणसूदनम् ॥ ३.६१.१२६ ॥
Se conheceis o rei, dizei-me depressa uma notícia bem-vinda de Nala, tigre entre os homens, destruidor de hostes inimigas.
3.61.127
तामुवाचानवद्याङ्गीं सार्थस्य महतः प्रभुः ।
सार्थवाहः शुचिर्नाम शृणु कल्याणि मद्वचः ॥ ३.६१.१२७ ॥
A ela, de membros irrepreensíveis, o senhor de uma grande caravana, o chefe de caravana chamado Śuci, disse: Ouve as minhas palavras, ó auspiciosa.
3.61.128
अहं सार्थस्य नेता वै सार्थवाहः शुचिस्मिते ।
मनुष्यं नलनामानं न पश्यामि यशस्विनि ॥ ३.६१.१२८ ॥
Eu sou o guia da caravana, o chefe de caravana. Ó de sorriso puro, ó gloriosa, não vejo nenhum homem chamado Nala.
3.61.129
कुञ्जरद्वीपिमहिषशार्दूलर्क्षमृगानपि ।
पश्याम्यस्मिन्वने कृत्स्ने ह्यमनुष्यनिषेविते ॥ ३.६१.१२९ ॥
Nesta floresta inteira, que nenhum humano frequenta, vejo elefantes, tigres, búfalos, leões, ursos e também veados.
3.61.130
ऋते त्वां मानुषीं मर्त्यं न पश्यामि महावने ।
तथा नो यक्षराडद्य मणिभद्रः प्रसीदतु ॥ ३.६१.१३० ॥
Nesta grande floresta não vejo nenhum mortal humano exceto tu. Que hoje Maṇibhadra, senhor dos yakṣas, nos seja propício.
3.61.131
साऽब्रवीद्वणिजः सर्वान्सार्थवाहं च तं ततः ।
क्वनु यास्यति सार्थोऽयमेतदाख्यातुमर्हसि ॥ ३.६१.१३१ ॥
Então disse a todos os mercadores e àquele chefe de caravana: Para onde irá esta caravana? Deveis dizer-me isto.
3.61.132
सार्थोऽयं चेदिराजस्य सुबाहोः सत्यदर्शिनः ।
क्षिप्रं जनपदं गन्ता लाभाय मनुजात्मजे ॥ ३.६१.१३२ ॥
Esta caravana irá em breve ao reino de Subāhu, rei de Cedi, vidente da verdade, em busca de lucro, ó filha de homem.