மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.69.1
श्रुत्वा वचः सुदेवस्य ऋतुपर्णो नराधिपः ।
सारथीन्स समानीय वार्ष्णेयप्रभृतीन्नृपः।
कथयामास यद्वृत्तं ब्राह्मणेन श्रुतं तथा ॥ ३.६९.१ ॥
சுதேவனின் சொற்களைக் கேட்ட மன்னன் ருதுபர்ணன், வார்ஷ்ணேயர் முதலிய தேரோட்டிகளை அழைத்து, அந்தப் பிராமணனிடம் கேட்ட நிகழ்வை அவர்களுக்குக் கூறினான்.
3.69.2
बाहुकं च समाहूय दमयन्त्याः स्वयंवरम् ।
सान्त्यञ्श्र्लक्ष्णया वाचा बाहुकं प्रत्यभाषत ॥ ३.६९.२ ॥
பாகுகனை அழைத்து, தமயந்தியின் சுயம்வரத்தைப் பற்றி, இனிய சொற்களால் ஆறுதலுடன் பாகுகனிடம் பேசினான்.
3.69.3
विदर्भान्यातुमिच्छामि दमयन्त्याः स्वयंवरम् ।
एकाह्ना हयतत्त्वज्ञ मन्यसे यदि बाहुक ॥ ३.६९.३ ॥
பாகுகனே, குதிரைகளின் நுட்பம் அறிந்தவனே! தமயந்தியின் சுயம்வரத்திற்கு விதர்பத்திற்கு ஒரே நாளில் செல்ல விரும்புகிறேன்; உனக்குச் சாத்தியமென்று தோன்றினால் கூறு.
3.69.4
एवमुक्तस्य कौन्तेय तेन राज्ञा नलस्य ह ।
व्यदीर्यत मनो दुःखात्प्रदध्यौ च महामनाः ॥ ३.६९.४ ॥
குந்தியின் மகனே! அரசன் இவ்வாறு கூறியதும், நளனின் மனம் துயரால் பிளந்தது; மகாமனம் கொண்ட அவன் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தான்.
3.69.5
दमयन्ती भवेदेवं किंनु दुःखेन मोहिता ।
अस्मदर्थे भवेद्बाऽयमुपायश्चिन्तितो महान् ॥ ३.६९.५ ॥
தமயந்தி இவ்வாறு துயரால் மயங்கியிருப்பாளோ? என் பொருட்டே இந்தப் பெரிய வழி சிந்திக்கப்பட்டிருக்கலாம்.
3.69.6
नृशंसं बत वैदर्भी कर्तुकामा तपस्विनी ।
यया क्षुद्रेण निकृताकृपणा पापबुद्धिना।
स्त्रीस्वभावश्चलो लोके मम दोषश्च दारुणः ॥ ३.६९.६ ॥
விதர்பத்து இளவரசி கொடுமை செய்ய விரும்பினாள் போலும்! அந்தக் கீழ்மையும் பாவ புத்தியுமுள்ளவனால் ஏமாற்றப்பட்டு, இரக்கத்திற்குரியவளாகிவிட்டாள். உலகில் பெண்ணின் இயல்பு சஞ்சலமானது; என் குற்றமும் கொடியது.
3.69.7
मम शोकेन संविग्ना नैराश्यात्तनुमध्यमा ।
नैवं सा कर्हिचित्कुर्यात्सापत्या च विशेषतः ॥ ३.६९.७ ॥
என் துயரால் கலங்கி, விரக்தியால் ஒல்லியான இடையுடையவள் இவ்வாறு ஒருபோதும் செய்திருக்க மாட்டாள்; அதிலும் ஒரு சக்களத்தியிடம் குறிப்பாக இல்லை.
3.69.8
यदत्र सत्यं वाऽसत्यं गत्वा वेत्स्यामि निश्चयम् ।
ऋतुपर्णस्य वै काममात्मार्थं च करोम्यहम् ॥ ३.६९.८ ॥
இங்கு உண்மையோ பொய்யோ, அங்கே சென்று உறுதியாக அறிவேன்; ருதுபர்ணனின் விருப்பத்திற்காகவும் என் சொந்த நோக்கத்திற்காகவும் நான் இதைச் செய்வேன்.
3.69.9
इति निश्चित्य मनसा बाहुको दीनमानसः ।
कृतालुरुवाचेदमृतुपर्णं जनाधिपम् ॥ ३.६९.९ ॥
மனதில் இவ்வாறு உறுதிசெய்து, துயர்மிக்க மனமுடைய பாஹுகன் கைகூப்பி மக்கள் தலைவன் ருதுபர்ணனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
3.69.10
प्रतिजानामि ते वाक्यं गमिष्यामि नराधिप ।
एकाह्ना पुरुषव्याघ्र विदर्भनगरीं नृप।
तत्रादित्योदये काले श्वो विदर्भान्गमिष्यसि ॥ ३.६९.१० ॥
நான் உங்களுக்கு வாக்களிக்கிறேன், ஓ நராதிபா, நான் செல்வேன். ஓ புருஷவ்யாக்ரா, அரசே, ஒரே நாளில் விதர்ப்ப நகரத்திற்கு; அங்கே சூரியோதயத்தில், நாளை நீங்கள் விதர்ப்பர்களிடம் செல்வீர்கள்.
3.69.11
एवमुक्तोऽब्रवीद्राजा बाहुकं प्रहसन्निव ।
किं ते कामं करोम्यद्य तुष्टोऽस्मि तव बाहुक ॥ ३.६९.११ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அரசன் பாஹுகனிடம் சிரிப்பவன் போலக் கூறினான்: "உனக்கு என்ன விருப்பம்? இன்று நான் அதை நிறைவேற்றுவேன்; ஓ பாஹுகா, உன்னால் நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்."
3.69.12
यावद्यानमिदं सज्जमृतुपर्ण करोम्यहम् ॥ ३.६९.१२ ॥
இந்த வண்டி தயாராகும் வரை, ஓ ருதுபர்ணா, நான் அதைத் தயார்செய்கிறேன்.
3.69.13
ततः परीक्षामश्वानां चक्रे राजन्स बाहुकः ।
अश्वशालामुपागम्य भागस्वरिनृपाज्ञया ॥ ३.६९.१३ ॥
பின்னர், ஓ அரசே, அந்த பாஹுகன் அரசரின் கட்டளைப்படி குதிரை லாயத்தை அடைந்து குதிரைகளைச் சோதித்தான்.
3.69.14
स त्वर्यमाणो बहुश ऋतुपर्णन बाहुकः ।
अश्वाञ्जिज्ञासमानो वै विचार्य च पुनःपुनः।
अध्यगच्छत्कृशानश्वान्समर्थानध्वनि क्षमान् ॥ ३.६९.१४ ॥
அவன், ரது பர்ணனின் அவசரத்தால் பலமுறை சிந்தித்து, குதிரைகளை அறிய விரும்பி, மெலிந்த ஆனால் வழியில் தாங்கக்கூடிய குதிரைகளைக் கண்டான்.
3.69.15
तेजोबलसमायुक्तान्कुलशीलसमन्वितान् ।
वर्जिताँल्लक्षणैर्हीनैः पृथुप्रोथान्महाहनून् ॥ ३.६९.१५ ॥
வீரியமும் வலிமையும் கொண்டவை, உயர்ந்த குலமும் நல்ல இயல்பும் உடையவை, தீய அடையாளங்கள் அற்றவை, அகன்ற மூக்குத் துளைகளும் பெரிய தாடைகளும் உடையவை.
3.69.16
शुद्धान्दशभिरावर्तैः सिन्धुजान्वातरंहसः ।
दृश्यमानान्कृशानङ्गैर्जवेनाप्रतिमान्पथि ॥ ३.६९.१६ ॥
குற்றமற்றவை, பத்து சுழிகள் கொண்டவை, சிந்து நாட்டில் பிறந்தவை, காற்றின் வேகம் கொண்டவை, உடலில் மெலிந்து தோன்றினாலும் வழியில் வேகத்தில் இணையற்றவை.
3.69.17
तान्दृष्ट्वा दुर्बलान्नाजा प्राह कोपसमन्वितः ।
किमिदं प्रार्थितं कर्तुं प्रलब्धव्या न ते वचम् ॥ ३.६९.१७ ॥
அவற்றைக் கண்டு பலவீனமானவை என்று அரசன் கோபத்துடன் சொன்னான், "இதை ஏன் தேர்ந்தெடுத்தாய்? உன் சொல்லால் நான் ஏமாற்றப்படக் கூடாது."
3.69.18
कथमल्पबलप्राणा वक्ष्यन्तीमे हया रथम् ।
महानध्वा स चैकाह्ना गन्तव्यः कथमीदृशैः ॥ ३.६९.१८ ॥
குறைந்த வலிமையும் உயிருமுள்ள இந்தக் குதிரைகள் தேரை எப்படி இழுக்கும்? இப்படிப்பட்டவற்றுடன் அந்த நீண்ட பாதையை ஒரே நாளில் எப்படிக் கடக்க முடியும்?
3.69.19
एको ललाटे द्वे मूर्ध्नि द्वौद्वौ पार्श्वोपपार्श्वयोः ।
द्वौद्वौ वक्षसि विज्ञैर्यौ प्रयाणे चैक एव तु ॥ ३.६९.१९ ॥
நெற்றியில் ஒன்று, தலையில் இரண்டு, பக்கங்களிலும் துணைப் பக்கங்களிலும் ஒவ்வொன்றிலும் இரண்டிரண்டு, மார்பில் இரண்டிரண்டு; பயணத்தில் அறிந்தோர் அறியும் அடையாளங்கள் இவையே; ஆனால் ஒன்றே உண்மையில் நல்லது.
3.69.20
एते हया गमिष्यन्ति विदर्भान्नात्र संशयः ।
यानन्यान्मन्यसे राजन्ब्रूहि तान्योजयामिते ॥ ३.६९.२० ॥
இந்தக் குதிரைகள் விதர்ப்பத்திற்குச் செல்லும்; இதில் ஐயமில்லை. அரசே, வேறு குதிரைகள் சிறந்தவை என நீர் கருதினால் சொல்லுங்கள்; அவற்றை இணைக்கிறேன்.
3.69.21
त्वमेव हयतत्त्वज्ञः कुशलो ह्यसि बाहुक ।
यान्मन्यसे समर्थास्त्वं क्षिप्रं तानेव योजय ॥ ३.६९.२१ ॥
பாகுகனே, குதிரைகளின் இயல்பை அறிந்தவனும் திறமையுடையவனும் நீயே. வலிமையானவை என நீ கருதுபவற்றையே விரைவில் இணை.
3.69.22
ततः सदश्वांश्चतुरः कुलशीलसमन्वितान् ।
योजयामास कुशलो जवयुक्तान्रथे नलः ॥ ३.६९.२२ ॥
பின்னர் திறமையுடைய நளன், நல்ல குலமும் குணமும் கொண்ட வேகமுள்ள நான்கு சிறந்த குதிரைகளை தேரில் பூட்டினான்.
3.69.23
ततो युक्तं रथं राजा समारोहत्त्वरान्वितः ।
अथ पर्यपतन्भूमौ जानुभिस्ते हयोत्तमाः ॥ ३.६९.२३ ॥
பின்னர் அரசன் பூட்டப்பட்ட தேரில் விரைந்து ஏறினான்; அப்போது அந்தச் சிறந்த குதிரைகள் முழங்கால்களால் நிலத்தில் விழுந்தன.
3.69.24
ततो नरवरः श्रीमान्नलो राजा विशांपते ।
सान्त्वयामास तानश्वांस्तेजोबलसमन्वितान् ॥ ३.६९.२४ ॥
பின்னர் மக்களின் தலைவனே, புகழ்மிக்க நள அரசன், மனிதர்களில் சிறந்தவன், தேஜஸும் பலமும் கொண்ட அக்குதிரைகளை சமாதானப்படுத்தினான்.
3.69.25
रश्मिभिश्च समुद्यम्य नलो यातुमियेष सः ।
सूतमारोप्य वार्ष्णेयं जवमास्थाय वै परम् ॥ ३.६९.२५ ॥
கடிவாளங்களைப் பற்றிக்கொண்டு நளன் செல்ல விரும்பினான். வார்ஷ்ணேயனை (சாரதியை) தேரில் ஏற்றி, மிகுந்த வேகத்தை மேற்கொண்டான்.
3.69.26
ते चोद्यमाना विधिवद्बाहुकेन हयोत्तमाः ।
समुत्पेतुरिवाकाशं रथिनं मोहयन्ति च ॥ ३.६९.२६ ॥
பாகுகனால் முறைப்படி தூண்டப்பட்ட அந்த உயர்ந்த குதிரைகள் வானில் பாய்வது போல் எழுந்து, தேரில் இருந்தவனைத் திகைக்கச் செய்தன.
3.69.27
तथा तु दृष्ट्वा तानश्वान्वहतो वातरंहसः ।
अयोध्याधिपतिः श्रीमान्विस्मयं परमं ययौ ॥ ३.६९.२७ ॥
காற்றின் வேகம் கொண்ட அந்தக் குதிரைகள் இவ்வாறு இழுத்துச் செல்வதைக் கண்டு, அயோத்தியின் மாட்சிமை பொருந்திய அரசன் மிகுந்த வியப்பை அடைந்தான்.
3.69.28
रथघोषं तु तं श्रुत्वा हयसंग्रहणं च तत् ।
वार्ष्णेयश्चिन्तयामास बाहुकस्य हयज्ञताम् ॥ ३.६९.२८ ॥
அந்தத் தேரின் ஒலியையும், குதிரைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் அந்த முறையையும் கேட்ட வார்ஷ்ணேயன், பாகுகனின் குதிரை அறிவைப்பற்றி சிந்தித்தான்.
3.69.29
किंनु स्यान्मातलिरयं देवराजस्य सारथिः ।
तथा तल्लक्षणं वीरे बाहुके दृश्यते महत् ॥ ३.६९.२९ ॥
இவன் தேவேந்திரனின் சாரதியான மாதலியாக இருக்குமோ? வீரன் பாகுகனிடம் அத்தகைய பெரும் அடையாளங்கள் தென்படுகின்றனவே.
3.69.30
शालिहोत्रोऽथ किंतु स्याद्धयानां कुलतत्त्ववित् ।
मानुपं समनुप्राप्तो वपुः परमशोभनम् ॥ ३.६९.३० ॥
அல்லது, குதிரைகளின் குலமுறைகளை அறிந்த சாலிஹோத்திரனோ? மனித உருவில் மிக அழகான வடிவை ஏற்றிருக்கிறானோ?
3.69.31
उताहोस्विद्भवेद्राजा नलः परपुरंजयः ।
सोयं नृपतिरायात इत्येवं समचिन्तयत् ॥ ३.६९.३१ ॥
அல்லது எதிரி நகரங்களை வென்ற நளன் இவனாக இருக்கலாம். இந்த அரசன் வந்திருக்கிறான் என்று அவன் இவ்வாறு எண்ணினான்.
3.69.32
अथवाऽयंनलात्प्राप्तो विद्यां तामेव बाहुकः ।
तुल्यं हि लक्षये ज्ञानं बाहुकस्य नलस्य च ॥ ३.६९.३२ ॥
அல்லது இவன் பாகுகன் நளனிடமிருந்து அந்த வித்தையைப் பெற்றிருக்கலாம். பாகுகனுடைய அறிவும் நளனுடைய அறிவும் சமமாகக் காணப்படுகின்றன.
3.69.33
अपिचेदं वयस्तुल्यं बाहुकस्य नलस्य च ।
नायं नलो महावीर्यस्तद्विद्यश्च भविष्यति ॥ ३.६९.३३ ॥
மேலும், பாகுகனுக்கும் நளனுக்கும் வயது சமமாக இருக்கிறது. இவன் மகாவீரியனான நளன் அல்ல, அந்த வித்தை அறிந்தவனும் அல்ல.
3.69.34
प्रच्छन्ना हि महात्मानश्चरन्ति पृथिवीमिमाम् ।
दैवेन विधिना युक्ताः शास्त्रोक्तैश्च निरूपणैः ॥ ३.६९.३४ ॥
மகாத்மாக்கள் மறைந்து இந்தப் பூமியில் உலவுகின்றனர்; அவர்கள் தெய்வ நியதியோடும், சாஸ்திரங்களில் கூறப்பட்ட நடத்தையோடும் கூடியவர்கள்.
3.69.35
भवेन्न मतिभेदो मे गात्रवैरूप्यता प्रति ।
प्रमाणात्परिहीनस्तु भवेदिति मतिर्मम ॥ ३.६९.३५ ॥
உடலின் அவலட்சணம் பற்றி என் கருத்தில் எந்த வேறுபாடும் இருக்கக்கூடாது. உயரத்தில் குறைந்தவனாக இருக்கலாம் என்பதே என் கருத்து.
3.69.36
वयःप्रमाणं तत्तुल्यं रूपेण तु विपर्ययः ।
नलं सर्वगुणैर्युक्तं मन्ये बाहुकमन्ततः ॥ ३.६९.३६ ॥
வயதின் அளவு சமமாக இருக்கிறது; ஆனால் உருவத்தில் வேறுபாடு உள்ளது. இறுதியில், எல்லாக் குணங்களும் கொண்ட நளனாகவே பாகுகனை நான் கருதுகிறேன்.
3.69.37
एवं विचार्य बहुशो वार्ष्णोयः पर्यचिन्तयत् ।
हृदयेन महाराज पुण्यश्लोकस्य सारथिः ॥ ३.६९.३७ ॥
இவ்வாறு பலமுறை எண்ணிய பின் வார்ஷ்ணேயன் உள்ளத்தில் சிந்தித்தான், மகாராஜனே, புண்ணியச்லோகனின் தேரோட்டி.
3.69.38
ऋतुपर्णश्च राजेनद्रो बाहुकस्य हयज्ञताम् ।
चिन्तयन्मुमुदे राजा सहवार्ष्णेयसारथिः ॥ ३.६९.३८ ॥
அரசர்களின் அரசன் ருதுபர்ணன் பாகுகனின் குதிரைத் திறமையை எண்ணி மகிழ்ந்தான், வார்ஷ்ணேய சாரதியுடன்.
3.69.39
ऐकाग्र्यं च तथोत्साहं हयसंग्रहणं च तत् ।
कौशलं चापि संप्रेक्ष्य परां सुदमवाप ह ॥ ३.६९.३९ ॥
ஒருமுகப்பாடு, அதேபோல் ஊக்கம், குதிரைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் திறன், அந்தத் திறமையைக் கண்டு அவர் பேரின்பம் அடைந்தான்.