மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.72.1
गच्छ केशिनि जानीहि क एष रथवाहकः ।
उपविष्टो रथोपस्थे विकृतो ह्रस्वबाहुकः ॥ ३.७२.१ ॥
கேசினி, செல், இந்த தேர்ப்பாகன் யார் என்று அறிந்துகொள். தேர்த்தட்டில் அமர்ந்திருக்கும் இவன் விகாரமும் குட்டைக் கைகளும் கொண்டவன்.
3.72.2
अभ्येत्य कुशलं भद्रे मृदुपूर्वंसमाहिता ।
पृच्छेथाः पुरुषे ह्येनं यथातत्त्वमनिन्दिते ॥ ३.७२.२ ॥
நற்குணவதியே, அமைதியுடன் அருகில் சென்று முதலில் மென்மையாக அவன் நலம் விசாரி. குற்றமற்றவளே, அந்த மனிதனிடம் உண்மையை வினவு.
3.72.3
अत्र मे महती शङ्का भवेदेष नलो नृपः ।
यथाच मनसस्तुष्टिर्हृदयस्य च निर्वृतिः ॥ ३.७२.३ ॥
இங்கே எனக்கு பெரும் ஐயம் உள்ளது — இவன் அரசன் நளனாக இருப்பானோ? அதனால் என் மனம் நிறைவும் இதயம் அமைதியும் பெறும்.
3.72.4
ब्रूयाश्चैनं कथान्ते त्वं पर्णादवचनं यथा ।
प्रतिवाक्यं च सुश्रोणि बुद्ध्येथास्त्वमनिन्दिते ॥ ३.७२.४ ॥
அழகிய இடையாளே, பேச்சின் முடிவில் நீ இவனிடம் பர்ணனின் சொற்களைச் சொல். குற்றமற்றவளே, அவனது பதிலை கவனமாக உணர்ந்துகொள்.
3.72.5
एवं समाहिता गत्वा दूती बाहुकमब्रवीत् ।
दमयन्त्यपि कल्याणी प्रासादस्थाऽनव्वैक्षत ॥ ३.७२.५ ॥
இவ்வாறு அமைதியுடன் சென்ற தூதி பாஹுகனிடம் பேசினாள். மங்கலமான தமயந்தியும் மாளிகையில் நின்று கவனித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
3.72.6
स्वागतं ते मनुष्येन्द्र कुशलं ते ब्रवीम्यहम् ।
दमयन्त्या वचः साधु निबोध पुरुषर्षभ ॥ ३.७२.६ ॥
மனிதர்களின் இந்திரனே, உனக்கு வரவேற்பு. உன் நலத்தை நான் கேட்கிறேன். ஆண்களில் சிறந்தவனே, தமயந்தியின் நல்ல சொற்களைக் கேள்.
3.72.7
कदा वै प्रस्थिता यूयं किमर्थमिह चागताः ।
तत्त्वं ब्रूहि यथान्यायं वैदर्भी श्रोतुमिच्छति ॥ ३.७२.७ ॥
நீங்கள் எப்போது புறப்பட்டீர்கள், எதற்காக இங்கு வந்தீர்கள்? முறைப்படி அதைச் சொல்லுங்கள், வைதர்பி கேட்க விரும்புகிறாள்.
3.72.8
श्रुतः स्वयंवरो राज्ञा कोसलेन महात्मना ।
द्वितीयो दमयन्त्या वै भविता श्व इति द्विजात् ॥ ३.७२.८ ॥
உயர்ந்த மனம் கொண்ட கோசல மன்னன் கேள்விப்பட்டான்: தமயந்திக்கான இரண்டாவது சுயம்வரம் நாளை நடைபெறும் என்று ஒரு அந்தணனிடமிருந்து.
3.72.9
श्रुत्वैतत्प्रस्थितो राजा शतयोजनयायिभिः ।
हयैर्वातजवैर्मुख्यैरहमस्य च सारथिः ॥ ३.७२.९ ॥
இதைக் கேட்டு மன்னன் நூறு யோசனை செல்லும், காற்றின் வேகம் கொண்ட சிறந்த குதிரைகளுடன் புறப்பட்டான்; நானே அவனுடைய தேரோட்டி.
3.72.10
अथ योसौ तृतीयो वः स कुतः कस्य वा पुनः ।
त्वं च कस्य कथं चेदंत्वयि कर्म समाहितम् ॥ ३.७२.१० ॥
இப்போது உங்களுள் மூன்றாமவன் யார், எங்கிருந்து வந்தவன், யாருடையவன்? நீயோ யாருடையவன், இந்தப் பணி உன்மீது எப்படி ஒப்படைக்கப்பட்டது?
3.72.11
पुण्यश्लोकस्य वै सूतो वार्ष्णेय इति विश्रतः ।
स नले विद्रुते भद्रेभागस्वरिमुपस्थितः ॥ ३.७२.११ ॥
புண்ணியசுலோகனுடைய தேரோட்டி வார்ஷ்ணேயன் என்று புகழ்பெற்றவன்; ஓ பத்ரே, நளன் ஓடிப்போனபின் அவன் பாகஸ்வரியிடம் பணியில் அமர்ந்தான்.
3.72.12
अहमप्यश्वकुशलः सूतत्वे च प्रतिष्ठितः ।
ऋतुपर्णेन सारथ्ये भोजने च वृतः स्वयम् ॥ ३.७२.१२ ॥
நானும் குதிரைகளில் வல்லவன்; தேரோட்டுவதில் நிலைபெற்றவன். ரதுபர்ணன் என்னை தேரோட்டியாகவும் சமையற்காரனாகவும் தானே நியமித்தான்.
3.72.13
अथ जानाति वार्ष्णेयः क्वनु राजा नलो गतः ।
कथं च त्वयि वा तेन कथितं स्यात्तु बाहुक ॥ ३.७२.१३ ॥
அப்படியானால் வார்ஷ்ணேயன் மன்னன் நளன் எங்கே போனான் என்பதை அறிவானா? அல்லது அவன் உன்னிடம் அதைச் சொல்லியிருப்பானா, பாகுகா?
3.72.14
इहैव पुत्रौ निक्षिप्य नलस्य प्रियदर्शनौ ।
गतस्ततो यथाकामं नैष जानाति नैषधम् ॥ ३.७२.१४ ॥
அழகிய நளனின் இரு மகன்களையும் இங்கேயே விட்டுவிட்டு, விரும்பிய வழியில் அவன் சென்றான்; இவன் நைஷதனை அறியமாட்டான்.
3.72.15
न चान्यः पुरुषः कश्चिन्नलं वेत्ति यशस्विनि ।
गूढश्चरति लोकेऽस्मिन्नष्टरूपो महीपतिः ॥ ३.७२.१५ ॥
புகழ்மிக்கவளே, வேறு எந்த மனிதனும் நளனை அறியமாட்டான்; இந்த உலகில் அந்த மன்னன் மறைந்தும், வடிவம் மாறியும் திரிகிறான்.
3.72.16
आत्मैव तु नलं वेद या चास्य तदनन्तरा ।
न हि वै स्वानि लिङ्गानि नलं शंसन्ति कर्हिचित् ॥ ३.७२.१६ ॥
நளனை அவனுடைய ஆன்மாவே அறியும்; அதன் பின் அவனுடைய மனைவியும் அறிவாள். தன் அடையாளங்கள் நளனை எப்போதும் வெளிப்படுத்துவதில்லை.
3.72.17
योसावयोध्यां प्रथमं गतोसौ ब्राह्मणस्तदा ।
इमानि नारीवाक्यानि कथयानः पुनःपुनः ॥ ३.७२.१७ ॥
முன்பு அயோத்திக்குச் சென்ற அந்தப் பிராமணன், அப்போது இந்தப் பெண்ணின் சொற்களை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான்.
3.72.18
क्वनु त्वं कितव च्छित्त्वा वस्त्रार्धं प्रस्थितो मम ।
उत्सृज्य विपिने सुप्तामनुरक्तां प्रियां प्रिय ॥ ३.७२.१८ ॥
சூதாடியே, நீ எங்கே போனாய்? என் ஆடையின் பாதியை அறுத்துக்கொண்டு, காட்டில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த அன்பான, பற்றுள்ள உன் மனைவியை விட்டுவிட்டு நீ புறப்பட்டுப் போனாய், அன்பனே!
3.72.19
सा वै यथा समादिष्टा तथाऽऽस्ते त्वत्प्रतीक्षिणी ।
दह्यमाना दिवारात्रौ वस्त्रार्धेनाभिसंवृता ॥ ३.७२.१९ ॥
அவள் உன்னை எதிர்பார்த்து, சொன்னபடியே அப்படியே இருக்கிறாள், பகலிரவு எரிந்துகொண்டு, பாதி ஆடையால் மூடப்பட்டவளாக.
3.72.20
तस्या रुदनत्याः सततं तेन दुःखेन पार्थिव ।
प्रसादं कुरु मे वीर प्रतिवाक्यं वदस्व च ॥ ३.७२.२० ॥
அவள் அந்த துக்கத்தால் இடைவிடாமல் அழுவதால், அரசே, வீரனே, எனக்கு அருள் செய்து பதில் சொல்வாய்.
3.72.21
तस्यास्तत्प्रियमाख्यानं प्रवदस्व महामते ।
तदेव वाक्यं वैदर्भी श्रोतुमिच्छन्त्यनिन्दिता ॥ ३.७२.२१ ॥
மகாமதியே, அவளுக்கு அந்த இனிய செய்தியைச் சொல்லு; அதே சொல்லை குற்றமற்ற விதர்பை இளவரசி கேட்க விரும்புகிறாள்.
3.72.22
एतच्छ्रुत्वा प्रतिवचस्तस्य दत्तं त्वया किल ।
यत्पुरा तत्पुनस्त्वत्तो वैदर्भी श्रोतुमिच्छति ॥ ३.७२.२२ ॥
இதைக் கேட்டு, நீ முன்பு கொடுத்த பதிலையே விதர்பை இளவரசி உன்னிடமிருந்து மீண்டும் கேட்க விரும்புகிறாள்.
3.72.23
एवमुक्तस्य केशिन्या नलस्य कुरुनन्दन ।
हृदयं व्यथितं चासीदश्रुपूर्णे च लोचने ॥ ३.७२.२३ ॥
கேசினி இவ்வாறு சொன்னதும், குருகுல மகிழ்ச்சியே, நளனின் இதயம் வருந்தியது; அவன் கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்தன.
3.72.24
स निग्राह्यात्मनो दुःखं दह्यमानो महीपतिः ।
बाष्पसंदिग्धया वाचा पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ ३.७२.२४ ॥
தன் துக்கத்தை அடக்கிக்கொண்டு, எரிந்துகொண்டிருந்த அந்த அரசன் கண்ணீரால் தடைபட்ட குரலில் மீண்டும் இவ்வாறு கூறினான்.
3.72.25
वैषम्यमपि संप्राप्ता गोपायन्ति कुलस्त्रियः ।
आत्मानमात्मना सत्यो जितः स्वर्गो न संशयः ॥ ३.७२.२५ ॥
இடர்ப்பட்ட நிலையிலும் குலமகளிர் தங்களைத் தாங்களே காத்துக்கொள்கின்றனர்; உண்மையுள்ள பெண் தன் சொந்த வலிமையால் சொர்க்கத்தை வெல்கிறாள், இதில் ஐயமில்லை.
3.72.26
रहिता भर्तृभिश्चापि न क्रुध्यन्ति कदाचन ।
प्राणांश्चारित्रकवचान्धारयन्ति वरस्त्रियः ॥ ३.७२.२६ ॥
கணவர்களைப் பிரிந்திருந்தாலும் சிறந்த பெண்கள் ஒருபோதும் சினங்கொள்வதில்லை; நற்குணமாகிய கவசத்தைப் போல் தம் உயிரைத் தாங்குகின்றனர்.
3.72.27
विषमस्थेन मूढेन परिभ्रष्टसुखेन च ।
यत्सा तेन परित्यक्ता तत्रन क्रोद्धुमर्हति ॥ ३.७२.२७ ॥
இடர்ப்பட்ட, மயக்கமுற்ற, இன்பம் இழந்த அந்தக் கணவன் அவளைக் கைவிட்டான்; ஆகையால் அவள் கோபிப்பது தகாது.
3.72.28
प्राणयात्रां परिप्रेप्सोः शकुनैर्हतवाससः ।
आधिभिर्दह्यमानस्य श्यामा न क्रोद्धुमर्हति ॥ ३.७२.२८ ॥
உயிர் வாழ்வைத் தேடி அலைந்தவனும், பறவைகளால் ஆடை பறிக்கப்பட்டவனும், மனத் துயரால் எரிபவனுமான அவன்மீது சியாமை கோபிப்பது தகாது.
3.72.29
सत्कृताऽसत्कृता वाऽपि पतिं दृष्ट्वा तथाविधम् ।
राज्यभ्रष्टं श्रिया हीनं क्षिधितं व्यसनाप्लुतम् ॥ ३.७२.२९ ॥
மதிக்கப்பட்டாலும் அவமதிக்கப்பட்டாலும், அரசை இழந்து, செல்வமற்று, பசித்து, துயரில் மூழ்கிய அத்தகைய கணவனைக் கண்டு—
3.72.30
एवं ब्रुवाणस्तद्वाक्यं नलः परमदुर्मनाः ।
न बाष्पमशकत्सोढुं प्ररुरोद च भारत ॥ ३.७२.३० ॥
இவ்வாறு அந்தச் சொல்லைக் கூறிக்கொண்டிருந்த நளன் மிகவும் துயருற்றான்; கண்ணீரை அடக்க இயலாமல், ஓ பாரதா, அழுதான்.
3.72.31
ततः सा केशिनी गत्वा दमयन्त्यै न्यवेदयत् ।
तत्सर्वं कथितं चैव विकारं तस्य चैव तम् ॥ ३.७२.३१ ॥
பின்பு அவள் கேசினி சென்று தமயந்தியிடம் அனைத்தையும் தெரிவித்தாள்; அவனது மனக்கலக்கத்தையும் அவள் கூறினாள்.