Mahābhārata · Adhyāya 3.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.76.1
स मासमुष्य कौन्तेय भीममामन्त्र्य नैषधः ।
पुरादल्पपरीवारो जगाम निषधान्प्रति ॥ ३.७६.१ ॥
Nachdem er einen Monat geblieben und sich von Bhīma, dem Sohn der Kuntī, verabschiedet hatte, brach Nala der Niṣadha mit kleinem Gefolge aus der Stadt auf in Richtung des Landes der Niṣadhas.
3.76.2
रथेनैकेन शुभ्रेण दन्तिभिः परिषोडशै ।
पञ्चाशद्भिर्हयैश्चैव षट्शतैश्च पदातिभिः ॥ ३.७६.२ ॥
Mit einem strahlenden Streitwagen, sechzehn Elefanten, fünfzig Pferden und sechshundert Fußsoldaten.
3.76.3
स कम्पयन्निव महीं त्वरमाणो महापुरीम् ।
प्रविवेशाथ संरब्धस्तरसैव महामनाः ॥ ३.७६.३ ॥
Als wolle er die Erde erschüttern, eilte er und trat in die große Stadt ein; erregt und großmütig, ging er rasch hinein.
3.76.4
ततः पुष्करमासाद्य वीरसेनसुतो नलः ।
उवाच दीव्याव पुनर्बहुवित्तं मयाऽर्जितम् ॥ ३.७६.४ ॥
Dann trat Nala, der Sohn Vīrasenas, zu Puṣkara und sprach: "Lass uns wieder würfeln; ich habe viel Reichtum erworben."
3.76.5
दमयन्ती च यच्चान्यन्मम किंचन विद्यते ।
एष वै मम संन्यासस्तव राज्यंतु पुष्कर ॥ ३.७६.५ ॥
Damayantī und was ich sonst besitze — das ist mein Einsatz; und, o Puṣkara, dein Königreich.
3.76.6
पुनः प्रवर्ततां द्यूतमिति मे निश्चिता मतिः ।
एकपाणेन भद्रं ते प्राणयोश्च पणावहे ॥ ३.७६.६ ॥
"Das Würfelspiel möge wieder beginnen — dies ist mein fester Entschluss. Mit einem einzigen Wurf möge es dir wohl ergehen; lass uns unser Leben selbst einsetzen."
3.76.7
जित्वा परस्वमाहृत् राज्यंवा यदि वा वसु ।
प्रतिपाणः प्रदातव्यः प्राणो हि पणमुच्यते ॥ ३.७६.७ ॥
Wer fremden Besitz, ein Königreich oder andere Schätze gewonnen hat, muss dafür einen Gegeneinsatz geben; denn das Leben selbst heißt der Einsatz.
3.76.8
न चेद्वाञ्छसि तद्द्यूतं युद्धद्यूतं प्रवर्तताम् ।
द्वैरथेनास्तु वै शान्तिस्तव वा मम वा नृप ॥ ३.७६.८ ॥
Wenn du jenes Würfelspiel nicht willst, so soll das Würfelspiel des Krieges beginnen; o König, möge der Friede durch einen Zweikampf zwischen dir und mir kommen.
3.76.9
वंशभोज्यमिदं राज्यमर्थितव्यं यथा तथा ।
येनकेनाप्युपायेन वृद्धानामिति शासनम् ॥ ३.७६.९ ॥
Dieses Königreich ist dem Geschlecht zum Genuss bestimmt; man muss es auf jede Weise, mit jedem Mittel erstreben — so lautet der Befehl der Alten.
3.76.10
द्वयोरेकतरे बुद्धिः क्रियतामद्य पुष्कर ।
कैतवेनाक्षवत्यां वा युद्धे वा नाम्यतां धनुः ॥ ३.७६.१० ॥
O Puṣkara, entscheide dich heute für eines von beiden: durch List im Würfelspiel oder durch das Spannen des Bogens im Kampf.
3.76.11
नैषधेनैवमुक्तस्तु पुष्करः प्रहसन्निव ।
ध्रुवमात्मजयं मत्वा प्रत्याह निषधाधिपम् ॥ ३.७६.११ ॥
Als der König der Naiṣadha so angesprochen wurde, antwortete Puṣkara, gleichsam lachend, da er seinen eigenen Sieg für gewiss hielt, dem Herrn der Niṣadha.
3.76.12
दिष्ट्या त्वयाऽर्जितं वित्तं प्रतिपाणाय नैषध ।
दिष्ट्या च दुष्कृतंकर्म दमयन्त्याः क्षयं गतम् ॥ ३.७६.१२ ॥
Durch Glück hast du Reichtum als Gegeneinsatz erworben, o Naiṣadha; und durch Glück ist die böse Tat Damayantīs zum Verderben gelangt.
3.76.13
दिष्ट्या वै प्रीसे राजन्मम लाभाय नैषध ।
पुनर्द्यूते च ते बुद्धिर्दिष्ट्या पुरुषसत्तम ॥ ३.७६.१३ ॥
O König, o Naiṣadha, durch das Schicksal freue ich mich über meinen Gewinn. O bester der Männer, durch das Schicksal hat sich dein Sinn wieder dem Würfelspiel zugewandt.
3.76.14
धनेनानेन वै भैमी जितेन समलंकृता ।
मामुपस्थास्यति व्यक्तं दिवि शक्रमिवाप्सराः ॥ ३.७६.१४ ॥
Mit diesem gewonnenen Reichtum geschmückt wird Bhaimī (Damayantī) mir gewiss aufwarten, wie eine Apsaras dem Śakra im Himmel aufwartet.
3.76.15
नित्यशो हि स्मरामि त्वां प्रतीक्षेऽपि च नैषध ।
देवने च मभ प्रीतिर्भवत्येवासुहृद्गणैः ॥ ३.७६.१५ ॥
O Naiṣadha, ich denke stets an dich und warte auch auf dich. Und im Würfelspiel, mit der Menge der Feinde, entsteht meine Freude wahrlich.
3.76.16
जित्वात्वद्य वरारोहां दमयन्तीमनिन्दिताम् ।
कतकृत्यो भविष्यामि सा हिमे नित्यशो हृदि ॥ ३.७६.१६ ॥
Nachdem ich heute die schönhüftige, makellose Damayantī gewonnen habe, werde ich mein Ziel erreicht haben; sie ist gewiss stets in meinem Herzen.
3.76.17
श्रुत्वा तु तस् ता वाचो बह्वबद्धप्रलापिनः ।
इयेष स शिरश्छेत्तुं खङ्गेन कुपितो नलः ॥ ३.७६.१७ ॥
Als Nala, zornig geworden, jene vielen unzusammenhängenden Reden von ihm gehört hatte, wollte er ihm mit dem Schwert den Kopf abschlagen.
3.76.18
स्मयंस्तु रोषताम्राक्षस्तमुवाच नलो नृपः ।
पणावः किं व्याहरसे जितो न व्याहरिष्यसि ॥ ३.७६.१८ ॥
Doch lächelnd, mit von Zorn geröteten Augen, sprach der König Nala zu ihm: "Spieler, was redest du? Du bist besiegt, du wirst nicht mehr reden."
3.76.19
ततः प्रावर्तत द्यूतं पुष्करस्य नलस्य च ।
एकपाणेन भद्रं ते नलेन स पराजितः ॥ ३.७६.१९ ॥
Dann begann das Würfelspiel zwischen Puṣkara und Nala. Möge es dir wohlergehen: Mit einem einzigen Wurf besiegte ihn Nala.
3.76.20
स रत्नकोशनिचयैः प्राणेन पणितोपि च ।
जित्वा च पुष्करं राजा प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ३.७६.२० ॥
König Nala, der Puṣkara samt Juwelenhaufen, Schatzkammern und dem als Einsatz gesetzten Leben gewonnen hatte, sprach lachend diese Worte.
3.76.21
मम सर्वमिदं राज्यमव्यग्रं हतकण्ठकम् ।
वैदर्भी न त्वया शक्या राजापशद वीक्षितम्।
तस्यास्त्वं सपरीवारो मूढ दासत्वमागतः ॥ ३.७६.२१ ॥
Dieses ganze Reich gehört nun mir, ungestört und von seinen Dornen befreit. Du niederträchtiger König kannst nicht einmal die Vaidarbhī anblicken. Narr, mit deinem ganzen Gefolge bist du ihr zum Sklaven geworden.
3.76.22
न त्वया तत्कृतंकर्म येनाहं विजितः पुरा ।
कलिना तत्कृतं कर्म त्वं च मूढ न बुध्यसे ॥ ३.७६.२२ ॥
Jene Tat, durch die ich einst besiegt wurde, hast nicht du getan. Sie wurde von Kali vollbracht, und Narr, du begreifst das nicht.
3.76.23
नाहं परकृतं दोषं त्वय्याधास्ये कथंचन ।
यथासुखं वै जीवत्वंप्राणानवसृजामि ते ॥ ३.७६.२३ ॥
Eine von einem anderen begangene Schuld werde ich dir keinesfalls anlasten. Lebe in Frieden; ich schenke dir dein Leben zurück.
3.76.24
तथैव सर्वसंभारं स्वमंशं वितरामि ते ।
तथैव च मम प्रीतिस्त्वयि वीर न संशयः ॥ ३.७६.२४ ॥
Ebenso gebe ich dir all deine Habe und deinen eigenen Anteil zurück. Und, Held, meine Zuneigung zu dir ist ebenso; daran besteht kein Zweifel.
3.76.25
सौहार्दं चापि मे त्वत्तो न कदाचित्प्रहास्यति ।
पुष्कर त्वं हि मे भ्राता संजीव शरदः शतम् ॥ ३.७६.२५ ॥
Meine Freundschaft zu dir wird niemals schwinden. Puṣkara, du bist mein Bruder; lebe hundert Herbste.
3.76.26
एवं नलः सान्त्वयित्वा भ्रातरं सत्यविक्रमः ।
वचनैस्तोषयामास परिष्वज्य पुनः पुनः ॥ ३.७६.२६ ॥
So tröstete Nala, wahr an Tapferkeit, seinen Bruder; immer wieder umarmte er ihn und erfreute ihn mit Worten.
3.76.27
सान्त्वितो नैषधेनैवं पुष्ररः प्रत्युवाच तम् ।
पुण्यश्लोकं तदा राजन्नभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ ३.७६.२७ ॥
So vom Naiṣadha getröstet, antwortete Puṣkara ihm, dem an heiligem Ruhm; dann, o König, sich mit gefalteten Händen verneigend,
3.76.28
कीर्तिरस्तु तवाक्षय्या जीव वर्षायुतं सुखी ।
यो मे वितरसि प्राणानधिष्ठानं च पार्थिव ॥ ३.७६.२८ ॥
Möge dein Ruhm unvergänglich sein; lebe glücklich zehntausend Jahre, o König, denn du gibst mir Leben und Wohnstatt zurück.
3.76.29
स तथा सत्कृतो राज्ञा मासमुष्य तदा नृपः ।
प्रययौ पुषरो हृष्टः स्वपुरं स्वजनावृतः ॥ ३.७६.२९ ॥
So vom König geehrt, verweilte er einen Monat; dann zog der frohe Puṣkara, von seinen Verwandten umgeben, in seine Stadt.
3.76.30
महत्या सेनया सार्धंविनीतैः परिचारकैः ।
भ्राजमान इवादित्यो वपुषा पुरुषर्षभ ॥ ३.७६.३० ॥
Mit einem großen Heer und demütigen Dienern, am Leib leuchtend wie die Sonne, o Stier unter den Männern.
3.76.31
प्रस्थाप्य पुष्करं राजा वित्तवन्तमनामयम् ।
प्रविवेश पुरं श्रीमानत्यर्थमुपशोभिताम् ॥ ३.७६.३१ ॥
Nachdem der König Puṣkara, den Reichen und Gesunden, vorausgeschickt hatte, betrat er glanzvoll die überaus geschmückte Stadt.
3.76.32
प्रविश्य सान्त्वयामास पौरांश्च निषधाधिपः ।
हितेषु चैषां सततं पितेवावहितोऽभवत् ॥ ३.७६.३२ ॥
Nachdem er eingetreten war, tröstete der Herr der Niṣadhas die Bürger und war stets um ihr Wohl besorgt wie ein Vater.
3.76.33
पौरा जानपदाश्चापि संप्रहृष्टतनूरुहाः ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे सामात्यप्रमुखा जनाः ॥ ३.७६.३३ ॥
Die Städter und Landbewohner, deren Haare vor Freude zu Berge standen, sprachen alle mit gefalteten Händen, angeführt von den Ministern:
3.76.34
अद्यस्म निर्वृता राजन्पुरे जनपदेऽपि च ।
उपासितुं पुनः प्राप्ता देवा इव शतक्रतुम् ॥ ३.७६.३४ ॥
O König, heute sind wir in der Stadt und im Land zufrieden, als hätten die Götter wieder die Gelegenheit erhalten, Śatakratu, Indra, zu dienen.