Mahābhārata · Adhyāya 3.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.75.1
अथ तां व्युषितो रात्रिं नलो राजा स्वलंकृतः ।
वैदर्भ्या सहितः काल्यं ददर्श वसुधाधिपम् ॥ ३.७५.१ ॥
Nachdem er jene Nacht verbracht hatte, sah König Nala, prächtig geschmückt, mit der Vaidarbhī zusammen am Morgen den Herrscher der Erde.
3.75.2
ततोऽभिवादयामास प्रयतः श्वशुरं नलः ।
ततो नु दमयन्ती च ववन्दे पितरं शुभा ॥ ३.७५.२ ॥
Dann grüßte Nala ehrerbietig seinen Schwiegervater; danach verneigte sich auch die glückbringende Damayantī vor ihrem Vater.
3.75.3
तं भीमः प्रतिजग्राह पुत्रवत्परया मुदा ।
यथार्हं पूजयित्वा च समाश्वासयत प्रभुः ॥ ३.७५.३ ॥
Bhīma nahm ihn wie einen Sohn mit höchster Freude auf, und der Herr, der ihn gebührend geehrt hatte, tröstete ihn.
3.75.4
नलेन सहितां तत्रदमयन्तीं पतिव्रताम् ।
अनुजग्राह महता सत्कारेण क्षितीश्वरः ॥ ३.७५.४ ॥
Dort erwies der Herrscher der Erde auch Damayantī, der treuen Gattin, die bei Nala war, große Gunst und Ehre.
3.75.5
तामर्हणां नलो राजा प्रतिगृह्य यथाविधि ।
परिचर्यां स्वकां तस्मै यथावत्प्रत्यवेदयत् ॥ ३.७५.५ ॥
König Nala nahm diese Ehrung der Vorschrift gemäß an und brachte ihm seine eigene Dienstbereitschaft gebührend zur Kenntnis.
3.75.6
ततो बभूव नमरे सुमहान्हर्षजः स्वनः ।
जनस्य संप्रहृष्टस्य नलं दृष्ट्वा तथाऽऽगतम् ॥ ३.७५.६ ॥
Dann erhob sich in der Stadt ein gewaltiger Jubelruf des Volkes, das hocherfreut war, Nala so ankommen zu sehen.
3.75.7
अशोभयच्च नगरीं पताकाध्वजमालिनीम् ।
सिक्ताः सुमृष्टपुष्पाढ्या राजमार्गाः स्वलंकृताः ॥ ३.७५.७ ॥
Sie schmückten jene Stadt, mit Bannern und Fahnen geschmückt; die königlichen Straßen waren besprengt, reich an sorgfältig gekehrten Blumen und prächtig geschmückt.
3.75.8
द्वारिद्वारि च पौराणां पुष्पभङ्गः प्रकल्पितः ।
अर्चितानि च सर्वाणि देवतायतनानि च ॥ ३.७५.८ ॥
An jedem Tor richteten die Bürger Blumenschmuck her, und alle Heiligtümer der Götter wurden geehrt.
3.75.9
ऋतुपर्णोऽपिशुश्राव बाहुकच्छद्मिनं नलम् ।
दमयन्त्या समायुक्तं जहृषे च नराधिपः ॥ ३.७५.९ ॥
Auch König Ṛtuparṇa hörte, dass Nala, im Gewand des Bāhuka verborgen, sich mit Damayantī vereinigt hatte, und der Herr der Menschen freute sich.
3.75.10
तमानाय्य नलं राजा क्षमयामास पार्थिवः ।
स च तं क्षमयामास हेतुभिर्बुद्धिसंमितः ॥ ३.७५.१० ॥
Nachdem er Nala herbeigeholt hatte, bat der König ihn um Verzeihung; und Nala, klug in seinen Gründen, vergab ihm mit verständigen Worten.
3.75.11
स सत्कृतोमहीपालो नैषधं विस्मिताननः ।
दिष्ट्या समेतो दारैः स्वैर्भवानित्यभ्यनन्दत ॥ ३.७५.११ ॥
Geehrt, mit erstauntem Gesicht, beglückwünschte der König Nala, den Sohn des Niṣadha: »Durch Glück bist du mit deiner eigenen Gemahlin vereint.«
3.75.12
कच्चित्तु नापराधं ते कृतवानस्मि नैषध ।
अज्ञातवासे वसतो मद्गृहेवसुधाधिप ॥ ३.७५.१२ ॥
Gewiss habe ich dir kein Unrecht getan, Sohn des Niṣadha, während du in meinem Haus in der Zeit des verborgenen Lebens wohntest, o Herr der Erde.
3.75.13
यदि वाऽबुद्धिपूर्वाणि यदि बुद्ध्याऽपि कानिचित् ।
मया कृतान्यकार्याणि तानि त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ ३.७५.१३ ॥
Wenn ich unwissentlich oder wissentlich einige unangemessene Taten begangen habe, so bist du verpflichtet, sie zu vergeben.
3.75.14
न मेऽपराधं कृतवांस्त्वं स्वल्पमपि पार्थिव ।
कृतेऽपि च न मे कोपः क्षन्तव्यं हि मया तव ॥ ३.७५.१४ ॥
Du hast mir kein Unrecht getan, nicht einmal ein geringes, o König. Und selbst wenn, so zürne ich nicht; ich muss dir vergeben.
3.75.15
पूर्वं ह्यापि सखा मेऽसि संबन्धी च जनाधिप ।
अत ऊर्ध्वं तु भूयस्त्वं प्रीतिमाहर्तुमर्हसि ॥ ३.७५.१५ ॥
O Herr der Menschen, du warst schon früher mein Freund und Verwandter. Darum solltest du von nun an deine Zuneigung zu mir wieder herstellen.
3.75.16
सर्वकामैः सुविहितैः सुखमस्म्युषितस्त्वयि ।
न तथा स्वगृहेराजन्यथा तव गृहे सदा ॥ ३.७५.१६ ॥
Da alle meine Wünsche gut erfüllt wurden, habe ich bei dir glücklich gelebt. O König, nie war ich in meinem eigenen Haus so glücklich wie in deinem.
3.75.17
इदं चैव हयज्ञानं त्वदीयं मयि तिष्ठति ।
तदुपाकर्तुमिच्छामि मन्यसे यदि पार्थिव ॥ ३.७५.१७ ॥
Dieses Pferdewissen, das dein ist, ruht in mir. O König, wenn du es für gut hältst, möchte ich es dir zurückgeben.
3.75.18
एवमुक्त्वा ददौ विद्यामृतुपर्णाय नैषधः ।
स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन क्रमणा ॥ ३.७५.१८ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, gab Nala, der Sohn des Niṣadha, dieses Wissen an Ṛtuparṇa; und dieser empfing es in der durch die Regel vorgeschriebenen Reihenfolge.
3.75.19
गृहीत्वा चाश्वहृदयं प्रीतो भागस्वरिर्नृप ।
निषधाधिपतेश्चापि दत्ताऽक्षहृदयं नृपः।
सूतमन्यमुपादाय ययौ स्वपुरमेव ह ॥ ३.७५.१९ ॥
O König, Bhāgasvari, erfreut, nahm das Pferdeherz an sich; auch dem Herrn der Niṣadha wurde das Würfelherz gegeben. Der König nahm einen anderen Wagenlenker mit und ging in seine eigene Stadt zurück.
3.75.20
ऋतुपर्णे गते राजन्नलो राजा विशांपते ।
नगरे कुण्डिने कालं नातिदीर्गमिवावसत् ॥ ३.७५.२० ॥
Als Ṛtuparṇa fortgegangen war, o König, o Herr der Völker, weilte König Nala in der Stadt Kuṇḍina, als sei nicht viel Zeit vergangen.