Mahābhārata · Adhyāya 3.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.77.1
प्रशान्ते तु पुरे हृष्टे संप्रवृत्ते महोत्सवे ।
महत्या सेनया राजा दमयन्तीमुपानयत् ॥ ३.७७.१ ॥
Als die Stadt beruhigt und froh war und ein großes Fest begann, führte der König Damayantī mit einem gewaltigen Heer herbei.
3.77.2
पुण्यश्लोकं तु राज्यस्थं श्रुत्वा भीमो महीपतिः ।
मुदा परमया युक्तो बभूव भरतर्षभ ॥ ३.७७.२ ॥
Als er hörte, dass der von heiliger Berühmtheit in seinem Reich eingesetzt war, wurde König Bhīma von höchster Freude erfüllt, o Stier der Bharatas.
3.77.3
अथ हृष्टमना राजा महत्या सेनया सह ।
सुतां प्रस्थापयामास पुण्यश्लोकाय धीमते ॥ ३.७७.३ ॥
Da sandte der König mit fröhlichem Herzen seine Tochter mit einem großen Heer zu dem weisen Mann von heiliger Berühmtheit.
3.77.4
दमयन्तीमपि पिता सत्कृत्यपरवीरहा ।
प्रास्थापयदमेयात्मा भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.७७.४ ॥
Auch ihr Vater Bhīma, der Töter feindlicher Helden, von unermesslichem Geist und furchtbarer Tapferkeit, ehrte Damayantī und entsandte sie.
3.77.5
आगतायां तु वैदर्भ्यां सपुत्रायां नलो नृपः ।
वर्तयामास मुदितो दोवराडिव नन्दने ॥ ३.७७.५ ॥
Als die Vaidarbhī mit ihrem Sohn angekommen war, lebte König Nala fröhlich, wie der Götterkönig im Nandana-Hain.
3.77.6
तथा प्रकाशतां यातो जम्बूद्वीपे स राजसु ।
पुनः स्वे चावसद्राज्ये प्रत्याहृत्य महायशाः ॥ ३.७७.६ ॥
So wurde er unter den Königen Jambudvīpas berühmt, und der hochberühmte Nala, nachdem er sein Reich zurückgewonnen hatte, wohnte wieder in seinem eigenen Reich.
3.77.7
ईजे च विविधैर्यज्ञैर्विधिवच्चाप्तदक्षिणैः ।
तथा त्वमपि राजेन्द्र ससुहृद्वक्ष्यसे चिरात् ॥ ३.७७.७ ॥
Er vollzog verschiedene Opfer nach der Vorschrift, mit reichen Opfergaben. So wirst auch du, o Herrscher der Könige, mit deinen Freunden nach langer Zeit es erlangen.
3.77.8
दुःखमेतादृशंप्राप्तो नलः परपुरंजयः ।
देवनेन नरश्रेष्ठ सभार्यो भरतर्षभ ॥ ३.७७.८ ॥
Nala, Bezwinger feindlicher Städte, geriet durch das Würfelspiel in solches Leid, o Bester der Männer, o Stier der Bharatas, zusammen mit seiner Gattin.
3.77.9
एकाकिनैव सुमहन्नलेन पृथिवीपते ।
दुःखमासादितं घोरं प्राप्तश्चाभ्युदयः पुनः ॥ ३.७७.९ ॥
Allein ertrug Nala ein sehr großes und schreckliches Leid, o Herr der Erde; und dann erlangte er wieder Aufstieg und Wohlergehen.
3.77.10
त्वं पुनर्भ्रातृसहितः कृष्णया चैव पाण्डव ।
कथाश्चापि समाकर्ण्य धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ ३.७७.१० ॥
Auch du, o Pāṇḍava, wirst mit deinen Brüdern und Kṛṣṇā, nachdem du diese Erzählungen gehört hast, nur über das Dharma nachsinnen.
3.77.11
ब्राह्मणैश्च महाभागैर्वेदवेदाङ्गपारगैः ।
नित्यमन्वास्यसे राजंस्तत्र का परिदेवना ॥ ३.७७.११ ॥
Du wirst ständig von hochbegabten Brahmanen umsorgt, die in den Veden und ihren Gliedern bewandert sind, o König; was gibt es da zu klagen?
3.77.12
कर्कोटकस्य नागस् दमयन्त्या नलस्य च ।
ऋतुपर्णस्य राजर्षेः कीर्तनं कलिनाशनम् ॥ ३.७७.१२ ॥
Der Preis der Schlange Karkoṭaka, Damayantīs, Nalas und des königlichen Weisen Ṛtuparṇa vernichtet Kali.
3.77.13
इतिहासमिमं चापि कलिनाशनमच्युत ।
शक्यमाश्वसितुं श्रुत्वा त्वद्विधेन विशांपते ॥ ३.७७.१३ ॥
O Acyuta, durch das Hören dieser Geschichte, die Kali vernichtet, ist es für einen wie dich möglich, Trost zu finden, o Herr der Völker.
3.77.14
अस्थिरत्वं च संचिन्त्य पुरुषार्थस् नित्यदा ।
तस्योदये व्यये चापि न चिन्तयितुमर्हसि ॥ ३.७७.१४ ॥
Wenn du stets über die Unbeständigkeit menschlichen Strebens nachdenkst, sollst du dich um ihren Aufstieg und ihren Niedergang nicht sorgen.
3.77.15
श्रुत्वेतिहासं नृषते समाश्वसिहि मा शुचः ।
व्यसने त्वं महाराज न विषीदितुमर्हसि ॥ ३.७७.१५ ॥
Nachdem du diese Geschichte gehört hast, o Herr der Menschen, finde Trost und trauere nicht. O großer König, im Unglück sollst du nicht verzweifeln.
3.77.16
विषमावस्थिते दैवे पौरुषेऽफलतां गते ।
विषादयन्ति नात्मानं सत्त्वापाश्रयिणो नराः ॥ ३.७७.१६ ॥
Wenn das Schicksal ungünstig geworden und menschliches Bemühen fruchtlos geblieben ist, stürzen sich Menschen, die sich auf Standhaftigkeit stützen, nicht in Verzweiflung.
3.77.17
ये चेदं कथयिष्यन्ति नलस् चरितं महत् ।
श्रोष्यन्ति चाप्यभीक्ष्णं वै नालक्ष्मीस्तान्भजिष्यति ॥ ३.७७.१७ ॥
Wer diese große Geschichte Nalas erzählen und beständig hören wird, dem wird das Unglück nicht zufallen.
3.77.18
अर्थास्तस्योपपत्स्यन्ते धन्यतां च गमिष्यति ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुराणं शश्वदुत्तमम् ॥ ३.७७.१८ ॥
Reichtum und Ziele werden ihm zuteil, und er gelangt zum Glück, wenn er diese Geschichte gehört hat, die immer das vorzüglichste alte Purāṇa ist.
3.77.19
पुत्रान्पौत्रान्पशूंश्चापि लभते नृषु चाग्र्यताम् ।
आरोग्यप्रीतिमांश्चैव भविष्ति न संशयः ॥ ३.७७.१९ ॥
Er wird Söhne, Enkel und Vieh erlangen, unter den Menschen den ersten Rang erreichen und ohne Zweifel gesund und glücklich sein.
3.77.20
भयात्रस्यसि यच्च त्वमाह्वयिष्यति मां पुनः ।
अक्षज्ञ इति तत्तेऽहं नाशयिष्यामि पार्थिव ॥ ३.७७.२० ॥
O König, du zitterst vor Furcht; und wenn du mich wieder herausforderst, indem du sagst: »Ich bin im Würfelspiel erfahren«, so werde ich dir dies zunichtemachen.
3.77.21
वेदाक्षहृदयं कृत्स्नमहं सत्यपराक्रम ।
उपपद्यस्व कौन्तेय प्रसन्नोऽहं ब्रवीमि ते ॥ ३.७७.२१ ॥
O du von wahrer Tapferkeit, ich will dir das ganze Herz der Würfelkunde sagen. Sei gelassen, Sohn der Kuntī; ich spreche zu dir, da ich erfreut bin.
3.77.22
ततो हृष्टमना राजा बृहदश्वमुवाच ह ।
भगवन्नक्षहृदयं ज्ञातुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ३.७७.२२ ॥
Da sprach der König mit frohem Herzen zu Bṛhadaśva: »Ehrwürdiger, ich möchte das Herz der Würfelkunde in Wahrheit kennenlernen.«
3.77.23
कौन्तेयेनैवमुक्तस्तु बृहदश्वो महामुनिः ।
ततोऽक्षहृदयं प्रादात्पाण्डवाय महात्मने।
लब्ध्वा च पाण्डवो राजा विशोकः समपद्यत ॥ ३.७७.२३ ॥
Als der Sohn der Kuntī so gesprochen hatte, gab der große Weise Bṛhadaśva dem großherzigen Pāṇḍava das Herz der Würfelkunde; als der Pāṇḍava-König es erlangt hatte, wurde er frei von Kummer.
3.77.24
पुनरेव तु वक्ष्यामि यस्त्वत्तो दुःखितो नृपः ।
तं शृणुष्व महाराज सर्वदुःखापनुत्तये ॥ ३.७७.२४ ॥
Doch will ich es noch einmal sagen: Höre, großer König, die Geschichte des Königs, der durch dich betrübt wurde, damit alles Leid gehoben werde.
3.77.25
इक्ष्वाकूणां कुले जातो महात्मा पृथिवीपतिः ।
त्रिशङ्कुरिति विख्यातोराजराजो महाद्युतिः ॥ ३.७७.२५ ॥
In der Familie der Ikṣvākus wurde ein hochherziger Herrscher der Erde geboren, bekannt als Triśaṅku, König der Könige, von großem Glanz.
3.77.26
हरिश्चन्द्रस्ततो जज्ञे गुणरत्नाकरो नृपात् ।
ततो विशेषैर्विविधैर्यज्ञैर्विपुलदक्षिणैः ॥ ३.७७.२६ ॥
Dann wurde von dem König Hariścandra geboren, ein Ozean edler Tugenden; er vollzog verschiedene besondere Opfer mit reichen Gaben.
3.77.27
स तु लोके वरः पुंसां पुण्यश्लोको महायशाः ।
सत्यवादी मधुरवाक्सत्येन बहुभाषिता ॥ ३.७७.२७ ॥
Er war der Beste unter den Menschen der Welt, von heiligem Ruhm und großer Ehre; ein Wahrheitssprecher, süß in der Rede, vielgepriesen um der Wahrheit willen.
3.77.28
तस्य भार्याऽभवद्भूमौ सौशील्यसमलंकृता ।
उशीनरस्य राजर्षेर्दुहिता पुण्यलक्षणा ॥ ३.७७.२८ ॥
Auf Erden wurde seine Gattin, geschmückt mit Sanftmut, die Tochter des königlichen Weisen Uśīnara, mit glückverheißenden Zeichen.
3.77.29
स्वयंवरे महाभागं वरयामास भामिनी ।
हरिश्चन्द्रं समेतानां राज्ञां मद्ये पतिं विभुम् ॥ ३.७७.२९ ॥
Bei ihrer Selbstwahl-Zeremonie erwählte die strahlende Frau den hochbegünstigten und mächtigen Hariścandra zum Gatten, inmitten der versammelten Könige.
3.77.30
तया सह महीपालः सत्यवत्या मनोज्ञया ।
रेमे च सुचिरं कालं राजा राज्यमवाप्य च ॥ ३.७७.३० ॥
Mit jener reizenden Satyavatī freute sich der Beschützer der Erde, nachdem er sein Reich erlangt hatte, lange Zeit.
3.77.31
तस्यां देव्यां हरिश्चन्द्राज्जज्ञे राजीवलोचनः ।
पुत्रः पुण्यवतां श्रेष्ठो लोहिताश्व इति श्रुतः ॥ ३.७७.३१ ॥
Von Hariścandra wurde durch diese Königin ein lotusäugiger Sohn geboren, der Beste der Tugendhaften, bekannt als Lohitāśva.
3.77.32
देव्या पुत्रेण सहितः पुण्यश्लोको महायशाः ।
वसिष्ठयाज्यो नृपतिरीजे शुण्यैर्महाध्वरैः ॥ ३.७७.३२ ॥
Zusammen mit der Königin und dem Sohn vollzog der König von gepriesenem Verdienst und großem Ruhm, dessen Priester Vasiṣṭha war, Opfer mit den großen Riten namens Śunya.
3.77.33
एतस्मिन्नेव काले तु विश्वामित्रो दिवं गतः ।
पुरुहूतपुरीं रम्यामाजगामेन्द्रसेवया ॥ ३.७७.३३ ॥
Zu eben dieser Zeit war Viśvāmitra in den Himmel gegangen und kam in die reizvolle Stadt Puruhūtas, um Indra zu dienen.
3.77.34
उपस्थाने च संवृत्ते देवेन्द्रस्य महात्मनः ।
आजगाम वसिष्ठोऽपि वामदेवसहायवान् ॥ ३.७७.३४ ॥
Als die Versammlung des großherzigen Indra stattfand, kam auch Vasiṣṭha, begleitet von Vāmadeva.
3.77.35
उपस्थाने च संवृत्ते सुखासीने पुरंदरे ।
वर्ण्यमानेषु च तदा सत्यवादिषु राजसु ॥ ३.७७.३५ ॥
Als die Versammlung stattfand und Puraṃdara bequem saß, wurden damals die wahrhaftigen Könige gepriesen.
3.77.36
तस्यां संसदिसर्वस्माद्धरिश्चन्द्रोऽपि पप्रथे ।
यज्ञदानतपःशीलसत्यवाक्यदृझव्रतैः ॥ ३.७७.३६ ॥
In jener Versammlung wurde vor allen auch Hariścandra berühmt durch Opfer, Gaben, Askese, edlen Charakter, wahrhaftige Rede und feste Gelübde.
3.77.37
वसिष्ठः परमप्रीतः स्वयाज्यपरिकीर्तनात् ।
तथापि विश्वामित्रस्तं न सेहे सत्यभूषितम् ॥ ३.७७.३७ ॥
Vasiṣṭha, hoch erfreut über das Lob seines eigenen Opferherrn; dennoch konnte Viśvāmitra den mit Wahrheit Geschmückten nicht ertragen.
3.77.38
हरिश्चन्द्रं प्रति तदा विश्वामित्रवसिष्ठयोः ।
पणः कृतस्तदा पश्चाद्विश्वामित्रेण पार्थिवः ॥ ३.७७.३८ ॥
Damals wurde zwischen Viśvāmitra und Vasiṣṭha eine Wette um Hariścandra abgeschlossen; danach setzte Viśvāmitra (sie) auf jenen König.
3.77.39
राज्याच्चापि सुखाच्चापि सहसा चावरोपितः ।
अवाप परमं दुःखं मरणादमनोहरम् ॥ ३.७७.३९ ॥
Plötzlich von Reich und Glück herabgestürzt, erlitt er höchstes Leid, unerfreulicher als der Tod.
3.77.40
तच्छ्रुत्वा परमप्रीतो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिर्ब्राह्मणैश्चैव द्रौपद्या च समन्वितः।
विस्मयं परमं गत्वा साधुसाध्वित्यभाषत ॥ ३.७७.४० ॥
Als er das hörte, war Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, hoch erfreut; zusammen mit seinen Brüdern, den Brahmanen und Draupadī geriet er in höchstes Staunen und sprach: »Gut, gut!«
3.77.41
ततो हरिश्चन्द्रकथां च सर्वे ।
श्रुत्वा तु राजा मनुजेन्द्रकेतुः।
विहाय शोकं विजहार भूयः ।
स्मरन्हरिश्चन्द्रमनन्तकीर्तिम् ॥ ३.७७.४१ ॥
Dann hörten alle die Geschichte von Hariścandra; jener König, Banner der Menschenherrscher, legte den Kummer ab, ergötzte sich wieder und gedachte des Hariścandra von unendlichem Ruhm.
3.77.42
कथामेवं तथा कृत्वा हरिश्चन्द्रनलाश्रयाम् ।
आमन्त्र्य पाण्डवान्सर्वान्बृहदश्वो जगाम ह।
उक्त्वा चाशु सरोऽगच्छदुपस्प्रष्टुं महातपाः ॥ ३.७७.४२ ॥
Nachdem er so die Geschichte von Hariścandra und Nala erzählt und sich von allen Pāṇḍavas verabschiedet hatte, brach der große Asket Bṛhadaśva auf; rasch ging er zum See, um sich mit Wasser zu reinigen.
3.77.43
बृहदश्व गते पार्थमश्रौषीत्सव्यसाचिनम् ।
वर्तमनं तपस्युग्रे वायुभक्षं मनीषिणम् ॥ ३.७७.४३ ॥
Nachdem Bṛhadaśva gegangen war, hörte (Yudhiṣṭhira) von Pārtha, dem weisen Savyasācin, der in strenger Askese lebte und sich nur von Luft ernährte.
3.77.44
ब्राह्मणएभ्यस्तपस्विभ्यः संपतद्भ्यस्ततस्ततः ।
तीर्थशैलवनेभ्यश्च समेतेभ्यो दृढव्रतः ॥ ३.७७.४४ ॥
Von Brahmanen und Asketen, die von hier und dort herbeikamen, und von den aus heiligen Furten, Bergen und Wäldern Versammelten hörte der standhafte (Yudhiṣṭhira) (von Pārtha).
3.77.45
इतिपार्थो महाबाहुर्दुरापं तप आस्थितः ।
न तथा दृष्टपूर्वोऽन्यः कश्चिदुग्रतपा इति ॥ ३.७७.४५ ॥
So hat der starkarmige Pārtha eine schwere Askese auf sich genommen; zuvor hatte man keinen anderen so strengen Asketen gesehen.
3.77.46
यथा धनंजयः पार्थस्तपस्वी नियतव्रतः ।
मुनिरेकचरः श्रीमान्धर्मो विग्रहवानिव ॥ ३.७७.४६ ॥
Wie Dhanaṃjaya Pārtha — der Asket mit festen Gelübden, der einsame Weise, der Glanzvolle — als hätte Dharma selbst einen Leib angenommen.
3.77.47
तं श्रुत्वा पाण्डवो राजंस्तप्यमानं महावने ।
अन्वशोचत कौन्तेयः प्रियं वै भ्रातरं जयम् ॥ ३.७७.४७ ॥
O König, als der Pāṇḍava, Sohn der Kuntī, hörte, dass sein Bruder im großen Wald Askese übte, trauerte er um seinen lieben Bruder Jaya (Arjuna).
3.77.48
दह्यमानेन तु हृदा शरणार्थी महावने ।
ब्राह्मणान्विविधज्ञानान्पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ ३.७७.४८ ॥
Mit brennendem Herzen, Zuflucht suchend im großen Wald, befragte Yudhiṣṭhira die Brahmanen, die in vielfältigem Wissen bewandert waren.
3.77.49
प्रतिगृह्याक्षहृदयं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
आसीद्धृष्टमना राजन्भीमसेनादिभिर्युतः ॥ ३.७७.४९ ॥
Nachdem er das Geheimnis des Würfelspiels empfangen hatte, wurde Yudhiṣṭhira, Sohn der Kuntī, o König, zusammen mit Bhīmasena und den anderen froh gestimmt.
3.77.50
स्वभ्रातॄन्सहितान्पश्यन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अपश्यन्नर्जुनं तत्रबभूवाश्रुपरिप्लुतः ॥ ३.७७.५० ॥
Als er seine Brüder versammelt sah, aber dort Arjuna nicht erblickte, wurde Yudhiṣṭhira, Sohn der Kuntī, von Tränen übermannt.
3.77.51
संतप्यमानः कौन्तेयो भीमसेनमुवाच ह ।
कदा द्रक्ष्यामि वै भीम पार्तमत्र तवानुजम् ॥ ३.७७.५१ ॥
Klagend sprach der Sohn der Kuntī zu Bhīma: "O Bhīma, wann werde ich hier Pārtha, deinen jüngeren Bruder, wiedersehen?"
3.77.52
मत्कृते हि कुरुश्रेष्ठ तष्यते परमं तपः ।
तस्याक्षहृदयज्ञानमाख्यास्यामि कदा न्बहम् ॥ ३.७७.५२ ॥
O Bester der Kurus, meinetwegen quält er sich mit höchster Askese. Wann werde ich ihm dann das Wissen vom Herzen der Würfel mitteilen?
3.77.53
स हि श्रुत्वाऽक्षहृदयं समुपात्तं मया विभो ।
प्रहृष्टः पुरुषव्याघ्रो भविष्यति न संशयः ॥ ३.७७.५३ ॥
O Mächtiger, wenn er das Herz der Würfel hört, das ich erlangt habe, wird jener Tiger unter den Menschen gewiss erfreut sein; es besteht kein Zweifel.