மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.65.1
हृतराज्ये नले भीमः सभार्येऽदर्शनं गते ।
चिन्तयामास बहुशः सहामात्यैर्नराधिपः ॥ ३.६५.१ ॥
நளன் அரசை இழந்து மனைவியுடன் காணாமல் போனபோது, மன்னன் பீமன் அமைச்சர்களுடன் பலமுறை கவலையுடன் சிந்தித்தான்।
3.65.2
समाहूय द्विजान्सर्वानिदं वचनमब्रवीत् ।
अग्रहारं च दास्यामिग्रामं नगरसंमितम् ॥ ३.६५.२ ॥
அனைத்து அந்தணர்களையும் அழைத்து அவன் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்: "நகரத்திற்கு ஒப்பான ஒரு கிராமத்தை அக்ரஹாரமாக நான் தருவேன்."
3.65.3
दमयन्तीं नलं चैव पर्यन्वेषति यो द्विजः ।
गवां शतसहस्राणि दाता तस्मै द्विजातये ॥ ३.६५.३ ॥
தமயந்தியையும் நளனையும் தேடிக் கண்டுபிடிக்கும் அந்த அந்தணனுக்கு நான் நூறாயிரம் பசுக்களைத் தருவேன்.
3.65.4
इत्युक्त्वा ब्राह्मणान्सर्वान्समाहूय द्विजोत्तमान् ।
प्रस्थापयामास तदा तयोर्दर्शनकाङ्क्षया ॥ ३.६५.४ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, அந்த உயர்ந்த அந்தணர்கள் அனைவரையும் அழைத்து, அப்போது அவர்கள் இருவரையும் காண விரும்பி அவர்களை அனுப்பினான்।
3.65.5
संदिदेश च तान्भीमो वसु दत्ता च पुष्कलम् ।
मृगयध्वं नलं चैव दमयन्तीं च मे सुताम् ॥ ३.६५.५ ॥
பீமன் அவர்களுக்கு மிகுதியான செல்வத்தைக் கொடுத்து உத்தரவிட்டான்: "நளனையும் என் மகள் தமயந்தியையும் தேடுங்கள்."
3.65.6
अस्मिन्कर्मणि निष्पन्ने विज्ञाते निषधाधिपे ।
गवां सहस्रं दास्यामि यो वस्तावानयिष्यति ॥ ३.६५.६ ॥
இந்தப் பணி நிறைவேறி, நிடதங்களின் அதிபதியான நளன் அறியப்பட்டபோது, அவரை அழைத்து வருபவனுக்கு ஆயிரம் பசுக்களைத் தருவேன்.
3.65.7
अग्रहारांश्च दास्यामि ग्रामं नगरसंमितम् ।
हिरण्यंच सुवर्णं च दासीदासं तथैव ॥ ३.६५.७ ॥
அக்ரஹாரங்களையும், நகரத்தைப் போன்ற பெரிய கிராமத்தையும் கொடுப்பேன்; பொன்னும், சிறந்த தங்கமும், ஆண் பணியாளர்களும் பெண் பணியாளர்களும் அவ்வாறே கொடுப்பேன்.
3.65.8
न चेच्छक्याविहानेतुं दमयन्ती नलोऽपि वा ।
ज्ञातमात्रेऽपि दास्यामि गवां दशशतं धनम् ॥ ३.६५.८ ॥
தமயந்தியையோ நளனையோ கொண்டு வர இயலாவிட்டாலும், அறியப்பட்ட மாத்திரத்திலேயே ஆயிரம் பசுக்களின் செல்வத்தைக் கொடுப்பேன்.
3.65.9
इत्युक्तास्ते ययुर्हृष्टा ब्राह्मणाः सर्वतो दिशम् ।
पुरराष्ट्राणि चिन्वन्तो नैषधं सह भार्यया।
नैव क्वापि प्रपश्यन्ति नलं वा भीमपुत्रिकाम् ॥ ३.६५.९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அந்த அந்தணர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் எல்லாத் திசைகளிலும் சென்று, நகரங்களிலும் நாடுகளிலும் தேடினர்; ஆனால் மனைவியுடன் இருந்த நிஷதநாட்டு நளனையோ பீமனின் மகளையோ எங்கும் காணவில்லை.
3.65.10
ततश्चेदिपुरीं रम्यां सुदेवो नाम वै द्विजः ।
विचिन्वानोऽथ वैदर्भीमपश्यद्राजवेश्मनि ॥ ३.६५.१० ॥
பின்னர் சேதி நகரம் என்ற அழகிய நகரில் சுதேவர் என்ற அந்தணர் தேடிச் சென்று, அரச மாளிகையில் விதர்ப்பநாட்டு இளவரசியைக் கண்டார்.
3.65.11
तयैव राजमाता च ब्राह्मणान्पर्यवेषयत् ।
भोजनार्थे सुदेवोऽपि तत्रैव प्रविवेश ह ॥ ३.६५.११ ॥
அவளுடனேயே அரசியின் தாயும் அந்தணர்களுக்கு உணவு பரிமாறினாள்; உணவுக்காக சுதேவரும் அங்கேயே நுழைந்தார்.
3.65.12
कृशां विवर्णां मलिनां भर्तृशोकपरायणाम् ।
पुण्याहवाचने राज्ञः सुनन्दासहितां स्थिताम् ॥ ३.६५.१२ ॥
மெலிந்தவளும், வாடிய நிறமுடையவளும், அழுக்கடைந்தவளும், கணவனின் துயரில் ஆழ்ந்தவளுமாக, அரசனின் புண்யாஹவாசனத்தின்போது சுனந்தாவுடன் நின்றிருந்தாள்.
3.65.13
मन्दं प्रख्यायमानेन रूपेणाप्रतिमेन ताम् ।
निबद्धां धूमजालेन प्रभामिव विभावसोः ॥ ३.६५.१३ ॥
மங்கலாகத் தோன்றிய, ஒப்பற்ற அழகுடைய அவள், புகைவலையில் சிக்கிய நெருப்பின் ஒளி போல் இருந்தாள்.
3.65.14
तां समीक्ष्य विशालाक्षीमधिकं मलिनां कृशाम् ।
तर्कयामास भैमीति कारणैरुपपादयन् ॥ ३.६५.१४ ॥
விசாலமான கண்களுடைய அவளை, மிகவும் மெலிந்தும் அழுக்குற்றும் இருந்தவளை, உற்று நோக்கி, இவள் பைமீ என்று காரணங்களால் நிறுவியவாறு அவன் ஊகித்தான்.
3.65.15
यथेयं मे पुरा दृष्टा तथारूपेयमङ्गना ।
कृतार्थोस्म्यद्य दृष्ट्वेमां लोककान्तामिव श्रियं ॥ ३.६५.१५ ॥
முன்பு நான் பார்த்தவள் போலவே இவள் அதே வடிவுடைய பெண். இன்று இவளைக் கண்டு நான் நிறைவடைந்தேன்; உலகம் விரும்பும் திருமகள் போல் இவள் இருக்கிறாள்.
3.65.16
पूर्णचन्द्राननां श्यामां चारुवृत्तपयोधराम् ।
कुर्वन्तीं प्रभया देवीं सर्वावितिमिरा दिशः ॥ ३.६५.१६ ॥
முழு நிலவு போன்ற முகமுடையவள், கருநிறமுடையவள், அழகிய வட்டமான மார்பகங்களை உடையவள்; தன் ஒளியால் எல்லாத் திசைகளின் இருளையும் போக்கும் தேவி.
3.65.17
चारुपद्मविशालाक्षीं मन्मथस्य रतीमिव ।
इष्टां समस्तलोकस्य पूर्णचन्द्रप्रभामिव ॥ ३.६५.१७ ॥
அழகிய தாமரை போன்ற விசாலமான கண்களுடையவள், மன்மதனின் ரதியைப் போன்றவள்; உலகம் முழுவதும் விரும்பும், முழு நிலவின் ஒளி போன்றவள்.
3.65.18
विदर्भसरसस्तस्माद्दैवदोषादिवोद्धृताम् ।
मलपङ्कानुलिप्ताङ्गीं प्रम्लानां नलिनीमिव ॥ ३.६५.१८ ॥
விதர்ப்ப ஏரியிலிருந்து விதியின் குற்றத்தால் பிடுங்கப்பட்டது போல், அழுக்கு சேற்றால் உடல் பூசப்பட்டு வாடிய தாமரைப் பூ போல்.
3.65.19
पौर्णमासीमिव निशां राहुग्रस्तनिशाकराम् ।
पतिशोकाकुलां दीनां कृशस्त्रोतां नदीमिव ॥ ३.६५.१९ ॥
அவள் ராகு பற்றிய முழுநிலவு இரவைப் போல், கணவனின் துயரத்தால் கலங்கி, துன்பமுற்று, நீரோட்டம் குன்றிய நதியைப் போல் இருந்தாள்.
3.65.20
विध्वस्तपर्णकमलां वित्रासितविहंगमाम् ।
हस्तिहस्तपरिक्लिष्टां व्याकुलामिव पद्मिनीम् ॥ ३.६५.२० ॥
அவள் இலைகளும் தாமரைகளும் சிதைந்து, பறவைகள் அஞ்சியோடி, யானைத் துதிக்கைகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட, கலங்கிய தாமரைக் குளம் போல் இருந்தாள்.
3.65.21
सुकुमारीं सुजाताङ्गीं रत्नगर्भगृहोचिताम् ।
दह्यमानामिवार्केण मृणालीमिव चोद्धृताम् ॥ ३.६५.२१ ॥
அவள் மென்மையானவள், அழகான உறுப்புகளுடையவள், ரத்தினங்கள் நிறைந்த மாளிகைக்குத் தகுந்தவள்; சூரியனால் சுட்டெரிக்கப்படுபவள் போலவும், பிடுங்கப்பட்ட தாமரைத் தண்டைப் போலவும் இருந்தாள்.
3.65.22
रूपौदार्यगुणोपेतां मण्डनार्हाममण्डिताम् ।
चन्द्रलेखामिव नवांव्योम्नि नीलाभ्रसंवृताम् ॥ ३.६५.२२ ॥
அவள் அழகும் பெருந்தன்மையும் நற்குணங்களும் கொண்டவள்; அணிகலன்களுக்குத் தகுந்தவள், ஆனால் அலங்காரமின்றி இருந்தாள்; வானில் நீல மேகங்களால் மூடப்பட்ட புதிய பிறைச்சந்திரனைப் போல் இருந்தாள்.
3.65.23
कामभोगैः प्रियैर्हीनां हीनां बन्धुजनेन च ।
देहं धारयतीं दीनं भर्तृदर्शनकाङ्क्षया ॥ ३.६५.२३ ॥
அன்பான இன்பங்களையும் உறவினர்களையும் இழந்தவள்; கணவனைக் காணும் ஆவலால் மட்டுமே துன்பத்துடன் உடலைத் தாங்கியிருந்தாள்.
3.65.24
भर्ता नाम परं नार्या भूषणं भूषणैर्विना ।
एषा हि रहिता तेन शोभमाना न शोभते ॥ ३.६५.२४ ॥
கணவனே பெண்ணுக்குச் சிறந்த அணிகலன், எல்லா அணிகளையும் விட மேலானவன். அவனிடமிருந்து பிரிந்தவள் அழகுடன் விளங்கினாலும் அழகாகத் தோன்றுவதில்லை.
3.65.25
दुष्करं कुरुतेऽत्यन्तं हीनो यदनया नलः ।
धारयत्यात्मनो देहं न शोकेनापि सीदति ॥ ३.६५.२५ ॥
இவளைப் பிரிந்திருந்தும் நளன் மிகக் கடினமானதைச் செய்கிறான்; தன் உடலைத் தாங்குகிறான், துயரத்தால் கூட அவன் வீழ்வதில்லை.
3.65.26
इमामसितकेशान्तां शतपत्रायतेक्षणाम् ।
सुखार्हां दुःखितां दृष्ट्वा ममापि व्यथते मनः ॥ ३.६५.२६ ॥
கருங்கூந்தல் நுனி கொண்ட, தாமரை இதழ் போன்ற நீண்ட கண்கள் கொண்ட, சுகத்துக்கு தகுதியானவளான இவளை துன்பத்தில் காண்கையில் என் மனமும் வருந்துகிறது.
3.65.27
कदा नु खलुः दुःखस्य पारं यास्यति वै शुभा ।
भर्तुः समागमात्साध्वीरोहिणी शशिनो यथा ॥ ३.६५.२७ ॥
இந்த மங்கள நங்கை எப்போது துயரக் கடலின் கரையை அடைவாள்? சந்திரனுடன் கூடும் ரோகிணியைப் போல, கற்புடைய இவள் கணவனைச் சேர்ந்தால்.
3.65.28
अस्या नूनं पुनर्लाभान्नैषधः प्रीतिमेष्यति ।
राजा राज्यपरिभ्रष्टः पुनर्लब्ध्वेव मेदिनीम् ॥ ३.६५.२८ ॥
இவளை மீண்டும் அடைவதால் நிச்சயம் நைடதன் மகிழ்ச்சி அடைவான்; அரசை இழந்த மன்னன் மீண்டும் பூமியை அடைவதைப் போல.
3.65.29
तुल्यशीलवयोयुक्तां तुल्याभिजनसंवृतम् ।
नैषधोऽर्हति वैदर्भीं तं चेयमसितेक्षणा ॥ ३.६५.२९ ॥
ஒத்த ஒழுக்கமும் வயதும் கொண்ட, ஒத்த குலத்தாரால் சூழப்பட்ட வைதர்பியை நைடதன் பெறத் தகுந்தவன்; அவனுக்கு இவளும் தகுந்தவள், கருவிழியாள்.
3.65.30
युक्तं तस्याप्रमेयस्य वीर्यसत्ववतो मया ।
समाश्वासयितुं भार्यां पतिदर्शनलालसाम् ॥ ३.६५.३० ॥
அளவிட முடியாத, வீரியமும் சத்துவமும் கொண்ட அவனுடைய மனைவியை, கணவனைக் காண ஏங்கும் அவளை, நான் ஆறுதல் கூறுவது தகும்.
3.65.31
अहमाश्वासयाम्येनां पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
अदृष्टदुःखां दुःखार्तां ध्यानरोदनतत्पराम् ॥ ३.६५.३१ ॥
முழு நிலவைப் போன்ற முகம் கொண்ட, துன்பத்தால் வாடி, தியானத்திலும் அழுகையிலும் ஆழ்ந்திருக்கும் இவளை நான் ஆறுதல்படுத்துகிறேன்.
3.65.32
एवं विमृश्य विविधैः कारणैर्लक्षणैश्च ताम् ।
उपगम्य ततो भैमीं सुदेवो ब्राह्मणोऽब्रवीत् ॥ ३.६५.३२ ॥
இவ்வாறு பல காரணங்களாலும் அடையாளங்களாலும் அவளை ஆராய்ந்து, சுதேவன் என்ற அந்தணன் பைமியை அணுகிச் சொன்னான்.
3.65.33
अहं सुदेवो वैदर्भि भ्रातुस्ते दयितः सखा ।
भीमस्य वचनाद्राज्ञस्त्वामन्वेष्टुमिहागतः ॥ ३.६५.३३ ॥
வைதர்பியே, நான் சுதேவன். உன் சகோதரனின் அன்பிற்குரிய நண்பன். பீமனின் சொல்படி, அரசனைத் தேடி உன்னைத் தேடி இங்கு வந்துள்ளேன்.
3.65.34
कुशली ते पिता राज्ञि जननी भ्रातरश्च ते ।
आयुष्मन्तौ कुशलिनौ तत्रस्थौ दारकौ च ते ॥ ३.६५.३४ ॥
அரசியே, உன் தந்தை நலமாக இருக்கிறார்; தாயும் சகோதரர்களும் நலம். அங்கு இருக்கும் உன் இரு நீண்ட ஆயுளுள்ள குழந்தைகளும் நலமாக உள்ளனர்.
3.65.35
त्वत्कृतेबन्धुवर्गाश्च गतसत्वा इवासते ।
अन्वेष्टारो ब्राह्मणाश्च भ्रमन्ति शतशो महीम् ॥ ३.६५.३५ ॥
உன்னை முன்னிட்டு உன் உறவினர்கள் உயிரற்றவர்கள் போல் அமர்ந்திருக்கிறார்கள்; உன்னைத் தேடும் அந்தணர்கள் நூற்றுக்கணக்கில் பூமியெங்கும் அலைகிறார்கள்.
3.65.36
अभिज्ञाय सुदेवं तं दमयन्ती युधिष्ठिर ।
पर्यपृच्छत तान्सर्वान्क्रमेण सुहृदः स्वकान् ॥ ३.६५.३६ ॥
யுதிஷ்டிரா, சுதேவனை அறிந்துகொண்ட தமயந்தி, தன் நண்பர்கள் அனைவரைப் பற்றியும் முறையாக விசாரித்தாள்.
3.65.37
रुरोद च भृशं राजन्वैदर्भी शोककर्शिता ।
दृष्ट्वा सुदेवं सहसा भ्रातुरिष्टं द्विजोत्तमम् ॥ ३.६५.३७ ॥
ஓ அரசே, துயரால் மெலிந்த விதர்ப்ப இளவரசி, தன் சகோதரனுக்கு அன்பான அந்தச் சிறந்த பிராமணன் சுதேவனை திடீரென்று கண்டு மிகவும் அழுதாள்.
3.65.38
ततो रुदन्तीं तां दृष्ट्वा सुनन्दा शोककर्शिता ।
सुदेवेन सहैकान्ते कथयन्तीं च भारत ॥ ३.६५.३८ ॥
ஓ பரதனின் வழிவந்தவனே, அவள் அழுவதையும் சுதேவனுடன் தனிமையில் பேசுவதையும் கண்டு, துயரால் மெலிந்த சுனந்தா...
3.65.39
जनित्र्याः प्रेषयामास सैरन्ध्री रुदते भृशम् ।
ब्राह्मणेन सहागम्य तांविद्धि यदि मन्यसे ॥ ३.६५.३९ ॥
தாய் சைரந்திரியை அனுப்பினாள்; அவள் மிகவும் அழுதுகொண்டிருந்தாள். நீ நினைத்தால், அவள் பிராமணனுடன் வந்து அவளிடம் இருந்தாள் என்பதை அறிந்துகொள்.
3.65.40
अथ चेदिपतेर्माता राज्ञश्चान्तःपुरात्तदा ।
जगाम यत्रसा बाला ब्राह्मणेन सहाभवत् ॥ ३.६५.४० ॥
பின்னர் சேதிநாட்டு அரசனின் தாயும், அரசனின் அந்தப்புரத்திலிருந்தும், அப்போது அந்த இளம்பெண் பிராமணனுடன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றாள்.
3.65.41
ततः सुदेवमानाय्य राजमाता विशांपते ।
पप्रच्छ भार्या कस्येयं सुता वा कस्य भामिनी ॥ ३.६५.४१ ॥
ஓ மக்கள் தலைவனே, பின்னர் அரசமாதா சுதேவனை அழைத்து வரச்செய்து கேட்டாள்: 'இவள் யாருடைய மனைவி, அல்லது யாருடைய மகள், இந்த ஒளிமிக்கவள்?'
3.65.42
कथं च नष्टा ज्ञातिभ्यो भर्तुर्वा वामलोचना ।
त्वया च विदिता विप्र कथमेवंगता सती ॥ ३.६५.४२ ॥
ஓ பிராமணனே, இந்த அழகிய விழியாள் தன் உறவினரிடமிருந்தோ கணவனிடமிருந்தோ எவ்வாறு பிரிந்தாள்? நீ இவளை எப்படி அறிந்தாய்? இந்தப் பதிவிரதை இப்படிப்பட்ட நிலைக்கு எவ்வாறு வந்தாள்?
3.65.43
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तः सर्वमशेषतः ।
तत्त्वेन हि ममाचक्ष्व पृच्छन्त्यादेवरूपिणीम् ॥ ३.६५.४३ ॥
நான் இதை உங்களிடமிருந்து முழுமையாக, எதையும் விடாமல் கேட்க விரும்புகிறேன். தேவரூபம் கொண்ட இவள் கேட்கிறாள்; அதை எனக்கு உண்மையாகவே சொல்லுங்கள்.
3.65.44
एवमुक्तस्तया राजन्सुदेवो द्विजसत्तमः ।
सुखोपविष्ट आचष्ट दमयन्त्या यथातथम् ॥ ३.६५.४४ ॥
அரசே, அவள் இவ்வாறு கேட்டதும், பிராமணர்களில் சிறந்த சுதேவர் சுகமாக அமர்ந்து தமயந்தியின் வரலாற்றை உள்ளபடியே சொல்லத் தொடங்கினார்.