Mahābhārata · Adhyāya 3.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.72.1
गच्छ केशिनि जानीहि क एष रथवाहकः ।
उपविष्टो रथोपस्थे विकृतो ह्रस्वबाहुकः ॥ ३.७२.१ ॥
Vai, Keśinī, e descobre quem é este condutor de carro, sentado no assento, deformado e de braços curtos.
3.72.2
अभ्येत्य कुशलं भद्रे मृदुपूर्वंसमाहिता ।
पृच्छेथाः पुरुषे ह्येनं यथातत्त्वमनिन्दिते ॥ ३.७२.२ ॥
Aproxima-te com calma, ó bondosa, e primeiro pergunta-lhe suavemente pelo seu bem-estar; ó irrepreensível, interroga esse homem com verdade.
3.72.3
अत्र मे महती शङ्का भवेदेष नलो नृपः ।
यथाच मनसस्तुष्टिर्हृदयस्य च निर्वृतिः ॥ ३.७२.३ ॥
Aqui tenho uma grande dúvida: será este homem o rei Nala? Se for, a minha mente encontrará satisfação e o meu coração paz.
3.72.4
ब्रूयाश्चैनं कथान्ते त्वं पर्णादवचनं यथा ।
प्रतिवाक्यं च सुश्रोणि बुद्ध्येथास्त्वमनिन्दिते ॥ ३.७२.४ ॥
E no fim da conversa, ó de belas ancas, diz-lhe as palavras de Parṇa, e repara bem na sua resposta, ó irrepreensível.
3.72.5
एवं समाहिता गत्वा दूती बाहुकमब्रवीत् ।
दमयन्त्यपि कल्याणी प्रासादस्थाऽनव्वैक्षत ॥ ३.७२.५ ॥
Assim, serena, a mensageira foi falar com Bāhuka; e também a auspiciosa Damayantī, de pé no palácio, observava.
3.72.6
स्वागतं ते मनुष्येन्द्र कुशलं ते ब्रवीम्यहम् ।
दमयन्त्या वचः साधु निबोध पुरुषर्षभ ॥ ३.७२.६ ॥
Bem-vindo, senhor dos homens; pergunto pelo teu bem-estar. Touro entre os homens, ouve as boas palavras de Damayantī.
3.72.7
कदा वै प्रस्थिता यूयं किमर्थमिह चागताः ।
तत्त्वं ब्रूहि यथान्यायं वैदर्भी श्रोतुमिच्छति ॥ ३.७२.७ ॥
Quando partistes e com que propósito viestes aqui? Dizei-o conforme a justiça; a princesa de Vidarbha deseja ouvir.
3.72.8
श्रुतः स्वयंवरो राज्ञा कोसलेन महात्मना ।
द्वितीयो दमयन्त्या वै भविता श्व इति द्विजात् ॥ ३.७२.८ ॥
O rei de Kosala, de grande alma, ouviu de um brâmane que o segundo svayaṃvara de Damayantī teria lugar amanhã.
3.72.9
श्रुत्वैतत्प्रस्थितो राजा शतयोजनयायिभिः ।
हयैर्वातजवैर्मुख्यैरहमस्य च सारथिः ॥ ३.७२.९ ॥
Ao ouvir isto, o rei partiu com excelentes cavalos capazes de percorrer cem yojanas, velozes como o vento; e eu sou o seu cocheiro.
3.72.10
अथ योसौ तृतीयो वः स कुतः कस्य वा पुनः ।
त्वं च कस्य कथं चेदंत्वयि कर्म समाहितम् ॥ ३.७२.१० ॥
Agora, quem é esse terceiro entre vós, de onde vem e de quem é? E de quem és tu, e como te foi confiada esta tarefa?
3.72.11
पुण्यश्लोकस्य वै सूतो वार्ष्णेय इति विश्रतः ।
स नले विद्रुते भद्रेभागस्वरिमुपस्थितः ॥ ३.७२.११ ॥
O cocheiro daquele de renome sagrado (Nala) era conhecido como Vārṣṇeya. Ó bem-aventurada, quando Nala fugiu, entrou ao serviço de Bhāgasvari.
3.72.12
अहमप्यश्वकुशलः सूतत्वे च प्रतिष्ठितः ।
ऋतुपर्णेन सारथ्ये भोजने च वृतः स्वयम् ॥ ३.७२.१२ ॥
Eu também sou hábil com cavalos e estabelecido no ofício de cocheiro. O próprio Ṛtuparṇa me contratou como cocheiro e cozinheiro.
3.72.13
अथ जानाति वार्ष्णेयः क्वनु राजा नलो गतः ।
कथं च त्वयि वा तेन कथितं स्यात्तु बाहुक ॥ ३.७२.१३ ॥
Então o Vārṣṇeya sabe para onde foi o rei Nala? Ou como ele te teria contado, Bāhuka?
3.72.14
इहैव पुत्रौ निक्षिप्य नलस्य प्रियदर्शनौ ।
गतस्ततो यथाकामं नैष जानाति नैषधम् ॥ ३.७२.१४ ॥
Tendo deixado aqui os dois filhos de Nala, de bela aparência, partiu para onde quis; este não conhece Nala, o Niṣadha.
3.72.15
न चान्यः पुरुषः कश्चिन्नलं वेत्ति यशस्विनि ।
गूढश्चरति लोकेऽस्मिन्नष्टरूपो महीपतिः ॥ ३.७२.१५ ॥
E, ó gloriosa, nenhum outro homem conhece Nala; neste mundo o senhor da terra vagueia oculto, com a forma alterada.
3.72.16
आत्मैव तु नलं वेद या चास्य तदनन्तरा ।
न हि वै स्वानि लिङ्गानि नलं शंसन्ति कर्हिचित् ॥ ३.७२.१६ ॥
Só o seu próprio eu conhece Nala, e depois quem lhe está mais próximo; os seus próprios sinais nunca revelam Nala.
3.72.17
योसावयोध्यां प्रथमं गतोसौ ब्राह्मणस्तदा ।
इमानि नारीवाक्यानि कथयानः पुनःपुनः ॥ ३.७२.१७ ॥
Aquele brâmane que primeiro foi a Ayodhyā, repetindo vezes sem conta estas palavras da mulher.
3.72.18
क्वनु त्वं कितव च्छित्त्वा वस्त्रार्धं प्रस्थितो मम ।
उत्सृज्य विपिने सुप्तामनुरक्तां प्रियां प्रिय ॥ ३.७२.१८ ॥
Para onde foste, jogador? Depois de cortar metade da minha veste, partiste e abandonaste, adormecida na floresta, a tua amada devotada, ó querido!
3.72.19
सा वै यथा समादिष्टा तथाऽऽस्ते त्वत्प्रतीक्षिणी ।
दह्यमाना दिवारात्रौ वस्त्रार्धेनाभिसंवृता ॥ ३.७२.१९ ॥
Ela permanece como foi instruída, esperando por ti, ardendo dia e noite, coberta com meia veste.
3.72.20
तस्या रुदनत्याः सततं तेन दुःखेन पार्थिव ।
प्रसादं कुरु मे वीर प्रतिवाक्यं वदस्व च ॥ ३.७२.२० ॥
Como ela chora sem cessar por essa dor, ó rei, ó herói, concede-me o teu favor e responde.
3.72.21
तस्यास्तत्प्रियमाख्यानं प्रवदस्व महामते ।
तदेव वाक्यं वैदर्भी श्रोतुमिच्छन्त्यनिन्दिता ॥ ३.७२.२१ ॥
Ó sábio, diz-lhe aquela mensagem querida; essa mesma palavra é o que a irrepreensível princesa de Vidarbha deseja ouvir.
3.72.22
एतच्छ्रुत्वा प्रतिवचस्तस्य दत्तं त्वया किल ।
यत्पुरा तत्पुनस्त्वत्तो वैदर्भी श्रोतुमिच्छति ॥ ३.७२.२२ ॥
Ao ouvir isto, a princesa de Vidarbha deseja ouvir de ti novamente a resposta que lhe deste outrora.
3.72.23
एवमुक्तस्य केशिन्या नलस्य कुरुनन्दन ।
हृदयं व्यथितं चासीदश्रुपूर्णे च लोचने ॥ ३.७२.२३ ॥
Quando Keśinī assim falou, ó alegria dos Kurus, o coração de Nala se entristeceu e seus olhos se encheram de lágrimas.
3.72.24
स निग्राह्यात्मनो दुःखं दह्यमानो महीपतिः ।
बाष्पसंदिग्धया वाचा पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ ३.७२.२४ ॥
Contendo a própria dor, o rei abrasado voltou a falar estas palavras, com a voz embargada pelas lágrimas.
3.72.25
वैषम्यमपि संप्राप्ता गोपायन्ति कुलस्त्रियः ।
आत्मानमात्मना सत्यो जितः स्वर्गो न संशयः ॥ ३.७२.२५ ॥
Mesmo caídas na adversidade, as mulheres de boa família protegem a si mesmas; a mulher verdadeira conquista o céu por si mesma, não há dúvida.
3.72.26
रहिता भर्तृभिश्चापि न क्रुध्यन्ति कदाचन ।
प्राणांश्चारित्रकवचान्धारयन्ति वरस्त्रियः ॥ ३.७२.२६ ॥
Mesmo separadas de seus maridos, as mulheres excelentes nunca se irritam; sustentam a vida tendo a boa conduta como armadura.
3.72.27
विषमस्थेन मूढेन परिभ्रष्टसुखेन च ।
यत्सा तेन परित्यक्ता तत्रन क्रोद्धुमर्हति ॥ ३.७२.२७ ॥
Como ele, em meio à desgraça, iludido e caído da felicidade, a abandonou, ela não deve se irritar.
3.72.28
प्राणयात्रां परिप्रेप्सोः शकुनैर्हतवाससः ।
आधिभिर्दह्यमानस्य श्यामा न क्रोद्धुमर्हति ॥ ३.७२.२८ ॥
Contra seu marido, que busca o sustento da vida, a quem as aves tomaram a roupa e que arde em angústia mental, Śyāmā não deve se irritar.
3.72.29
सत्कृताऽसत्कृता वाऽपि पतिं दृष्ट्वा तथाविधम् ।
राज्यभ्रष्टं श्रिया हीनं क्षिधितं व्यसनाप्लुतम् ॥ ३.७२.२९ ॥
Honrada ou desonrada, ao ver seu marido em tal estado, caído do reino, privado da fortuna, faminto e mergulhado na desgraça—
3.72.30
एवं ब्रुवाणस्तद्वाक्यं नलः परमदुर्मनाः ।
न बाष्पमशकत्सोढुं प्ररुरोद च भारत ॥ ३.७२.३० ॥
Ao falar assim, Nala, profundamente aflito, não conseguiu conter as lágrimas, e chorou, ó Bhārata.
3.72.31
ततः सा केशिनी गत्वा दमयन्त्यै न्यवेदयत् ।
तत्सर्वं कथितं चैव विकारं तस्य चैव तम् ॥ ३.७२.३१ ॥
Então Keśinī foi e relatou tudo a Damayantī, e também contou sobre a agitação dele.