மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.76.1
स मासमुष्य कौन्तेय भीममामन्त्र्य नैषधः ।
पुरादल्पपरीवारो जगाम निषधान्प्रति ॥ ३.७६.१ ॥
அவர் ஒரு மாதம் தங்கி, குந்தியின் மகன் பீமனிடம் விடைபெற்று, நிஷதனான நளன் சிறு பரிவாரத்துடன் நகரிலிருந்து நிஷதர் நாட்டை நோக்கிச் சென்றான்.
3.76.2
रथेनैकेन शुभ्रेण दन्तिभिः परिषोडशै ।
पञ्चाशद्भिर्हयैश्चैव षट्शतैश्च पदातिभिः ॥ ३.७६.२ ॥
ஒரு பிரகாசமான தேர், பதினாறு யானைகள், ஐம்பது குதிரைகள், மற்றும் அறுநூறு காலாட்படையினர்.
3.76.3
स कम्पयन्निव महीं त्वरमाणो महापुरीम् ।
प्रविवेशाथ संरब्धस्तरसैव महामनाः ॥ ३.७६.३ ॥
அவர் பூமியை நடுங்கச் செய்வது போல விரைந்து அந்த பெரிய நகரத்திற்குள் நுழைந்தார்; அவர் கோபமுற்ற மகாமனம் கொண்டவர்.
3.76.4
ततः पुष्करमासाद्य वीरसेनसुतो नलः ।
उवाच दीव्याव पुनर्बहुवित्तं मयाऽर्जितम् ॥ ३.७६.४ ॥
பின்னர் புஷ்கரனை அணுகி, வீரசேனரின் மகன் நளன் கூறினான்: "நாம் மீண்டும் சூதாடுவோம்; நான் பெரும் செல்வத்தை ஈட்டியுள்ளேன்."
3.76.5
दमयन्ती च यच्चान्यन्मम किंचन विद्यते ।
एष वै मम संन्यासस्तव राज्यंतु पुष्कर ॥ ३.७६.५ ॥
தமயந்தியும், எனக்கு உள்ள வேறு எதுவும் உண்டு; இதுவே என் பணயம்; புஷ்கரா, உன் ராஜ்யமோ.
3.76.6
पुनः प्रवर्ततां द्यूतमिति मे निश्चिता मतिः ।
एकपाणेन भद्रं ते प्राणयोश्च पणावहे ॥ ३.७६.६ ॥
"மீண்டும் சூது தொடங்கட்டும் — இதுவே என் உறுதியான எண்ணம். ஒரே எறிதலால், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நம் உயிர்களையே பணயம் வைப்போம்."
3.76.7
जित्वा परस्वमाहृत् राज्यंवा यदि वा वसु ।
प्रतिपाणः प्रदातव्यः प्राणो हि पणमुच्यते ॥ ३.७६.७ ॥
வென்று பிறருடைய செல்வத்தையோ, அரசையோ அல்லது வேறு பொருளையோ பறித்தால், அதற்கு ஈடாக ஒன்றை அளிக்க வேண்டும்; உயிரே பணயம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
3.76.8
न चेद्वाञ्छसि तद्द्यूतं युद्धद्यूतं प्रवर्तताम् ।
द्वैरथेनास्तु वै शान्तिस्तव वा मम वा नृप ॥ ३.७६.८ ॥
நீ அந்த சூதாட்டத்தை விரும்பவில்லை என்றால், போர் என்னும் சூதாட்டம் நடக்கட்டும்; அரசே, உனக்கும் எனக்கும் இடையிலான ஒற்றைப் போரினால் சமாதானம் உண்டாகட்டும்.
3.76.9
वंशभोज्यमिदं राज्यमर्थितव्यं यथा तथा ।
येनकेनाप्युपायेन वृद्धानामिति शासनम् ॥ ३.७६.९ ॥
இந்த அரசு வம்சத்தினர் அனுபவிக்கத் தக்கது; எப்படியாவது, எந்த உபாயத்தாலாவது அதைப் பெற முயல வேண்டும்; இதுவே பெரியோரின் கட்டளை.
3.76.10
द्वयोरेकतरे बुद्धिः क्रियतामद्य पुष्कर ।
कैतवेनाक्षवत्यां वा युद्धे वा नाम्यतां धनुः ॥ ३.७६.१० ॥
ஓ புஷ்கரா, இருவரில் ஒன்றுக்கு இன்றே முடிவு செய்; வஞ்சகத்தால் பகடை ஆட்டத்திலோ, அல்லது போரில் வில்லை வளைத்தோ.
3.76.11
नैषधेनैवमुक्तस्तु पुष्करः प्रहसन्निव ।
ध्रुवमात्मजयं मत्वा प्रत्याह निषधाधिपम् ॥ ३.७६.११ ॥
நைடதன் இவ்வாறு சொன்னதும், புஷ்கரன் சிரிப்பது போல, தனக்கு வெற்றி உறுதி என்று எண்ணி, நிடதர்களின் தலைவனிடம் பதில் சொன்னான்.
3.76.12
दिष्ट्या त्वयाऽर्जितं वित्तं प्रतिपाणाय नैषध ।
दिष्ट्या च दुष्कृतंकर्म दमयन्त्याः क्षयं गतम् ॥ ३.७६.१२ ॥
ஓ நைடதா, அதிர்ஷ்டத்தால் நீ பணயத்துக்கு ஈடாக செல்வத்தை ஈட்டியிருக்கிறாய்; அதிர்ஷ்டத்தால் தமயந்தியின் தீச்செயலும் அழிந்து போயிற்று.
3.76.13
दिष्ट्या वै प्रीसे राजन्मम लाभाय नैषध ।
पुनर्द्यूते च ते बुद्धिर्दिष्ट्या पुरुषसत्तम ॥ ३.७६.१३ ॥
அரசனே, நைஷதனே, எனக்கு லாபம் கிடைப்பதால் நான் விதியால் மகிழ்கிறேன். புருஷர்களில் சிறந்தவனே, விதியால் உன் மனம் மீண்டும் சூதாட்டத்திற்குத் திரும்பியுள்ளது.
3.76.14
धनेनानेन वै भैमी जितेन समलंकृता ।
मामुपस्थास्यति व्यक्तं दिवि शक्रमिवाप्सराः ॥ ३.७६.१४ ॥
இந்தச் செல்வத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பீமனின் மகள் தமயந்தி, சொர்க்கத்தில் அப்சரஸ் இந்திரனுக்குப் பணிவிடை செய்வது போல, நிச்சயமாக எனக்குப் பணிவிடை செய்வாள்.
3.76.15
नित्यशो हि स्मरामि त्वां प्रतीक्षेऽपि च नैषध ।
देवने च मभ प्रीतिर्भवत्येवासुहृद्गणैः ॥ ३.७६.१५ ॥
நைஷதனே, நான் எப்போதும் உன்னை நினைக்கிறேன், உனக்காகக் காத்திருக்கவும் செய்கிறேன். சூதாட்டத்தில் பகைவர் கூட்டத்துடன் எனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகிறது.
3.76.16
जित्वात्वद्य वरारोहां दमयन्तीमनिन्दिताम् ।
कतकृत्यो भविष्यामि सा हिमे नित्यशो हृदि ॥ ३.७६.१६ ॥
இன்று நல்ல இடையுடையவளும் குற்றமற்றவளுமான தமயந்தியை வென்று நான் கிருதகிருத்தியனாவேன். அவள் என் இதயத்தில் எப்போதும் இருக்கிறாள்.
3.76.17
श्रुत्वा तु तस् ता वाचो बह्वबद्धप्रलापिनः ।
इयेष स शिरश्छेत्तुं खङ्गेन कुपितो नलः ॥ ३.७६.१७ ॥
அவனுடைய அந்த அர்த்தமற்ற பலவிதப் பிதற்றல்களைக் கேட்டு, கோபமடைந்த நளன் வாளால் அவனுடைய தலையை வெட்ட விரும்பினான்.
3.76.18
स्मयंस्तु रोषताम्राक्षस्तमुवाच नलो नृपः ।
पणावः किं व्याहरसे जितो न व्याहरिष्यसि ॥ ३.७६.१८ ॥
ஆனால் கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், சிரித்துக்கொண்டே அரசன் நளன் அவனிடம் கூறினான்: "சூதாடியே, நீ என்ன பேசுகிறாய்? தோற்றுவிட்டாய், இனி பேசமாட்டாய்."
3.76.19
ततः प्रावर्तत द्यूतं पुष्करस्य नलस्य च ।
एकपाणेन भद्रं ते नलेन स पराजितः ॥ ३.७६.१९ ॥
பின்னர் புஷ்கரனுக்கும் நளனுக்கும் சூதாட்டம் தொடங்கியது. உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், ஒரே எறிதலில் நளனால் அவன் தோற்கடிக்கப்பட்டான்.
3.76.20
स रत्नकोशनिचयैः प्राणेन पणितोपि च ।
जित्वा च पुष्करं राजा प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ३.७६.२० ॥
நளன் அரசன், ரத்தினக் குவியல்களும் கருவூலங்களும், பந்தயமாக வைக்கப்பட்ட உயிரும் உட்பட புஷ்கரனை வென்று சிரித்தவாறு இவ்வாறு கூறினான்.
3.76.21
मम सर्वमिदं राज्यमव्यग्रं हतकण्ठकम् ।
वैदर्भी न त्वया शक्या राजापशद वीक्षितम्।
तस्यास्त्वं सपरीवारो मूढ दासत्वमागतः ॥ ३.७६.२१ ॥
இந்த முழு ராஜ்யமும் இப்போது எனக்கே உரியது, முள் அகற்றப்பட்டு கவலையின்றி. இழிந்தவனே, வைதர்பியை நீ பார்க்கவும் முடியாது. மூடனே, உன் பரிவாரத்துடன் நீ அவளுக்கு அடிமையானாய்.
3.76.22
न त्वया तत्कृतंकर्म येनाहं विजितः पुरा ।
कलिना तत्कृतं कर्म त्वं च मूढ न बुध्यसे ॥ ३.७६.२२ ॥
முன்பு என்னைத் தோற்கடித்த அந்தச் செயலை நீ செய்யவில்லை. அந்தச் செயலை கலி செய்தான், மூடனே, நீ அதை அறியவில்லை.
3.76.23
नाहं परकृतं दोषं त्वय्याधास्ये कथंचन ।
यथासुखं वै जीवत्वंप्राणानवसृजामि ते ॥ ३.७६.२३ ॥
பிறர் செய்த குற்றத்தை நான் எவ்விதத்திலும் உன் மேல் சுமத்த மாட்டேன். நீ சுகமாக வாழ்வாயாக; உன் உயிரை உனக்கு விட்டுவிடுகிறேன்.
3.76.24
तथैव सर्वसंभारं स्वमंशं वितरामि ते ।
तथैव च मम प्रीतिस्त्वयि वीर न संशयः ॥ ३.७६.२४ ॥
அதுபோலவே, உன் முழு உடைமைகளையும் உனக்குரிய பங்கையும் நான் உனக்குத் திருப்பித் தருகிறேன். அதுபோலவே, வீரனே, உன் மீது எனக்குள்ள அன்பும் அப்படியே; இதில் ஐயமில்லை.
3.76.25
सौहार्दं चापि मे त्वत्तो न कदाचित्प्रहास्यति ।
पुष्कर त्वं हि मे भ्राता संजीव शरदः शतम् ॥ ३.७६.२५ ॥
உன்னிடமிருந்து என் நட்பு ஒருபோதும் விலகாது. புஷ்கரா, நீ என் சகோதரன்; நூறு இலையுதிர் காலங்கள் வாழ்வாயாக.
3.76.26
एवं नलः सान्त्वयित्वा भ्रातरं सत्यविक्रमः ।
वचनैस्तोषयामास परिष्वज्य पुनः पुनः ॥ ३.७६.२६ ॥
இவ்வாறு உண்மை வீரனான நளன் தன் சகோதரனை ஆறுதல் கூறி, மீண்டும் மீண்டும் தழுவி, சொற்களால் மகிழ்வித்தான்.
3.76.27
सान्त्वितो नैषधेनैवं पुष्ररः प्रत्युवाच तम् ।
पुण्यश्लोकं तदा राजन्नभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ ३.७६.२७ ॥
நைடதனால் இவ்வாறு ஆறுதல் பெற்ற புஷ்கரன், புண்ணியப் புகழ்பெற்ற அவனுக்குப் பதில் கூறினான். அரசே, அப்போது கைகூப்பி வணங்கி.
3.76.28
कीर्तिरस्तु तवाक्षय्या जीव वर्षायुतं सुखी ।
यो मे वितरसि प्राणानधिष्ठानं च पार्थिव ॥ ३.७६.२८ ॥
உன் புகழ் அழியாததாகட்டும்; மகிழ்வுடன் பதினாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்வாயாக, ஏனெனில் ஓ அரசே, நீ எனக்கு உயிரையும் நிலையையும் அளிக்கிறாய்.
3.76.29
स तथा सत्कृतो राज्ञा मासमुष्य तदा नृपः ।
प्रययौ पुषरो हृष्टः स्वपुरं स्वजनावृतः ॥ ३.७६.२९ ॥
அரசனால் இவ்வாறு உபசரிக்கப்பட்ட அந்த அரசன், ஒரு மாதம் தங்கிய பின், மகிழ்ச்சியுடன் புஷ்கரன் தன் சுற்றத்தாரால் சூழப்பட்டு தன் நகருக்குச் சென்றான்.
3.76.30
महत्या सेनया सार्धंविनीतैः परिचारकैः ।
भ्राजमान इवादित्यो वपुषा पुरुषर्षभ ॥ ३.७६.३० ॥
பெரும் சேனையுடனும் பணிவுள்ள பணியாளர்களுடனும், ஓ ஆண்களில் காளையே, உடலால் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தவனாக.
3.76.31
प्रस्थाप्य पुष्करं राजा वित्तवन्तमनामयम् ।
प्रविवेश पुरं श्रीमानत्यर्थमुपशोभिताम् ॥ ३.७६.३१ ॥
அரசன் செல்வமும் நலமும் கொண்ட புஷ்கரனை அனுப்பிவிட்டு, மிகவும் அலங்கரிக்கப்பட்ட நகரத்திற்குள் மகிமையுடன் நுழைந்தான்।
3.76.32
प्रविश्य सान्त्वयामास पौरांश्च निषधाधिपः ।
हितेषु चैषां सततं पितेवावहितोऽभवत् ॥ ३.७६.३२ ॥
நுழைந்த பின் நிடதர்களின் அதிபதி நகரவாசிகளை ஆறுதல்படுத்தினான்; அவர்களின் நலனில் எப்போதும் தந்தையைப் போல் கவனமாக இருந்தான்।
3.76.33
पौरा जानपदाश्चापि संप्रहृष्टतनूरुहाः ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे सामात्यप्रमुखा जनाः ॥ ३.७६.३३ ॥
நகரவாசிகளும் கிராமவாசிகளும், மகிழ்ச்சியால் மயிர் சிலிர்த்தவர்களாக, அமைச்சர்களைத் தலைமையாகக் கொண்ட அனைவரும் கைகூப்பி சொன்னார்கள்।
3.76.34
अद्यस्म निर्वृता राजन्पुरे जनपदेऽपि च ।
उपासितुं पुनः प्राप्ता देवा इव शतक्रतुम् ॥ ३.७६.३४ ॥
அரசே! இன்று நகரிலும் நாட்டிலும் நாங்கள் நிம்மதியடைந்தோம்; தேவர்கள் மீண்டும் சதக்ரதுவை (இந்திரனை) வழிபடப் பெற்றதுபோல் உள்ளது।