Mahābhārata · Adhyāya 3.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.72.1
गच्छ केशिनि जानीहि क एष रथवाहकः ।
उपविष्टो रथोपस्थे विकृतो ह्रस्वबाहुकः ॥ ३.७२.१ ॥
Geh, Keśinī, und finde heraus, wer dieser Wagenlenker ist, der auf dem Wagensitz sitzt, missgestaltet und kurzarmig.
3.72.2
अभ्येत्य कुशलं भद्रे मृदुपूर्वंसमाहिता ।
पृच्छेथाः पुरुषे ह्येनं यथातत्त्वमनिन्दिते ॥ ३.७२.२ ॥
Tritt gefasst näher, o Gütige, und frage ihn zuerst sanft nach seinem Wohlergehen; o Makellose, befrage diesen Mann wahrheitsgemäß.
3.72.3
अत्र मे महती शङ्का भवेदेष नलो नृपः ।
यथाच मनसस्तुष्टिर्हृदयस्य च निर्वृतिः ॥ ३.७२.३ ॥
Hier habe ich einen großen Zweifel: Könnte dieser Mann König Nala sein? Wenn ja, fände mein Geist Zufriedenheit und mein Herz Frieden.
3.72.4
ब्रूयाश्चैनं कथान्ते त्वं पर्णादवचनं यथा ।
प्रतिवाक्यं च सुश्रोणि बुद्ध्येथास्त्वमनिन्दिते ॥ ३.७२.४ ॥
Und am Ende des Gesprächs, o Schönhüftige, sag ihm die Worte Parṇas, und merke dir genau seine Antwort, o Makellose.
3.72.5
एवं समाहिता गत्वा दूती बाहुकमब्रवीत् ।
दमयन्त्यपि कल्याणी प्रासादस्थाऽनव्वैक्षत ॥ ३.७२.५ ॥
So gefasst ging die Botin und sprach zu Bāhuka; und auch die glückliche Damayantī stand auf dem Palast und schaute zu.
3.72.6
स्वागतं ते मनुष्येन्द्र कुशलं ते ब्रवीम्यहम् ।
दमयन्त्या वचः साधु निबोध पुरुषर्षभ ॥ ३.७२.६ ॥
Willkommen, Herr der Menschen; ich frage nach deinem Wohlergehen. Stier unter den Männern, höre Damayantīs gute Worte.
3.72.7
कदा वै प्रस्थिता यूयं किमर्थमिह चागताः ।
तत्त्वं ब्रूहि यथान्यायं वैदर्भी श्रोतुमिच्छति ॥ ३.७२.७ ॥
Wann seid ihr aufgebrochen, und zu welchem Zweck seid ihr hierhergekommen? Sprich es der Ordnung gemäß aus; die Prinzessin von Vidarbha möchte es hören.
3.72.8
श्रुतः स्वयंवरो राज्ञा कोसलेन महात्मना ।
द्वितीयो दमयन्त्या वै भविता श्व इति द्विजात् ॥ ३.७२.८ ॥
Der großherzige König von Kosala hörte von einem Brahmanen, dass Damayantīs zweites Svayaṃvara morgen stattfinden werde.
3.72.9
श्रुत्वैतत्प्रस्थितो राजा शतयोजनयायिभिः ।
हयैर्वातजवैर्मुख्यैरहमस्य च सारथिः ॥ ३.७२.९ ॥
Als er dies hörte, brach der König auf mit vorzüglichen Pferden, die hundert Yojanas zurücklegen, schnell wie der Wind; und ich bin sein Wagenlenker.
3.72.10
अथ योसौ तृतीयो वः स कुतः कस्य वा पुनः ।
त्वं च कस्य कथं चेदंत्वयि कर्म समाहितम् ॥ ३.७२.१० ॥
Wer ist nun der Dritte unter euch, woher kommt er und wessen ist er? Und wessen bist du, und wie wurde dir diese Aufgabe übertragen?
3.72.11
पुण्यश्लोकस्य वै सूतो वार्ष्णेय इति विश्रतः ।
स नले विद्रुते भद्रेभागस्वरिमुपस्थितः ॥ ३.७२.११ ॥
Der Wagenlenker des Heiligruhmreichen (Nala) war als Vārṣṇeya bekannt. O Glückselige, als Nala geflohen war, trat er in den Dienst der Bhāgasvari.
3.72.12
अहमप्यश्वकुशलः सूतत्वे च प्रतिष्ठितः ।
ऋतुपर्णेन सारथ्ये भोजने च वृतः स्वयम् ॥ ३.७२.१२ ॥
Auch ich bin im Umgang mit Pferden geübt und im Wagenlenken erfahren. Ṛtuparṇa selbst hat mich als Wagenlenker und als Koch angestellt.
3.72.13
अथ जानाति वार्ष्णेयः क्वनु राजा नलो गतः ।
कथं च त्वयि वा तेन कथितं स्यात्तु बाहुक ॥ ३.७२.१३ ॥
Weiß nun der Vārṣṇeya, wohin König Nala gegangen ist? Oder wie hätte er es dir erzählt, Bāhuka?
3.72.14
इहैव पुत्रौ निक्षिप्य नलस्य प्रियदर्शनौ ।
गतस्ततो यथाकामं नैष जानाति नैषधम् ॥ ३.७२.१४ ॥
Nachdem er die beiden schönen Söhne Nalas hier zurückgelassen hatte, ging er, wohin er wollte; dieser kennt Nala, den Niṣadha, nicht.
3.72.15
न चान्यः पुरुषः कश्चिन्नलं वेत्ति यशस्विनि ।
गूढश्चरति लोकेऽस्मिन्नष्टरूपो महीपतिः ॥ ३.७२.१५ ॥
Und, o Ruhmreiche, kein anderer Mensch kennt Nala; in dieser Welt wandert der Herr der Erde verborgen umher, mit verwandelter Gestalt.
3.72.16
आत्मैव तु नलं वेद या चास्य तदनन्तरा ।
न हि वै स्वानि लिङ्गानि नलं शंसन्ति कर्हिचित् ॥ ३.७२.१६ ॥
Nur sein eigenes Selbst kennt Nala, und danach jene, die ihm am nächsten ist; seine eigenen Zeichen verraten Nala niemals.
3.72.17
योसावयोध्यां प्रथमं गतोसौ ब्राह्मणस्तदा ।
इमानि नारीवाक्यानि कथयानः पुनःपुनः ॥ ३.७२.१७ ॥
Jener Brahmane, der zuerst nach Ayodhyā ging und diese Worte der Frau immer wieder wiederholte.
3.72.18
क्वनु त्वं कितव च्छित्त्वा वस्त्रार्धं प्रस्थितो मम ।
उत्सृज्य विपिने सुप्तामनुरक्तां प्रियां प्रिय ॥ ३.७२.१८ ॥
Wohin bist du gegangen, Spieler? Nachdem du die Hälfte meines Gewandes abgeschnitten hast, bist du aufgebrochen und hast deine hingebungsvolle, im Wald schlafende Geliebte verlassen, o Teurer!
3.72.19
सा वै यथा समादिष्टा तथाऽऽस्ते त्वत्प्रतीक्षिणी ।
दह्यमाना दिवारात्रौ वस्त्रार्धेनाभिसंवृता ॥ ३.७२.१९ ॥
Sie verharrt so, wie ihr befohlen wurde, dich erwartend, Tag und Nacht brennend, mit einem halben Gewand bedeckt.
3.72.20
तस्या रुदनत्याः सततं तेन दुःखेन पार्थिव ।
प्रसादं कुरु मे वीर प्रतिवाक्यं वदस्व च ॥ ३.७२.२० ॥
Da sie unablässig weint vor jenem Leid, o König, o Held, erweise mir deine Gnade und gib eine Antwort.
3.72.21
तस्यास्तत्प्रियमाख्यानं प्रवदस्व महामते ।
तदेव वाक्यं वैदर्भी श्रोतुमिच्छन्त्यनिन्दिता ॥ ३.७२.२१ ॥
O Weiser, sprich zu ihr jene liebe Botschaft; eben dieses Wort wünscht die makellose Vaidarbhī zu hören.
3.72.22
एतच्छ्रुत्वा प्रतिवचस्तस्य दत्तं त्वया किल ।
यत्पुरा तत्पुनस्त्वत्तो वैदर्भी श्रोतुमिच्छति ॥ ३.७२.२२ ॥
Hat sie dies gehört, wünscht die Vaidarbhī von dir erneut die Antwort zu hören, die du ihr einst gegeben hast.
3.72.23
एवमुक्तस्य केशिन्या नलस्य कुरुनन्दन ।
हृदयं व्यथितं चासीदश्रुपूर्णे च लोचने ॥ ३.७२.२३ ॥
Als Keśinī so gesprochen hatte, o Wonne der Kurus, wurde Nalas Herz betrübt und seine Augen füllten sich mit Tränen.
3.72.24
स निग्राह्यात्मनो दुःखं दह्यमानो महीपतिः ।
बाष्पसंदिग्धया वाचा पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ ३.७२.२४ ॥
Seinen eigenen Schmerz zurückhaltend, sprach der brennende König wieder diese Worte, mit von Tränen erstickter Stimme.
3.72.25
वैषम्यमपि संप्राप्ता गोपायन्ति कुलस्त्रियः ।
आत्मानमात्मना सत्यो जितः स्वर्गो न संशयः ॥ ३.७२.२५ ॥
Auch in Not geraten, schützen sich die Frauen edler Familien selbst; die wahrhaftige Frau gewinnt den Himmel aus eigener Kraft, daran ist kein Zweifel.
3.72.26
रहिता भर्तृभिश्चापि न क्रुध्यन्ति कदाचन ।
प्राणांश्चारित्रकवचान्धारयन्ति वरस्त्रियः ॥ ३.७२.२६ ॥
Selbst von ihren Gatten getrennt, zürnen die edlen Frauen niemals; sie erhalten ihr Leben, mit untadeligem Wandel als Panzer.
3.72.27
विषमस्थेन मूढेन परिभ्रष्टसुखेन च ।
यत्सा तेन परित्यक्ता तत्रन क्रोद्धुमर्हति ॥ ३.७२.२७ ॥
Weil er, im Unglück stehend, verblendet und des Glücks verlustig, sie verlassen hat, ziemt es ihr nicht zu zürnen.
3.72.28
प्राणयात्रां परिप्रेप्सोः शकुनैर्हतवाससः ।
आधिभिर्दह्यमानस्य श्यामा न क्रोद्धुमर्हति ॥ ३.७२.२८ ॥
Gegen ihren Gatten, der nach dem Unterhalt des Lebens sucht, dem Vögel das Gewand raubten und der von seelischem Schmerz verzehrt wird, darf Śyāmā nicht zürnen.
3.72.29
सत्कृताऽसत्कृता वाऽपि पतिं दृष्ट्वा तथाविधम् ।
राज्यभ्रष्टं श्रिया हीनं क्षिधितं व्यसनाप्लुतम् ॥ ३.७२.२९ ॥
Ob sie geehrt oder entehrt war, hat sie ihren Gatten in solchem Zustand gesehen, vom Reich gestürzt, der Glückes beraubt, hungrig und ins Unglück versunken—
3.72.30
एवं ब्रुवाणस्तद्वाक्यं नलः परमदुर्मनाः ।
न बाष्पमशकत्सोढुं प्ररुरोद च भारत ॥ ३.७२.३० ॥
So sprechend, tief betrübt, konnte Nala seine Tränen nicht zurückhalten, und er weinte laut, o Bhārata.
3.72.31
ततः सा केशिनी गत्वा दमयन्त्यै न्यवेदयत् ।
तत्सर्वं कथितं चैव विकारं तस्य चैव तम् ॥ ३.७२.३१ ॥
Da ging Keśinī hin und berichtete Damayantī alles, und erzählte ihr auch alles über seine Erregung.