மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.68.1
अथ दीर्घस्य कालस्य पर्णादो नाम वै द्विजः ।
प्रत्येत्य नगरं भैमीमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.६८.१ ॥
நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு பர்ணாதன் என்ற அந்தணர் நகரத்திற்குத் திரும்பி பைமியிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
3.68.2
नैषधं मृगयाणेन दमयन्ति दिवानिशम् ।
अयोध्यां नगरीं गत्वा भागस्वरिरुपस्थितः ॥ ३.६८.२ ॥
தமயந்தியே, நைடத மன்னன் வேட்டையில் இரவும் பகலும் ஈடுபட்டிருக்கிறான். அயோத்தி நகரத்திற்குச் சென்று பாகஸ்வரி முன் நின்றார்.
3.68.3
श्रावितश्च मया वाक्यं त्वदीयं स महाजने ।
ऋतुपर्णो महाभागो यथोक्तं वरवर्णिनि ॥ ३.६८.३ ॥
உன் செய்தியை அந்தப் பெரும் சபையில் நான் சொல்லி கேட்கச் செய்தேன், அழகிய நிறமுடையவளே. மகாபாகனான ருதுபர்ணனுக்கு சொன்னபடியே.
3.68.4
तच्छ्रुत्वा नाब्रवीत्किंचिदृतुपर्णो नराधिपः ।
न च पारिषदः कश्चिद्भाष्यमाणो मयाऽसकृत् ॥ ३.६८.४ ॥
இதைக் கேட்டும் நராதிபதி ருதுபர்ணன் எதுவும் பேசவில்லை. நான் பலமுறை சொன்னபோதும் எந்த அவைஞரும் எதுவும் சொல்லவில்லை.
3.68.5
अनुज्ञातं तु मां राज्ञा विजने कश्चिदब्रवीत् ।
ऋतुपर्णस्य पुरुषो बाहुको नाम नामतः ॥ ३.६८.५ ॥
அரசனின் அனுமதி பெற்ற பின், தனியிடத்தில் ருதுபர்ணனின் ஒரு ஊழியன் என்னிடம் பேசினான். அவன் பெயர் பாகுகன்.
3.68.6
सूतस्तस्य नरेन्द्रस्य विरूपो ह्रस्वबाहुकः ।
शीघ्रयानेषु कुशलो मृष्टकर्ता च भोजने ॥ ३.६८.६ ॥
அவன் அந்த அரசனின் தேரோட்டி; அழகற்றவன், குட்டையான கரங்கள் கொண்டவன், வேகமான தேர்களை ஓட்டுவதில் திறமையானவன், சுவையான உணவு சமைப்பதிலும் கைதேர்ந்தவன்.
3.68.7
स विनिःश्वस्य बंहुशो रुदित्वा च षुनःपुनः ।
कुशलं चैव मां पृष्ट्वा पश्चादिदमभाषत ॥ ३.६८.७ ॥
அவன் பலமுறை பெருமூச்செறிந்து, மீண்டும் மீண்டும் அழுது, என் நலத்தை விசாரித்த பின் இதைச் சொன்னான்.
3.68.8
वैषम्यमपि संप्राप्ता गोपायन्ति कुलस्त्रियः ।
आत्मानमात्मना सत्यो जितः स्वर्गो न संशयः ॥ ३.६८.८ ॥
இடர் நேர்ந்தபோதும் உயர்குடிப் பெண்கள் தங்களைத் தாங்களே காத்துக்கொள்கின்றனர்; உண்மையுடையவர்கள் சொர்க்கத்தை வென்றவர்களாவர், இதில் ஐயமில்லை.
3.68.9
रहिता भर्तृभिश्चैव न कुप्यन्ति कदाचन ।
्राणांश्चारित्रकवचान्धारयन्ति वरस्त्रियः ॥ ३.६८.९ ॥
கணவர்களைப் பிரிந்திருந்தாலும் சிறந்த பெண்கள் ஒருபோதும் கோபிப்பதில்லை; அவர்கள் தங்கள் உயிரை நல்லொழுக்கக் கவசமாகத் தாங்குகின்றனர்.
3.68.10
विषमस्थेन मूढेन परिभ्रष्टसुखेन च ।
यत्सा तेन परित्यक्ता तत्र न क्रोद्धुमर्हति ॥ ३.६८.१० ॥
இடரில் சிக்கி, மயக்கமுற்று, இன்பத்திலிருந்து வீழ்ந்த அவன் அவளைக் கைவிட்டதற்காக அவள் கோபிக்கத் தகுதியில்லை.
3.68.11
प्राणयात्रां परिप्रेप्सोः शकुनैर्हृतवाससः ।
आधिभिर्दह्यमानस्य श्यामा न क्रोद्धुमर्हति ॥ ३.६८.११ ॥
உயிர்வாழ்வுக்கான வழியைத் தேடியவனும், பறவைகளால் ஆடை பறிக்கப்பட்டவனும், மனவேதனையில் வெந்துகொண்டிருந்தவனுமாகிய அவன் மீது சியாமை கோபிக்கத் தகுதியில்லை.
3.68.12
सत्कृताऽसत्कृता वाऽपि पतिं दृष्ट्वा तथागतम् ।
भ्रष्टराज्यं श्रित्या हीनं श्यामा न क्रोद्धुमर्हति ॥ ३.६८.१२ ॥
கணவன் இந்நிலையில், அரசை இழந்து, துன்பமுற்றிருப்பதைக் கண்டு, அவள் அவனை மதித்திருந்தாலும் அவமதித்திருந்தாலும், சியாமை கோபிக்கத் தகுதியில்லை.
3.68.13
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा त्वरितोऽहमिहागतः ।
श्रुत्वा प्रमाणं भवती राज्ञश्चैव निवेदयः ॥ ३.६८.१३ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு நான் விரைவாக இங்கு வந்தேன். நீங்கள் அதைச் சான்றாகக் கேட்டு அரசருக்கும் தெரிவியுங்கள்.
3.68.14
एतच्छ्रुत्वाऽश्रुपूर्णाक्षी पर्णादस्य विशांपते ।
दमयन्ती रहोऽभ्येत्य मातरं प्रत्यभापत ॥ ३.६८.१४ ॥
அரசே, இதைக் கேட்ட தமயந்தி கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் தனியே தாயிடம் சென்று பதில் கூறினாள்.
3.68.15
अयमर्थौ न संवेद्यो भीमे मातः कदाचन ।
त्वत्सन्निधौ नियोक्ष्येऽहंसुदेवं द्विजसत्तमम् ॥ ३.६८.१५ ॥
அம்மா, இந்த விஷயம் பீமனுக்கு ஒருபோதும் தெரிவிக்கப்படக்கூடாது. உங்கள் முன்னிலையில் நான் சிறந்த பிராமணன் சுதேவனை அனுப்புவேன்.
3.68.16
यथा न नृपतिर्भीमः प्रतिपद्येत मे मतम् ।
यथा त्वया प्रकर्तव्यं मम चेत्प्रियमिच्छसि ॥ ३.६८.१६ ॥
அரசன் பீமன் என் நோக்கத்தை ஏற்காதபடி, நீங்கள் என் நலனை விரும்பினால் அப்படியே செய்ய வேண்டும்.
3.68.17
यथा चाहं समानीता सुदेवेनाशु बान्धवान् ।
तेनैव मङ्गलेनाद्य सुदेवो यातु मा चिरम् ॥ ३.६८.१७ ॥
சுதேவன் என்னை உறவினர்களுடன் விரைவில் சேர்த்ததைப் போல, அந்த மங்கலச் செயலுக்காக இன்றே சுதேவன் தாமதமின்றி புறப்படட்டும்.
3.68.18
समानेतुं नलं मातरयोध्यां नगरीमितः ।
ऋतुपर्णस्य नगरे निवसन्तमरिन्दमम् ॥ ३.६८.१८ ॥
அம்மா, இங்கிருந்து அயோத்தி நகரில், ருதுபர்ணனின் நகரத்தில் வசிக்கும் பகைவரை அடக்கும் நளனை மீண்டும் அழைத்து வர.
3.68.19
विश्रान्तं तु ततः पश्चात्पर्णादं द्विजसत्तमम् ।
अर्चयामास वैदर्भी धनेनातीव भामिनी ॥ ३.६८.१९ ॥
பின்னர் ஓய்வெடுத்த பிறகு, அழகிய வைதர்பி (தமயந்தி) அந்தத் திஜஶ்ரேஷ்டரான பர்ணாதரை செல்வத்தால் மிகவும் கௌரவித்தாள்.
3.68.20
लवाच चैनं महता संपूज्य द्रविणेन वै ।
नले चेहागते विप्र भूयो दास्याभि ते वसु ॥ ३.६८.२० ॥
அவர் அவரை பெருமளவில் செல்வத்தால் கௌரவித்துக் கூறினாள்: "ஓ பிராமணரே, நளன் இங்கு வந்ததும் உமக்கு மேலும் செல்வம் கொடுப்பேன்."
3.68.21
त्वया हि मे बहुकृतंयदन्यो न करिष्यति ।
यद्भर्त्राऽहं समेष्यामि शीघ्रमेव द्विजोत्तम ॥ ३.६८.२१ ॥
ஓ திஜோத்தமரே, நீர் எனக்கு அதிகம் செய்துள்ளீர்; வேறொருவரும் செய்யமாட்டார்; என் கணவருடன் நான் விரைவில் மீண்டும் இணைவேன்.
3.68.22
स एवमुक्तोऽथाश्वास्य आशीर्वादैः सुमङ्गलैः ।
गृहानुपययौ चापि कृतार्थः सुमहामनाः ॥ ३.६८.२२ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டு, மங்கலமான ஆசிகளால் ஆறுதல் பெற்று, பெருமனம் கொண்ட அவர் நிறைவடைந்து தன் வீட்டிற்குத் திரும்பினார்.
3.68.23
ततः सुदेवमानाय्य दमयन्ती युधिष्ठिर ।
अब्रवीत्सन्निदौ मातुर्दुःखशोकसमन्विता ॥ ३.६८.२३ ॥
அதன்பின், ஓ யுதிஷ்டிரா, தமயந்தி சுதேவனை அழைத்து, தாயின் அருகில், துக்கமும் சோகமும் நிறைந்தவளாகக் கூறினாள்.
3.68.24
गत्वा सुदेव नगरीमयोध्यावासिनं नृपम् ।
ऋतुपर्णं वचो ब्रूहि पतिमन्यं चिकीर्षती ॥ ३.६८.२४ ॥
ஓ சுதேவா, அயோத்தி நகருக்குச் சென்று, அங்கு வசிக்கும் அரசன் ருதுபர்ணனிடம் இச்செய்தியைச் சொல்லு; நான் வேறொரு கணவனை வரிக்க எண்ணுகிறேன்.
3.68.25
आस्थास्यति पुनर्भैमी दमयन्ती स्वयंवरम् ।
तत्र गच्छन्ति राजानो राजपुत्राश्च सर्वशः ॥ ३.६८.२५ ॥
பீமனின் மகள் தமயந்தி மீண்டும் சுயம்வரத்தில் பங்கேற்பாள். அங்கு எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அரசர்களும் இளவரசர்களும் செல்வார்கள்.
3.68.26
तथा च गणितः कालः श्वोभूते स भविष्यति ।
यदि संभाविनीयं ते गच्छ शीघ्रमरिंदम ॥ ३.६८.२६ ॥
காலமும் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது; அது நாளைக்கே நிகழும். இது உனக்குச் சாத்தியமானால், பகைவரை அடக்குபவனே, விரைவாகச் செல்.
3.68.27
सूर्योदये द्वतीयं सा भर्तारं वरयिष्यति ।
न हि स ज्ञायते वीरो नलो जीवन्मृतोपि वा ॥ ३.६८.२७ ॥
சூரியோதயத்தில் அவள் இரண்டாம் முறையாக ஒரு கணவனைத் தேர்ந்தெடுப்பாள். வீரன் நளன் உயிருடன் இருக்கிறானா இறந்துவிட்டானா என்பது தெரியவில்லை.
3.68.28
एवं तथा यथोक्तो वै गत्वा राजानमब्रवीत् ।
ऋतुपर्णं महाराज सुदेवो ब्राह्मणस्तदा ॥ ३.६८.२८ ॥
இவ்வாறே, சொல்லப்பட்டபடியே, அப்போது பிராமணன் சுதேவன் சென்று அரசன் ருதுபர்ணனிடம் கூறினான்: "மகாராஜாவே!"