Mahābhārata · Adhyāya 3.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.69.1
श्रुत्वा वचः सुदेवस्य ऋतुपर्णो नराधिपः ।
सारथीन्स समानीय वार्ष्णेयप्रभृतीन्नृपः।
कथयामास यद्वृत्तं ब्राह्मणेन श्रुतं तथा ॥ ३.६९.१ ॥
Als König Ṛtuparṇa die Worte Sudevas gehört hatte, rief er seine Wagenlenker, Vārṣṇeya und die anderen, zusammen und erzählte ihnen, was sich ereignet hatte, wie er es vom Brahmanen gehört hatte.
3.69.2
बाहुकं च समाहूय दमयन्त्याः स्वयंवरम् ।
सान्त्यञ्श्र्लक्ष्णया वाचा बाहुकं प्रत्यभाषत ॥ ३.६९.२ ॥
Er rief Bāhuka und sprach ihn mit sanften, beruhigenden Worten über das Svayaṃvara Damayantīs an.
3.69.3
विदर्भान्यातुमिच्छामि दमयन्त्याः स्वयंवरम् ।
एकाह्ना हयतत्त्वज्ञ मन्यसे यदि बाहुक ॥ ३.६९.३ ॥
Bāhuka, du Kenner der Pferde! Ich wünsche, an einem einzigen Tag nach Vidarbha zum Svayaṃvara Damayantīs zu fahren; wenn du meinst, dass es möglich ist, sag es.
3.69.4
एवमुक्तस्य कौन्तेय तेन राज्ञा नलस्य ह ।
व्यदीर्यत मनो दुःखात्प्रदध्यौ च महामनाः ॥ ३.६९.४ ॥
Sohn der Kuntī, als der König so gesprochen hatte, zerriss es Nalas Herz vor Kummer, und der Hochherzige versank in tiefes Nachsinnen.
3.69.5
दमयन्ती भवेदेवं किंनु दुःखेन मोहिता ।
अस्मदर्थे भवेद्बाऽयमुपायश्चिन्तितो महान् ॥ ३.६९.५ ॥
Mag Damayantī so von Kummer verwirrt sein? Vielleicht wurde dieses große Mittel um meinetwillen ersonnen.
3.69.6
नृशंसं बत वैदर्भी कर्तुकामा तपस्विनी ।
यया क्षुद्रेण निकृताकृपणा पापबुद्धिना।
स्त्रीस्वभावश्चलो लोके मम दोषश्च दारुणः ॥ ३.६९.६ ॥
Die Fürstin von Vidarbha, die Asketin, hat vielleicht grausam handeln wollen. Von jenem niederträchtigen, bösen Mann betrogen, ist sie erbärmlich geworden. Das Wesen der Frauen in dieser Welt ist wankelmütig, und meine Schuld ist furchtbar.
3.69.7
मम शोकेन संविग्ना नैराश्यात्तनुमध्यमा ।
नैवं सा कर्हिचित्कुर्यात्सापत्या च विशेषतः ॥ ३.६९.७ ॥
Von meinem Kummer erschüttert und von Verzweiflung schlank an der Taille, würde sie niemals so handeln, am wenigsten gegenüber einer Nebenfrau.
3.69.8
यदत्र सत्यं वाऽसत्यं गत्वा वेत्स्यामि निश्चयम् ।
ऋतुपर्णस्य वै काममात्मार्थं च करोम्यहम् ॥ ३.६९.८ ॥
Ob dies wahr oder falsch ist, werde ich dorthin gehen und es mit Gewissheit erfahren; ich werde dies um Ṛtuparṇas Wunsch willen und um meines eigenen Zweckes willen tun.
3.69.9
इति निश्चित्य मनसा बाहुको दीनमानसः ।
कृतालुरुवाचेदमृतुपर्णं जनाधिपम् ॥ ३.६९.९ ॥
Nachdem er dies in seinem Geist beschlossen hatte, sprach Bāhuka, betrübten Herzens, mit gefalteten Händen diese Worte zu Ṛtuparṇa, dem Herrscher des Volkes.
3.69.10
प्रतिजानामि ते वाक्यं गमिष्यामि नराधिप ।
एकाह्ना पुरुषव्याघ्र विदर्भनगरीं नृप।
तत्रादित्योदये काले श्वो विदर्भान्गमिष्यसि ॥ ३.६९.१० ॥
Ich gebe dir mein Wort, Herr der Menschen, ich werde gehen. O Tiger unter den Menschen, König, an einem einzigen Tag zur Stadt Vidarbha; dort wirst du morgen bei Sonnenaufgang die Vidarbhas erreichen.
3.69.11
एवमुक्तोऽब्रवीद्राजा बाहुकं प्रहसन्निव ।
किं ते कामं करोम्यद्य तुष्टोऽस्मि तव बाहुक ॥ ३.६९.११ ॥
So angeredet sprach der König zu Bāhuka, gleichsam lächelnd: »Was ist dein Wunsch? Heute werde ich ihn erfüllen; Bāhuka, ich bin mit dir zufrieden.«
3.69.12
यावद्यानमिदं सज्जमृतुपर्ण करोम्यहम् ॥ ३.६९.१२ ॥
Solange dieser Wagen bereit ist, Ṛtuparṇa, mache ich ihn bereit.
3.69.13
ततः परीक्षामश्वानां चक्रे राजन्स बाहुकः ।
अश्वशालामुपागम्य भागस्वरिनृपाज्ञया ॥ ३.६९.१३ ॥
Dann, o König, begab sich Bāhuka auf den Befehl des Königs zum Pferdestall und prüfte die Pferde.
3.69.14
स त्वर्यमाणो बहुश ऋतुपर्णन बाहुकः ।
अश्वाञ्जिज्ञासमानो वै विचार्य च पुनःपुनः।
अध्यगच्छत्कृशानश्वान्समर्थानध्वनि क्षमान् ॥ ३.६९.१४ ॥
Von Ṛtuparṇa angetrieben, prüfte Bāhuka, begierig, die Pferde kennenzulernen, immer wieder und fand tatsächlich magere, doch auf dem Weg tüchtige und ausdauernde Pferde.
3.69.15
तेजोबलसमायुक्तान्कुलशीलसमन्वितान् ।
वर्जिताँल्लक्षणैर्हीनैः पृथुप्रोथान्महाहनून् ॥ ३.६९.१५ ॥
Mit Kraft und Stärke begabt, von gutem Geschlecht und Charakter, frei von bösen Zeichen, mit weiten Nüstern und großen Kiefern.
3.69.16
शुद्धान्दशभिरावर्तैः सिन्धुजान्वातरंहसः ।
दृश्यमानान्कृशानङ्गैर्जवेनाप्रतिमान्पथि ॥ ३.६९.१६ ॥
Rein, mit zehn Wirbeln gezeichnet, im Land Sindh geboren, schnell wie der Wind; mager anzusehen, doch auf dem Weg im Tempo unvergleichlich.
3.69.17
तान्दृष्ट्वा दुर्बलान्नाजा प्राह कोपसमन्वितः ।
किमिदं प्रार्थितं कर्तुं प्रलब्धव्या न ते वचम् ॥ ३.६९.१७ ॥
Als der König diese schwachen Pferde sah, sprach er, von Zorn erfüllt: "Warum hast du dies gewählt? Möge ich nicht durch dein Wort getäuscht werden."
3.69.18
कथमल्पबलप्राणा वक्ष्यन्तीमे हया रथम् ।
महानध्वा स चैकाह्ना गन्तव्यः कथमीदृशैः ॥ ३.६९.१८ ॥
Wie werden diese Pferde mit so wenig Kraft und Leben den Wagen ziehen? Wie soll man mit solchen Pferden die große Strecke an einem Tag zurücklegen?
3.69.19
एको ललाटे द्वे मूर्ध्नि द्वौद्वौ पार्श्वोपपार्श्वयोः ।
द्वौद्वौ वक्षसि विज्ञैर्यौ प्रयाणे चैक एव तु ॥ ३.६९.१९ ॥
Eines an der Stirn, zwei auf dem Kopf, je zwei an den Flanken und Unterflanken, je zwei auf der Brust; dies sind die Zeichen, die die Weisen für die Reise kennen, doch nur eines ist wahrhaft glückbringend.
3.69.20
एते हया गमिष्यन्ति विदर्भान्नात्र संशयः ।
यानन्यान्मन्यसे राजन्ब्रूहि तान्योजयामिते ॥ ३.६९.२० ॥
Diese Pferde werden nach Vidarbha gelangen, daran ist kein Zweifel. O König, wenn du andere für besser hältst, sag es, und ich werde jene anspannen.
3.69.21
त्वमेव हयतत्त्वज्ञः कुशलो ह्यसि बाहुक ।
यान्मन्यसे समर्थास्त्वं क्षिप्रं तानेव योजय ॥ ३.६९.२१ ॥
Bāhuka, du allein kennst das Wesen der Pferde und bist geschickt. Spanne rasch jene an, die du für tauglich hältst.
3.69.22
ततः सदश्वांश्चतुरः कुलशीलसमन्वितान् ।
योजयामास कुशलो जवयुक्तान्रथे नलः ॥ ३.६९.२२ ॥
Dann spannte der geschickte Nala vier vortreffliche Pferde von edler Abkunft und gutem Wesen, zum Lauf bereit, an den Wagen.
3.69.23
ततो युक्तं रथं राजा समारोहत्त्वरान्वितः ।
अथ पर्यपतन्भूमौ जानुभिस्ते हयोत्तमाः ॥ ३.६९.२३ ॥
Da bestieg der König hastig den angespannten Wagen; und sogleich stürzten jene besten der Pferde auf die Knie zu Boden.
3.69.24
ततो नरवरः श्रीमान्नलो राजा विशांपते ।
सान्त्वयामास तानश्वांस्तेजोबलसमन्वितान् ॥ ३.६९.२४ ॥
Da besänftigte, o Herr der Völker, der glanzvolle König Nala, der Beste der Männer, jene Pferde, die von Feuer und Kraft erfüllt waren.
3.69.25
रश्मिभिश्च समुद्यम्य नलो यातुमियेष सः ।
सूतमारोप्य वार्ष्णेयं जवमास्थाय वै परम् ॥ ३.६९.२५ ॥
Die Zügel ergreifend, wollte Nala aufbrechen. Nachdem er den Wagenlenker Vārṣṇeya auf den Wagen gesetzt hatte, griff er zu höchster Geschwindigkeit.
3.69.26
ते चोद्यमाना विधिवद्बाहुकेन हयोत्तमाः ।
समुत्पेतुरिवाकाशं रथिनं मोहयन्ति च ॥ ३.६९.२६ ॥
Von Bāhuka ordnungsgemäß angetrieben, schnellten die vortrefflichen Pferde empor, als wollten sie in den Himmel fliegen, und verwirrten den Wagenlenker.
3.69.27
तथा तु दृष्ट्वा तानश्वान्वहतो वातरंहसः ।
अयोध्याधिपतिः श्रीमान्विस्मयं परमं ययौ ॥ ३.६९.२७ ॥
Als er jene Pferde, schnell wie der Wind, so ziehen sah, geriet der glanzvolle Herrscher von Ayodhyā in großes Staunen.
3.69.28
रथघोषं तु तं श्रुत्वा हयसंग्रहणं च तत् ।
वार्ष्णेयश्चिन्तयामास बाहुकस्य हयज्ञताम् ॥ ३.६९.२८ ॥
Als er jenes Rollen des Wagens und jene Art, die Pferde zu lenken, hörte, dachte der Vārṣṇeya über Bāhukas Kunst mit den Pferden nach.
3.69.29
किंनु स्यान्मातलिरयं देवराजस्य सारथिः ।
तथा तल्लक्षणं वीरे बाहुके दृश्यते महत् ॥ ३.६९.२९ ॥
Sollte dies etwa Mātali sein, der Wagenlenker Indras, des Königs der Götter? Beim Helden Bāhuka sind tatsächlich so große Zeichen zu sehen.
3.69.30
शालिहोत्रोऽथ किंतु स्याद्धयानां कुलतत्त्ववित् ।
मानुपं समनुप्राप्तो वपुः परमशोभनम् ॥ ३.६९.३० ॥
Oder ist es vielleicht Śālihotra, der Kenner der Abstammung der Pferde, der eine menschliche Gestalt von höchster Schönheit angenommen hat?
3.69.31
उताहोस्विद्भवेद्राजा नलः परपुरंजयः ।
सोयं नृपतिरायात इत्येवं समचिन्तयत् ॥ ३.६९.३१ ॥
Oder vielleicht ist es König Nala, der Bezwinger feindlicher Städte. »Dieser König ist gekommen«, so dachte er.
3.69.32
अथवाऽयंनलात्प्राप्तो विद्यां तामेव बाहुकः ।
तुल्यं हि लक्षये ज्ञानं बाहुकस्य नलस्य च ॥ ३.६९.३२ ॥
Oder aber dieser Bāhuka hat von Nala eben jene Wissenschaft erlangt. Ich sehe, dass das Wissen Bāhukas und Nalas gleich ist.
3.69.33
अपिचेदं वयस्तुल्यं बाहुकस्य नलस्य च ।
नायं नलो महावीर्यस्तद्विद्यश्च भविष्यति ॥ ३.६९.३३ ॥
Außerdem ist das Alter Bāhukas und Nalas gleich. Dieser ist nicht der gewaltige Nala, und er wird auch nicht derjenige sein, der jene Wissenschaft kennt.
3.69.34
प्रच्छन्ना हि महात्मानश्चरन्ति पृथिवीमिमाम् ।
दैवेन विधिना युक्ताः शास्त्रोक्तैश्च निरूपणैः ॥ ३.६९.३४ ॥
Große Seelen wandern verborgen über diese Erde, begabt durch göttliche Ordnung und durch die in den Schriften gelehrten Verhaltensweisen.
3.69.35
भवेन्न मतिभेदो मे गात्रवैरूप्यता प्रति ।
प्रमाणात्परिहीनस्तु भवेदिति मतिर्मम ॥ ३.६९.३५ ॥
Über die Missgestaltung der Glieder sollte bei mir keine Meinungsverschiedenheit bestehen. Meine Meinung ist, dass er an Wuchs etwas zurückstehen mag.
3.69.36
वयःप्रमाणं तत्तुल्यं रूपेण तु विपर्ययः ।
नलं सर्वगुणैर्युक्तं मन्ये बाहुकमन्ततः ॥ ३.६९.३६ ॥
Das Maß des Alters ist dasselbe, doch in der Erscheinung ist es umgekehrt. Am Ende halte ich Bāhuka für Nala, begabt mit allen Tugenden.
3.69.37
एवं विचार्य बहुशो वार्ष्णोयः पर्यचिन्तयत् ।
हृदयेन महाराज पुण्यश्लोकस्य सारथिः ॥ ३.६९.३७ ॥
So überlegte der Sohn des Vṛṣṇi vielfach und sann in seinem Herzen nach, o großer König, der Wagenlenker des Heiligruhmreichen.
3.69.38
ऋतुपर्णश्च राजेनद्रो बाहुकस्य हयज्ञताम् ।
चिन्तयन्मुमुदे राजा सहवार्ष्णेयसारथिः ॥ ३.६९.३८ ॥
König Ṛtuparṇa, Herrscher der Könige, freute sich, als er an Bāhukas Geschick mit Pferden dachte, zusammen mit dem Wagenlenker, dem Sohn des Vṛṣṇi.
3.69.39
ऐकाग्र्यं च तथोत्साहं हयसंग्रहणं च तत् ।
कौशलं चापि संप्रेक्ष्य परां सुदमवाप ह ॥ ३.६९.३९ ॥
Als er seine Konzentration, seinen gleichen Eifer, seine Beherrschung der Pferde und jenes Geschick beobachtete, empfand er höchste Freude.