Mahābhārata · Adhyāya 3.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.65.1
हृतराज्ये नले भीमः सभार्येऽदर्शनं गते ।
चिन्तयामास बहुशः सहामात्यैर्नराधिपः ॥ ३.६५.१ ॥
Als Nala sein Reich verloren hatte und mit seiner Gemahlin verschwunden war, grübelte König Bhīma mit seinen Ministern vielfach darüber nach.
3.65.2
समाहूय द्विजान्सर्वानिदं वचनमब्रवीत् ।
अग्रहारं च दास्यामिग्रामं नगरसंमितम् ॥ ३.६५.२ ॥
Nachdem er alle Brahmanen herbeigerufen hatte, sprach er diese Worte: "Ich werde ein Dorf von der Größe einer Stadt als Agrahāra-Schenkung geben."
3.65.3
दमयन्तीं नलं चैव पर्यन्वेषति यो द्विजः ।
गवां शतसहस्राणि दाता तस्मै द्विजातये ॥ ३.६५.३ ॥
Dem Brahmanen, der Damayantī und Nala sucht und findet, werde ich hunderttausende Kühe geben.
3.65.4
इत्युक्त्वा ब्राह्मणान्सर्वान्समाहूय द्विजोत्तमान् ।
प्रस्थापयामास तदा तयोर्दर्शनकाङ्क्षया ॥ ३.६५.४ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, rief er alle besten Brahmanen herbei und entsandte sie, aus Verlangen, die beiden wiederzusehen.
3.65.5
संदिदेश च तान्भीमो वसु दत्ता च पुष्कलम् ।
मृगयध्वं नलं चैव दमयन्तीं च मे सुताम् ॥ ३.६५.५ ॥
Bhīma gab ihnen reichlich Reichtum und befahl: "Sucht Nala und meine Tochter Damayantī."
3.65.6
अस्मिन्कर्मणि निष्पन्ने विज्ञाते निषधाधिपे ।
गवां सहस्रं दास्यामि यो वस्तावानयिष्यति ॥ ३.६५.६ ॥
Wenn diese Aufgabe vollendet ist und der Herr der Niṣadhas bekannt ist, werde ich demjenigen tausend Kühe geben, der ihn zurückbringt.
3.65.7
अग्रहारांश्च दास्यामि ग्रामं नगरसंमितम् ।
हिरण्यंच सुवर्णं च दासीदासं तथैव ॥ ३.६५.७ ॥
Ich werde Agrahāra-Ländereien und ein Dorf so groß wie eine Stadt geben, Gold und feines Gold, und ebenso Diener und Dienerinnen.
3.65.8
न चेच्छक्याविहानेतुं दमयन्ती नलोऽपि वा ।
ज्ञातमात्रेऽपि दास्यामि गवां दशशतं धनम् ॥ ३.६५.८ ॥
Selbst wenn es nicht möglich ist, Damayantī oder Nala zurückzubringen, werde ich schon bei ihrer bloßen Erkennung ein Vermögen von tausend Kühen geben.
3.65.9
इत्युक्तास्ते ययुर्हृष्टा ब्राह्मणाः सर्वतो दिशम् ।
पुरराष्ट्राणि चिन्वन्तो नैषधं सह भार्यया।
नैव क्वापि प्रपश्यन्ति नलं वा भीमपुत्रिकाम् ॥ ३.६५.९ ॥
So angesprochen, zogen die erfreuten Brahmanen in alle Richtungen, suchten in Städten und Reichen, doch nirgends sahen sie Nala, den Herrscher von Niṣadha, mit seiner Gattin, noch Bhīmas Tochter.
3.65.10
ततश्चेदिपुरीं रम्यां सुदेवो नाम वै द्विजः ।
विचिन्वानोऽथ वैदर्भीमपश्यद्राजवेश्मनि ॥ ३.६५.१० ॥
Dann sah ein Brahmane namens Sudeva, der in der reizvollen Stadt Cedi suchte, die Prinzessin von Vidarbha im königlichen Palast.
3.65.11
तयैव राजमाता च ब्राह्मणान्पर्यवेषयत् ।
भोजनार्थे सुदेवोऽपि तत्रैव प्रविवेश ह ॥ ३.६५.११ ॥
Zusammen mit ihr bediente auch die Königinmutter die Brahmanen, und Sudeva trat ebenfalls dort ein, um zu speisen.
3.65.12
कृशां विवर्णां मलिनां भर्तृशोकपरायणाम् ।
पुण्याहवाचने राज्ञः सुनन्दासहितां स्थिताम् ॥ ३.६५.१२ ॥
Abgemagert, blass, verschmutzt, ganz in Trauer um ihren Gatten versunken, stand sie mit Sunandā während der glückverheißenden Rezitation des Königs.
3.65.13
मन्दं प्रख्यायमानेन रूपेणाप्रतिमेन ताम् ।
निबद्धां धूमजालेन प्रभामिव विभावसोः ॥ ३.६५.१३ ॥
Schwach leuchtend, von unvergleichlicher Schönheit, war sie wie der Glanz des Feuers, gefangen in einem Netz aus Rauch.
3.65.14
तां समीक्ष्य विशालाक्षीमधिकं मलिनां कृशाम् ।
तर्कयामास भैमीति कारणैरुपपादयन् ॥ ३.६५.१४ ॥
Als er die großäugige, sehr verschmutzte und abgemagerte Frau genau betrachtete, vermutete er aus Gründen, dass es Bhaimī sei.
3.65.15
यथेयं मे पुरा दृष्टा तथारूपेयमङ्गना ।
कृतार्थोस्म्यद्य दृष्ट्वेमां लोककान्तामिव श्रियं ॥ ३.६५.१५ ॥
Diese Frau hat dieselbe Gestalt wie die, die ich früher sah. Heute, da ich sie sah, bin ich befriedigt, als wäre sie Śrī, die Geliebte der Welt.
3.65.16
पूर्णचन्द्राननां श्यामां चारुवृत्तपयोधराम् ।
कुर्वन्तीं प्रभया देवीं सर्वावितिमिरा दिशः ॥ ३.६५.१६ ॥
Mit einem Antlitz wie der Vollmond, dunkelfarbig, mit anmutig gerundeten Brüsten, die Göttin, die mit ihrem Glanz die Finsternis aller Richtungen vertreibt.
3.65.17
चारुपद्मविशालाक्षीं मन्मथस्य रतीमिव ।
इष्टां समस्तलोकस्य पूर्णचन्द्रप्रभामिव ॥ ३.६५.१७ ॥
Mit schönen, weiten Lotusaugen, wie Rati, die Gattin Manmathas, der ganzen Welt lieb, wie der Glanz des Vollmonds.
3.65.18
विदर्भसरसस्तस्माद्दैवदोषादिवोद्धृताम् ।
मलपङ्कानुलिप्ताङ्गीं प्रम्लानां नलिनीमिव ॥ ३.६५.१८ ॥
Wie eine welke Lotusblüte, durch die Schuld des Schicksals aus dem See von Vidarbha gerissen, ihre Glieder mit Schmutz und Schlamm beschmiert.
3.65.19
पौर्णमासीमिव निशां राहुग्रस्तनिशाकराम् ।
पतिशोकाकुलां दीनां कृशस्त्रोतां नदीमिव ॥ ३.६५.१९ ॥
Sie war wie eine Vollmondnacht, deren Mond von Rāhu ergriffen ist, wie ein Fluss mit geschwächtem Strom, bekümmert und elend, von Trauer um ihren Gatten überwältigt.
3.65.20
विध्वस्तपर्णकमलां वित्रासितविहंगमाम् ।
हस्तिहस्तपरिक्लिष्टां व्याकुलामिव पद्मिनीम् ॥ ३.६५.२० ॥
Sie war wie ein Lotusteich, dessen Blätter und Lotosblüten zerdrückt, dessen Vögel verscheucht, von Elefantenrüsseln bedrängt und aufgewühlt ist.
3.65.21
सुकुमारीं सुजाताङ्गीं रत्नगर्भगृहोचिताम् ।
दह्यमानामिवार्केण मृणालीमिव चोद्धृताम् ॥ ३.६५.२१ ॥
Sie war zart, mit wohlgeformten Gliedern, eines Hauses voller Juwelen würdig, als brenne sie unter der Sonne, oder wie ein ausgerissener Lotusstängel.
3.65.22
रूपौदार्यगुणोपेतां मण्डनार्हाममण्डिताम् ।
चन्द्रलेखामिव नवांव्योम्नि नीलाभ्रसंवृताम् ॥ ३.६५.२२ ॥
Sie war mit Schönheit und edlen Eigenschaften begabt, der Schmuckstücke würdig, doch ungeschmückt, wie eine neue Mondsichel am Himmel, von dunkelblauen Wolken verhüllt.
3.65.23
कामभोगैः प्रियैर्हीनां हीनां बन्धुजनेन च ।
देहं धारयतीं दीनं भर्तृदर्शनकाङ्क्षया ॥ ३.६५.२३ ॥
Ihrer lieben Freuden und ihrer Verwandten beraubt, trug sie ihren Leib elend, aus Sehnsucht, ihren Gatten zu sehen.
3.65.24
भर्ता नाम परं नार्या भूषणं भूषणैर्विना ।
एषा हि रहिता तेन शोभमाना न शोभते ॥ ३.६५.२४ ॥
Der Gatte ist fürwahr der höchste Schmuck der Frau, größer als alle Schmuckstücke. Von ihm getrennt, strahlt sie nicht, auch wenn sie mit Schmuck glänzt.
3.65.25
दुष्करं कुरुतेऽत्यन्तं हीनो यदनया नलः ।
धारयत्यात्मनो देहं न शोकेनापि सीदति ॥ ३.६५.२५ ॥
Ohne sie vollbringt Nala eine äußerst schwere Tat: Er erhält seinen eigenen Körper, und selbst durch Kummer sinkt er nicht zusammen.
3.65.26
इमामसितकेशान्तां शतपत्रायतेक्षणाम् ।
सुखार्हां दुःखितां दृष्ट्वा ममापि व्यथते मनः ॥ ३.६५.२६ ॥
Als ich sie sehe, mit dunklen Haarspitzen und lotusblattlangen Augen, des Glücks würdig, doch betrübt, schmerzt auch mein Geist.
3.65.27
कदा नु खलुः दुःखस्य पारं यास्यति वै शुभा ।
भर्तुः समागमात्साध्वीरोहिणी शशिनो यथा ॥ ३.६५.२७ ॥
Wann wird diese glückverheißende Frau das ferne Ufer des Leidens erreichen? Wie Rohiṇī mit dem Mond vereint, so diese tugendhafte Frau durch das Wiedersehen mit ihrem Gatten.
3.65.28
अस्या नूनं पुनर्लाभान्नैषधः प्रीतिमेष्यति ।
राजा राज्यपरिभ्रष्टः पुनर्लब्ध्वेव मेदिनीम् ॥ ३.६५.२८ ॥
Durch ihre Wiedergewinnung wird der Naiṣadha gewiss wieder Freude finden, wie ein König, der sein Reich verlor, sich freut, die Erde zurückzugewinnen.
3.65.29
तुल्यशीलवयोयुक्तां तुल्याभिजनसंवृतम् ।
नैषधोऽर्हति वैदर्भीं तं चेयमसितेक्षणा ॥ ३.६५.२९ ॥
Die Vaidarbhī, von gleichem Wesen und Alter, von gleicher Abstammung umgeben, ist dem Naiṣadha angemessen; und diese Schwarzäugige ist ihm angemessen.
3.65.30
युक्तं तस्याप्रमेयस्य वीर्यसत्ववतो मया ।
समाश्वासयितुं भार्यां पतिदर्शनलालसाम् ॥ ३.६५.३० ॥
Es ziemt sich, dass ich die Gattin dieses unermesslichen, mit Tapferkeit und Kraft begabten Mannes tröste, die sich danach sehnt, ihren Gatten zu sehen.
3.65.31
अहमाश्वासयाम्येनां पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
अदृष्टदुःखां दुःखार्तां ध्यानरोदनतत्पराम् ॥ ३.६५.३१ ॥
Ich werde sie trösten, deren Antlitz dem Vollmond gleicht, von verborgenem Leid gequält, versunken in Meditation und Weinen.
3.65.32
एवं विमृश्य विविधैः कारणैर्लक्षणैश्च ताम् ।
उपगम्य ततो भैमीं सुदेवो ब्राह्मणोऽब्रवीत् ॥ ३.६५.३२ ॥
Nachdem er sie anhand verschiedener Gründe und Merkmale geprüft hatte, trat der Brahmane Sudeva zu Bhaimī und sprach.
3.65.33
अहं सुदेवो वैदर्भि भ्रातुस्ते दयितः सखा ।
भीमस्य वचनाद्राज्ञस्त्वामन्वेष्टुमिहागतः ॥ ३.६५.३३ ॥
Ich bin Sudeva, o Prinzessin von Vidarbha, der geliebte Freund deines Bruders. Auf Bhīmas Wort bin ich hierher gekommen, um dich zu suchen, auf der Suche nach dem König.
3.65.34
कुशली ते पिता राज्ञि जननी भ्रातरश्च ते ।
आयुष्मन्तौ कुशलिनौ तत्रस्थौ दारकौ च ते ॥ ३.६५.३४ ॥
Dein Vater ist wohlauf, o Königin, ebenso deine Mutter und deine Brüder. Deine beiden langlebigen Kinder, die dort weilen, sind ebenfalls wohlauf.
3.65.35
त्वत्कृतेबन्धुवर्गाश्च गतसत्वा इवासते ।
अन्वेष्टारो ब्राह्मणाश्च भ्रमन्ति शतशो महीम् ॥ ३.६५.३५ ॥
Deinetwegen sitzen deine Verwandten da, als wären sie ohne Leben, und Brahmanen, die dich suchen, wandern zu Hunderten über die Erde.
3.65.36
अभिज्ञाय सुदेवं तं दमयन्ती युधिष्ठिर ।
पर्यपृच्छत तान्सर्वान्क्रमेण सुहृदः स्वकान् ॥ ३.६५.३६ ॥
Als Damayantī Sudeva erkannte, o Yudhiṣṭhira, befragte sie ihn der Reihe nach nach all ihren eigenen Freunden.
3.65.37
रुरोद च भृशं राजन्वैदर्भी शोककर्शिता ।
दृष्ट्वा सुदेवं सहसा भ्रातुरिष्टं द्विजोत्तमम् ॥ ३.६५.३७ ॥
O König, die von Kummer gezehrte Prinzessin von Vidarbha weinte heftig, als sie plötzlich Sudeva, den besten der Brahmanen und den Liebling ihres Bruders, erblickte.
3.65.38
ततो रुदन्तीं तां दृष्ट्वा सुनन्दा शोककर्शिता ।
सुदेवेन सहैकान्ते कथयन्तीं च भारत ॥ ३.६५.३८ ॥
Als Sunandā sie weinen und in einem abgelegenen Ort mit Sudeva sprechen sah, von Kummer gezehrt, o Nachfahre der Bharatas...
3.65.39
जनित्र्याः प्रेषयामास सैरन्ध्री रुदते भृशम् ।
ब्राह्मणेन सहागम्य तांविद्धि यदि मन्यसे ॥ ३.६५.३९ ॥
Seine Mutter schickte die Dienerin Sairandhrī, die heftig weinte. Wenn du so denkst, so wisse, dass sie mit dem Brahmanen gekommen war und bei ihm gewesen ist.
3.65.40
अथ चेदिपतेर्माता राज्ञश्चान्तःपुरात्तदा ।
जगाम यत्रसा बाला ब्राह्मणेन सहाभवत् ॥ ३.६५.४० ॥
Dann ging die Mutter des Herrn der Cedi aus den inneren Gemächern des Königs dorthin, wo jene junge Frau mit dem Brahmanen war.
3.65.41
ततः सुदेवमानाय्य राजमाता विशांपते ।
पप्रच्छ भार्या कस्येयं सुता वा कस्य भामिनी ॥ ३.६५.४१ ॥
Dann, o Herr der Menschen, ließ die Königinmutter Sudeva holen und fragte: 'Wessen Gemahlin ist diese strahlende Dame, oder wessen Tochter?'
3.65.42
कथं च नष्टा ज्ञातिभ्यो भर्तुर्वा वामलोचना ।
त्वया च विदिता विप्र कथमेवंगता सती ॥ ३.६५.४२ ॥
O Brahmane, wie wurde diese schönäugige Frau von ihren Verwandten oder von ihrem Gemahl getrennt? Wie kennst du sie? Wie geriet diese tugendhafte Frau in einen solchen Zustand?
3.65.43
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तः सर्वमशेषतः ।
तत्त्वेन हि ममाचक्ष्व पृच्छन्त्यादेवरूपिणीम् ॥ ३.६५.४३ ॥
Ich möchte all dies von dir hören, ohne etwas auszulassen. Sie, die die Gestalt einer Göttin hat, fragt; erzähle es mir wahrhaftig.
3.65.44
एवमुक्तस्तया राजन्सुदेवो द्विजसत्तमः ।
सुखोपविष्ट आचष्ट दमयन्त्या यथातथम् ॥ ३.६५.४४ ॥
O König, als sie ihn so angesprochen hatte, begann Sudeva, der Beste der Zweimalgeborenen, bequem sitzend, die Geschichte Damayantīs genau so zu erzählen, wie sie sich zugetragen hatte.